Lord Krishna

ମୁକୁନ୍ଦମାଲାସ୍ତୋତ୍ରମ୍

(Mukundamala Stotram in Odia)

Kulasekhara Alwar

The Mukundamala Stotram, composed by the Alwar saint-king Kulasekhara, is a profound and heartfelt outpouring of devotion to Lord Vishnu (Mukunda). It transcends the desire for worldly gains, heavenly pleasures, or even liberation, focusing solely on the unyielding remembrance of the Lord's lotus feet. The stotram eloquently articulates a devotee's yearning for steadfast Bhakti, irrespective of the circumstances of life or death, or the nature of future births. It beautifully portrays the Lord as the ultimate refuge and the indispensable boat to navigate the treacherous ocean of samsara, offering solace and guidance to those seeking a deeper connection with the divine.

ମୁକୁନ୍ଦମାଲାସ୍ତୋତ୍ରମ୍ କୁଲଶେଖରଵିରଚିତମ୍
ସଂସ୍କରଣ୍ - ୧ ଶ୍ଲୋକ ସଂଖ୍ଯା ୪୦
ଶ୍ରୀଵଲ୍ଲଭେତି ଵରଦେତି ଦଯାପରେତି
ଭକ୍ତପ୍ରିଯେତି ଭଵଲୁଣ୍ଠନକୋଵିଦେତି ।
ନାଥେତି ନାଗଶଯନେତି ଜଗନ୍ନିଵାସେତ୍ଯ୍
ଆଲାପିନଂ ପ୍ରତିଦିନଂ କୁରୁ ମାଂ ମୁକୁନ୍ଦ ॥ ୧॥
ଜଯତୁ ଜଯତୁ ଦେଵୋ ଦେଵକୀନନ୍ଦନୋଽଯଂ
ଜଯତୁ ଜଯତୁ କୃଷ୍ଣୋ ଵୃଷ୍ଣିଵଂଶପ୍ରଦୀପଃ ।
ଜଯତୁ ଜଯତୁ ମେଘଶ୍ଯାମଲଃ କୋମଲାଙ୍ଗୋ
ଜଯତୁ ଜଯତୁ ପୃଥ୍ଵୀଭାରନାଶୋ ମୁକୁନ୍ଦଃ ॥ ୨॥॥ କା ୨॥
ମୁକୁନ୍ଦ ମୂର୍ଧ୍ନା ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଯାଚେ
ଭଵନ୍ତମେକାନ୍ତମିଯନ୍ତମର୍ଥମ୍ ।
ଅଵିସ୍ମୃତିସ୍ତ୍ଵଚ୍ଚରଣାରଵିନ୍ଦେ
ଭଵେ ଭଵେ ମେଽସ୍ତୁ ଭଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ ॥ ୩॥॥ କା ୩॥
ନାହଂ ଵନ୍ଦେ ତଵ ଚରଣଯୋର୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵମଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵହେତୋଃ
କୁମ୍ଭୀପାକଂ ଗୁରୁମପି ହରେ ନାରକଂ ନାପନେତୁମ୍ ।
ରମ୍ଯାରାମାମୃଦୁତନୁଲତା ନନ୍ଦନେ ନାପି ରନ୍ତୁଂ
ଭାଵେ ଭାଵେ ହୃଦଯଭଵନେ ଭାଵଯେଯଂ ଭଵନ୍ତମ୍ ॥ ୪॥॥ କା ୫॥
ନାସ୍ଥା ଧର୍ମେ ନ ଵସୁନିଚଯେ ନୈଵ କାମୋପଭୋଗେ
ଯଦ୍ ଭାଵ୍ଯଂ ତଦ୍ ଭଵତୁ ଭଗଵନ୍ପୂର୍ଵକର୍ମାନୁରୂପମ୍ ।
ଏତତ୍ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯଂ ମମ ବହୁମତଂ ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତରେଽପି
ତ୍ଵତ୍ପାଦାମ୍ଭୋରୁହଯୁଗଗତା ନିଶ୍ଚଲା ଭକ୍ତିରସ୍ତୁ ॥ ୫॥॥ କା ୬॥
ଦିଵି ଵା ଭୁଵି ଵା ମମାସ୍ତୁ ଵାସୋ
ନରକେ ଵା ନରକାନ୍ତକ ପ୍ରକାମମ୍ ।
ଅଵଧୀରିତଶାରଦାରଵିନ୍ଦୌ
ଚରଣୌ ତେ ମରଣେଽପି ଚିନ୍ତଯାମି ॥ ୬॥॥ କା ୭॥
କୃଷ୍ଣ ତ୍ଵଦୀଯପଦପଙ୍କଜପଞ୍ଜରାନ୍ତଂ
ଅଦ୍ଯୈଵ ମେ ଵିଶତୁ ମାନସରାଜହଂସଃ ।
ପ୍ରାଣପ୍ରଯାଣସମଯେ କଫଵାତପିତ୍ତୈଃ
କଣ୍ଠାଵରୋଧନଵିଧୌ ସ୍ମରଣଂ କୁତସ୍ତେ ॥ ୭॥
ଚିନ୍ତଯାମି ହରିମେଵ ସନ୍ତତଂ
ମନ୍ଦହାସମୁଦିତାନନାମ୍ବୁଜଂ
ନନ୍ଦଗୋପତନଯଂ ପରାତ୍ ପରଂ
ନାରଦାଦିମୁନିଵୃନ୍ଦଵନ୍ଦିତମ୍ ॥ ୮॥
କରଚରଣସରୋଜେ କାନ୍ତିମନ୍ନେତ୍ରମୀନେ
ଶ୍ରମମୁଷି ଭୁଜଵୀଚିଵ୍ଯାକୁଲେଽଗାଧମାର୍ଗେ ।
ହରିସରସି ଵିଗାହ୍ଯାପୀଯ ତେଜୋଜଲୌଘଂ
ଭଵମରୁପରିଖିନ୍ନଃ କ୍ଲେଶମଦ୍ଯ ତ୍ଯଜାମି ॥ ୯॥
ସରସିଜନଯନେ ସଶଙ୍ଖଚକ୍ରେ
ମୁରଭିଦି ମା ଵିରମସ୍ଵ ଚିତ୍ତ ରନ୍ତୁମ୍ ।
ସୁଖତରମପରଂ ନ ଜାତୁ ଜାନେ
ହରିଚରଣସ୍ମରଣାମୃତେନ ତୁଲ୍ଯମ୍ ॥ ୧୦॥॥ କା ୮॥
ମାଭୀର୍ମନ୍ଦମନୋ ଵିଚିନ୍ତ୍ଯ ବହୁଧା ଯାମୀଶ୍ଚିରଂ ଯାତନାଃ
ନାମୀ ନଃ ପ୍ରଭଵନ୍ତି ପାପରିପଵଃ ସ୍ଵାମୀ ନନୁ ଶ୍ରୀଧରଃ ।
ଆଲସ୍ଯଂ ଵ୍ଯପନୀଯ ଭକ୍ତିସୁଲଭଂ ଧ୍ଯାଯସ୍ଵ ନାରାଯଣଂ
ଲୋକସ୍ଯ ଵ୍ଯସନାପନୋଦନକରୋ ଦାସସ୍ଯ କିଂ ନ କ୍ଷମଃ ॥ ୧୧॥॥ କା ୯॥
ଭଵଜଲଧିଗତାନାଂ ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଵାତାହତାନାଂ
ସୁତଦୁହିତୃକଲତ୍ରତ୍ରାଣଭାରାର୍ଦିତାନାମ୍ ।
ଵିଷମଵିଷଯତୋଯେ ମଜ୍ଜତାମପ୍ଲଵାନାଂ
ଭଵତୁ ଶରଣମେକୋ ଵିଷ୍ଣୁପୋତୋ ନରାଣାମ୍ ॥ ୧୨॥
ଭଵଜଲଧିମଗାଧଂ ଦୁସ୍ତରଂ ନିସ୍ତରେଯଂ
କଥମହମିତି ଚେତୋ ମା ସ୍ମ ଗାଃ କାତରତ୍ଵମ୍ ।
ସରସିଜଦୃଶି ଦେଵେ ତାରକୀ ଭକ୍ତିରେକା
