നാരായണീയം ദശക 47 - ഉലൂഖലബന്ധനമ്

ഏകദാ ദധിവിമാഥകാരിണീം മാതരം സമുപസേദിവാന് ഭവാന് ।
സ്തന്യലോലുപതയാ നിവാരയന്നങ്കമേത്യ പപിവാന് പയോധരൌ ॥1॥

അര്ധപീതകുചകുഡ്മലേ ത്വയി സ്നിഗ്ധഹാസമധുരാനനാമ്ബുജേ ।
ദുഗ്ധമീശ ദഹനേ പരിസ്രുതം ധര്തുമാശു ജനനീ ജഗാമ തേ ॥2॥

സാമിപീതരസഭങ്ഗസങ്ഗതക്രോധഭാരപരിഭൂതചേതസാ।
മന്ഥദണ്ഡമുപഗൃഹ്യ പാടിതം ഹന്ത ദേവ ദധിഭാജനം ത്വയാ ॥3॥

ഉച്ചലദ്ധ്വനിതമുച്ചകൈസ്തദാ സന്നിശമ്യ ജനനീ സമാദ്രുതാ ।
ത്വദ്യശോവിസരവദ്ദദര്ശ സാ സദ്യ ഏവ ദധി വിസ്തൃതം ക്ഷിതൌ ॥4॥

വേദമാര്ഗപരിമാര്ഗിതം രുഷാ ത്വമവീക്ഷ്യ പരിമാര്ഗയന്ത്യസൌ ।
സന്ദദര്ശ സുകൃതിന്യുലൂഖലേ ദീയമാനനവനീതമോതവേ ॥5॥

ത്വാം പ്രഗൃഹ്യ ബത ഭീതിഭാവനാഭാസുരാനനസരോജമാശു സാ ।
രോഷരൂഷിതമുഖീ സഖീപുരോ ബന്ധനായ രശനാമുപാദദേ ॥6॥

ബന്ധുമിച്ഛതി യമേവ സജ്ജനസ്തം ഭവന്തമയി ബന്ധുമിച്ഛതീ ।
സാ നിയുജ്യ രശനാഗുണാന് ബഹൂന് ദ്വ്യങ്ഗുലോനമഖിലം കിലൈക്ഷത ॥7॥

വിസ്മിതോത്സ്മിതസഖീജനേക്ഷിതാം സ്വിന്നസന്നവപുഷം നിരീക്ഷ്യ താമ് ।
നിത്യമുക്തവപുരപ്യഹോ ഹരേ ബന്ധമേവ കൃപയാഽന്വമന്യഥാഃ ॥8॥

സ്ഥീയതാം ചിരമുലൂഖലേ ഖലേത്യാഗതാ ഭവനമേവ സാ യദാ।
പ്രാഗുലൂഖലബിലാന്തരേ തദാ സര്പിരര്പിതമദന്നവാസ്ഥിഥാഃ ॥9॥

യദ്യപാശസുഗമോ വിഭോ ഭവാന് സംയതഃ കിമു സപാശയാഽനയാ ।
ഏവമാദി ദിവിജൈരഭിഷ്ടുതോ വാതനാഥ പരിപാഹി മാം ഗദാത് ॥10॥