Lord Krishna

മുചുകുന്ദ സ്തുതിഃ

(Muchukunda Stuti in Malayalam)

From Srimad Bhagavatam

Found in the tenth canto of the Srimad Bhagavatam, this profound prayer is offered by King Muchukunda to Lord Krishna after he awakens from a long, divinely granted slumber. Seeking liberation from the cycle of worldly attachments, the king extols the Supreme Being, acknowledging the illusory nature of material life. Chanting this stuti helps devotees gain clarity of mind, detachment from transient worldly pleasures, and a deeper spiritual insight into the divine nature of the Lord. It serves as a powerful reminder of the importance of seeking devotion to the lotus feet of the Supreme Lord over mundane existence.

വിമോഹിതോഽയം ജന ഈശ മായയാ
ത്വദീയയാ ത്വാം ച ഭജത്യനര്ഥദൃക് ।
സുഖായ ദുഃഖപ്രഭവേഷു സജ്ജതേ
ഗൃഹേഷു യോഷിത്പുരുഷശ്ച വഞ്ചിതഃ ॥ 1 ॥
ലബ്ധ്വാ ജനോ ദുര്ലഭമത്ര മാനുഷം
കഥഞ്ചിദവ്യങ്ഗമയത്നതോഽനഘ ।
പാദാരവിന്ദം ന ഭജത്യസന്മതി-
ര്ഗൃഹാന്ധകൂപേ പതിതോ യഥാ പശുഃ ॥ 2 ॥
മമൈഷ കാലോഽജിത നിഷ്ഫലോ ഗതോ
രാജ്യശ്രിയോന്നദ്ധമദസ്യ ഭൂപതേ ।
മര്ത്യാത്മബുദ്ധേഃ സുതദാരകോശഭൂ-
ഷ്വാസജ്ജമാനസ്യ ദുരന്തചിന്തയാ ॥ 3 ॥
കലേവരേഽസ്മിന് ഘടകുഡ്യസന്നിഭേ
നിരൂഢമാനോ നരദേവ ഇത്യഹമ് ।
വൃതോ രഥേഭാശ്വപദാത്യനീകപൈര്ഗാം
പര്യടംസ്ത്വാഗണയന് സുദുര്മദഃ ॥ 4 ॥
പ്രമത്തമുച്ചൈരിതി കൃത്യചിന്തയാ
പ്രഭുദ്ധലോഭം വിഷയേഷു ലാലസമ് ।
ത്വമപ്രമത്തഃ സഹസാഽഭിപദ്യസേ
ക്ഷുല്ലേലിഹാനോഽഹിരിവാഖുമന്തകഃ ॥ 5 ॥
പുരാ രഥൈര്ഹേമപരിഷ്കൃതൈശ്ചരന്
മതങ്ഗജൈര്വാ നരദേവസഞ്ജ്ഞിതഃ ।
സ ഏവ കാലേന ദുരത്യയേന തേ
കലേവരോ വിട്കൃമിഭസ്മസഞ്ജ്ഞിതഃ ॥ 6 ॥
നിര്ജിത്യ ദിക്ചക്രമഭൂതവിഗ്രഹോ
വരാസനസ്ഥഃ സമരാജവന്ദിതഃ ।
ഗൃഹേഷു മൈഥുന്യസുഖേഷു യോഷിതാം
ക്രീഡാമൃഗ പൂരുഷ ഈശ നീയതേ ॥ 7 ॥
കരോതി കര്മാണി തപഃസു നിഷ്ഠിതോ
നിവൃത്തഭോഗസ്തദപേക്ഷയാ ദദത് ।
പുനശ്ച ഭൂയേയമഹം സ്വരാഡിതി
പ്രബുദ്ധതര്ഷോ ന സുഖായ കല്പതേ ॥ 8 ॥
ഭവാപവര്ഗോ ഭ്രമതോ യദാ ഭവേ-
ജ്ജനസ്യ തര്ഹ്യച്യുത സത്സമാഗമഃ ।
സത്സങ്ഗമോ യര്ഹി തദൈവ സദ്ഗതൌ
പരാവരേശേ ത്വയി ജായതേ മതിഃ ॥ 9 ॥
മന്യേ മമാനുഗ്രഹ ഈശ തേ കൃതോ
രാജ്യാനുബന്ധാപഗമോ യദൃച്ഛയാ ।
യഃ പ്രാര്ഥ്യതേ സാധുഭിരേകചര്യയാ
വനം വിവിക്ഷദ്ഭിരഖണ്ഡഭൂമിപൈഃ ॥ 10 ॥
ന കാമയേഽന്യം തവ പാദസേവനാദ്-
അകിഞ്ചനപ്രാര്ഥ്യതമാദ്വരം വിഭോ ।
ആരാധ്യ കസ്ത്വാം ഹ്യപവര്ഗദം ഹരേ
വൃണീത ആര്യോ വരമാത്മബന്ധനമ് ॥ 11 ॥
തസ്മാദ്വിസൃജ്യാശിഷ ഈശ സര്വതോ
രജസ്തമഃസത്ത്വഗുണാനുബന്ധനാഃ ।
നിരഞ്ജനം നിര്ഗുണമദ്വയം പരം
ത്വാം ജ്ഞപ്തിമാത്രം പുരുഷം വ്രജാമ്യഹമ് ॥ 12 ॥
ചിരമിഹ വൃജിനാര്തസ്തപ്യമാനോഽനുതാപൈഃ
അവിതൃഷഷഡമിത്രോ ലബ്ധശാന്തിഃ കഥഞ്ചിത് ।
ശരണദ സമുപേതസ്ത്വത്പദാബ്ജം പരാത്മന്
അഭയമമൃതമശോകം പാഹി മാഽപന്നമീശ ॥ 13 ॥
ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതാന്തര്ഗതാ മുചുകുന്ദകൃതാ ശ്രീവിഷ്ണുസ്തുതിഃ സമാപ്താ ।

Explore More