Brahman (The Absolute Reality)

കഠോപനിഷദ് - അധ്യായ 2, വല്ലീ 3

(Kathopanishad - Chapter 2, Valli 3 in Malayalam)

From Katha Upanishad (Yajurveda)

This text is the third section of the second chapter of the Katha Upanishad, part of the Krishna Yajurveda. It features the dialogue between young Nachiketa and Yama, the Lord of Death, regarding the nature of the Self. The verses vividly describe the cosmic Ashvattha tree, representing the manifest universe rooted in the eternal Brahman. By contemplating these profound metaphysical truths, the seeker gains clarity on the nature of immortality, the structure of existence, and the ultimate liberation from the cycle of birth and death, leading to supreme peace and transcendental wisdom.

അധ്യായ 2

വല്ലീ 3
ഊര്ധ്വമൂലോ-ഽവാക്ശാഖ ഏഷോ-ഽശ്വത്ഥ-സ്സനാതനഃ।
തദേവ ശുക്ര-ന്തദ് ബ്രഹ്മ തദേവാമൃതമുച്യതേ।
തസ്മിം​ല്ലോഁകാ-ശ്ശ്രിതാ-സ്സര്വേ തദു നാത്യേതി കശ്ചന। ഏതദ്വൈ തത് ॥1॥
യദിദ-ങ്കി-ഞ്ച ജഗത്സര്വ-മ്പ്രാണ ഏജതി നിസ്സൃതമ്।
മഹദ് ഭയം-വഁജ്രമുദ്യതം-യഁ ഏതദ്വിദുരമൃതാസ്തേ ഭവന്തി ॥2॥
ഭയാദസ്യാഗ്നിസ്തപതി ഭയാത്തപതി സൂര്യഃ।
ഭയാദിന്ദ്രശ്ച വായുശ്ച മൃത്യുര്ധാവതി പഞ്ചമഃ ॥3॥
ഇഹ ചേദശകദ്ബോദ്ധു-മ്പ്രാക് ശരീരസ്യ വിസ്രസഃ।
തത-സ്സര്ഗേഷു ലോകേഷു ശരീരത്വായ കല്പതേ ॥4॥
യഥാ-ഽഽദര്​ശേ തഥാ-ഽഽത്മനി യഥാ സ്വപ്നേ തഥാ പിതൃലോകേ।
യഥാ-ഽപ്സു പരീവ ദദൃശേ തഥാ ഗന്ധര്വലോകേ ഛായാതപയോരിവ ബ്രഹ്മലോകേ ॥5॥
ഇന്ദ്രിയാണാ-മ്പൃഥഗ്ഭാവമുദയാസ്തമയൌ ച യത്।
പൃഥഗുത്പദ്യമാനാനാ-മ്മത്വാ ധീരോ ന ശോചതി ॥6॥
ഇന്ദ്രിയേഭ്യഃ പര-മ്മനോ മനസ-സ്സത്ത്വമുത്തമമ്।
സത്ത്വാദധി മഹാനാത്മാ മഹതോ-ഽവ്യക്തമുത്തമമ് ॥7॥
അവ്യക്താത്തു പരഃ പുരുഷോ വ്യാപകോ-ഽലിങ്ഗ ഏവ ച।
യ-ഞ്ജ്ഞാത്വാ മുച്യതേ ജന്തുരമൃതത്വ-ഞ്ച ഗച്ഛതി ॥8॥
ന സന്ദൃശേ തിഷ്ഠതി രൂപമസ്യ ന ചക്ഷുഷാ പശ്യതി കശ്ചനൈനമ്।
ഹൃദാ മനീഷാ മനസാ-ഽഭിക്ലൃപ്തോ യ ഏതദ്വിദുരമൃതാസ്തേ ഭവന്തി ॥9॥
യദാ പഞ്ചാവതിഷ്ഠന്തേ ജ്ഞാനാനി മനസാ സഹ।
ബുദ്ധിശ്ച ന വിചേഷ്ടതേ താമാഹുഃ പരമാ-ങ്ഗതിമ് ॥10॥
താം-യോഁഗമിതി മന്യന്തേ സ്ഥിരാമിന്ദ്രിയധാരണാമ്।
അപ്രമത്തസ്തദാ ഭവതി യോഗോ ഹി പ്രഭവാപ്യയൌ ॥11॥
നൈവ വാചാ ന മനസാ പ്രാപ്തും ശക്യോ ന ചക്ഷുഷാ।
അസ്തീതി ബ്രുവതോ-ഽന്യത്ര കഥ-ന്തദുപലഭ്യതേ ॥12॥
അസ്തീത്യേവോപലബ്ധവ്യസ്തത്ത്വഭാവേന ചോഭയോഃ।
അസ്തീത്യേവോപലബ്ധസ്യ തത്ത്വഭാവഃ പ്രസീദതി ॥13॥
യദാ സര്വേ പ്രമുച്യന്തേ കാമാ യേ-ഽസ്യ ഹൃദി ശ്രിതാഃ।
അഥ മര്ത്യോ-ഽമൃതോ ഭവത്യത്ര ബ്രഹ്മ സമശ്നുതേ ॥14॥
യദാ സര്വേ പ്രഭിദ്യന്തേ ഹൃദയസ്യേഹ ഗ്രന്ഥയഃ।
അഥ മര്ത്യോ-ഽമൃതോ ഭവത്യേതാവദ്ധ്യനുശാസനമ് ॥15॥
ശത-ഞ്ചൈകാ ച ഹൃദയസ്യ നാഡ്യസ്താസാ-മ്മൂര്ധാനമഭിനിസ്സൃതൈകാ।
തയോര്ധ്വമായന്നമൃതത്വമേതി വിഷ്വങ്ങന്യാ ഉത്ക്രമണേ ഭവന്തി ॥16॥
അങ്ഗുഷ്ഠമാത്രഃ പുരുഷോ-ഽന്തരാത്മാ സദാ ജനാനാം ഹൃദയേ സന്നിവിഷ്ടഃ।
തം സ്വാച്ഛരീരാത്പ്രവൃഹേന്മുഞ്ജാദിവേഷീകാ-ന്ധൈര്യേണ।
തം-വിഁദ്യാച്ഛുക്രമമൃത-ന്തം-വിഁദ്യാച്ഛുക്രമമൃതമിതി ॥17॥
മൃത്യുപ്രോക്താ-ന്നചികേതോ-ഽഥ ലബ്ധ്വാ വിദ്യാമേതാം-യോഁഗവിധി-ഞ്ച കൃത്സ്നമ്।
ബ്രഹ്മപ്രാപ്തോ വിരജോ-ഽഭൂദ്വിമൃത്യു-രന്യോ-ഽപ്യേവം-യോഁ വിദധ്യാത്മമേവ ॥18॥

Explore More