Lord Rama

ଶ୍ରୀ ରାମ ଚରିତ ମାନସ - କିଷ୍କିନ୍ଧାକାଣ୍ଡ

(Shri Ram Charit Manas - Kishkindha Kanda in Odia)

Goswami Tulsidas

Kishkindha Kanda is the fourth chapter of Tulsidas's epic Shri Ram Charit Manas, which narrates the legendary life of Lord Rama. This section details Rama's meeting with Hanuman, the alliance with Sugriva, and the strategic planning to find Sita. It serves as a profound meditation on devotion, friendship, and the overcoming of worldly obstacles through divine surrender. Reciting this kanda is believed to foster mental clarity, strengthen loyalty, and grant the grace of Lord Rama, helping devotees navigate the complexities of life with wisdom, patience, and unwavering faith in the divine path.

ଶ୍ରୀଗଣେଶାଯ ନମଃ

ଶ୍ରୀଜାନକୀଵଲ୍ଲଭୋ ଵିଜଯତେ
ଶ୍ରୀରାମଚରିତମାନସ
ଚତୁର୍ଥ ସୋପାନ (କିଷ୍କିନ୍ଧାକାଣ୍ଡ)
କୁନ୍ଦେନ୍ଦୀଵରସୁନ୍ଦରାଵତିବଲୌ ଵିଜ୍ଞାନଧାମାଵୁଭୌ
ଶୋଭାଢ୍ଯୌ ଵରଧନ୍ଵିନୌ ଶ୍ରୁତିନୁତୌ ଗୋଵିପ୍ରଵୃନ୍ଦପ୍ରିଯୌ।
ମାଯାମାନୁଷରୂପିଣୌ ରଘୁଵରୌ ସଦ୍ଧର୍ମଵର୍ମୌଂ ହିତୌ
ସୀତାନ୍ଵେଷଣତତ୍ପରୌ ପଥିଗତୌ ଭକ୍ତିପ୍ରଦୌ ତୌ ହି ନଃ ॥ 1 ॥
ବ୍ରହ୍ମାମ୍ଭୋଧିସମୁଦ୍ଭଵଂ କଲିମଲପ୍ରଧ୍ଵଂସନଂ ଚାଵ୍ଯଯଂ
ଶ୍ରୀମଚ୍ଛମ୍ଭୁମୁଖେନ୍ଦୁସୁନ୍ଦରଵରେ ସଂଶୋଭିତଂ ସର୍ଵଦା।
ସଂସାରାମଯଭେଷଜଂ ସୁଖକରଂ ଶ୍ରୀଜାନକୀଜୀଵନଂ
ଧନ୍ଯାସ୍ତେ କୃତିନଃ ପିବନ୍ତି ସତତଂ ଶ୍ରୀରାମନାମାମୃତମ୍ ॥ 2 ॥
ସୋ. ମୁକ୍ତି ଜନ୍ମ ମହି ଜାନି ଗ୍ଯାନ ଖାନି ଅଘ ହାନି କର
ଜହଁ ବସ ସମ୍ଭୁ ଭଵାନି ସୋ କାସୀ ସେଇଅ କସ ନ ॥
ଜରତ ସକଲ ସୁର ବୃନ୍ଦ ବିଷମ ଗରଲ ଜେହିଂ ପାନ କିଯ।
ତେହି ନ ଭଜସି ମନ ମନ୍ଦ କୋ କୃପାଲ ସଙ୍କର ସରିସ ॥
ଆଗେଂ ଚଲେ ବହୁରି ରଘୁରାଯା। ରିଷ୍ଯମୂକ ପରଵତ ନିଅରାଯା ॥
ତହଁ ରହ ସଚିଵ ସହିତ ସୁଗ୍ରୀଵା। ଆଵତ ଦେଖି ଅତୁଲ ବଲ ସୀଂଵା ॥
ଅତି ସଭୀତ କହ ସୁନୁ ହନୁମାନା। ପୁରୁଷ ଜୁଗଲ ବଲ ରୂପ ନିଧାନା ॥
ଧରି ବଟୁ ରୂପ ଦେଖୁ ତୈଂ ଜାଈ। କହେସୁ ଜାନି ଜିଯଁ ସଯନ ବୁଝାଈ ॥
ପଠେ ବାଲି ହୋହିଂ ମନ ମୈଲା। ଭାଗୌଂ ତୁରତ ତଜୌଂ ଯହ ସୈଲା ॥
ବିପ୍ର ରୂପ ଧରି କପି ତହଁ ଗଯୂ। ମାଥ ନାଇ ପୂଛତ ଅସ ଭଯୂ ॥
କୋ ତୁମ୍ହ ସ୍ଯାମଲ ଗୌର ସରୀରା। ଛତ୍ରୀ ରୂପ ଫିରହୁ ବନ ବୀରା ॥
କଠିନ ଭୂମି କୋମଲ ପଦ ଗାମୀ। କଵନ ହେତୁ ବିଚରହୁ ବନ ସ୍ଵାମୀ ॥
ମୃଦୁଲ ମନୋହର ସୁନ୍ଦର ଗାତା। ସହତ ଦୁସହ ବନ ଆତପ ବାତା ॥
କୀ ତୁମ୍ହ ତୀନି ଦେଵ ମହଁ କୋଊ। ନର ନାରାଯନ କୀ ତୁମ୍ହ ଦୋଊ ॥
ଦୋ. ଜଗ କାରନ ତାରନ ଭଵ ଭଞ୍ଜନ ଧରନୀ ଭାର।
କୀ ତୁମ୍ହ ଅକିଲ ଭୁଵନ ପତି ଲୀନ୍ହ ମନୁଜ ଅଵତାର ॥ 1 ॥
କୋସଲେସ ଦସରଥ କେ ଜାଏ । ହମ ପିତୁ ବଚନ ମାନି ବନ ଆଏ ॥
ନାମ ରାମ ଲଛିମନ ଦୂ ଭାଈ। ସଙ୍ଗ ନାରି ସୁକୁମାରି ସୁହାଈ ॥
ଇହାଁ ହରି ନିସିଚର ବୈଦେହୀ। ବିପ୍ର ଫିରହିଂ ହମ ଖୋଜତ ତେହୀ ॥
ଆପନ ଚରିତ କହା ହମ ଗାଈ। କହହୁ ବିପ୍ର ନିଜ କଥା ବୁଝାଈ ॥
ପ୍ରଭୁ ପହିଚାନି ପରେଉ ଗହି ଚରନା। ସୋ ସୁଖ ଉମା ନହିଂ ବରନା ॥
ପୁଲକିତ ତନ ମୁଖ ଆଵ ନ ବଚନା। ଦେଖତ ରୁଚିର ବେଷ କୈ ରଚନା ॥
ପୁନି ଧୀରଜୁ ଧରି ଅସ୍ତୁତି କୀନ୍ହୀ। ହରଷ ହୃଦଯଁ ନିଜ ନାଥହି ଚୀନ୍ହୀ ॥
ମୋର ନ୍ଯାଉ ମୈଂ ପୂଛା ସାଈଂ। ତୁମ୍ହ ପୂଛହୁ କସ ନର କୀ ନାଈମ୍ ॥
ତଵ ମାଯା ବସ ଫିରୁଁ ଭୁଲାନା। ତା ତେ ମୈଂ ନହିଂ ପ୍ରଭୁ ପହିଚାନା ॥
ଦୋ. ଏକୁ ମୈଂ ମନ୍ଦ ମୋହବସ କୁଟିଲ ହୃଦଯ ଅଗ୍ଯାନ।
ପୁନି ପ୍ରଭୁ ମୋହି ବିସାରେଉ ଦୀନବନ୍ଧୁ ଭଗଵାନ ॥ 2 ॥
ଜଦପି ନାଥ ବହୁ ଅଵଗୁନ ମୋରେଂ। ସେଵକ ପ୍ରଭୁହି ପରୈ ଜନି ଭୋରେମ୍ ॥
ନାଥ ଜୀଵ ତଵ ମାଯାଁ ମୋହା। ସୋ ନିସ୍ତରି ତୁମ୍ହାରେହିଂ ଛୋହା ॥