ନରକଭିଦି ନିଷଣ୍ଣା ତାରଯିଷ୍ଯତ୍ଯଵଶ୍ଯମ୍ ॥ ୧୩॥॥ କା ୧୦॥
ତୃଷ୍ଣାତୋଯେ ମଦନପଵନୋଦ୍ଧୂତମୋହୋର୍ମିମାଲେ
ଦାରାଵର୍ତେ ତନଯସହଜଗ୍ରାହସଙ୍ଘାକୁଲେ ଚ ।
ସଂସାରାଖ୍ଯେ ମହତି ଜଲଧୌ ମଜ୍ଜତାଂ ନସ୍ତ୍ରିଧାମନ୍
ପାଦାମ୍ଭୋଜେ ଵରଦ ଭଵତୋ ଭକ୍ତିନାଵଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ॥ ୧୪॥॥ କା ୧୧॥
ମାଦ୍ରାକ୍ଷଂ କ୍ଷୀଣପୁଣ୍ଯାନ୍କ୍ଷଣମପି ଭଵତୋ ଭକ୍ତିହୀନାନ୍ପଦାବ୍ଜେ
ମାଶ୍ରୌଷଂ ଶ୍ରାଵ୍ଯବନ୍ଧଂ ତଵ ଚରିତମପାସ୍ଯାନ୍ଯଦାଖ୍ଯାନଜାତମ୍ ।
ମାସ୍ମାର୍ଷଂ ମାଧଵ ତ୍ଵାମପି ଭୁଵନପତେ ଚେତସାପହ୍ନୁଵାନାନ୍
ମାଭୂଵଂ ତ୍ଵତ୍ସପର୍ଯାପରିକରରହିତୋ ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତରେଽପି ॥ ୧୫॥॥ କା ୨୩॥
ଜିହ୍ଵେ କୀର୍ତଯ କେଶଵଂ ମୁରରିପୁଂ ଚେତୋ ଭଜ ଶ୍ରୀଧରଂ
ପାଣିଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵ ସମର୍ଚଯାଚ୍ଯୁତକଥାଃ ଶ୍ରୋତ୍ରଦ୍ଵଯ ତ୍ଵଂ ଶୃଣୁ ।
କୃଷ୍ଣଂ ଲୋକଯ ଲୋଚନଦ୍ଵଯ ହରେର୍ଗଚ୍ଛାଙ୍ଘ୍ରିଯୁଗ୍ମାଲଯଂ
ଜିଘ୍ର ଘ୍ରାଣ ମୁକୁନ୍ଦପାଦତୁଲସୀଂ ମୂର୍ଧନ୍ ନମାଧୋକ୍ଷଜମ୍ ॥ ୧୬॥॥ କା ୨୬॥
ହେ ଲୋକାଃ ଶ୍ରୁଣୁତ ପ୍ରସୂତିମରଣଵ୍ଯାଧେଶ୍ଚିକିତ୍ସାମିମାଂ
ଯୋଗଜ୍ଞାଃ ସମୁଦାହରନ୍ତି ମୁନଯୋ ଯାଂ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯାଦଯଃ ।
ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଯୋତିରମେଯମେକମମୃତଂ କୃଷ୍ଣାଖ୍ଯମାପୀଯତାଂ
ତତ୍ପୀତଂ ପରମୌଷଧଂ ଵିତନୁତେ ନିର୍ଵାନମତ୍ଯନ୍ତିକମ୍ ॥ ୧୭॥॥ କା ୧୮॥
ହେ ମର୍ତ୍ଯାଃ ପରମଂ ହିତଂ ଶ୍ରୁଣୁତ ଵୋ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସଙ୍କ୍ଷେପତଃ
ସଂସାରାର୍ଣଵମାପଦୂର୍ମିବହୁଲଂ ସମ୍ଯକ୍ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ସ୍ଥିତାଃ ।
ନାନାଜ୍ଞାନମପାସ୍ଯ ଚେତସି ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତ୍ଯମୁଂ
ମନ୍ତ୍ରଂ ସପ୍ରଣଵଂ ପ୍ରଣାମସହିତଂ ପ୍ରାଵର୍ତଯଧ୍ଵଂ ମୁହୁଃ ॥ ୧୮॥
ପୃଥ୍ଵୀରେଣୁରଣୁଃ ପଯାଂସି କଣିକାଃ ଫଲ୍ଗୁସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗୋଽନଲ -
ସ୍ତେଜୋ ନିଃଶ୍ଵସନଂ ମରୁତ୍ ତନୁତରଂ ରନ୍ଧ୍ରଂ ସୁସୂକ୍ଷ୍ମଂ ନଭଃ ।
କ୍ଷୁଦ୍ରା ରୁଦ୍ରପିତାମହପ୍ରଭୃତଯଃ କୀଟାଃ ସମସ୍ତାଃ ସୁରା
ଦୃଷ୍ଟେ ଯତ୍ର ସ ତାଵକୋ ଵିଜଯତେ ᳚ଭୂମାଵଧୂତାଵଧିଃ ॥ ୧୯॥॥ କା ୧୨॥
ବଦ୍ଧେନାଞ୍ଜଲିନା ନତେନ ଶିରସା ଗାତ୍ରୈଃ ସରୋମୋଦ୍ଗମୈଃ
କଣ୍ଠେନ ସ୍ଵରଗଦ୍ଗଦେନ ନଯନେନୋଦ୍ଗୀର୍ଣବାଷ୍ପାମ୍ବୁନା ।
ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵଚ୍ଚରଣାରଵିନ୍ଦଯୁଗଲଧ୍ଯାନାମୃତାସ୍ଵାଦିନାଂ
ଅସ୍ମାକଂ ସରସୀରୁହାକ୍ଷ ସତତଂ ସମ୍ପଦ୍ଯତାଂ ଜୀଵିତମ୍ ॥ ୨୦॥॥ କା ୧୯॥
ହେ ଗୋପାଲକ ହେ କୃପାଜଲନିଧେ ହେ ସିନ୍ଧୁକନ୍ଯାପତେ
ହେ କଂସାନ୍ତକ ହେ ଗଜେନ୍ଦ୍ରକରୁଣାପାରୀଣ ହେ ମାଧଵ ।
ହେ ରାମାନୁଜ ହେ ଜଗତ୍ତ୍ରଯଗୁରୋ ହେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ମାଂ
ହେ ଗୋପୀଜନନାଥ ପାଲଯ ପରଂ ଜାନାମି ନ ତ୍ଵାଂ ଵିନା ॥ ୨୧॥
ଭକ୍ତାପାଯଭୁଜଙ୍ଗଗାରୁଡମଣିସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯରକ୍ଷାମଣିର୍
ଗୋପୀଲୋଚନଚାତକାମ୍ବୁଦମଣିଃ ସୌନ୍ଦର୍ଯମୁଦ୍ରାମଣିଃ
ଯଃ କାନ୍ତାମଣିରୁକ୍ମିଣୀଘନକୁଚଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵୈକଭୂଷାମଣିଃ
ଶ୍ରେଯୋ ଦେଵଶିଖାମଣିର୍ଦିଶତୁ ନୋ ଗୋପାଲଚୂଡାମଣିଃ ॥ ୨୨॥॥ କା ୨୮॥
ଶତ୍ରୁଚ୍ଛେଦୈକମନ୍ତ୍ରଂ ସକଲମୁପନିଷଦ୍ଵାକ୍ଯସମ୍ପୂଜ୍ଯମନ୍ତ୍ରଂ
ସଂସାରୋତ୍ତାରମନ୍ତ୍ରଂ ସମୁଚିତତମସଃ ସଙ୍ଘନିର୍ଯାଣମନ୍ତ୍ରମ୍ ।
ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯୈକମନ୍ତ୍ରଂ ଵ୍ଯସନଭୁଜଗସନ୍ଦଷ୍ଟସନ୍ତ୍ରାଣମନ୍ତ୍ରଂ
ଜିହ୍ଵେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ରଂ ଜପ ଜପ ସତତଂ ଜନ୍ମସାଫଲ୍ଯମନ୍ତ୍ରମ୍ ॥ ୨୩॥॥ କା ୨୯ ॥
ଵ୍ଯାମୋହପ୍ରଶମୌଷଧଂ ମୁନିମନୋଵୃତ୍ତିପ୍ରଵୃତ୍ତ୍ଯୌଷଧଂ
ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରାର୍ତିକରୌଷଧଂ ତ୍ରିଜଗତାଂ ସଞ୍ଜୀଵନୈକୌଷଧମ୍ ।
ଭକ୍ତାତ୍ଯନ୍ତହିତୌଷଧଂ ଭଵଭଯପ୍ରଧ୍ଵଂସନୈକୌଷଧଂ
