Lord Krishna

મુકુન્દમાલાસ્તોત્રમ્

(Mukundamala Stotram in Gujarati)

Kulasekhara Alwar

The Mukundamala Stotram, composed by the Alwar saint-king Kulasekhara, is a profound and heartfelt outpouring of devotion to Lord Vishnu (Mukunda). It transcends the desire for worldly gains, heavenly pleasures, or even liberation, focusing solely on the unyielding remembrance of the Lord's lotus feet. The stotram eloquently articulates a devotee's yearning for steadfast Bhakti, irrespective of the circumstances of life or death, or the nature of future births. It beautifully portrays the Lord as the ultimate refuge and the indispensable boat to navigate the treacherous ocean of samsara, offering solace and guidance to those seeking a deeper connection with the divine.

મુકુન્દમાલાસ્તોત્રમ્ કુલશેખરવિરચિતમ્
સંસ્કરણ્ - ૧ શ્લોક સંખ્યા ૪૦
શ્રીવલ્લભેતિ વરદેતિ દયાપરેતિ
ભક્તપ્રિયેતિ ભવલુણ્ઠનકોવિદેતિ ।
નાથેતિ નાગશયનેતિ જગન્નિવાસેત્ય્
આલાપિનં પ્રતિદિનં કુરુ માં મુકુન્દ ॥ ૧॥
જયતુ જયતુ દેવો દેવકીનન્દનોઽયં
જયતુ જયતુ કૃષ્ણો વૃષ્ણિવંશપ્રદીપઃ ।
જયતુ જયતુ મેઘશ્યામલઃ કોમલાઙ્ગો
જયતુ જયતુ પૃથ્વીભારનાશો મુકુન્દઃ ॥ ૨॥॥ કા ૨॥
મુકુન્દ મૂર્ધ્ના પ્રણિપત્ય યાચે
ભવન્તમેકાન્તમિયન્તમર્થમ્ ।
અવિસ્મૃતિસ્ત્વચ્ચરણારવિન્દે
ભવે ભવે મેઽસ્તુ ભવત્પ્રસાદાત્ ॥ ૩॥॥ કા ૩॥
નાહં વન્દે તવ ચરણયોર્દ્વન્દ્વમદ્વન્દ્વહેતોઃ
કુમ્ભીપાકં ગુરુમપિ હરે નારકં નાપનેતુમ્ ।
રમ્યારામામૃદુતનુલતા નન્દને નાપિ રન્તું
ભાવે ભાવે હૃદયભવને ભાવયેયં ભવન્તમ્ ॥ ૪॥॥ કા ૫॥
નાસ્થા ધર્મે ન વસુનિચયે નૈવ કામોપભોગે
યદ્ ભાવ્યં તદ્ ભવતુ ભગવન્પૂર્વકર્માનુરૂપમ્ ।
એતત્પ્રાર્થ્યં મમ બહુમતં જન્મજન્માન્તરેઽપિ
ત્વત્પાદામ્ભોરુહયુગગતા નિશ્ચલા ભક્તિરસ્તુ ॥ ૫॥॥ કા ૬॥
દિવિ વા ભુવિ વા મમાસ્તુ વાસો
નરકે વા નરકાન્તક પ્રકામમ્ ।
અવધીરિતશારદારવિન્દૌ
ચરણૌ તે મરણેઽપિ ચિન્તયામિ ॥ ૬॥॥ કા ૭॥
કૃષ્ણ ત્વદીયપદપઙ્કજપઞ્જરાન્તં
અદ્યૈવ મે વિશતુ માનસરાજહંસઃ ।
પ્રાણપ્રયાણસમયે કફવાતપિત્તૈઃ