ତା ପର ମୈଂ ରଘୁବୀର ଦୋହାଈ। ଜାନୁଁ ନହିଂ କଛୁ ଭଜନ ଉପାଈ ॥
ସେଵକ ସୁତ ପତି ମାତୁ ଭରୋସେଂ। ରହି ଅସୋଚ ବନି ପ୍ରଭୁ ପୋସେମ୍ ॥
ଅସ କହି ପରେଉ ଚରନ ଅକୁଲାଈ। ନିଜ ତନୁ ପ୍ରଗଟି ପ୍ରୀତି ଉର ଛାଈ ॥
ତବ ରଘୁପତି ଉଠାଇ ଉର ଲାଵା। ନିଜ ଲୋଚନ ଜଲ ସୀଞ୍ଚି ଜୁଡ़ଆଵା ॥
ସୁନୁ କପି ଜିଯଁ ମାନସି ଜନି ଊନା। ତୈଂ ମମ ପ୍ରିଯ ଲଛିମନ ତେ ଦୂନା ॥
ସମଦରସୀ ମୋହି କହ ସବ କୋଊ। ସେଵକ ପ୍ରିଯ ଅନନ୍ଯଗତି ସୋଊ ॥
ଦୋ. ସୋ ଅନନ୍ଯ ଜାକେଂ ଅସି ମତି ନ ଟରି ହନୁମନ୍ତ।
ମୈଂ ସେଵକ ସଚରାଚର ରୂପ ସ୍ଵାମି ଭଗଵନ୍ତ ॥ 3 ॥
ଦେଖି ପଵନ ସୁତ ପତି ଅନୁକୂଲା। ହୃଦଯଁ ହରଷ ବୀତୀ ସବ ସୂଲା ॥
ନାଥ ସୈଲ ପର କପିପତି ରହୀ। ସୋ ସୁଗ୍ରୀଵ ଦାସ ତଵ ଅହୀ ॥
ତେହି ସନ ନାଥ ମଯତ୍ରୀ କୀଜେ। ଦୀନ ଜାନି ତେହି ଅଭଯ କରୀଜେ ॥
ସୋ ସୀତା କର ଖୋଜ କରାଇହି। ଜହଁ ତହଁ ମରକଟ କୋଟି ପଠାଇହି ॥
ଏହି ବିଧି ସକଲ କଥା ସମୁଝାଈ। ଲିଏ ଦୁଔ ଜନ ପୀଠି ଚଢ़ଆଈ ॥
ଜବ ସୁଗ୍ରୀଵଁ ରାମ କହୁଁ ଦେଖା। ଅତିସଯ ଜନ୍ମ ଧନ୍ଯ କରି ଲେଖା ॥
ସାଦର ମିଲେଉ ନାଇ ପଦ ମାଥା। ଭୈଣ୍ଟେଉ ଅନୁଜ ସହିତ ରଘୁନାଥା ॥
କପି କର ମନ ବିଚାର ଏହି ରୀତୀ। କରିହହିଂ ବିଧି ମୋ ସନ ଏ ପ୍ରୀତୀ ॥
ଦୋ. ତବ ହନୁମନ୍ତ ଉଭଯ ଦିସି କୀ ସବ କଥା ସୁନାଇ ॥
ପାଵକ ସାଖୀ ଦେଇ କରି ଜୋରୀ ପ୍ରୀତୀ ଦୃଢ़ଆଇ ॥ 4 ॥
କୀନ୍ହୀ ପ୍ରୀତି କଛୁ ବୀଚ ନ ରାଖା। ଲଛମିନ ରାମ ଚରିତ ସବ ଭାଷା ॥
କହ ସୁଗ୍ରୀଵ ନଯନ ଭରି ବାରୀ। ମିଲିହି ନାଥ ମିଥିଲେସକୁମାରୀ ॥
ମନ୍ତ୍ରିନ୍ହ ସହିତ ଇହାଁ ଏକ ବାରା। ବୈଠ ରହେଉଁ ମୈଂ କରତ ବିଚାରା ॥
ଗଗନ ପନ୍ଥ ଦେଖୀ ମୈଂ ଜାତା। ପରବସ ପରୀ ବହୁତ ବିଲପାତା ॥
ରାମ ରାମ ହା ରାମ ପୁକାରୀ। ହମହି ଦେଖି ଦୀନ୍ହେଉ ପଟ ଡାରୀ ॥
ମାଗା ରାମ ତୁରତ ତେହିଂ ଦୀନ୍ହା। ପଟ ଉର ଲାଇ ସୋଚ ଅତି କୀନ୍ହା ॥
କହ ସୁଗ୍ରୀଵ ସୁନହୁ ରଘୁବୀରା। ତଜହୁ ସୋଚ ମନ ଆନହୁ ଧୀରା ॥
ସବ ପ୍ରକାର କରିହୁଁ ସେଵକାଈ। ଜେହି ବିଧି ମିଲିହି ଜାନକୀ ଆଈ ॥
ଦୋ. ସଖା ବଚନ ସୁନି ହରଷେ କୃପାସିଧୁ ବଲସୀଂଵ।
କାରନ କଵନ ବସହୁ ବନ ମୋହି କହହୁ ସୁଗ୍ରୀଵ ॥ 5 ॥
ନାତ ବାଲି ଅରୁ ମୈଂ ଦ୍ଵୌ ଭାଈ। ପ୍ରୀତି ରହୀ କଛୁ ବରନି ନ ଜାଈ ॥
ମଯ ସୁତ ମାଯାଵୀ ତେହି ନ୍AUଁ। ଆଵା ସୋ ପ୍ରଭୁ ହମରେଂ ଗ୍AUଁ ॥
ଅର୍ଧ ରାତି ପୁର ଦ୍ଵାର ପୁକାରା। ବାଲୀ ରିପୁ ବଲ ସହୈ ନ ପାରା ॥
ଧାଵା ବାଲି ଦେଖି ସୋ ଭାଗା। ମୈଂ ପୁନି ଗଯୁଁ ବନ୍ଧୁ ସଁଗ ଲାଗା ॥
ଗିରିବର ଗୁହାଁ ପୈଠ ସୋ ଜାଈ। ତବ ବାଲୀଂ ମୋହି କହା ବୁଝାଈ ॥
ପରିଖେସୁ ମୋହି ଏକ ପଖଵାରା। ନହିଂ ଆଵୌଂ ତବ ଜାନେସୁ ମାରା ॥
ମାସ ଦିଵସ ତହଁ ରହେଉଁ ଖରାରୀ। ନିସରୀ ରୁଧିର ଧାର ତହଁ ଭାରୀ ॥
ବାଲି ହତେସି ମୋହି ମାରିହି ଆଈ। ସିଲା ଦେଇ ତହଁ ଚଲେଉଁ ପରାଈ ॥
ମନ୍ତ୍ରିନ୍ହ ପୁର ଦେଖା ବିନୁ ସାଈଂ। ଦୀନ୍ହେଉ ମୋହି ରାଜ ବରିଆଈ ॥
ବାଲି ତାହି ମାରି ଗୃହ ଆଵା। ଦେଖି ମୋହି ଜିଯଁ ଭେଦ ବଢ़ଆଵା ॥
ରିପୁ ସମ ମୋହି ମାରେସି ଅତି ଭାରୀ। ହରି ଲୀନ୍ହେସି ସର୍ବସୁ ଅରୁ ନାରୀ ॥
ତାକେଂ ଭଯ ରଘୁବୀର କୃପାଲା। ସକଲ ଭୁଵନ ମୈଂ ଫିରେଉଁ ବିହାଲା ॥
ଇହାଁ ସାପ ବସ ଆଵତ ନାହୀଂ। ତଦପି ସଭୀତ ରହୁଁ ମନ ମାହୀଁ ॥
ସୁନି ସେଵକ ଦୁଖ ଦୀନଦଯାଲା। ଫରକି ଉଠୀଂ ଦ୍ଵୈ ଭୁଜା ବିସାଲା ॥
ଦୋ. ସୁନୁ ସୁଗ୍ରୀଵ ମାରିହୁଁ ବାଲିହି ଏକହିଂ ବାନ।
ବ୍ରହ୍ମ ରୁଦ୍ର ସରନାଗତ ଗେଁ ନ ଉବରିହିଂ ପ୍ରାନ ॥ 6 ॥
ଜେ ନ ମିତ୍ର ଦୁଖ ହୋହିଂ ଦୁଖାରୀ। ତିନ୍ହହି ବିଲୋକତ ପାତକ ଭାରୀ ॥
ନିଜ ଦୁଖ ଗିରି ସମ ରଜ କରି ଜାନା। ମିତ୍ରକ ଦୁଖ ରଜ ମେରୁ ସମାନା ॥
ଜିନ୍ହ କେଂ ଅସି ମତି ସହଜ ନ ଆଈ। ତେ ସଠ କତ ହଠି କରତ ମିତାଈ ॥
କୁପଥ ନିଵାରି ସୁପନ୍ଥ ଚଲାଵା। ଗୁନ ପ୍ରଗଟେ ଅଵଗୁନନ୍ହି ଦୁରାଵା ॥
ଦେତ ଲେତ ମନ ସଙ୍କ ନ ଧରୀ। ବଲ ଅନୁମାନ ସଦା ହିତ କରୀ ॥
ବିପତି କାଲ କର ସତଗୁନ ନେହା। ଶ୍ରୁତି କହ ସନ୍ତ ମିତ୍ର ଗୁନ ଏହା ॥
ଆଗେଂ କହ ମୃଦୁ ବଚନ ବନାଈ। ପାଛେଂ ଅନହିତ ମନ କୁଟିଲାଈ ॥
