Lord Kartikeya

సుబ్రహ్మణ్య భుజఙ్గ స్తోత్రమ్

(Subrahmanya Bhujanga Stotram in Telugu)

Adi Shankaracharya

Composed by the philosopher Adi Shankaracharya, this profound hymn is dedicated to Lord Kartikeya, also known as Subrahmanya. The stotram is written in the Bhujanga Prayata meter, which mimics the graceful movement of a serpent, symbolizing the shedding of ego. It captures the devotee’s deep emotional surrender and intellectual awe before the six-faced deity. Reciting this sacred work is believed to bestow clarity of mind, dissolve obstacles, protect against physical and mental afflictions, and invoke the grace of Lord Murugan, ultimately guiding the practitioner toward spiritual enlightenment and inner peace.

సదా బాలరూపాఽపి విఘ్నాద్రిహన్త్రీ
మహాదన్తివక్త్రాఽపి పఞ్చాస్యమాన్యా ।
విధీన్ద్రాదిమృగ్యా గణేశాభిధా మే
విధత్తాం శ్రియం కాఽపి కల్యాణమూర్తిః ॥ 1 ॥
న జానామి శబ్దం న జానామి చార్థం
న జానామి పద్యం న జానామి గద్యమ్ ।
చిదేకా షడాస్యా హృది ద్యోతతే మే
ముఖాన్నిఃసరన్తే గిరశ్చాపి చిత్రమ్ ॥ 2 ॥
మయూరాధిరూఢం మహావాక్యగూఢం
మనోహారిదేహం మహచ్చిత్తగేహమ్ ।
మహీదేవదేవం మహావేదభావం
మహాదేవబాలం భజే లోకపాలమ్ ॥ 3 ॥
యదా సన్నిధానం గతా మానవా మే
భవామ్భోధిపారం గతాస్తే తదైవ ।
ఇతి వ్యఞ్జయన్సిన్ధుతీరే య ఆస్తే
తమీడే పవిత్రం పరాశక్తిపుత్రమ్ ॥ 4 ॥
యథాబ్ధేస్తరఙ్గా లయం యాన్తి తుఙ్గా-
స్తథైవాపదః సన్నిధౌ సేవతాం మే ।
ఇతీవోర్మిపఙ్క్తీర్నృణాం దర్శయన్తం
సదా భావయే హృత్సరోజే గుహం తమ్ ॥ 5 ॥
గిరౌ మన్నివాసే నరా యేఽధిరూఢా-
స్తదా పర్వతే రాజతే తేఽధిరూఢాః ।
ఇతీవ బ్రువన్గన్ధశైలాధిరూఢః
స దేవో ముదే మే సదా షణ్ముఖోఽస్తు ॥ 6 ॥
మహామ్భోధితీరే మహాపాపచోరే
మునీన్ద్రానుకూలే సుగన్ధాఖ్యశైలే ।
గుహాయాం వసన్తం స్వభాసా లసన్తం
జనార్తిం హరన్తం శ్రయామో గుహం తమ్ ॥ 7 ॥
లసత్స్వర్ణగేహే నృణాం కామదోహే
సుమస్తోమసఞ్ఛన్నమాణిక్యమఞ్చే ।
