Lord Krishna

ఉద్ధవగీతా - ప్రథమోఽధ్యాయః

(Uddhava Gita - First Chapter in Telugu)

From Shrimad Bhagavata Purana

The Uddhava Gita is a profound philosophical discourse found within the eleventh skandha of the Shrimad Bhagavata Purana. Attributed to the sage Veda Vyasa, it captures the final instructions imparted by Lord Krishna to his dear devotee and friend, Uddhava, as the Lord prepares to depart from the earthly realm. This dialogue delves into the essence of detachment, self-realization, and the path of devotion. By studying these verses, practitioners seek to transcend material illusions and cultivate unwavering wisdom, ultimately attaining inner peace, spiritual clarity, and a deeper understanding of the divine nature of Lord Krishna.

శ్రీరాధాకృష్ణాభ్యాం నమః ।
శ్రీమద్భాగవతపురాణమ్ ।
ఏకాదశః స్కన్ధః । ఉద్ధవ గీతా ।
అథ ప్రథమోఽధ్యాయః ।
శ్రీబాదరాయణిః ఉవాచ
కృత్వా దైత్యవధం కృష్ణః సరమః యదుభిః వృతః ।
భువః అవతారవత్ భారం జవిష్ఠన్ జనయన్ కలిమ్ ॥ 1॥
యే కోపితాః సుబహు పాణ్డుసుతాః సపత్నైః
దుర్ద్యూతహేలనకచగ్రహణ ఆదిభిః తాన్ ।
కృత్వా నిమిత్తం ఇతర ఇతరతః సమేతాన్
హత్వా నృపాన్ నిరహరత్ క్షితిభారం ఈశః ॥ 2॥
భూభారరాజపృతనా యదుభిః నిరస్య
గుప్తైః స్వబాహుభిః అచిన్తయత్ అప్రమేయః ।
మన్యే అవనేః నను గతః అపి అగతం హి భారమ్
యత్ యాదవం కులం అహో హి అవిషహ్యం ఆస్తే ॥ 3॥
న ఏవ అన్యతః పరిభవః అస్య భవేత్ కథఞ్చిత్
మత్ సంశ్రయస్య విభవ ఉన్నహన్ అస్య నిత్యమ్ ।
అన్తఃకలిం యదుకులస్య విధ్హాయ వేణుః
తమ్బస్య వహ్నిం ఇవ శాన్తిం ఉపైమి ధామ ॥ 4॥
ఏవం వ్యవసితః రాజన్ సత్యసఙ్కల్పః ఈశ్వరః ।
శాపవ్యాజేన విప్రాణాం సఞ్జహ్వే స్వకులం విభుః ॥ 5॥
స్వమూర్త్యా లోకలావణ్యనిర్ముక్త్యా లోచనం నృణామ్ ।
గీర్భిః తాః స్మరతాం చిత్తం పదైః తాన్ ఈక్షతాం క్రియా ॥ 6॥
ఆచ్ఛిద్య కీర్తిం సుశ్లోకాం వితత్య హి అఞ్జసా ను కౌ ।
తమః అనయా తరిష్యన్తి ఇతి అగాత్ స్వం పదం ఈశ్వరః ॥ 7॥
రాజా ఉవాచ
బ్రహ్మణ్యానాం వదాన్యానాం నిత్యం వృద్ధౌపసేవినామ్ ।
విప్రశాపః కథం అభూత్ వృష్ణీనాం కృష్ణచేతసామ్ ॥ 8॥
యత్ నిమిత్తః సః వై శాపః యాదృశః ద్విజసత్తమ ।
కథం ఏకాత్మనాం భేదః ఏతత్ సర్వం వదస్వ మే ॥ 9॥
శ్రీశుకః ఉవాచ
బిభ్రత్ వపుః సకలసున్దరసన్నివేశమ్
కర్మాచరన్ భువి సుమఙ్గలం ఆప్తకామః ।
ఆస్థాయ ధామ రమమాణః ఉదారకీర్తిః
సంహర్తుం ఐచ్ఛత కులం స్థితకృత్యశేషః ॥ 10॥
కర్మాణి పుణ్యనివహాని సుమఙ్గలాని
గాయత్ జగత్ కలిమలాపహరాణి కృత్వా ।
కాల ఆత్మనా నివసతా యదుదేవగేహే
పిణ్డారకం సమగమన్ మునయః నిసృష్టాః ॥ 11॥
విశ్వామిత్రః అసితః కణ్వః దుర్వాసాః భృగుః అఙ్గిరాః ।
కశ్యపః వామదేవః అత్రిః వసిష్ఠః నారద ఆదయః ॥ 12॥
క్రీడన్తః తాన్ ఉపవ్రజ్య కుమారాః యదునన్దనాః ।
ఉపసఙ్గృహ్య పప్రచ్ఛుః అవినీతా వినీతవత్ ॥ 13॥
తే వేషయిత్వా స్త్రీవేషైః సామ్బం జామ్బవతీసుతమ్ ।
ఏషా పృచ్ఛతి వః విప్రాః అన్తర్వత్ న్యసిత ఈక్షణా ॥ 14॥
ప్రష్టుం విలజ్జతి సాక్షాత్ ప్రబ్రూత అమోఘదర్శనాః ।
ప్రసోష్యన్తి పుత్రకామా కింస్విత్ సఞ్జనయిష్యతి ॥ 15॥
ఏవం ప్రలబ్ధ్వా మునయః తాన్ ఊచుః కుపితా నృప ।
జనయిష్యతి వః మన్దాః ముసలం కులనాశనమ్ ॥ 16॥
తత్ శ‍ఋత్వా తే అతిసన్త్రస్తాః విముచ్య సహసోదరమ్ ।
సామ్బస్య దదృశుః తస్మిన్ ముసలం ఖలు అయస్మయమ్ ॥ 17॥
కిం కృతం మన్దభాగ్యైః కిం వదిష్యన్తి నః జనాః ।
ఇతి విహ్వలితాః గేహాన్ ఆదాయ ముసలం యయుః ॥ 18॥
తత్ చ ఉపనీయ సదసి పరిమ్లానముఖశ్రియః ।
రాజ్ఞః ఆవేదయాన్ చక్రుః సర్వయాదవసన్నిధౌ ॥ 19॥
శ్రుత్వా అమోఘం విప్రశాపం దృష్ట్వా చ ముసలం నృప ।
విస్మితాః భయసన్త్రస్తాః బభూవుః ద్వారకౌకసః ॥ 20॥
తత్ చూర్ణయిత్వా ముసలం యదురాజః సః ఆహుకః ।
సముద్రసలిలే ప్రాస్యత్ లోహం చ అస్య అవశేషితమ్ ॥ 21॥
కశ్చిత్ మత్స్యః అగ్రసీత్ లోహం చూర్ణాని తరలైః తతః ।
ఉహ్యమానాని వేలాయాం లగ్నాని ఆసన్ కిల ఐరికాః ॥ 22॥
మత్స్యః గృహీతః మత్స్యఘ్నైః జాలేన అన్యైః సహ అర్ణవే ।
తస్య ఉదరగతం లోహం సః శల్యే లుబ్ధకః అకరోత్ ॥ 23॥
భగవాన్ జ్ఞాతసర్వార్థః ఈశ్వరః అపి తదన్యథా ।
కర్తుం న ఐచ్ఛత్ విప్రశాపం కాలరూపీ అన్వమోదత ॥ 24॥
ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయామేకాదశస్కన్ధే విప్రశాపో నామ ప్రథమోఽధ్యాయః ॥

Explore More