Lord Krishna

గీతగోవిన్దం తృతీయః సర్గః - ముగ్ధ మధుసూదనః

(Gita Govinda, Canto 3 - Mugdha Madhusudana in Telugu)

Jayadeva

This canto of Jayadeva's masterpiece, Gita Govinda, focuses on the Mugdha Madhusudana, or the bewildered Krishna. Following his romantic dalliances with the Gopis, Krishna experiences deep remorse and longing for Radha, who has departed in jealousy and pain. The verses capture the profound emotional landscape of divine love, highlighting the shift from worldly attachment to the intense pangs of separation. Reciting these lyrical verses invites a deep meditative experience on the Bhakti path, helping the seeker transcend ego and understand the divine interplay of longing, repentance, and the ultimate union between the soul and the Supreme.

॥ తృతీయః సర్గః ॥

॥ ముగ్ధమధుసూదనః ॥
కంసారిరపి సంసారవాసనాబన్ధశృఙ్ఖలామ్ ।
రాధామాధాయ హృదయే తత్యాజ వ్రజసున్దరీః ॥ 18 ॥
ఇతస్తతస్తామనుసృత్య రాధికా-మనఙ్గబాణవ్రణఖిన్నమానసః ।
కృతానుతాపః స కలిన్దనన్దినీ-తటాన్తకుఞ్జే విషసాద మాధవః ॥ 19 ॥
॥ గీతం 7 ॥
మామియం చలితా విలోక్య వృతం వధూనిచయేన ।
సాపరాధతయా మయాపి న వారితాతిభయేన ॥
హరి హరి హతాదరతయా గతా సా కుపితేవ ॥ 1 ॥
కిం కరిష్యతి కిం వదిష్యతి సా చిరం విరహేణ ।
కిం ధనేన జనేన కిం మమ జీవనేన గృహేణ ॥ 2 ॥
చిన్తయామి తదాననం కుటిలభ్రు కోపభరేణ ।
శోణపద్మమివోపరి భ్రమతాకులం భ్రమరేణ ॥ 3 ॥
తామహం హృది సఙ్గతామనిశం భృశం రమయామి ।
కిం వనేఽనుసరామి తామిహ కిం వృథా విలపామి ॥ 4 ॥
తన్వి ఖిన్నమసూయయా హృదయం తవాకలయామి ।
తన్న వేద్మి కుతో గతాసి న తేన తేఽనునయామి ॥ 5 ॥
దృశ్యతే పురతో గతాగతమేవ మే విదధాసి ।
కిం పురేవ ససమ్భ్రమం పరిరమ్భణం న దదాసి ॥ 6 ॥
క్షమ్యతామపరం కదాపి తవేదృశం న కరోమి ।
దేహి సున్దరి దర్శనం మమ మన్మథేన దునోమి ॥ 7 ॥
వర్ణితం జయదేవకేన హరేరిదం ప్రవణేన ।
కిన్దుబిల్వసముద్రసమ్భవరోహిణీరమణేన ॥ 8 ॥
హృది బిసలతాహారో నాయం భుజఙ్గమనాయకః కువలయదలశ్రేణీ కణ్ఠే న సా గరలద్యుతిః ।
మలయజరజో నేదం భస్మ ప్రియారహితే మయి ప్రహర న హరభ్రాన్త్యానఙ్గ క్రుధా కిము ధావసి ॥ 20 ॥
పాణౌ మా కురు చూతసాయకమముం మా చాపమారోపయ క్రీడానిర్జితవిశ్వ మూర్ఛితజనాఘాతేన కిం పౌరుషమ్ ।
తస్యా ఏవ మృగీదృశో మనసిజప్రేఙ్ఖత్కటాక్షాశుగ-శ్రేణీజర్జరితం మనాగపి మనో నాద్యాపి సన్ధుక్షతే ॥ 21 ॥
భ్రూచాపే నిహితః కటాక్షవిశిఖో నిర్మాతు మర్మవ్యథాం శ్యామాత్మా కుటిలః కరోతు కబరీభారోఽపి మారోద్యమమ్ ।
మోహం తావదయం చ తన్వి తనుతాం బిమ్బాదరో రాగవాన్ సద్వృత్తస్తనమణ్దలస్తవ కథం ప్రాణైర్మమ క్రీడతి ॥ 22 ॥
తాని స్పర్శసుఖాని తే చ తరలాః స్నిగ్ధా దృశోర్విభ్రమా-స్తద్వక్త్రామ్బుజసౌరభం స చ సుధాస్యన్దీ గిరాం వక్రిమా ।
సా బిమ్బాధరమాధురీతి విషయాసఙ్గేఽపి చేన్మానసం తస్యాం లగ్నసమాధి హన్త విరహవ్యాధిః కథం వర్ధతే ॥ 23 ॥
భ్రూపల్లవం ధనురపాఙ్గతరఙ్గితాని బాణాః గుణః శ్రవణపాలిరితి స్మరేణ ।
తస్యామనఙ్గజయజఙ్గమదేవతాయాం అస్త్రాణి నిర్జితజగన్తి కిమర్పితాని ॥ 24 ॥
[ఏషః శ్లోకః కేషుచన సంస్కరణేషు విద్యతే]
తిర్యక్కణ్ఠ విలోల మౌలి తరలోత్తం సస్య వంశోచ్చరద్-
దీప్తిస్థాన కృతావధాన లలనా లక్షైర్న సంలక్షితాః ।
సమ్ముగ్ధే మధుసూదనస్య మధురే రాధాముఖేన్దౌ సుధా-
సారే కన్దలితాశ్చిరం దధతు వః క్షేమం కటాక్షోర్మ్మయ ॥ (25) ॥
॥ ఇతి శ్రీగీతగోవిన్దే ముగ్ధమధుసూదనో నామ తృతీయః సర్గః ॥

Explore More