કણ્ઠાવરોધનવિધૌ સ્મરણં કુતસ્તે ॥ ૭॥
ચિન્તયામિ હરિમેવ સન્તતં
મન્દહાસમુદિતાનનામ્બુજં
નન્દગોપતનયં પરાત્ પરં
નારદાદિમુનિવૃન્દવન્દિતમ્ ॥ ૮॥
કરચરણસરોજે કાન્તિમન્નેત્રમીને
શ્રમમુષિ ભુજવીચિવ્યાકુલેઽગાધમાર્ગે ।
હરિસરસિ વિગાહ્યાપીય તેજોજલૌઘં
ભવમરુપરિખિન્નઃ ક્લેશમદ્ય ત્યજામિ ॥ ૯॥
સરસિજનયને સશઙ્ખચક્રે
મુરભિદિ મા વિરમસ્વ ચિત્ત રન્તુમ્ ।
સુખતરમપરં ન જાતુ જાને
હરિચરણસ્મરણામૃતેન તુલ્યમ્ ॥ ૧૦॥॥ કા ૮॥
માભીર્મન્દમનો વિચિન્ત્ય બહુધા યામીશ્ચિરં યાતનાઃ
નામી નઃ પ્રભવન્તિ પાપરિપવઃ સ્વામી નનુ શ્રીધરઃ ।
આલસ્યં વ્યપનીય ભક્તિસુલભં ધ્યાયસ્વ નારાયણં
લોકસ્ય વ્યસનાપનોદનકરો દાસસ્ય કિં ન ક્ષમઃ ॥ ૧૧॥॥ કા ૯॥
ભવજલધિગતાનાં દ્વન્દ્વવાતાહતાનાં
સુતદુહિતૃકલત્રત્રાણભારાર્દિતાનામ્ ।
વિષમવિષયતોયે મજ્જતામપ્લવાનાં
ભવતુ શરણમેકો વિષ્ણુપોતો નરાણામ્ ॥ ૧૨॥
ભવજલધિમગાધં દુસ્તરં નિસ્તરેયં
કથમહમિતિ ચેતો મા સ્મ ગાઃ કાતરત્વમ્ ।
સરસિજદૃશિ દેવે તારકી ભક્તિરેકા
નરકભિદિ નિષણ્ણા તારયિષ્યત્યવશ્યમ્ ॥ ૧૩॥॥ કા ૧૦॥
તૃષ્ણાતોયે મદનપવનોદ્ધૂતમોહોર્મિમાલે
દારાવર્તે તનયસહજગ્રાહસઙ્ઘાકુલે ચ ।
સંસારાખ્યે મહતિ જલધૌ મજ્જતાં નસ્ત્રિધામન્
પાદામ્ભોજે વરદ ભવતો ભક્તિનાવં પ્રયચ્છ ॥ ૧૪॥॥ કા ૧૧॥
માદ્રાક્ષં ક્ષીણપુણ્યાન્ક્ષણમપિ ભવતો ભક્તિહીનાન્પદાબ્જે
માશ્રૌષં શ્રાવ્યબન્ધં તવ ચરિતમપાસ્યાન્યદાખ્યાનજાતમ્ ।
માસ્માર્ષં માધવ ત્વામપિ ભુવનપતે ચેતસાપહ્નુવાનાન્
માભૂવં ત્વત્સપર્યાપરિકરરહિતો જન્મજન્માન્તરેઽપિ ॥ ૧૫॥॥ કા ૨૩॥
જિહ્વે કીર્તય કેશવં મુરરિપું ચેતો ભજ શ્રીધરં
પાણિદ્વન્દ્વ સમર્ચયાચ્યુતકથાઃ શ્રોત્રદ્વય ત્વં શૃણુ ।
કૃષ્ણં લોકય લોચનદ્વય હરેર્ગચ્છાઙ્ઘ્રિયુગ્માલયં
જિઘ્ર ઘ્રાણ મુકુન્દપાદતુલસીં મૂર્ધન્ નમાધોક્ષજમ્ ॥ ૧૬॥॥ કા ૨૬॥
હે લોકાઃ શ્રુણુત પ્રસૂતિમરણવ્યાધેશ્ચિકિત્સામિમાં
યોગજ્ઞાઃ સમુદાહરન્તિ મુનયો યાં યાજ્ઞવલ્ક્યાદયઃ ।
અન્તર્જ્યોતિરમેયમેકમમૃતં કૃષ્ણાખ્યમાપીયતાં
તત્પીતં પરમૌષધં વિતનુતે નિર્વાનમત્યન્તિકમ્ ॥ ૧૭॥॥ કા ૧૮॥
હે મર્ત્યાઃ પરમં હિતં શ્રુણુત વો વક્ષ્યામિ સઙ્ક્ષેપતઃ
સંસારાર્ણવમાપદૂર્મિબહુલં સમ્યક્ પ્રવિશ્ય સ્થિતાઃ ।
નાનાજ્ઞાનમપાસ્ય ચેતસિ નમો નારાયણાયેત્યમું
