ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 47 - ಉಲೂಖಲಬನ್ಧನಮ್

ಏಕದಾ ದಧಿವಿಮಾಥಕಾರಿಣೀಂ ಮಾತರಂ ಸಮುಪಸೇದಿವಾನ್ ಭವಾನ್ ।
ಸ್ತನ್ಯಲೋಲುಪತಯಾ ನಿವಾರಯನ್ನಙ್ಕಮೇತ್ಯ ಪಪಿವಾನ್ ಪಯೋಧರೌ ॥1॥

ಅರ್ಧಪೀತಕುಚಕುಡ್ಮಲೇ ತ್ವಯಿ ಸ್ನಿಗ್ಧಹಾಸಮಧುರಾನನಾಮ್ಬುಜೇ ।
ದುಗ್ಧಮೀಶ ದಹನೇ ಪರಿಸ್ರುತಂ ಧರ್ತುಮಾಶು ಜನನೀ ಜಗಾಮ ತೇ ॥2॥

ಸಾಮಿಪೀತರಸಭಙ್ಗಸಙ್ಗತಕ್ರೋಧಭಾರಪರಿಭೂತಚೇತಸಾ।
ಮನ್ಥದಣ್ಡಮುಪಗೃಹ್ಯ ಪಾಟಿತಂ ಹನ್ತ ದೇವ ದಧಿಭಾಜನಂ ತ್ವಯಾ ॥3॥

ಉಚ್ಚಲದ್ಧ್ವನಿತಮುಚ್ಚಕೈಸ್ತದಾ ಸನ್ನಿಶಮ್ಯ ಜನನೀ ಸಮಾದ್ರುತಾ ।
ತ್ವದ್ಯಶೋವಿಸರವದ್ದದರ್ಶ ಸಾ ಸದ್ಯ ಏವ ದಧಿ ವಿಸ್ತೃತಂ ಕ್ಷಿತೌ ॥4॥

ವೇದಮಾರ್ಗಪರಿಮಾರ್ಗಿತಂ ರುಷಾ ತ್ವಮವೀಕ್ಷ್ಯ ಪರಿಮಾರ್ಗಯನ್ತ್ಯಸೌ ।
ಸನ್ದದರ್ಶ ಸುಕೃತಿನ್ಯುಲೂಖಲೇ ದೀಯಮಾನನವನೀತಮೋತವೇ ॥5॥

ತ್ವಾಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಬತ ಭೀತಿಭಾವನಾಭಾಸುರಾನನಸರೋಜಮಾಶು ಸಾ ।
ರೋಷರೂಷಿತಮುಖೀ ಸಖೀಪುರೋ ಬನ್ಧನಾಯ ರಶನಾಮುಪಾದದೇ ॥6॥

ಬನ್ಧುಮಿಚ್ಛತಿ ಯಮೇವ ಸಜ್ಜನಸ್ತಂ ಭವನ್ತಮಯಿ ಬನ್ಧುಮಿಚ್ಛತೀ ।
ಸಾ ನಿಯುಜ್ಯ ರಶನಾಗುಣಾನ್ ಬಹೂನ್ ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲೋನಮಖಿಲಂ ಕಿಲೈಕ್ಷತ ॥7॥

ವಿಸ್ಮಿತೋತ್ಸ್ಮಿತಸಖೀಜನೇಕ್ಷಿತಾಂ ಸ್ವಿನ್ನಸನ್ನವಪುಷಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ತಾಮ್ ।
ನಿತ್ಯಮುಕ್ತವಪುರಪ್ಯಹೋ ಹರೇ ಬನ್ಧಮೇವ ಕೃಪಯಾಽನ್ವಮನ್ಯಥಾಃ ॥8॥

ಸ್ಥೀಯತಾಂ ಚಿರಮುಲೂಖಲೇ ಖಲೇತ್ಯಾಗತಾ ಭವನಮೇವ ಸಾ ಯದಾ।
ಪ್ರಾಗುಲೂಖಲಬಿಲಾನ್ತರೇ ತದಾ ಸರ್ಪಿರರ್ಪಿತಮದನ್ನವಾಸ್ಥಿಥಾಃ ॥9॥

ಯದ್ಯಪಾಶಸುಗಮೋ ವಿಭೋ ಭವಾನ್ ಸಂಯತಃ ಕಿಮು ಸಪಾಶಯಾಽನಯಾ ।
ಏವಮಾದಿ ದಿವಿಜೈರಭಿಷ್ಟುತೋ ವಾತನಾಥ ಪರಿಪಾಹಿ ಮಾಂ ಗದಾತ್ ॥10॥