ଜା କର ଚିତ ଅହି ଗତି ସମ ଭାଈ। ଅସ କୁମିତ୍ର ପରିହରେହି ଭଲାଈ ॥
ସେଵକ ସଠ ନୃପ କୃପନ କୁନାରୀ। କପଟୀ ମିତ୍ର ସୂଲ ସମ ଚାରୀ ॥
ସଖା ସୋଚ ତ୍ଯାଗହୁ ବଲ ମୋରେଂ। ସବ ବିଧି ଘଟବ କାଜ ମୈଂ ତୋରେମ୍ ॥
କହ ସୁଗ୍ରୀଵ ସୁନହୁ ରଘୁବୀରା। ବାଲି ମହାବଲ ଅତି ରନଧୀରା ॥
ଦୁନ୍ଦୁଭୀ ଅସ୍ଥି ତାଲ ଦେଖରାଏ। ବିନୁ ପ୍ରଯାସ ରଘୁନାଥ ଢହାଏ ॥
ଦେଖି ଅମିତ ବଲ ବାଢ़ଈ ପ୍ରୀତୀ। ବାଲି ବଧବ ଇନ୍ହ ଭି ପରତୀତୀ ॥
ବାର ବାର ନାଵି ପଦ ସୀସା। ପ୍ରଭୁହି ଜାନି ମନ ହରଷ କପୀସା ॥
ଉପଜା ଗ୍ଯାନ ବଚନ ତବ ବୋଲା। ନାଥ କୃପାଁ ମନ ଭଯୁ ଅଲୋଲା ॥
ସୁଖ ସମ୍ପତି ପରିଵାର ବଡ़ଆଈ। ସବ ପରିହରି କରିହୁଁ ସେଵକାଈ ॥
ଏ ସବ ରାମଭଗତି କେ ବାଧକ। କହହିଂ ସନ୍ତ ତବ ପଦ ଅଵରାଧକ ॥
ସତ୍ରୁ ମିତ୍ର ସୁଖ ଦୁଖ ଜଗ ମାହୀଂ। ମାଯା କୃତ ପରମାରଥ ନାହୀମ୍ ॥
ବାଲି ପରମ ହିତ ଜାସୁ ପ୍ରସାଦା। ମିଲେହୁ ରାମ ତୁମ୍ହ ସମନ ବିଷାଦା ॥
ସପନେଂ ଜେହି ସନ ହୋଇ ଲରାଈ। ଜାଗେଂ ସମୁଝତ ମନ ସକୁଚାଈ ॥
ଅବ ପ୍ରଭୁ କୃପା କରହୁ ଏହି ଭାଁତୀ। ସବ ତଜି ଭଜନୁ କରୌଂ ଦିନ ରାତୀ ॥
ସୁନି ବିରାଗ ସଞ୍ଜୁତ କପି ବାନୀ। ବୋଲେ ବିହଁସି ରାମୁ ଧନୁପାନୀ ॥
ଜୋ କଛୁ କହେହୁ ସତ୍ଯ ସବ ସୋଈ। ସଖା ବଚନ ମମ ମୃଷା ନ ହୋଈ ॥
ନଟ ମରକଟ ଇଵ ସବହି ନଚାଵତ। ରାମୁ ଖଗେସ ବେଦ ଅସ ଗାଵତ ॥
ଲୈ ସୁଗ୍ରୀଵ ସଙ୍ଗ ରଘୁନାଥା। ଚଲେ ଚାପ ସାଯକ ଗହି ହାଥା ॥
ତବ ରଘୁପତି ସୁଗ୍ରୀଵ ପଠାଵା। ଗର୍ଜେସି ଜାଇ ନିକଟ ବଲ ପାଵା ॥
ସୁନତ ବାଲି କ୍ରୋଧାତୁର ଧାଵା। ଗହି କର ଚରନ ନାରି ସମୁଝାଵା ॥
ସୁନୁ ପତି ଜିନ୍ହହି ମିଲେଉ ସୁଗ୍ରୀଵା। ତେ ଦ୍ଵୌ ବନ୍ଧୁ ତେଜ ବଲ ସୀଂଵା ॥
କୋସଲେସ ସୁତ ଲଛିମନ ରାମା। କାଲହୁ ଜୀତି ସକହିଂ ସଙ୍ଗ୍ରାମା ॥
ଦୋ. କହ ବାଲି ସୁନୁ ଭୀରୁ ପ୍ରିଯ ସମଦରସୀ ରଘୁନାଥ।
ଜୌଂ କଦାଚି ମୋହି ମାରହିଂ ତୌ ପୁନି ହୌଁ ସନାଥ ॥ 7 ॥
ଅସ କହି ଚଲା ମହା ଅଭିମାନୀ। ତୃନ ସମାନ ସୁଗ୍ରୀଵହି ଜାନୀ ॥
ଭିରେ ଉଭୌ ବାଲୀ ଅତି ତର୍ଜା । ମୁଠିକା ମାରି ମହାଧୁନି ଗର୍ଜା ॥
ତବ ସୁଗ୍ରୀଵ ବିକଲ ହୋଇ ଭାଗା। ମୁଷ୍ଟି ପ୍ରହାର ବଜ୍ର ସମ ଲାଗା ॥
ମୈଂ ଜୋ କହା ରଘୁବୀର କୃପାଲା। ବନ୍ଧୁ ନ ହୋଇ ମୋର ଯହ କାଲା ॥
ଏକରୂପ ତୁମ୍ହ ଭ୍ରାତା ଦୋଊ। ତେହି ଭ୍ରମ ତେଂ ନହିଂ ମାରେଉଁ ସୋଊ ॥
କର ପରସା ସୁଗ୍ରୀଵ ସରୀରା। ତନୁ ଭା କୁଲିସ ଗୀ ସବ ପୀରା ॥
ମେଲୀ କଣ୍ଠ ସୁମନ କୈ ମାଲା। ପଠଵା ପୁନି ବଲ ଦେଇ ବିସାଲା ॥
ପୁନି ନାନା ବିଧି ଭୀ ଲରାଈ। ବିଟପ ଓଟ ଦେଖହିଂ ରଘୁରାଈ ॥
ଦୋ. ବହୁ ଛଲ ବଲ ସୁଗ୍ରୀଵ କର ହିଯଁ ହାରା ଭଯ ମାନି।
ମାରା ବାଲି ରାମ ତବ ହୃଦଯ ମାଝ ସର ତାନି ॥ 8 ॥
ପରା ବିକଲ ମହି ସର କେ ଲାଗେଂ। ପୁନି ଉଠି ବୈଠ ଦେଖି ପ୍ରଭୁ ଆଗେମ୍ ॥
ସ୍ଯାମ ଗାତ ସିର ଜଟା ବନାଏଁ। ଅରୁନ ନଯନ ସର ଚାପ ଚଢ़ଆଏଁ ॥
ପୁନି ପୁନି ଚିତି ଚରନ ଚିତ ଦୀନ୍ହା। ସୁଫଲ ଜନ୍ମ ମାନା ପ୍ରଭୁ ଚୀନ୍ହା ॥
ହୃଦଯଁ ପ୍ରୀତି ମୁଖ ବଚନ କଠୋରା। ବୋଲା ଚିତି ରାମ କୀ ଓରା ॥
ଧର୍ମ ହେତୁ ଅଵତରେହୁ ଗୋସାଈ। ମାରେହୁ ମୋହି ବ୍ଯାଧ କୀ ନାଈ ॥
ମୈଂ ବୈରୀ ସୁଗ୍ରୀଵ ପିଆରା। ଅଵଗୁନ କବନ ନାଥ ମୋହି ମାରା ॥
ଅନୁଜ ବଧୂ ଭଗିନୀ ସୁତ ନାରୀ। ସୁନୁ ସଠ କନ୍ଯା ସମ ଏ ଚାରୀ ॥
ଇନ୍ହହି କୁଦ୍ଦଷ୍ଟି ବିଲୋକି ଜୋଈ। ତାହି ବଧେଂ କଛୁ ପାପ ନ ହୋଈ ॥
ମୁଢ़ ତୋହି ଅତିସଯ ଅଭିମାନା। ନାରି ସିଖାଵନ କରସି ନ କାନା ॥
ମମ ଭୁଜ ବଲ ଆଶ୍ରିତ ତେହି ଜାନୀ। ମାରା ଚହସି ଅଧମ ଅଭିମାନୀ ॥
ଦୋ. ସୁନହୁ ରାମ ସ୍ଵାମୀ ସନ ଚଲ ନ ଚାତୁରୀ ମୋରି।
ପ୍ରଭୁ ଅଜହୂଁ ମୈଂ ପାପୀ ଅନ୍ତକାଲ ଗତି ତୋରି ॥ 9 ॥
ସୁନତ ରାମ ଅତି କୋମଲ ବାନୀ। ବାଲି ସୀସ ପରସେଉ ନିଜ ପାନୀ ॥
ଅଚଲ କରୌଂ ତନୁ ରାଖହୁ ପ୍ରାନା। ବାଲି କହା ସୁନୁ କୃପାନିଧାନା ॥
ଜନ୍ମ ଜନ୍ମ ମୁନି ଜତନୁ କରାହୀଂ। ଅନ୍ତ ରାମ କହି ଆଵତ ନାହୀମ୍ ॥
ଜାସୁ ନାମ ବଲ ସଙ୍କର କାସୀ। ଦେତ ସବହି ସମ ଗତି ଅଵିନାସୀ ॥
ମମ ଲୋଚନ ଗୋଚର ସୋଇ ଆଵା। ବହୁରି କି ପ୍ରଭୁ ଅସ ବନିହି ବନାଵା ॥