ଶ୍ରେଯଃପ୍ରାପ୍ତିକରୌଷଧଂ ପିବ ମନଃ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଦିଵ୍ଯୌଷଧମ୍ ॥ ୨୪॥॥ କା ୩0 ॥
ଆମ୍ନାଯାଭ୍ଯସନାନ୍ଯରଣ୍ଯରୁଦିତଂ ଵେଦଵ୍ରତାନ୍ଯନ୍ଵହଂ
ମେଦଶ୍ଛେଦଫଲାନି ପୂର୍ତଵିଧଯଃ ସର୍ଵଂ ହୁତଂ ଭସ୍ମନି ।
ତୀର୍ଥାନାମଵଗାହନାନି ଚ ଗଜସ୍ନାନଂ ଵିନା ଯତ୍ପଦ -
ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵାମ୍ଭୋରୁହସଂସ୍ମୃତିଂ ଵିଜଯତେ ଦେଵଃ ସ ନାରାଯଣଃ ॥ ୨୫॥॥ କା ୧୩॥
ଶ୍ରୀମନ୍ନାମ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ନାରାଯଣାଖ୍ଯଂ
କେନ ପ୍ରାପୁର୍ଵାଞ୍ଛିତଂ ପାପିନୋଽପି ।
ହା ନଃ ପୂର୍ଵଂ ଵାକ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତା ନ ତସ୍ମିଂ -
ସ୍ତେନ ପ୍ରାପ୍ତଂ ଗର୍ଭଵାସାଦିଦୁଃଖମ୍ ॥ ୨୬॥॥ କା ୨୨॥
ମଜ୍ଜନ୍ମନଃ ଫଲମିଦଂ ମଧୁକୈଟଭାରେ
ମତ୍ପ୍ରାର୍ଥନୀଯମଦନୁଗ୍ରହ ଏଷ ଏଵ ।
ତ୍ଵଦ୍ଭୃତ୍ଯଭୃତ୍ଯପରିଚାରକଭୃତ୍ଯଭୃତ୍ଯ-
ଭୃତ୍ଯସ୍ଯ ଭୃତ୍ଯ ଇତି ମାଂ ସ୍ମର ଲୋକନାଥ ॥ ୨୭॥
ନାଥେ ନଃପୁରୁଷୋତ୍ତମେ ତ୍ରିଜଗତାମେକାଧିପେ ଚେତସା
ସେଵ୍ଯେ ସ୍ଵସ୍ଯ ପଦସ୍ଯ ଦାତରି ପରେ ନାରାଯଣେ ତିଷ୍ଠତି ।
ଯଂ କଞ୍ଚିତ୍ପୁରୁଷାଧମଂ କତିପଯଗ୍ରାମେଶମଲ୍ପାର୍ଥଦଂ
ସେଵାଯୈ ମୃଗଯାମହେ ନରମହୋ ମୂଢା ଵରାକା ଵଯମ୍ ॥ ୨୮॥॥ କା ୧୭॥
ମଦନ ପରିହର ସ୍ଥିତିଂ ମଦୀଯେ
ମନସି ମୁକୁନ୍ଦପଦାରଵିନ୍ଦଧାମ୍ନି ।
ହରନଯନକୃଶାନୁନା କୃଶୋଽସି
ସ୍ମରସି ନ ଚକ୍ରପରାକ୍ରମଂ ମୁରାରେଃ ॥ ୨୯॥॥ କା ୨୪॥
ତତ୍ତ୍ଵଂ ବ୍ରୁଵାଣାନି ପରଂ ପରସ୍ତାନ୍
ମଧୁ କ୍ଷରନ୍ତୀଵ ମୁଦାଵହାନି ।
ପ୍ରଵର୍ତଯ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିରସ୍ମି ଜିହ୍ଵେ
ନାମାନି ନାରାଯଣଗୋଚରାଣି ॥ ୩୦॥॥ କା ୨୦॥
ଇଦଂ ଶରୀରଂ ପରିଣାମପେଶଲଂ
ପତତ୍ଯଵଶ୍ଯଂ ପରିଣାମପେଶଲମ୍ ।
କିମୌଷଧୈଃ କ୍ଲିଶ୍ଯସି ମୂଢ ଦୁର୍ମତେ
ନିରାମଯଂ କୃଷ୍ଣରସାଯନଂ ପିବ ॥ ୩୧॥॥ କା ୨୧॥
ଦାରା ଵାରାକରଵରସୁତା ତେ ତନୂଜୋ ଵିରିଞ୍ଚିଃ
ସ୍ତୋତା ଵେଦସ୍ତଵ ସୁରଗଣୋ ଭୃତ୍ଯଵର୍ଗଃ ପ୍ରସାଦଃ ।
ମୁକ୍ତିର୍ମାଯା ଜଗଦ୍ ଅଵିକଲଂ ତାଵକୀ ଦେଵକୀ ତେ
ମାତା ମିତ୍ରଂ ବଲରିପୁସୁତସ୍ତତ୍ତ୍ଵଦନ୍ଯଂନ ଜାନେ ॥ ୩୨॥॥ କା ୨୫॥
