Lord Krishna

ಗೀತಗೋವಿನ್ದಂ ಪಞ್ಚಮಃ ಸರ್ಗಃ - ಸಾಕಾಙ್ಕ್ಷ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಃ

(Gitagovinda Fifth Canto: Sakanksha Pundarikaksha in Kannada)

Jayadeva

This segment of the Gitagovinda, composed by the 12th-century poet Jayadeva, depicts the intense longing of Lord Krishna for Radha during the Viraha phase. As Krishna expresses his separation and remorse, a messenger Sakhi conveys his message to Radha. This lyrical masterpiece, characterized by its deep aesthetic beauty and Bhakti sentiment, serves as a bridge between human love and divine realization. Chanting or meditating upon these verses helps the devotee cultivate intense devotion and emotional surrender, assisting them in overcoming the worldly suffering caused by separation from the divine presence in the heart.

॥ ಪಞ್ಚಮಃ ಸರ್ಗಃ ॥

॥ ಸಾಕಾಙ್ಕ್ಷಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಃ ॥
ಅಹಮಿಹ ನಿವಸಾಮಿ ಯಾಹಿ ರಾಧಾಂ ಅನುನಯ ಮದ್ವಚನೇನ ಚಾನಯೇಥಾಃ ।
ಇತಿ ಮಧುರಿಪುಣಾ ಸಖೀ ನಿಯುಕ್ತಾ ಸ್ವಯಮಿದಮೇತ್ಯ ಪುನರ್ಜಗಾದ ರಾಧಾಮ್ ॥ 31 ॥
॥ ಗೀತಂ 10 ॥
ವಹತಿ ಮಲಯಸಮೀರೇ ಮದನಮುಪನಿಧಾಯ ।
ಸ್ಫುಟತಿ ಕುಸುಮನಿಕರೇ ವಿರಹಿಹೃದಯದಲನಾಯ ॥
ತವ ವಿರಹೇ ವನಮಾಲೀ ಸಖಿ ಸೀದತಿ ॥ 1 ॥
ದಹತಿ ಶಿಶಿರಮಯೂಖೇ ಮರಣಮನುಕರೋತಿ ।
ಪತತಿ ಮದನವಿಶಿಖೇ ವಿಲಪತಿ ವಿಕಲತರೋಽತಿ ॥ 2 ॥
ಧ್ವನತಿ ಮಧುಪಸಮೂಹೇ ಶ್ರವಣಮಪಿದಧಾತಿ ।
ಮನಸಿ ಚಲಿತವಿರಹೇ ನಿಶಿ ನಿಶಿ ರುಜಮುಪಯಾತಿ ॥ 3 ॥