મન્ત્રં સપ્રણવં પ્રણામસહિતં પ્રાવર્તયધ્વં મુહુઃ ॥ ૧૮॥
પૃથ્વીરેણુરણુઃ પયાંસિ કણિકાઃ ફલ્ગુસ્ફુલિઙ્ગોઽનલ -
સ્તેજો નિઃશ્વસનં મરુત્ તનુતરં રન્ધ્રં સુસૂક્ષ્મં નભઃ ।
ક્ષુદ્રા રુદ્રપિતામહપ્રભૃતયઃ કીટાઃ સમસ્તાઃ સુરા
દૃષ્ટે યત્ર સ તાવકો વિજયતે ᳚ભૂમાવધૂતાવધિઃ ॥ ૧૯॥॥ કા ૧૨॥
બદ્ધેનાઞ્જલિના નતેન શિરસા ગાત્રૈઃ સરોમોદ્ગમૈઃ
કણ્ઠેન સ્વરગદ્ગદેન નયનેનોદ્ગીર્ણબાષ્પામ્બુના ।
નિત્યં ત્વચ્ચરણારવિન્દયુગલધ્યાનામૃતાસ્વાદિનાં
અસ્માકં સરસીરુહાક્ષ સતતં સમ્પદ્યતાં જીવિતમ્ ॥ ૨૦॥॥ કા ૧૯॥
હે ગોપાલક હે કૃપાજલનિધે હે સિન્ધુકન્યાપતે
હે કંસાન્તક હે ગજેન્દ્રકરુણાપારીણ હે માધવ ।
હે રામાનુજ હે જગત્ત્રયગુરો હે પુણ્ડરીકાક્ષ માં
હે ગોપીજનનાથ પાલય પરં જાનામિ ન ત્વાં વિના ॥ ૨૧॥
ભક્તાપાયભુજઙ્ગગારુડમણિસ્ત્રૈલોક્યરક્ષામણિર્
ગોપીલોચનચાતકામ્બુદમણિઃ સૌન્દર્યમુદ્રામણિઃ
યઃ કાન્તામણિરુક્મિણીઘનકુચદ્વન્દ્વૈકભૂષામણિઃ
શ્રેયો દેવશિખામણિર્દિશતુ નો ગોપાલચૂડામણિઃ ॥ ૨૨॥॥ કા ૨૮॥
શત્રુચ્છેદૈકમન્ત્રં સકલમુપનિષદ્વાક્યસમ્પૂજ્યમન્ત્રં
સંસારોત્તારમન્ત્રં સમુચિતતમસઃ સઙ્ઘનિર્યાણમન્ત્રમ્ ।
સર્વૈશ્વર્યૈકમન્ત્રં વ્યસનભુજગસન્દષ્ટસન્ત્રાણમન્ત્રં
જિહ્વે શ્રીકૃષ્ણમન્ત્રં જપ જપ સતતં જન્મસાફલ્યમન્ત્રમ્ ॥ ૨૩॥॥ કા ૨૯ ॥
વ્યામોહપ્રશમૌષધં મુનિમનોવૃત્તિપ્રવૃત્ત્યૌષધં
દૈત્યેન્દ્રાર્તિકરૌષધં ત્રિજગતાં સઞ્જીવનૈકૌષધમ્ ।
ભક્તાત્યન્તહિતૌષધં ભવભયપ્રધ્વંસનૈકૌષધં
શ્રેયઃપ્રાપ્તિકરૌષધં પિબ મનઃ શ્રીકૃષ્ણદિવ્યૌષધમ્ ॥ ૨૪॥॥ કા ૩0 ॥
આમ્નાયાભ્યસનાન્યરણ્યરુદિતં વેદવ્રતાન્યન્વહં
મેદશ્છેદફલાનિ પૂર્તવિધયઃ સર્વં હુતં ભસ્મનિ ।
તીર્થાનામવગાહનાનિ ચ ગજસ્નાનં વિના યત્પદ -
દ્વન્દ્વામ્ભોરુહસંસ્મૃતિં વિજયતે દેવઃ સ નારાયણઃ ॥ ૨૫॥॥ કા ૧૩॥
શ્રીમન્નામ પ્રોચ્ય નારાયણાખ્યં
કેન પ્રાપુર્વાઞ્છિતં પાપિનોઽપિ ।
હા નઃ પૂર્વં વાક્પ્રવૃત્તા ન તસ્મિં -
સ્તેન પ્રાપ્તં ગર્ભવાસાદિદુઃખમ્ ॥ ૨૬॥॥ કા ૨૨॥
મજ્જન્મનઃ ફલમિદં મધુકૈટભારે
મત્પ્રાર્થનીયમદનુગ્રહ એષ એવ ।
ત્વદ્ભૃત્યભૃત્યપરિચારકભૃત્યભૃત્ય-
ભૃત્યસ્ય ભૃત્ય ઇતિ માં સ્મર લોકનાથ ॥ ૨૭॥
નાથે નઃપુરુષોત્તમે ત્રિજગતામેકાધિપે ચેતસા