ଛଂ. ସୋ ନଯନ ଗୋଚର ଜାସୁ ଗୁନ ନିତ ନେତି କହି ଶ୍ରୁତି ଗାଵହୀଂ।
ଜିତି ପଵନ ମନ ଗୋ ନିରସ କରି ମୁନି ଧ୍ଯାନ କବହୁଁକ ପାଵହୀମ୍ ॥
ମୋହି ଜାନି ଅତି ଅଭିମାନ ବସ ପ୍ରଭୁ କହେଉ ରାଖୁ ସରୀରହୀ।
ଅସ କଵନ ସଠ ହଠି କାଟି ସୁରତରୁ ବାରି କରିହି ବବୂରହୀ ॥ 1 ॥
ଅବ ନାଥ କରି କରୁନା ବିଲୋକହୁ ଦେହୁ ଜୋ ବର ମାଗୂଁ।
ଜେହିଂ ଜୋନି ଜନ୍ମୌଂ କର୍ମ ବସ ତହଁ ରାମ ପଦ ଅନୁରାଗୂଁ ॥
ଯହ ତନଯ ମମ ସମ ବିନଯ ବଲ କଲ୍ଯାନପ୍ରଦ ପ୍ରଭୁ ଲୀଜିଐ।
ଗହି ବାହଁ ସୁର ନର ନାହ ଆପନ ଦାସ ଅଙ୍ଗଦ କୀଜିଐ ॥ 2 ॥
ଦୋ. ରାମ ଚରନ ଦୃଢ़ ପ୍ରୀତି କରି ବାଲି କୀନ୍ହ ତନୁ ତ୍ଯାଗ।
ସୁମନ ମାଲ ଜିମି କଣ୍ଠ ତେ ଗିରତ ନ ଜାନି ନାଗ ॥ 10 ॥
ରାମ ବାଲି ନିଜ ଧାମ ପଠାଵା। ନଗର ଲୋଗ ସବ ବ୍ଯାକୁଲ ଧାଵା ॥
ନାନା ବିଧି ବିଲାପ କର ତାରା। ଛୂଟେ କେସ ନ ଦେହ ସଁଭାରା ॥
ତାରା ବିକଲ ଦେଖି ରଘୁରାଯା । ଦୀନ୍ହ ଗ୍ଯାନ ହରି ଲୀନ୍ହୀ ମାଯା ॥
ଛିତି ଜଲ ପାଵକ ଗଗନ ସମୀରା। ପଞ୍ଚ ରଚିତ ଅତି ଅଧମ ସରୀରା ॥
ପ୍ରଗଟ ସୋ ତନୁ ତଵ ଆଗେଂ ସୋଵା। ଜୀଵ ନିତ୍ଯ କେହି ଲଗି ତୁମ୍ହ ରୋଵା ॥
ଉପଜା ଗ୍ଯାନ ଚରନ ତବ ଲାଗୀ। ଲୀନ୍ହେସି ପରମ ଭଗତି ବର ମାଗୀ ॥
ଉମା ଦାରୁ ଜୋଷିତ କୀ ନାଈ। ସବହି ନଚାଵତ ରାମୁ ଗୋସାଈ ॥
ତବ ସୁଗ୍ରୀଵହି ଆଯସୁ ଦୀନ୍ହା। ମୃତକ କର୍ମ ବିଧିବତ ସବ କୀନ୍ହା ॥
ରାମ କହା ଅନୁଜହି ସମୁଝାଈ। ରାଜ ଦେହୁ ସୁଗ୍ରୀଵହି ଜାଈ ॥
ରଘୁପତି ଚରନ ନାଇ କରି ମାଥା। ଚଲେ ସକଲ ପ୍ରେରିତ ରଘୁନାଥା ॥
ଦୋ. ଲଛିମନ ତୁରତ ବୋଲାଏ ପୁରଜନ ବିପ୍ର ସମାଜ।
ରାଜୁ ଦୀନ୍ହ ସୁଗ୍ରୀଵ କହଁ ଅଙ୍ଗଦ କହଁ ଜୁବରାଜ ॥ 11 ॥
ଉମା ରାମ ସମ ହିତ ଜଗ ମାହୀଂ। ଗୁରୁ ପିତୁ ମାତୁ ବନ୍ଧୁ ପ୍ରଭୁ ନାହୀମ୍ ॥
ସୁର ନର ମୁନି ସବ କୈ ଯହ ରୀତୀ। ସ୍ଵାରଥ ଲାଗି କରହିଂ ସବ ପ୍ରୀତୀ ॥
ବାଲି ତ୍ରାସ ବ୍ଯାକୁଲ ଦିନ ରାତୀ। ତନ ବହୁ ବ୍ରନ ଚିନ୍ତାଁ ଜର ଛାତୀ ॥
ସୋଇ ସୁଗ୍ରୀଵ କୀନ୍ହ କପିର୍AU। ଅତି କୃପାଲ ରଘୁବୀର ସୁଭ୍AU ॥
ଜାନତହୁଁ ଅସ ପ୍ରଭୁ ପରିହରହୀଂ। କାହେ ନ ବିପତି ଜାଲ ନର ପରହୀମ୍ ॥
ପୁନି ସୁଗ୍ରୀଵହି ଲୀନ୍ହ ବୋଲାଈ। ବହୁ ପ୍ରକାର ନୃପନୀତି ସିଖାଈ ॥
କହ ପ୍ରଭୁ ସୁନୁ ସୁଗ୍ରୀଵ ହରୀସା। ପୁର ନ ଜାଉଁ ଦସ ଚାରି ବରୀସା ॥
ଗତ ଗ୍ରୀଷମ ବରଷା ରିତୁ ଆଈ। ରହିହୁଁ ନିକଟ ସୈଲ ପର ଛାଈ ॥
ଅଙ୍ଗଦ ସହିତ କରହୁ ତୁମ୍ହ ରାଜୂ। ସନ୍ତତ ହୃଦଯ ଧରେହୁ ମମ କାଜୂ ॥
ଜବ ସୁଗ୍ରୀଵ ଭଵନ ଫିରି ଆଏ। ରାମୁ ପ୍ରବରଷନ ଗିରି ପର ଛାଏ ॥
ଦୋ. ପ୍ରଥମହିଂ ଦେଵନ୍ହ ଗିରି ଗୁହା ରାଖେଉ ରୁଚିର ବନାଇ।
ରାମ କୃପାନିଧି କଛୁ ଦିନ ବାସ କରହିଙ୍ଗେ ଆଇ ॥ 12 ॥
ସୁନ୍ଦର ବନ କୁସୁମିତ ଅତି ସୋଭା। ଗୁଞ୍ଜତ ମଧୁପ ନିକର ମଧୁ ଲୋଭା ॥
କନ୍ଦ ମୂଲ ଫଲ ପତ୍ର ସୁହାଏ। ଭେ ବହୁତ ଜବ ତେ ପ୍ରଭୁ ଆଏ ॥
ଦେଖି ମନୋହର ସୈଲ ଅନୂପା। ରହେ ତହଁ ଅନୁଜ ସହିତ ସୁରଭୂପା ॥
ମଧୁକର ଖଗ ମୃଗ ତନୁ ଧରି ଦେଵା। କରହିଂ ସିଦ୍ଧ ମୁନି ପ୍ରଭୁ କୈ ସେଵା ॥
ମଙ୍ଗଲରୁପ ଭଯୁ ବନ ତବ ତେ । କୀନ୍ହ ନିଵାସ ରମାପତି ଜବ ତେ ॥
ଫଟିକ ସିଲା ଅତି ସୁଭ୍ର ସୁହାଈ। ସୁଖ ଆସୀନ ତହାଁ ଦ୍ଵୌ ଭାଈ ॥
କହତ ଅନୁଜ ସନ କଥା ଅନେକା। ଭଗତି ବିରତି ନୃପନୀତି ବିବେକା ॥
ବରଷା କାଲ ମେଘ ନଭ ଛାଏ। ଗରଜତ ଲାଗତ ପରମ ସୁହାଏ ॥
ଦୋ. ଲଛିମନ ଦେଖୁ ମୋର ଗନ ନାଚତ ବାରିଦ ପୈଖି।
ଗୃହୀ ବିରତି ରତ ହରଷ ଜସ ବିଷ୍ନୁ ଭଗତ କହୁଁ ଦେଖି ॥ 13 ॥
ଘନ ଘମଣ୍ଡ ନଭ ଗରଜତ ଘୋରା। ପ୍ରିଯା ହୀନ ଡରପତ ମନ ମୋରା ॥
ଦାମିନି ଦମକ ରହ ନ ଘନ ମାହୀଂ। ଖଲ କୈ ପ୍ରୀତି ଜଥା ଥିର ନାହୀମ୍ ॥
ବରଷହିଂ ଜଲଦ ଭୂମି ନିଅରାଏଁ। ଜଥା ନଵହିଂ ବୁଧ ବିଦ୍ଯା ପାଏଁ ॥
ବୂଁଦ ଅଘାତ ସହହିଂ ଗିରି କୈଂସେମ୍ । ଖଲ କେ ବଚନ ସନ୍ତ ସହ ଜୈସେମ୍ ॥
ଛୁଦ୍ର ନଦୀଂ ଭରି ଚଲୀଂ ତୋରାଈ। ଜସ ଥୋରେହୁଁ ଧନ ଖଲ ଇତରାଈ ॥
ଭୂମି ପରତ ଭା ଢାବର ପାନୀ। ଜନୁ ଜୀଵହି ମାଯା ଲପଟାନୀ ॥
ସମିଟି ସମିଟି ଜଲ ଭରହିଂ ତଲାଵା। ଜିମି ସଦଗୁନ ସଜ୍ଜନ ପହିଂ ଆଵା ॥
