Lord Krishna

ഗീതഗോവിന്ദം ചതുര്ഥഃ സര്ഗഃ - സ്നിഗ്ധ മധുസൂദനഃ

(Gita Govinda Canto 4 - Snigdha Madhusudana in Malayalam)

Jayadeva

Composed by the 12th-century poet Jayadeva, the Gita Govinda is a masterpiece of Sanskrit lyrical poetry describing the divine love between Radha and Lord Krishna. The fourth canto, Snigdha Madhusudana, depicts the intense longing and emotional turmoil of Radha as she waits for her beloved. Through its exquisite verses, the text explores the philosophy of Madhura Bhakti, where individual longing transforms into union with the Divine. Chanting or meditating upon these verses is believed to evoke deep spiritual devotion, cleanse the heart of worldly attachments, and grant the practitioner a profound realization of unconditional divine grace.

॥ ചതുര്ഥഃ സര്ഗഃ ॥

॥ സ്നിഗ്ധമധുസൂദനഃ ॥
യമുനാതീരവാനീരനികുഞ്ജേ മന്ദമാസ്ഥിതമ് ।
പ്രാഹ പ്രേമഭരോദ്ഭ്രാന്തം മാധവം രാധികാസഖീ ॥ 25 ॥
॥ ഗീതം 8 ॥
നിന്ദതി ചന്ദനമിന്ദുകിരണമനു വിന്ദതി ഖേദമധീരമ് ।
വ്യാലനിലയമിലനേന ഗരലമിവ കലയതി മലയസമീരമ് ॥
സാ വിരഹേ തവ ദീനാ മാധവ മനസിജവിശിഖഭയാദിവ ഭാവനയാ ത്വയി ലീനാ ॥ 1 ॥
അവിരലനിപതിതമദനശരാദിവ ഭവദവനായ വിശാലമ് ।
സ്വഹൃദയര്മണീ വര്മ കരോതി സജലനലിനീദലജാലമ് ॥ 2 ॥
കുസുമവിശിഖശരതല്പമനല്പവിലാസകലാകമനീയമ് ।
വ്രതമിവ തവ പരിരമ്ഭസുഖായ കരോതി കുസുമശയനീയമ് ॥ 3 ॥
വഹതി ച ഗലിതവിലോചനജലഭരമാനനകമലമുദാരമ് ।
വിധുമിവ വികടവിധുന്തുദദന്തദലനഗലിതാമൃതധാരമ് ॥ 4 ॥
വിലിഖതി രഹസി കുരങ്ഗമദേന ഭവന്തമസമശരഭൂതമ് ।
പ്രണമതി മകരമധോ വിനിധായ കരേ ച ശരം നവചൂതമ് ॥ 5 ॥
പ്രതിപദമിദമപി നിഗതതി മാധവ തവ ചരണേ പതിതാഹമ് ।
ത്വയി വിമുഖേ മയി സപദി സുധാനിധിരപി തനുതേ തനുദാഹമ് ॥ 6 ॥
ധ്യാനലയേന പുരഃ പരികല്പ്യ ഭവന്തമതീവ ദുരാപമ് ।
വിലപതി ഹസതി വിഷീദതി രോദിതി ചഞ്ചതി മുഞ്ചതി താപമ് ॥ 7 ॥
ശ്രീജയദേവഭണിതമിദമധികം യദി മനസാ നടനീയമ് ।
ഹരിവിരഹാകുലബല്ലവയുവതിസഖീവചനം പഠനീയമ് ॥ 8 ॥
ആവാസോ വിപിനായതേ പ്രിയസഖീമാലാപി ജാലായതേ താപോഽപി ശ്വസിതേന ദാവദഹനജ്വാലാകലാപായതേ ।
സാപി ത്വദ്വിരഹേണ ഹന്ത ഹരിണീരൂപായതേ ഹാ കഥം കന്ദര്പോഽപി യമായതേ വിരചയഞ്ശാര്ദൂലവിക്രീഡിതമ് ॥ 26 ॥
॥ ഗീതം 9 ॥
സ്തനവിനിഹിതമപി ഹാരമുദാരമ് ।
സാ മനുതേ കൃശതനുരതിഭാരമ് ॥
രാധികാ വിരഹേ തവ കേശവ ॥ 1 ॥
സരസമസൃണമപി മലയജപങ്കമ് ।
പശ്യതി വിഷമിവ വപുഷി സശങ്കമ് ॥ 2 ॥
ശ്വസിതപവനമനുപമപരിണാഹമ് ।
മദനദഹനമിവ വഹതി സദാഹമ് ॥ 3 ॥
ദിശി ദിശി കിരതി സജലകണജാലമ് ।
നയനനലിനമിവ വിഗലിതനാലമ് ॥ 4 ॥
നയനവിഷയമപി കിസലയതല്പമ് ।
കലയതി വിഹിതഹുതാശവികല്പമ് ॥ 5 ॥
ത്യജതി ന പാണിതലേന കപോലമ് ।
ബാലശശിനമിവ സായമലോലമ് ॥ 6 ॥
ഹരിരിതി ഹരിരിതി ജപതി സകാമമ് ।
വിരഹവിഹിതമരണേന നികാമമ് ॥ 7 ॥
ശ്രീജയദേവഭണിതമിതി ഗീതമ് ।
സുഖയതു കേശവപദമുപുനീതമ് ॥ 8 ॥
സാ രോമാഞ്ചതി സീത്കരോതി വിലപത്യുത്ക്മ്പതേ താമ്യതി ധ്യായത്യുദ്ഭ്രമതി പ്രമീലതി പതത്യുദ്യാതി മൂര്ച്ഛത്യപി ।
ഏതാവത്യതനുജ്വരേ വരതനുര്ജീവേന്ന കിം തേ രസാത് സ്വര്വൈദ്യപ്രതിമ പ്രസീദസി യദി ത്യക്തോഽന്യഥാ നാന്തകഃ ॥ 27 ॥
സ്മരാതുരാം ദൈവതവൈദ്യഹൃദ്യ ത്വദങ്ഗസങ്ഗാമൃതമാത്രസാധ്യാമ് ।
വിമുക്തബാധാം കുരുഷേ ന രാധാ-മുപേന്ദ്ര വജ്രാദപി ദാരുണോഽസി ॥ 28 ॥
കന്ദര്പജ്വരസഞ്ജ്വരസ്തുരതനോരാശ്ചര്യമസ്യാശ്ചിരം ചേതശ്ചന്ദനചന്ദ്രമഃകമലിനീചിന്താസു സന്താമ്യതി ।
കിന്തു ക്ലാന്തിവശേന ശീതലതനും ത്വാമേകമേവ പ്രിയം ധ്യായന്തീ രഹസി സ്ഥിതാ കഥമപി ക്ഷീണാ ക്ഷണം പ്രാണിതി ॥ 29 ॥
ക്ഷണമപി വിരഹഃ പുരാ ന സേഹേ നയനനിമീലനഖിന്നയാ യയാ തേ ।
ശ്വസിതി കഥമസൌ രസാലശാഖാം ചിരവിരഹേണ വിലോക്യ പുഷ്പിതാഗ്രാമ് ॥ 30 ॥
॥ ഇതി ഗീതഗോവിന്ദേ സ്നിഗ്ധമാധവോ നാമ ചതുര്ഥഃ സര്ഗഃ ॥

Explore More