సముద్యత్సహస్రార్కతుల్యప్రకాశం
సదా భావయే కార్తికేయం సురేశమ్ ॥ 8 ॥
రణథంసకే మఞ్జులేఽత్యన్తశోణే
మనోహారిలావణ్యపీయూషపూర్ణే ।
మనఃషట్పదో మే భవక్లేశతప్తః
సదా మోదతాం స్కన్ద తే పాదపద్మే ॥ 9 ॥
సువర్ణాభదివ్యామ్బరైర్భాసమానాం
క్వణత్కిఙ్కిణీమేఖలాశోభమానామ్ ।
లసద్ధేమపట్టేన విద్యోతమానం
కటిం భావయే స్కన్ద తే దీప్యమానామ్ ॥ 10 ॥
పులిన్దేశకన్యాఘనాభోగతుఙ్గ-
స్తనాలిఙ్గనాసక్తకాశ్మీరరాగమ్ ।
నమస్యామ్యహం తారకారే తవోరః
స్వభక్తావనే సర్వదా సానురాగమ్ ॥ 11 ॥
విధౌ క్లృప్తదణ్డాన్స్వలీలాధృతాణ్డా-
న్నిరస్తేభశుణ్డాన్ద్విషత్కాలదణ్డాన్ ।
హతేన్ద్రారిషణ్డాన్జగత్రాణశౌణ్డా-
న్సదా తే ప్రచణ్డాన్శ్రయే బాహుదణ్డాన్ ॥ 12 ॥
సదా శారదాః షణ్మృగాఙ్కా యది స్యుః
సముద్యన్త ఏవ స్థితాశ్చేత్సమన్తాత్ ।
సదా పూర్ణబిమ్బాః కలఙ్కైశ్చ హీనా-
స్తదా త్వన్ముఖానాం బ్రువే స్కన్ద సామ్యమ్ ॥ 13 ॥
స్ఫురన్మన్దహాసైః సహంసాని చఞ్చ-
త్కటాక్షావలీభృఙ్గసఙ్ఘోజ్జ్వలాని ।
సుధాస్యన్దిబిమ్బాధరాణీశసూనో
తవాలోకయే షణ్ముఖామ్భోరుహాణి ॥ 14 ॥
విశాలేషు కర్ణాన్తదీర్ఘేష్వజస్రం
దయాస్యన్దిషు ద్వాదశస్వీక్షణేషు ।
మయీషత్కటాక్షః సకృత్పాతితశ్చే-
ద్భవేత్తే దయాశీల కా నామ హానిః ॥ 15 ॥
సుతాఙ్గోద్భవో మేఽసి జీవేతి షడ్ధా
జపన్మన్త్రమీశో ముదా జిఘ్రతే యాన్ ।
జగద్భారభృద్భ్యో జగన్నాథ తేభ్యః
కిరీటోజ్జ్వలేభ్యో నమో మస్తకేభ్యః ॥ 16 ॥
స్ఫురద్రత్నకేయూరహారాభిరామ-
శ్చలత్కుణ్డలశ్రీలసద్గణ్డభాగః ।
కటౌ పీతవాసాః కరే చారుశక్తిః
పురస్తాన్మమాస్తాం పురారేస్తనూజః ॥ 17 ॥
ఇహాయాహి వత్సేతి హస్తాన్ప్రసార్యా-
హ్వయత్యాదరాచ్ఛఙ్కరే మాతురఙ్కాత్ ।
సముత్పత్య తాతం శ్రయన్తం కుమారం
హరాశ్లిష్టగాత్రం భజే బాలమూర్తిమ్ ॥ 18 ॥
కుమారేశసూనో గుహ స్కన్ద సేనా-
పతే శక్తిపాణే మయూరాధిరూఢ ।
పులిన్దాత్మజాకాన్త భక్తార్తిహారిన్
ప్రభో తారకారే సదా రక్ష మాం త్వమ్ ॥ 19 ॥
ప్రశాన్తేన్ద్రియే నష్టసఞ్జ్ఞే విచేష్టే
కఫోద్గారివక్త్రే భయోత్కమ్పిగాత్రే ।
ప్రయాణోన్ముఖే మయ్యనాథే తదానీం
ద్రుతం మే దయాలో భవాగ్రే గుహ త్వమ్ ॥ 20 ॥
కృతాన్తస్య దూతేషు చణ్డేషు కోపా-