ସରିତା ଜଲ ଜଲନିଧି ମହୁଁ ଜାଈ। ହୋଈ ଅଚଲ ଜିମି ଜିଵ ହରି ପାଈ ॥
ଦୋ. ହରିତ ଭୂମି ତୃନ ସଙ୍କୁଲ ସମୁଝି ପରହିଂ ନହିଂ ପନ୍ଥ।
ଜିମି ପାଖଣ୍ଡ ବାଦ ତେଂ ଗୁପ୍ତ ହୋହିଂ ସଦଗ୍ରନ୍ଥ ॥ 14 ॥
ଦାଦୁର ଧୁନି ଚହୁ ଦିସା ସୁହାଈ। ବେଦ ପଢ़ହିଂ ଜନୁ ବଟୁ ସମୁଦାଈ ॥
ନଵ ପଲ୍ଲଵ ଭେ ବିଟପ ଅନେକା। ସାଧକ ମନ ଜସ ମିଲେଂ ବିବେକା ॥
ଅର୍କ ଜବାସ ପାତ ବିନୁ ଭଯୂ। ଜସ ସୁରାଜ ଖଲ ଉଦ୍ଯମ ଗଯୂ ॥
ଖୋଜତ କତହୁଁ ମିଲି ନହିଂ ଧୂରୀ। କରି କ୍ରୋଧ ଜିମି ଧରମହି ଦୂରୀ ॥
ସସି ସମ୍ପନ୍ନ ସୋହ ମହି କୈସୀ। ଉପକାରୀ କୈ ସମ୍ପତି ଜୈସୀ ॥
ନିସି ତମ ଘନ ଖଦ୍ଯୋତ ବିରାଜା। ଜନୁ ଦମ୍ଭିନ୍ହ କର ମିଲା ସମାଜା ॥
ମହାବୃଷ୍ଟି ଚଲି ଫୂଟି କିଆରୀମ୍ । ଜିମି ସୁତନ୍ତ୍ର ଭେଁ ବିଗରହିଂ ନାରୀମ୍ ॥
କୃଷୀ ନିରାଵହିଂ ଚତୁର କିସାନା। ଜିମି ବୁଧ ତଜହିଂ ମୋହ ମଦ ମାନା ॥
ଦେଖିଅତ ଚକ୍ରବାକ ଖଗ ନାହୀଂ। କଲିହି ପାଇ ଜିମି ଧର୍ମ ପରାହୀମ୍ ॥
ଊଷର ବରଷି ତୃନ ନହିଂ ଜାମା। ଜିମି ହରିଜନ ହିଯଁ ଉପଜ ନ କାମା ॥
ବିବିଧ ଜନ୍ତୁ ସଙ୍କୁଲ ମହି ଭ୍ରାଜା। ପ୍ରଜା ବାଢ़ ଜିମି ପାଇ ସୁରାଜା ॥
ଜହଁ ତହଁ ରହେ ପଥିକ ଥକି ନାନା। ଜିମି ଇନ୍ଦ୍ରିଯ ଗନ ଉପଜେଂ ଗ୍ଯାନା ॥
ଦୋ. କବହୁଁ ପ୍ରବଲ ବହ ମାରୁତ ଜହଁ ତହଁ ମେଘ ବିଲାହିଂ।
ଜିମି କପୂତ କେ ଉପଜେଂ କୁଲ ସଦ୍ଧର୍ମ ନସାହିମ୍ ॥ 15(କ) ॥
କବହୁଁ ଦିଵସ ମହଁ ନିବିଡ़ ତମ କବହୁଁକ ପ୍ରଗଟ ପତଙ୍ଗ।
ବିନସି ଉପଜି ଗ୍ଯାନ ଜିମି ପାଇ କୁସଙ୍ଗ ସୁସଙ୍ଗ ॥ 15(ଖ) ॥
ବରଷା ବିଗତ ସରଦ ରିତୁ ଆଈ। ଲଛିମନ ଦେଖହୁ ପରମ ସୁହାଈ ॥
ଫୂଲେଂ କାସ ସକଲ ମହି ଛାଈ। ଜନୁ ବରଷାଁ କୃତ ପ୍ରଗଟ ବୁଢ़ଆଈ ॥
ଉଦିତ ଅଗସ୍ତି ପନ୍ଥ ଜଲ ସୋଷା। ଜିମି ଲୋଭହି ସୋଷି ସନ୍ତୋଷା ॥
ସରିତା ସର ନିର୍ମଲ ଜଲ ସୋହା। ସନ୍ତ ହୃଦଯ ଜସ ଗତ ମଦ ମୋହା ॥
ରସ ରସ ସୂଖ ସରିତ ସର ପାନୀ। ମମତା ତ୍ଯାଗ କରହିଂ ଜିମି ଗ୍ଯାନୀ ॥
ଜାନି ସରଦ ରିତୁ ଖଞ୍ଜନ ଆଏ। ପାଇ ସମଯ ଜିମି ସୁକୃତ ସୁହାଏ ॥
ପଙ୍କ ନ ରେନୁ ସୋହ ଅସି ଧରନୀ। ନୀତି ନିପୁନ ନୃପ କୈ ଜସି କରନୀ ॥
ଜଲ ସଙ୍କୋଚ ବିକଲ ଭିଁ ମୀନା। ଅବୁଧ କୁଟୁମ୍ବୀ ଜିମି ଧନହୀନା ॥
ବିନୁ ଧନ ନିର୍ମଲ ସୋହ ଅକାସା। ହରିଜନ ଇଵ ପରିହରି ସବ ଆସା ॥
କହୁଁ କହୁଁ ବୃଷ୍ଟି ସାରଦୀ ଥୋରୀ। କୌ ଏକ ପାଵ ଭଗତି ଜିମି ମୋରୀ ॥
ଦୋ. ଚଲେ ହରଷି ତଜି ନଗର ନୃପ ତାପସ ବନିକ ଭିଖାରି।
ଜିମି ହରିଭଗତ ପାଇ ଶ୍ରମ ତଜହି ଆଶ୍ରମୀ ଚାରି ॥ 16 ॥
ସୁଖୀ ମୀନ ଜେ ନୀର ଅଗାଧା। ଜିମି ହରି ସରନ ନ ଏକୁ ବାଧା ॥
ଫୂଲେଂ କମଲ ସୋହ ସର କୈସା। ନିର୍ଗୁନ ବ୍ରହ୍ମ ସଗୁନ ଭେଁ ଜୈସା ॥
ଗୁଞ୍ଜତ ମଧୁକର ମୁଖର ଅନୂପା। ସୁନ୍ଦର ଖଗ ରଵ ନାନା ରୂପା ॥
ଚକ୍ରବାକ ମନ ଦୁଖ ନିସି ପୈଖୀ। ଜିମି ଦୁର୍ଜନ ପର ସମ୍ପତି ଦେଖୀ ॥
ଚାତକ ରଟତ ତୃଷା ଅତି ଓହୀ। ଜିମି ସୁଖ ଲହି ନ ସଙ୍କରଦ୍ରୋହୀ ॥
ସରଦାତପ ନିସି ସସି ଅପହରୀ। ସନ୍ତ ଦରସ ଜିମି ପାତକ ଟରୀ ॥
ଦେଖି ଇନ୍ଦୁ ଚକୋର ସମୁଦାଈ। ଚିତଵତହିଂ ଜିମି ହରିଜନ ହରି ପାଈ ॥
ମସକ ଦଂସ ବୀତେ ହିମ ତ୍ରାସା। ଜିମି ଦ୍ଵିଜ ଦ୍ରୋହ କିଏଁ କୁଲ ନାସା ॥
ଦୋ. ଭୂମି ଜୀଵ ସଙ୍କୁଲ ରହେ ଗେ ସରଦ ରିତୁ ପାଇ।
ସଦଗୁର ମିଲେ ଜାହିଂ ଜିମି ସଂସଯ ଭ୍ରମ ସମୁଦାଇ ॥ 17 ॥
ବରଷା ଗତ ନିର୍ମଲ ରିତୁ ଆଈ। ସୁଧି ନ ତାତ ସୀତା କୈ ପାଈ ॥
ଏକ ବାର କୈସେହୁଁ ସୁଧି ଜାନୌଂ। କାଲହୁ ଜୀତ ନିମିଷ ମହୁଁ ଆନୌମ୍ ॥
କତହୁଁ ରହୁ ଜୌଂ ଜୀଵତି ହୋଈ। ତାତ ଜତନ କରି ଆନେଉଁ ସୋଈ ॥
ସୁଗ୍ରୀଵହୁଁ ସୁଧି ମୋରି ବିସାରୀ। ପାଵା ରାଜ କୋସ ପୁର ନାରୀ ॥
ଜେହିଂ ସାଯକ ମାରା ମୈଂ ବାଲୀ। ତେହିଂ ସର ହତୌଂ ମୂଢ़ କହଁ କାଲୀ ॥
ଜାସୁ କୃପାଁ ଛୂଟହୀଂ ମଦ ମୋହା। ତା କହୁଁ ଉମା କି ସପନେହୁଁ କୋହା ॥
ଜାନହିଂ ଯହ ଚରିତ୍ର ମୁନି ଗ୍ଯାନୀ। ଜିନ୍ହ ରଘୁବୀର ଚରନ ରତି ମାନୀ ॥
ଲଛିମନ କ୍ରୋଧଵନ୍ତ ପ୍ରଭୁ ଜାନା। ଧନୁଷ ଚଢ़ଆଇ ଗହେ କର ବାନା ॥
ଦୋ. ତବ ଅନୁଜହି ସମୁଝାଵା ରଘୁପତି କରୁନା ସୀଂଵ ॥
