Brahman

മുണ്ഡക ഉപനിഷദ് - പ്രഥമ മുണ്ഡക, ദ്വിതീയ കാണ്ഡഃ

(Mundaka Upanishad - First Mundaka, Second Khanda in Malayalam)

From Atharva Veda

This text is a significant portion of the Mundaka Upanishad, part of the Atharva Veda. It serves as a philosophical bridge between ritualistic action and spiritual liberation. The verses emphasize that while Vedic rituals performed by the learned lead to worldly rewards, the ultimate truth lies beyond these ephemeral acts. By detailing the proper methods for oblations and the limitations of ritualistic merit, it guides the seeker toward Jnana, or divine knowledge. Chanting and contemplating these verses helps practitioners transcend worldly attachments, purify the mind, and focus their intellect on the realization of the supreme, undying Brahman.

॥ പ്രഥമമുണ്ഡകേ ദ്വിതീയഃ ഖണ്ഡഃ ॥
തദേത-ഥ്സത്യ-മ്മന്ത്രേഷു കര്മാണി കവയോ
യാന്യപശ്യംസ്താനി ത്രേതായാ-മ്ബഹുധാ സന്തതാനി ।
താന്യാചരഥ നിയതം സത്യകാമാ ഏഷ വഃ
പന്ഥാ-സ്സുകൃതസ്യ ലോകേ ॥ 1॥
യദാ ലേലായതേ ഹ്യര്ചി-സ്സമിദ്ധേ ഹവ്യവാഹനേ ।
തദാ-ഽഽജ്യഭാഗാവന്തരേണാ-ഽഽഹുതീഃ പ്രതിപാദയേത് ॥ 2॥
യസ്യാഗ്നിഹോത്രമദര്​ശമപൌര്ണമാസ-
മചാതുര്മാസ്യമനാഗ്രയണമതിഥിവര്ജിത-ഞ്ച ।
അഹുതമവൈശ്വദേവമവിധിനാ ഹുത-
മാസപ്തമാംസ്തസ്യ ലോകാന് ഹിനസ്തി ॥ 3॥
കാലീ കരാലീ ച മനോജവാ ച
സുലോഹിതാ യാ ച സുധൂമ്രവര്ണാ ।
സ്ഫുലിങ്ഗിനീ വിശ്വരുചീ ച ദേവീ
ലേലായമാനാ ഇതി സപ്ത ജിഹ്വാഃ ॥ 4॥
ഏതേഷു യശ്ചരതേ ഭ്രാജമാനേഷു യഥാകാലം
ചാഹുതയോ ഹ്യാദദായന്ന് ।
ത-ന്നയന്ത്യേതാ-സ്സൂര്യസ്യ രശ്മയോ യത്ര
ദേവാനാ-മ്പതിരേകോ-ഽധിവാസഃ ॥ 5॥
ഏഹ്യേഹീതി തമാഹുതയ-സ്സുവര്ചസഃ
സൂര്യസ്യ രശ്മിഭിര്യജമാനം-വഁഹന്തി ।
പ്രിയാം-വാഁചമഭിവദന്ത്യോ-ഽര്ചയന്ത്യ
ഏഷ വഃ പുണ്യ-സ്സുകൃതോ ബ്രഹ്മലോകഃ ॥ 6॥
പ്ലവാ ഹ്യേതേ അദൃഢാ യജ്ഞരൂപാ
അഷ്ടാദശോക്തമവരം-യേഁഷു കര്മ ।
ഏതച്ഛ്രേയോ യേ-ഽഭിനന്ദന്തി മൂഢാ
ജരാമൃത്യു-ന്തേ പുനരേവാപി യന്തി ॥ 7॥
അവിദ്യായാമന്തരേ വര്തമാനാഃ
സ്വയ-ന്ധീരാഃ പണ്ഡിത-മ്മന്യമാനാഃ ।
ജങ്ഘന്യമാനാഃ പരിയന്തി മൂഢാ
അന്ധേനൈവ നീയമാനാ യഥാന്ധാഃ ॥ 8॥
അവിദ്യായാ-മ്ബഹുധാ വര്തമാനാ വയം
കൃതാര്ഥാ ഇത്യഭിമന്യന്തി ബാലാഃ ।
യ-ത്കര്മിണോ ന പ്രവേദയന്തി രാഗാത്
തേനാതുരാഃ, ക്ഷീണലോകാശ്ച്യവന്തേ ॥ 9॥
ഇഷ്ടാപൂര്ത-മ്മന്യമാനാ വരിഷ്ഠം
നാന്യച്ഛ്രേയോ വേദയന്തേ പ്രമൂഢാഃ ।
നാകസ്യ പൃഷ്ഠേ തേ സുകൃതേ-ഽനുഭൂത്വേമം
ലോകം ഹീനതരം-വാഁ വിശന്തി ॥ 10॥
തപസ്ശ്രദ്ധേ യേ ഹ്യുപവസന്ത്യരണ്യേ
ശാന്താ വിദ്വാംസോ ഭൈക്ഷ്യചര്യാ-ഞ്ചരന്തഃ ।
സൂര്യദ്വാരേണ തേ വിരജാഃ പ്രയാന്തി
യത്രാമൃത-സ്സ പുരുഷോ ഹ്യവ്യയാത്മാ ॥ 11॥
പരീക്ഷ്യ ലോകാന് കര്മചിതാ-ന്ബ്രാഹ്മണോ
നിര്വേദമായാന്നാസ്ത്യകൃതഃ കൃതേന ।
തദ്വിജ്ഞാനാര്ഥം സ ഗുരുമേവാഭിഗച്ഛേത്
സമിത്പാണി-ശ്ശ്രോത്രിയ-മ്ബ്രഹ്മനിഷ്ഠമ് ॥ 12॥
തസ്മൈ സ വിദ്വാനുപസന്നായ സമ്യക്
പ്രശാന്തചിത്തായ ശമാന്വിതായ ।
യേനാക്ഷര-മ്പുരുഷം-വേഁദ സത്യ-മ്പ്രോവാച
താ-ന്തത്ത്വതോ ബ്രഹ്മവിദ്യാമ് ॥ 13॥
॥ ഇതി മുണ്ഡകോപനിഷദി പ്രഥമമുണ്ഡകേ ദ്വിതീയഃ ഖണ്ഡഃ ॥

Explore More