ద్దహచ్ఛిన్ద్ధి భిన్ద్ధీతి మాం తర్జయత్సు ।
మయూరం సమారుహ్య మా భైరితి త్వం
పురః శక్తిపాణిర్మమాయాహి శీఘ్రమ్ ॥ 21 ॥
ప్రణమ్యాసకృత్పాదయోస్తే పతిత్వా
ప్రసాద్య ప్రభో ప్రార్థయేఽనేకవారమ్ ।
న వక్తుం క్షమోఽహం తదానీం కృపాబ్ధే
న కార్యాన్తకాలే మనాగప్యుపేక్షా ॥ 22 ॥
సహస్రాణ్డభోక్తా త్వయా శూరనామా
హతస్తారకః సింహవక్త్రశ్చ దైత్యః ।
మమాన్తర్హృదిస్థం మనఃక్లేశమేకం
న హంసి ప్రభో కిం కరోమి క్వ యామి ॥ 23 ॥
అహం సర్వదా దుఃఖభారావసన్నో
భవాన్దీనబన్ధుస్త్వదన్యం న యాచే ।
భవద్భక్తిరోధం సదా క్లృప్తబాధం
మమాధిం ద్రుతం నాశయోమాసుత త్వమ్ ॥ 24 ॥
అపస్మారకుష్టక్షయార్శః ప్రమేహ-
జ్వరోన్మాదగుల్మాదిరోగా మహాన్తః ।
పిశాచాశ్చ సర్వే భవత్పత్రభూతిం
విలోక్య క్షణాత్తారకారే ద్రవన్తే ॥ 25 ॥
దృశి స్కన్దమూర్తిః శ్రుతౌ స్కన్దకీర్తి-
ర్ముఖే మే పవిత్రం సదా తచ్చరిత్రమ్ ।
కరే తస్య కృత్యం వపుస్తస్య భృత్యం
గుహే సన్తు లీనా మమాశేషభావాః ॥ 26 ॥
మునీనాముతాహో నృణాం భక్తిభాజా-
మభీష్టప్రదాః సన్తి సర్వత్ర దేవాః ।
నృణామన్త్యజానామపి స్వార్థదానే
గుహాద్దేవమన్యం న జానే న జానే ॥ 27 ॥
కలత్రం సుతా బన్ధువర్గః పశుర్వా
నరో వాథ నారీ గృహే యే మదీయాః ।
యజన్తో నమన్తః స్తువన్తో భవన్తం
స్మరన్తశ్చ తే సన్తు సర్వే కుమార ॥ 28 ॥
మృగాః పక్షిణో దంశకా యే చ దుష్టా-
స్తథా వ్యాధయో బాధకా యే మదఙ్గే ।
భవచ్ఛక్తితీక్ష్ణాగ్రభిన్నాః సుదూరే
వినశ్యన్తు తే చూర్ణితక్రౌఞ్చశైల ॥ 29 ॥
జనిత్రీ పితా చ స్వపుత్రాపరాధం
సహేతే న కిం దేవసేనాధినాథ ।
అహం చాతిబాలో భవాన్ లోకతాతః
క్షమస్వాపరాధం సమస్తం మహేశ ॥ 30 ॥
నమః కేకినే శక్తయే చాపి తుభ్యం
నమశ్ఛాగ తుభ్యం నమః కుక్కుటాయ ।
నమః సిన్ధవే సిన్ధుదేశాయ తుభ్యం
పునః స్కన్దమూర్తే నమస్తే నమోఽస్తు ॥ 31 ॥
జయానన్దభూమం జయాపారధామం
జయామోఘకీర్తే జయానన్దమూర్తే ।
జయానన్దసిన్ధో జయాశేషబన్ధో
జయ త్వం సదా ముక్తిదానేశసూనో ॥ 32 ॥
భుజఙ్గాఖ్యవృత్తేన క్లృప్తం స్తవం యః
పఠేద్భక్తియుక్తో గుహం సమ్ప్రణమ్య ।
స పుత్రాన్కలత్రం ధనం దీర్ఘమాయు-
ర్లభేత్స్కన్దసాయుజ్యమన్తే నరః సః ॥ 33 ॥

Explore More