ವಸತಿ ವಿಪಿನವಿತಾನೇ ತ್ಯಜತಿ ಲಲಿತಧಾಮ ।
ಲುಠತಿ ಧರಣಿಶಯನೇ ಬಹು ವಿಲಪತಿ ತವ ನಾಮ ॥ 4 ॥
ರಣತಿ ಪಿಕಸಮವಾಯೇ ಪ್ರತಿದಿಶಮನುಯಾತಿ ।
ಹಸತಿ ಮನುಜನಿಚಯೇ ವಿರಹಮಪಲಪತಿ ನೇತಿ ॥ 5 ॥
ಸ್ಫುರತಿ ಕಲರವರಾವೇ ಸ್ಮರತಿ ಮಣಿತಮೇವ।
ತವರತಿಸುಖವಿಭವೇ ಗಣಯತಿ ಸುಗುಣಮತೀವ ॥ 6 ॥
ತ್ವದಭಿಧಶುಭದಮಾಸಂ ವದತಿ ನರಿ ಶೃಣೋತಿ ।
ತಮಪಿ ಜಪತಿ ಸರಸಂ ಯುವತಿಷು ನ ರತಿಮುಪೈತಿ ॥ 7 ॥
ಭಣತಿ ಕವಿಜಯದೇವೇ ವಿರಹವಿಲಸಿತೇನ ।
ಮನಸಿ ರಭಸವಿಭವೇ ಹರಿರುದಯತು ಸುಕೃತೇನ ॥ 8 ॥
ಪೂರ್ವಂ ಯತ್ರ ಸಮಂ ತ್ವಯಾ ರತಿಪತೇರಾಸಾದಿತಃ ಸಿದ್ಧಯ-ಸ್ತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ನಿಕುಞ್ಜಮನ್ಮಥಮಹಾತೀರ್ಥೇ ಪುನರ್ಮಾಧವಃ ।
ಧ್ಯಾಯಂಸ್ತ್ವಾಮನಿಶಂ ಜಪನ್ನಪಿ ತವೈವಾಲಾಪಮನ್ತ್ರಾವಲೀಂ ಭೂಯಸ್ತ್ವತ್ಕುಚಕುಮ್ಭನಿರ್ಭರಪರೀರಮ್ಭಾಮೃತಂ ವಾಞ್ಛತಿ ॥ 32 ॥
॥ ಗೀತಂ 11 ॥
ರತಿಸುಖಸಾರೇ ಗತಮಭಿಸಾರೇ ಮದನಮನೋಹರವೇಶಮ್ ।
ನ ಕುರು ನಿತಮ್ಬಿನಿ ಗಮನವಿಲಮ್ಬನಮನುಸರ ತಂ ಹೃದಯೇಶಮ್ ॥
ಧೀರಸಮೀರೇ ಯಮುನಾತೀರೇ ವಸತಿ ವನೇ ವನಮಾಲೀ ॥ 1 ॥
ನಾಮ ಸಮೇತಂ ಕೃತಸಙ್ಕೇತಂ ವಾದಯತೇ ಮೃದುವೇಣುಮ್ ।
ಬಹು ಮನುತೇ ನನು ತೇ ತನುಸಙ್ಗತಪವನಚಲಿತಮಪಿ ರೇಣುಮ್ ॥ 2 ॥
ಪತತಿ ಪತತ್ರೇ ವಿಚಲತಿ ಪತ್ರೇ ಶಙ್ಕಿತಭವದುಪಯಾನಮ್ ।
ರಚಯತಿ ಶಯನಂ ಸಚಕಿತನಯನಂ ಪಶ್ಯತಿ ತವ ಪನ್ಥಾನಮ್ ॥ 3 ॥
ಮುಖರಮಧೀರಂ ತ್ಯಜ ಮಞ್ಜೀರಂ ರಿಪುಮಿವ ಕೇಲಿಷುಲೋಲಮ್ ।
ಚಲ ಸಖಿ ಕುಞ್ಜಂ ಸತಿಮಿರಪುಞ್ಜಂ ಶೀಲಯ ನೀಲನಿಚೋಲಮ್ ॥ 4 ॥
ಉರಸಿ ಮುರಾರೇರುಪಹಿತಹಾರೇ ಘನ ಇವ ತರಲಬಲಾಕೇ ।
ತಟಿದಿವ ಪೀತೇ ರತಿವಿಪರೀತೇ ರಾಜಸಿ ಸುಕೃತವಿಪಾಕೇ ॥ 5 ॥
ವಿಗಲಿತವಸನಂ ಪರಿಹೃತರಸನಂ ಘಟಯ ಜಘನಮಪಿಧಾನಮ್ ।
ಕಿಸಲಯಶಯನೇ ಪಙ್ಕಜನಯನೇ ನಿಧಿಮಿವ ಹರ್ಷನಿದಾನಮ್ ॥ 6 ॥
ಹರಿರಭಿಮಾನೀ ರಜನಿರಿದಾನೀಮಿಯಮಪಿ ಯಾತಿ ವಿರಾಮಮ್ ।
ಕುರು ಮಮ ವಚನಂ ಸತ್ವರರಚನಂ ಪೂರಯ ಮಧುರಿಪುಕಾಮಮ್ ॥ 7 ॥
ಶ್ರೀಜಯದೇವೇ ಕೃತಹರಿಸೇವೇ ಭಣತಿ ಪರಮರಮಣೀಯಮ್ ।