ଭଯ ଦେଖାଇ ଲୈ ଆଵହୁ ତାତ ସଖା ସୁଗ୍ରୀଵ ॥ 18 ॥
ଇହାଁ ପଵନସୁତ ହୃଦଯଁ ବିଚାରା। ରାମ କାଜୁ ସୁଗ୍ରୀଵଁ ବିସାରା ॥
ନିକଟ ଜାଇ ଚରନନ୍ହି ସିରୁ ନାଵା। ଚାରିହୁ ବିଧି ତେହି କହି ସମୁଝାଵା ॥
ସୁନି ସୁଗ୍ରୀଵଁ ପରମ ଭଯ ମାନା। ବିଷଯଁ ମୋର ହରି ଲୀନ୍ହେଉ ଗ୍ଯାନା ॥
ଅବ ମାରୁତସୁତ ଦୂତ ସମୂହା। ପଠଵହୁ ଜହଁ ତହଁ ବାନର ଜୂହା ॥
କହହୁ ପାଖ ମହୁଁ ଆଵ ନ ଜୋଈ। ମୋରେଂ କର ତା କର ବଧ ହୋଈ ॥
ତବ ହନୁମନ୍ତ ବୋଲାଏ ଦୂତା। ସବ କର କରି ସନମାନ ବହୂତା ॥
ଭଯ ଅରୁ ପ୍ରୀତି ନୀତି ଦେଖାଈ। ଚଲେ ସକଲ ଚରନନ୍ହି ସିର ନାଈ ॥
ଏହି ଅଵସର ଲଛିମନ ପୁର ଆଏ। କ୍ରୋଧ ଦେଖି ଜହଁ ତହଁ କପି ଧାଏ ॥
ଦୋ. ଧନୁଷ ଚଢ़ଆଇ କହା ତବ ଜାରି କରୁଁ ପୁର ଛାର।
ବ୍ଯାକୁଲ ନଗର ଦେଖି ତବ ଆଯୁ ବାଲିକୁମାର ॥ 19 ॥
ଚରନ ନାଇ ସିରୁ ବିନତୀ କୀନ୍ହୀ। ଲଛିମନ ଅଭଯ ବାଁହ ତେହି ଦୀନ୍ହୀ ॥
କ୍ରୋଧଵନ୍ତ ଲଛିମନ ସୁନି କାନା। କହ କପୀସ ଅତି ଭଯଁ ଅକୁଲାନା ॥
ସୁନୁ ହନୁମନ୍ତ ସଙ୍ଗ ଲୈ ତାରା। କରି ବିନତୀ ସମୁଝାଉ କୁମାରା ॥
ତାରା ସହିତ ଜାଇ ହନୁମାନା। ଚରନ ବନ୍ଦି ପ୍ରଭୁ ସୁଜସ ବଖାନା ॥
କରି ବିନତୀ ମନ୍ଦିର ଲୈ ଆଏ। ଚରନ ପଖାରି ପଲଁଗ ବୈଠାଏ ॥
ତବ କପୀସ ଚରନନ୍ହି ସିରୁ ନାଵା। ଗହି ଭୁଜ ଲଛିମନ କଣ୍ଠ ଲଗାଵା ॥
ନାଥ ବିଷଯ ସମ ମଦ କଛୁ ନାହୀଂ। ମୁନି ମନ ମୋହ କରି ଛନ ମାହୀମ୍ ॥
ସୁନତ ବିନୀତ ବଚନ ସୁଖ ପାଵା। ଲଛିମନ ତେହି ବହୁ ବିଧି ସମୁଝାଵା ॥
ପଵନ ତନଯ ସବ କଥା ସୁନାଈ। ଜେହି ବିଧି ଗେ ଦୂତ ସମୁଦାଈ ॥
ଦୋ. ହରଷି ଚଲେ ସୁଗ୍ରୀଵ ତବ ଅଙ୍ଗଦାଦି କପି ସାଥ।
ରାମାନୁଜ ଆଗେଂ କରି ଆଏ ଜହଁ ରଘୁନାଥ ॥ 20 ॥
ନାଇ ଚରନ ସିରୁ କହ କର ଜୋରୀ। ନାଥ ମୋହି କଛୁ ନାହିନ ଖୋରୀ ॥
ଅତିସଯ ପ୍ରବଲ ଦେଵ ତବ ମାଯା। ଛୂଟି ରାମ କରହୁ ଜୌଂ ଦାଯା ॥
ବିଷଯ ବସ୍ଯ ସୁର ନର ମୁନି ସ୍ଵାମୀ। ମୈଂ ପାଵଁର ପସୁ କପି ଅତି କାମୀ ॥
ନାରି ନଯନ ସର ଜାହି ନ ଲାଗା। ଘୋର କ୍ରୋଧ ତମ ନିସି ଜୋ ଜାଗା ॥
ଲୋଭ ପାଁସ ଜେହିଂ ଗର ନ ବଁଧାଯା। ସୋ ନର ତୁମ୍ହ ସମାନ ରଘୁରାଯା ॥
ଯହ ଗୁନ ସାଧନ ତେଂ ନହିଂ ହୋଈ। ତୁମ୍ହରୀ କୃପାଁ ପାଵ କୋଇ କୋଈ ॥
ତବ ରଘୁପତି ବୋଲେ ମୁସକାଈ। ତୁମ୍ହ ପ୍ରିଯ ମୋହି ଭରତ ଜିମି ଭାଈ ॥
ଅବ ସୋଇ ଜତନୁ କରହୁ ମନ ଲାଈ। ଜେହି ବିଧି ସୀତା କୈ ସୁଧି ପାଈ ॥
ଦୋ. ଏହି ବିଧି ହୋତ ବତକହୀ ଆଏ ବାନର ଜୂଥ।
ନାନା ବରନ ସକଲ ଦିସି ଦେଖିଅ କୀସ ବରୁଥ ॥ 21 ॥
ବାନର କଟକ ଉମା ମେଂ ଦେଖା। ସୋ ମୂରୁଖ ଜୋ କରନ ଚହ ଲେଖା ॥
ଆଇ ରାମ ପଦ ନାଵହିଂ ମାଥା। ନିରଖି ବଦନୁ ସବ ହୋହିଂ ସନାଥା ॥
ଅସ କପି ଏକ ନ ସେନା ମାହୀଂ। ରାମ କୁସଲ ଜେହି ପୂଛୀ ନାହୀମ୍ ॥
ଯହ କଛୁ ନହିଂ ପ୍ରଭୁ କି ଅଧିକାଈ। ବିସ୍ଵରୂପ ବ୍ଯାପକ ରଘୁରାଈ ॥
ଠାଢ़ଏ ଜହଁ ତହଁ ଆଯସୁ ପାଈ। କହ ସୁଗ୍ରୀଵ ସବହି ସମୁଝାଈ ॥
ରାମ କାଜୁ ଅରୁ ମୋର ନିହୋରା। ବାନର ଜୂଥ ଜାହୁ ଚହୁଁ ଓରା ॥
ଜନକସୁତା କହୁଁ ଖୋଜହୁ ଜାଈ। ମାସ ଦିଵସ ମହଁ ଆଏହୁ ଭାଈ ॥
ଅଵଧି ମେଟି ଜୋ ବିନୁ ସୁଧି ପାଏଁ। ଆଵି ବନିହି ସୋ ମୋହି ମରାଏଁ ॥
ଦୋ. ବଚନ ସୁନତ ସବ ବାନର ଜହଁ ତହଁ ଚଲେ ତୁରନ୍ତ ।
ତବ ସୁଗ୍ରୀଵଁ ବୋଲାଏ ଅଙ୍ଗଦ ନଲ ହନୁମନ୍ତ ॥ 22 ॥
ସୁନହୁ ନୀଲ ଅଙ୍ଗଦ ହନୁମାନା। ଜାମଵନ୍ତ ମତିଧୀର ସୁଜାନା ॥
ସକଲ ସୁଭଟ ମିଲି ଦଚ୍ଛିନ ଜାହୂ। ସୀତା ସୁଧି ପୂଁଛେଉ ସବ କାହୂ ॥
ମନ କ୍ରମ ବଚନ ସୋ ଜତନ ବିଚାରେହୁ। ରାମଚନ୍ଦ୍ର କର କାଜୁ ସଁଵାରେହୁ ॥
ଭାନୁ ପୀଠି ସେଇଅ ଉର ଆଗୀ। ସ୍ଵାମିହି ସର୍ବ ଭାଵ ଛଲ ତ୍ଯାଗୀ ॥
ତଜି ମାଯା ସେଇଅ ପରଲୋକା। ମିଟହିଂ ସକଲ ଭଵ ସମ୍ଭଵ ସୋକା ॥
ଦେହ ଧରେ କର ଯହ ଫଲୁ ଭାଈ। ଭଜିଅ ରାମ ସବ କାମ ବିହାଈ ॥
ସୋଇ ଗୁନଗ୍ଯ ସୋଈ ବଡ़ଭାଗୀ । ଜୋ ରଘୁବୀର ଚରନ ଅନୁରାଗୀ ॥
ଆଯସୁ ମାଗି ଚରନ ସିରୁ ନାଈ। ଚଲେ ହରଷି ସୁମିରତ ରଘୁରାଈ ॥
ପାଛେଂ ପଵନ ତନଯ ସିରୁ ନାଵା। ଜାନି କାଜ ପ୍ରଭୁ ନିକଟ ବୋଲାଵା ॥
ପରସା ସୀସ ସରୋରୁହ ପାନୀ। କରମୁଦ୍ରିକା ଦୀନ୍ହି ଜନ ଜାନୀ ॥