କୃଷ୍ଣୋ ରକ୍ଷତୁ ନୋ ଜଗତ୍ତ୍ରଯଗୁରୁଃ କୃଷ୍ଣଂ ନମଧ୍ଵଂ ସଦା
କୃଷ୍ଣେନାଖିଲଶତ୍ରଵୋ ଵିନିହତାଃ କୃଷ୍ଣାଯ ତସ୍ମୈ ନମଃ ।
କୃଷ୍ଣାଦେଵ ସମୁତ୍ଥିତଂ ଜଗଦିଦଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଦାସୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ
କୃଷ୍ଣେ ତିଷ୍ଠତି ଵିଶ୍ଵମେତଦ୍ ଅଖିଲଂ ହେ! କୃଷ୍ଣ ରକ୍ଷସ୍ଵ ମାମ୍ ॥ ୩୩॥
ତତ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରସୀଦ ଭଗଵନ୍ କୁରୁ ମଯ୍ଯନାଥେ
ଵିଷ୍ଣୋ କୃପାଂ ପରମକାରୁଣିକଃ ଖଲୁ ତ୍ଵମ୍ ।
ସଂସାରସାଗରନିମଗ୍ନମନନ୍ତ ଦୀନଂ
ଉଦ୍ଧର୍ତୁମର୍ହସି ହରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମୋଽସି ॥ ୩୪॥
ନମାମି ନାରାଯଣପାଦପଙ୍କଜଂ
କରୋମି ନାରାଯଣପୂଜନଂ ସଦା ।
ଵଦାମି ନାରାଯଣନାମ ନିର୍ମଲଂ
ସ୍ମରାମି ନାରାଯଣତତ୍ତ୍ଵମଵ୍ଯଯମ୍ ॥ ୩୫॥
ଶ୍ରୀନାଥ ନାରାଯଣ ଵାସୁଦେଵ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତପ୍ରିଯ ଚକ୍ରପାଣେ ।
ଶ୍ରୀପଦ୍ମନାଭାଚ୍ଯୁତ କୈଟଭାରେ
ଶ୍ରୀରାମ ପଦ୍ମାକ୍ଷ ହରେ ମୁରାରେ ॥ ୩୬॥
ଅନନ୍ତ ଵୈକୁଣ୍ଠ ମୁକୁନ୍ଦ କୃଷ୍ଣ
ଗୋଵିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧଵେତି ।
ଵକ୍ତୁଂ ସମର୍ଥୋଽପି ନ ଵକ୍ତି କଶ୍ଚିତ୍
ଅହୋ ଜନାନାଂ ଵ୍ଯସନାଭିମୁଖ୍ଯମ୍ ॥ ୩୭॥ ॥ କା ୧୪ ॥
ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ଯେ ଵିଷ୍ଣୁମନନ୍ତମଵ୍ଯଯଂ
ହୃତ୍ପଦ୍ମମଧ୍ଯେ ସତତଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍ ।
ସମାହିତାନାଂ ସତତାଭଯପ୍ରଦଂ
ତେ ଯାନ୍ତି ସିଦ୍ଧିଂ ପରମାଂ ତୁ ଵୈଷ୍ଣଵୀମ୍ ॥ ୩୮॥
କ୍ଷୀରସାଗରତରଙ୍ଗଶୀକରା -
ସାରତାରକିତଚାରୁମୂର୍ତଯେ ।
ଭୋଗିଭୋଗଶଯନୀଯଶାଯିନେ
ମାଧଵାଯ ମଧୁଵିଦ୍ଵିଷେ ନମଃ ॥ ୩୯॥ ॥ କା ୧୫॥
ଯସ୍ଯ ପ୍ରିଯୌ ଶ୍ରୁତିଧରୌ କଵିଲୋକଵୀରୌ
ମିତ୍ରେ ଦ୍ଵିଜନ୍ମଵରପଦ୍ମଶରାଵଭୂତାମ୍ ।
ତେନାମ୍ବୁଜାକ୍ଷଚରଣାମ୍ବୁଜଷଟ୍ପଦେନ
ରାଜ୍ଞା କୃତା କୃତିରିଯଂ କୁଲଶେଖରେଣ ॥ ୪୦॥॥ କା ୩୪॥
॥ ଇତି ଶ୍ରୀକୁଲଶେଖରେଣ ଵିରଚିତା ମୁକୁନ୍ଦମାଲା ସମ୍ପୂର୍ଣା ॥

Explore More