ಪ್ರಮುದಿತಹೃದಯಂ ಹರಿಮತಿಸದಯಂ ನಮತ ಸುಕೃತಕಮನೀಯಮ್ ॥ 8 ॥
ವಿಕಿರತಿ ಮುಹುಃ ಶ್ವಾಸಾನ್ದಿಶಃ ಪುರೋ ಮುಹುರೀಕ್ಷತೇ ಪ್ರವಿಶತಿ ಮುಹುಃ ಕುಞ್ಜಂ ಗುಞ್ಜನ್ಮುಹುರ್ಬಹು ತಾಮ್ಯತಿ ।
ರಚಯತಿ ಮುಹುಃ ಶಯ್ಯಾಂ ಪರ್ಯಾಕುಲಂ ಮುಹುರೀಕ್ಷತೇ ಮದನಕದನಕ್ಲಾನ್ತಃ ಕಾನ್ತೇ ಪ್ರಿಯಸ್ತವ ವರ್ತತೇ ॥ 33 ॥
ತ್ವದ್ವಾಮ್ಯೇನ ಸಮಂ ಸಮಗ್ರಮಧುನಾ ತಿಗ್ಮಾಂಶುರಸ್ತಂ ಗತೋ ಗೋವಿನ್ದಸ್ಯ ಮನೋರಥೇನ ಚ ಸಮಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ತಮಃ ಸಾನ್ದ್ರತಾಮ್ ।
ಕೋಕಾನಾಂ ಕರುಣಸ್ವನೇನ ಸದೃಶೀ ದೀರ್ಘಾ ಮದಭ್ಯರ್ಥನಾ ತನ್ಮುಗ್ಧೇ ವಿಫಲಂ ವಿಲಮ್ಬನಮಸೌ ರಮ್ಯೋಽಭಿಸಾರಕ್ಷಣಃ ॥ 34 ॥
ಆಶ್ಲೇಷಾದನು ಚುಮ್ಬನಾದನು ನಖೋಲ್ಲೇಖಾದನು ಸ್ವಾನ್ತಜ-ಪ್ರೋದ್ಬೋಧಾದನು ಸಮ್ಭ್ರಮಾದನು ರತಾರಮ್ಭಾದನು ಪ್ರೀತಯೋಃ ।
ಅನ್ಯಾರ್ಥಂ ಗತಯೋರ್ಭ್ರಮಾನ್ಮಿಲಿತಯೋಃ ಸಮ್ಭಾಷಣೈರ್ಜಾನತೋ-ರ್ದಮ್ಪತ್ಯೋರಿಹ ಕೋ ನ ಕೋ ನ ತಮಸಿ ವ್ರೀಡಾವಿಮಿಶ್ರೋ ರಸಃ ॥ 35 ॥
ಸಭಯಚಕಿತಂ ವಿನ್ಯಸ್ಯನ್ತೀಂ ದೃಶೌ ತಿಮಿರೇ ಪಥಿ ಪ್ರತಿತರು ಮುಹುಃ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಮನ್ದಂ ಪದಾನಿ ವಿತನ್ವತೀಮ್ ।
ಕಥಮಪಿ ರಹಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾಮಙ್ಗೈರನಙ್ಗತರಙ್ಗಿಭಿಃ ಸುಮುಖಿ ಸುಭಗಃ ಪಶ್ಯನ್ಸ ತ್ವಾಮುಪೈತು ಕೃತಾರ್ಥತಾಮ್ ॥ 36 ॥
ರಾಧಾಮುಗ್ಧಮುಖಾರವಿನ್ದಮಧುಪಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೌಲಿಸ್ಥಲೀ ನೇಪಥ್ಯೋಚಿತನೀಲರತ್ನಮವನೀಭಾರಾವತಾರಾನ್ತಕಃ।
ಸ್ವಚ್ಛನ್ದಂ ವ್ರಜಸುಬ್ದರೀಜನಮನಸ್ತೋಷಪ್ರದೋಷೋದಯಃ ಕಂಸಧ್ವಂಸನಧೂಮಕೇತುರವತು ತ್ವಾಂ ದೇವಕೀನನ್ದನಃ॥ 36 + 1 ॥
॥ ಇತಿ ಶ್ರೀಗೀತಗೋವಿನ್ದೇಽಭಿಸಾರಿಕವರ್ಣನೇ ಸಾಕಾಙ್ಕ್ಷಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷೋ ನಾಮ ಪಞ್ಚಮಃ ಸರ್ಗಃ ॥

Explore More