ବହୁ ପ୍ରକାର ସୀତହି ସମୁଝାଏହୁ। କହି ବଲ ବିରହ ବେଗି ତୁମ୍ହ ଆଏହୁ ॥
ହନୁମତ ଜନ୍ମ ସୁଫଲ କରି ମାନା। ଚଲେଉ ହୃଦଯଁ ଧରି କୃପାନିଧାନା ॥
ଜଦ୍ଯପି ପ୍ରଭୁ ଜାନତ ସବ ବାତା। ରାଜନୀତି ରାଖତ ସୁରତ୍ରାତା ॥
ଦୋ. ଚଲେ ସକଲ ବନ ଖୋଜତ ସରିତା ସର ଗିରି ଖୋହ।
ରାମ କାଜ ଲଯଲୀନ ମନ ବିସରା ତନ କର ଛୋହ ॥ 23 ॥
କତହୁଁ ହୋଇ ନିସିଚର ସୈଂ ଭେଟା। ପ୍ରାନ ଲେହିଂ ଏକ ଏକ ଚପେଟା ॥
ବହୁ ପ୍ରକାର ଗିରି କାନନ ହେରହିଂ। କୌ ମୁନି ମିଲତ ତାହି ସବ ଘେରହିମ୍ ॥
ଲାଗି ତୃଷା ଅତିସଯ ଅକୁଲାନେ। ମିଲି ନ ଜଲ ଘନ ଗହନ ଭୁଲାନେ ॥
ମନ ହନୁମାନ କୀନ୍ହ ଅନୁମାନା। ମରନ ଚହତ ସବ ବିନୁ ଜଲ ପାନା ॥
ଚଢ़ଇ ଗିରି ସିଖର ଚହୂଁ ଦିସି ଦେଖା। ଭୂମି ବିବିର ଏକ କୌତୁକ ପେଖା ॥
ଚକ୍ରବାକ ବକ ହଂସ ଉଡ़ଆହୀଂ। ବହୁତକ ଖଗ ପ୍ରବିସହିଂ ତେହି ମାହୀମ୍ ॥
ଗିରି ତେ ଉତରି ପଵନସୁତ ଆଵା। ସବ କହୁଁ ଲୈ ସୋଇ ବିବର ଦେଖାଵା ॥
ଆଗେଂ କୈ ହନୁମନ୍ତହି ଲୀନ୍ହା। ପୈଠେ ବିବର ବିଲମ୍ବୁ ନ କୀନ୍ହା ॥
ଦୋ. ଦୀଖ ଜାଇ ଉପଵନ ବର ସର ବିଗସିତ ବହୁ କଞ୍ଜ।
ମନ୍ଦିର ଏକ ରୁଚିର ତହଁ ବୈଠି ନାରି ତପ ପୁଞ୍ଜ ॥ 24 ॥
ଦୂରି ତେ ତାହି ସବନ୍ହି ସିର ନାଵା। ପୂଛେଂ ନିଜ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ସୁନାଵା ॥
ତେହିଂ ତବ କହା କରହୁ ଜଲ ପାନା। ଖାହୁ ସୁରସ ସୁନ୍ଦର ଫଲ ନାନା ॥
ମଜ୍ଜନୁ କୀନ୍ହ ମଧୁର ଫଲ ଖାଏ। ତାସୁ ନିକଟ ପୁନି ସବ ଚଲି ଆଏ ॥
ତେହିଂ ସବ ଆପନି କଥା ସୁନାଈ। ମୈଂ ଅବ ଜାବ ଜହାଁ ରଘୁରାଈ ॥
ମୂଦହୁ ନଯନ ବିବର ତଜି ଜାହୂ। ପୈହହୁ ସୀତହି ଜନି ପଛିତାହୂ ॥
ନଯନ ମୂଦି ପୁନି ଦେଖହିଂ ବୀରା। ଠାଢ़ଏ ସକଲ ସିନ୍ଧୁ କେଂ ତୀରା ॥
ସୋ ପୁନି ଗୀ ଜହାଁ ରଘୁନାଥା। ଜାଇ କମଲ ପଦ ନାଏସି ମାଥା ॥
ନାନା ଭାଁତି ବିନଯ ତେହିଂ କୀନ୍ହୀ। ଅନପାଯନୀ ଭଗତି ପ୍ରଭୁ ଦୀନ୍ହୀ ॥
ଦୋ. ବଦରୀବନ କହୁଁ ସୋ ଗୀ ପ୍ରଭୁ ଅଗ୍ଯା ଧରି ସୀସ ।
ଉର ଧରି ରାମ ଚରନ ଜୁଗ ଜେ ବନ୍ଦତ ଅଜ ଈସ ॥ 25 ॥
ଇହାଁ ବିଚାରହିଂ କପି ମନ ମାହୀଂ। ବୀତୀ ଅଵଧି କାଜ କଛୁ ନାହୀମ୍ ॥
ସବ ମିଲି କହହିଂ ପରସ୍ପର ବାତା। ବିନୁ ସୁଧି ଲେଁ କରବ କା ଭ୍ରାତା ॥
କହ ଅଙ୍ଗଦ ଲୋଚନ ଭରି ବାରୀ। ଦୁହୁଁ ପ୍ରକାର ଭି ମୃତ୍ଯୁ ହମାରୀ ॥
ଇହାଁ ନ ସୁଧି ସୀତା କୈ ପାଈ। ଉହାଁ ଗେଁ ମାରିହି କପିରାଈ ॥
ପିତା ବଧେ ପର ମାରତ ମୋହୀ। ରାଖା ରାମ ନିହୋର ନ ଓହୀ ॥
ପୁନି ପୁନି ଅଙ୍ଗଦ କହ ସବ ପାହୀଂ। ମରନ ଭଯୁ କଛୁ ସଂସଯ ନାହୀମ୍ ॥
ଅଙ୍ଗଦ ବଚନ ସୁନତ କପି ବୀରା। ବୋଲି ନ ସକହିଂ ନଯନ ବହ ନୀରା ॥
ଛନ ଏକ ସୋଚ ମଗନ ହୋଇ ରହେ। ପୁନି ଅସ ଵଚନ କହତ ସବ ଭେ ॥
ହମ ସୀତା କୈ ସୁଧି ଲିନ୍ହେଂ ବିନା। ନହିଂ ଜୈଂହୈଂ ଜୁବରାଜ ପ୍ରବୀନା ॥
ଅସ କହି ଲଵନ ସିନ୍ଧୁ ତଟ ଜାଈ। ବୈଠେ କପି ସବ ଦର୍ଭ ଡସାଈ ॥
ଜାମଵନ୍ତ ଅଙ୍ଗଦ ଦୁଖ ଦେଖୀ। କହିଂ କଥା ଉପଦେସ ବିସେଷୀ ॥
ତାତ ରାମ କହୁଁ ନର ଜନି ମାନହୁ। ନିର୍ଗୁନ ବ୍ରହ୍ମ ଅଜିତ ଅଜ ଜାନହୁ ॥
ଦୋ. ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରଭୁ ଅଵତରି ସୁର ମହି ଗୋ ଦ୍ଵିଜ ଲାଗି।
ସଗୁନ ଉପାସକ ସଙ୍ଗ ତହଁ ରହହିଂ ମୋଚ୍ଛ ସବ ତ୍ଯାଗି ॥ 26 ॥
ଏହି ବିଧି କଥା କହହି ବହୁ ଭାଁତୀ ଗିରି କନ୍ଦରାଁ ସୁନୀ ସମ୍ପାତୀ ॥
ବାହେର ହୋଇ ଦେଖି ବହୁ କୀସା। ମୋହି ଅହାର ଦୀନ୍ହ ଜଗଦୀସା ॥
ଆଜୁ ସବହି କହଁ ଭଚ୍ଛନ କରୂଁ। ଦିନ ବହୁ ଚଲେ ଅହାର ବିନୁ ମରୂଁ ॥
କବହୁଁ ନ ମିଲ ଭରି ଉଦର ଅହାରା। ଆଜୁ ଦୀନ୍ହ ବିଧି ଏକହିଂ ବାରା ॥
ଡରପେ ଗୀଧ ବଚନ ସୁନି କାନା। ଅବ ଭା ମରନ ସତ୍ଯ ହମ ଜାନା ॥
କପି ସବ ଉଠେ ଗୀଧ କହଁ ଦେଖୀ। ଜାମଵନ୍ତ ମନ ସୋଚ ବିସେଷୀ ॥
କହ ଅଙ୍ଗଦ ବିଚାରି ମନ ମାହୀଂ। ଧନ୍ଯ ଜଟାଯୂ ସମ କୌ ନାହୀମ୍ ॥
ରାମ କାଜ କାରନ ତନୁ ତ୍ଯାଗୀ । ହରି ପୁର ଗଯୁ ପରମ ବଡ़ ଭାଗୀ ॥
ସୁନି ଖଗ ହରଷ ସୋକ ଜୁତ ବାନୀ । ଆଵା ନିକଟ କପିନ୍ହ ଭଯ ମାନୀ ॥
ତିନ୍ହହି ଅଭଯ କରି ପୂଛେସି ଜାଈ। କଥା ସକଲ ତିନ୍ହ ତାହି ସୁନାଈ ॥