સેવ્યે સ્વસ્ય પદસ્ય દાતરિ પરે નારાયણે તિષ્ઠતિ ।
યં કઞ્ચિત્પુરુષાધમં કતિપયગ્રામેશમલ્પાર્થદં
સેવાયૈ મૃગયામહે નરમહો મૂઢા વરાકા વયમ્ ॥ ૨૮॥॥ કા ૧૭॥
મદન પરિહર સ્થિતિં મદીયે
મનસિ મુકુન્દપદારવિન્દધામ્નિ ।
હરનયનકૃશાનુના કૃશોઽસિ
સ્મરસિ ન ચક્રપરાક્રમં મુરારેઃ ॥ ૨૯॥॥ કા ૨૪॥
તત્ત્વં બ્રુવાણાનિ પરં પરસ્તાન્
મધુ ક્ષરન્તીવ મુદાવહાનિ ।
પ્રવર્તય પ્રાઞ્જલિરસ્મિ જિહ્વે
નામાનિ નારાયણગોચરાણિ ॥ ૩૦॥॥ કા ૨૦॥
ઇદં શરીરં પરિણામપેશલં
પતત્યવશ્યં પરિણામપેશલમ્ ।
કિમૌષધૈઃ ક્લિશ્યસિ મૂઢ દુર્મતે
નિરામયં કૃષ્ણરસાયનં પિબ ॥ ૩૧॥॥ કા ૨૧॥
દારા વારાકરવરસુતા તે તનૂજો વિરિઞ્ચિઃ
સ્તોતા વેદસ્તવ સુરગણો ભૃત્યવર્ગઃ પ્રસાદઃ ।
મુક્તિર્માયા જગદ્ અવિકલં તાવકી દેવકી તે
માતા મિત્રં બલરિપુસુતસ્તત્ત્વદન્યંન જાને ॥ ૩૨॥॥ કા ૨૫॥
કૃષ્ણો રક્ષતુ નો જગત્ત્રયગુરુઃ કૃષ્ણં નમધ્વં સદા
કૃષ્ણેનાખિલશત્રવો વિનિહતાઃ કૃષ્ણાય તસ્મૈ નમઃ ।
કૃષ્ણાદેવ સમુત્થિતં જગદિદં કૃષ્ણસ્ય દાસોઽસ્મ્યહં
કૃષ્ણે તિષ્ઠતિ વિશ્વમેતદ્ અખિલં હે! કૃષ્ણ રક્ષસ્વ મામ્ ॥ ૩૩॥
તત્ ત્વં પ્રસીદ ભગવન્ કુરુ મય્યનાથે
વિષ્ણો કૃપાં પરમકારુણિકઃ ખલુ ત્વમ્ ।
સંસારસાગરનિમગ્નમનન્ત દીનં
ઉદ્ધર્તુમર્હસિ હરે પુરુષોત્તમોઽસિ ॥ ૩૪॥
નમામિ નારાયણપાદપઙ્કજં
કરોમિ નારાયણપૂજનં સદા ।
વદામિ નારાયણનામ નિર્મલં
સ્મરામિ નારાયણતત્ત્વમવ્યયમ્ ॥ ૩૫॥
શ્રીનાથ નારાયણ વાસુદેવ
શ્રીકૃષ્ણ ભક્તપ્રિય ચક્રપાણે ।
શ્રીપદ્મનાભાચ્યુત કૈટભારે
શ્રીરામ પદ્માક્ષ હરે મુરારે ॥ ૩૬॥
અનન્ત વૈકુણ્ઠ મુકુન્દ કૃષ્ણ
ગોવિન્દ દામોદર માધવેતિ ।
વક્તું સમર્થોઽપિ ન વક્તિ કશ્ચિત્
અહો જનાનાં વ્યસનાભિમુખ્યમ્ ॥ ૩૭॥ ॥ કા ૧૪ ॥
ધ્યાયન્તિ યે વિષ્ણુમનન્તમવ્યયં
હૃત્પદ્મમધ્યે સતતં વ્યવસ્થિતમ્ ।
સમાહિતાનાં સતતાભયપ્રદં
તે યાન્તિ સિદ્ધિં પરમાં તુ વૈષ્ણવીમ્ ॥ ૩૮॥
ક્ષીરસાગરતરઙ્ગશીકરા -
સારતારકિતચારુમૂર્તયે ।
ભોગિભોગશયનીયશાયિને
માધવાય મધુવિદ્વિષે નમઃ ॥ ૩૯॥ ॥ કા ૧૫॥
યસ્ય પ્રિયૌ શ્રુતિધરૌ કવિલોકવીરૌ
મિત્રે દ્વિજન્મવરપદ્મશરાવભૂતામ્ ।
તેનામ્બુજાક્ષચરણામ્બુજષટ્પદેન
રાજ્ઞા કૃતા કૃતિરિયં કુલશેખરેણ ॥ ૪૦॥॥ કા ૩૪॥
॥ ઇતિ શ્રીકુલશેખરેણ વિરચિતા મુકુન્દમાલા સમ્પૂર્ણા ॥

Explore More