ସୁନି ସମ୍ପାତି ବନ୍ଧୁ କୈ କରନୀ। ରଘୁପତି ମହିମା ବଧୁବିଧି ବରନୀ ॥
ଦୋ. ମୋହି ଲୈ ଜାହୁ ସିନ୍ଧୁତଟ ଦେଉଁ ତିଲାଞ୍ଜଲି ତାହି ।
ବଚନ ସହାଇ କରଵି ମୈଂ ପୈହହୁ ଖୋଜହୁ ଜାହି ॥ 27 ॥
ଅନୁଜ କ୍ରିଯା କରି ସାଗର ତୀରା। କହି ନିଜ କଥା ସୁନହୁ କପି ବୀରା ॥
ହମ ଦ୍ଵୌ ବନ୍ଧୁ ପ୍ରଥମ ତରୁନାଈ । ଗଗନ ଗେ ରବି ନିକଟ ଉଡାଈ ॥
ତେଜ ନ ସହି ସକ ସୋ ଫିରି ଆଵା । ମୈ ଅଭିମାନୀ ରବି ନିଅରାଵା ॥
ଜରେ ପଙ୍ଖ ଅତି ତେଜ ଅପାରା । ପରେଉଁ ଭୂମି କରି ଘୋର ଚିକାରା ॥
ମୁନି ଏକ ନାମ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଓହୀ। ଲାଗୀ ଦଯା ଦେଖୀ କରି ମୋହୀ ॥
ବହୁ ପ୍ରକାର ତେଂହି ଗ୍ଯାନ ସୁନାଵା । ଦେହି ଜନିତ ଅଭିମାନୀ ଛଡ़ଆଵା ॥
ତ୍ରେତାଁ ବ୍ରହ୍ମ ମନୁଜ ତନୁ ଧରିହୀ। ତାସୁ ନାରି ନିସିଚର ପତି ହରିହୀ ॥
ତାସୁ ଖୋଜ ପଠିହି ପ୍ରଭୂ ଦୂତା। ତିନ୍ହହି ମିଲେଂ ତୈଂ ହୋବ ପୁନୀତା ॥
ଜମିହହିଂ ପଙ୍ଖ କରସି ଜନି ଚିନ୍ତା । ତିନ୍ହହି ଦେଖାଇ ଦେହେସୁ ତୈଂ ସୀତା ॥
ମୁନି କି ଗିରା ସତ୍ଯ ଭି ଆଜୂ । ସୁନି ମମ ବଚନ କରହୁ ପ୍ରଭୁ କାଜୂ ॥
ଗିରି ତ୍ରିକୂଟ ଊପର ବସ ଲଙ୍କା । ତହଁ ରହ ରାଵନ ସହଜ ଅସଙ୍କା ॥
ତହଁ ଅସୋକ ଉପବନ ଜହଁ ରହୀ ॥ ସୀତା ବୈଠି ସୋଚ ରତ ଅହୀ ॥
ଦୋ. ମୈଂ ଦେଖୁଁ ତୁମ୍ହ ନାହି ଗୀଘହି ଦଷ୍ଟି ଅପାର ॥
ବୂଢ ଭଯୁଁ ନ ତ କରତେଉଁ କଛୁକ ସହାଯ ତୁମ୍ହାର ॥ 28 ॥
ଜୋ ନାଘି ସତ ଜୋଜନ ସାଗର । କରି ସୋ ରାମ କାଜ ମତି ଆଗର ॥
ମୋହି ବିଲୋକି ଧରହୁ ମନ ଧୀରା । ରାମ କୃପାଁ କସ ଭଯୁ ସରୀରା ॥
ପାପିଉ ଜା କର ନାମ ସୁମିରହୀଂ। ଅତି ଅପାର ଭଵସାଗର ତରହୀମ୍ ॥
ତାସୁ ଦୂତ ତୁମ୍ହ ତଜି କଦରାଈ। ରାମ ହୃଦଯଁ ଧରି କରହୁ ଉପାଈ ॥
ଅସ କହି ଗରୁଡ़ ଗୀଧ ଜବ ଗଯୂ। ତିନ୍ହ କେଂ ମନ ଅତି ବିସମଯ ଭଯୂ ॥
ନିଜ ନିଜ ବଲ ସବ କାହୂଁ ଭାଷା। ପାର ଜାଇ କର ସଂସଯ ରାଖା ॥
ଜରଠ ଭଯୁଁ ଅବ କହି ରିଛେସା। ନହିଂ ତନ ରହା ପ୍ରଥମ ବଲ ଲେସା ॥
ଜବହିଂ ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଭେ ଖରାରୀ। ତବ ମୈଂ ତରୁନ ରହେଉଁ ବଲ ଭାରୀ ॥
ଦୋ. ବଲି ବାଁଧତ ପ୍ରଭୁ ବାଢେଉ ସୋ ତନୁ ବରନି ନ ଜାଈ।
ଉଭଯ ଧରୀ ମହଁ ଦୀନ୍ହୀ ସାତ ପ୍ରଦଚ୍ଛିନ ଧାଇ ॥ 29 ॥
ଅଙ୍ଗଦ କହି ଜାଉଁ ମୈଂ ପାରା। ଜିଯଁ ସଂସଯ କଛୁ ଫିରତୀ ବାରା ॥
ଜାମଵନ୍ତ କହ ତୁମ୍ହ ସବ ଲାଯକ। ପଠିଅ କିମି ସବ ହୀ କର ନାଯକ ॥
କହି ରୀଛପତି ସୁନୁ ହନୁମାନା। କା ଚୁପ ସାଧି ରହେହୁ ବଲଵାନା ॥
ପଵନ ତନଯ ବଲ ପଵନ ସମାନା। ବୁଧି ବିବେକ ବିଗ୍ଯାନ ନିଧାନା ॥
କଵନ ସୋ କାଜ କଠିନ ଜଗ ମାହୀଂ। ଜୋ ନହିଂ ହୋଇ ତାତ ତୁମ୍ହ ପାହୀମ୍ ॥
ରାମ କାଜ ଲଗି ତବ ଅଵତାରା। ସୁନତହିଂ ଭଯୁ ପର୍ଵତାକାରା ॥
କନକ ବରନ ତନ ତେଜ ବିରାଜା। ମାନହୁ ଅପର ଗିରିନ୍ହ କର ରାଜା ॥
ସିଂହନାଦ କରି ବାରହିଂ ବାରା। ଲୀଲହୀଂ ନାଷୁଁ ଜଲନିଧି ଖାରା ॥
ସହିତ ସହାଯ ରାଵନହି ମାରୀ। ଆନୁଁ ଇହାଁ ତ୍ରିକୂଟ ଉପାରୀ ॥
ଜାମଵନ୍ତ ମୈଂ ପୂଁଛୁଁ ତୋହୀ। ଉଚିତ ସିଖାଵନୁ ଦୀଜହୁ ମୋହୀ ॥
ଏତନା କରହୁ ତାତ ତୁମ୍ହ ଜାଈ। ସୀତହି ଦେଖି କହହୁ ସୁଧି ଆଈ ॥
ତବ ନିଜ ଭୁଜ ବଲ ରାଜିଵ ନୈନା। କୌତୁକ ଲାଗି ସଙ୍ଗ କପି ସେନା ॥
ଛଂ. -କପି ସେନ ସଙ୍ଗ ସଁଘାରି ନିସିଚର ରାମୁ ସୀତହି ଆନିହୈଂ।
ତ୍ରୈଲୋକ ପାଵନ ସୁଜସୁ ସୁର ମୁନି ନାରଦାଦି ବଖାନିହୈମ୍ ॥
ଜୋ ସୁନତ ଗାଵତ କହତ ସମୁଝତ ପରମ ପଦ ନର ପାଵୀ।
ରଘୁବୀର ପଦ ପାଥୋଜ ମଧୁକର ଦାସ ତୁଲସୀ ଗାଵୀ ॥
ଦୋ. ଭଵ ଭେଷଜ ରଘୁନାଥ ଜସୁ ସୁନହି ଜେ ନର ଅରୁ ନାରି।
ତିନ୍ହ କର ସକଲ ମନୋରଥ ସିଦ୍ଧ କରିହି ତ୍ରିସିରାରି ॥ 30(କ) ॥
ସୋ. ନୀଲୋତ୍ପଲ ତନ ସ୍ଯାମ କାମ କୋଟି ସୋଭା ଅଧିକ।
ସୁନିଅ ତାସୁ ଗୁନ ଗ୍ରାମ ଜାସୁ ନାମ ଅଘ ଖଗ ବଧିକ ॥ 30(ଖ) ॥
ମାସପାରାଯଣ, ତେଈସଵାଁ ଵିଶ୍ରାମ
ଇତି ଶ୍ରୀମଦ୍ରାମଚରିତମାନସେ ସକଲକଲିକଲୁଷଵିଧ୍ଵଂସନେ ଚତୁର୍ଥ ସୋପାନଃ ସମାପ୍ତଃ। (କିଷ୍କିନ୍ଧାକାଣ୍ଡ ସମାପ୍ତ)

Explore More