Goddess Lalita

ദേവീ ഭുജങ്ഗ സ്തോത്രം

(Devi Bhujanga Stotram in Malayalam)

Adi Shankaracharya

The Devi Bhujanga Stotram is a profound devotional hymn attributed to Adi Shankaracharya, dedicated to Goddess Lalita Tripurasundari. The stotram is composed in the rhythmic Bhujanga-prayatā meter, mimicking the undulating grace of a serpent. It celebrates the Goddess as the supreme embodiment of consciousness and the divine consort of Lord Shiva. Chanting this hymn is believed to awaken latent spiritual energy, purify the practitioner’s intellect, and lead to the realization of non-dual consciousness. It serves as a powerful meditative tool for seekers aiming to transcend worldly illusions and attain liberation through the grace of the Mother Divine.

വിരിഞ്ച്യാദിഭിഃ പഞ്ചഭിര്ലോകപാലൈഃ
സമൂഢേ മഹാനന്ദപീഠേ നിഷണ്ണമ് ।
ധനുര്ബാണപാശാങ്കുശപ്രോതഹസ്തം
മഹസ്ത്രൈപുരം ശങ്കരാദ്വൈതമവ്യാത് ॥ 1 ॥
യദന്നാദിഭിഃ പഞ്ചഭിഃ കോശജാലൈഃ
ശിരഃപക്ഷപുച്ഛാത്മകൈരന്തരന്തഃ ।
നിഗൂഢേ മഹായോഗപീഠേ നിഷണ്ണം
പുരാരേരഥാന്തഃപുരം നൌമി നിത്യമ് ॥ 2 ॥
വിരിഞ്ചാദിരൂപൈഃ പ്രപഞ്ചേ വിഹൃത്യ
സ്വതന്ത്രാ യദാ സ്വാത്മവിശ്രാന്തിരേഷാ ।
തദാ മാനമാതൃപ്രമേയാതിരിക്തം
പരാനന്ദമീഡേ ഭവാനി ത്വദീയമ് ॥ 3 ॥
വിനോദായ ചൈതന്യമേകം വിഭജ്യ
ദ്വിധാ ദേവി ജീവഃ ശിവശ്ചേതി നാമ്നാ ।
ശിവസ്യാപി ജീവത്വമാപാദയന്തീ
പുനര്ജീവമേനം ശിവം വാ കരോഷി ॥ 4 ॥
സമാകുഞ്ച്യ മൂലം ഹൃദി ന്യസ്യ വായും
മനോ ഭ്രൂബിലം പ്രാപയിത്വാ നിവൃത്താഃ ।
തതഃ സച്ചിദാനന്ദരൂപേ പദേ തേ
ഭവന്ത്യമ്ബ ജീവാഃ ശിവത്വേന കേചിത് ॥ 5 ॥
ശരീരേഽതികഷ്ടേ രിപൌ പുത്രവര്ഗേ
സദാഭീതിമൂലേ കലത്രേ ധനേ വാ ।
ന കശ്ചിദ്വിരജ്യത്യഹോ ദേവി ചിത്രം
കഥം ത്വത്കടാക്ഷം വിനാ തത്ത്വബോധഃ ॥ 6 ॥
ശരീരേ ധനേഽപത്യവര്ഗേ കലത്രേ
വിരക്തസ്യ സദ്ദേശികാദിഷ്ടബുദ്ധേഃ ।
യദാകസ്മികം ജ്യോതിരാനന്ദരൂപം
സമാധൌ ഭവേത്തത്ത്വമസ്യമ്ബ സത്യമ് ॥ 7 ॥
മൃഷാന്യോ മൃഷാന്യഃ പരോ മിശ്രമേനം
പരഃ പ്രാകൃതം ചാപരോ ബുദ്ധിമാത്രമ് ।
പ്രപഞ്ചം മിമീതേ മുനീനാം ഗണോഽയം
തദേതത്ത്വമേവേതി ന ത്വാം ജഹീമഃ ॥ 8 ॥
നിവൃത്തിഃ പ്രതിഷ്ഠാ ച വിദ്യാ ച ശാന്തി-
സ്തഥാ ശാന്ത്യതീതേതി പഞ്ചീകൃതാഭിഃ ।
കലാഭിഃ പരേ പഞ്ചവിംശാത്മികാഭി-
സ്ത്വമേകൈവ സേവ്യാ ശിവാഭിന്നരൂപാ ॥ 9 ॥
അഗാധേഽത്ര സംസാരപങ്കേ നിമഗ്നം
കലത്രാദിഭാരേണ ഖിന്നം നിതാന്തമ് ।
മഹാമോഹപാശൌഘബദ്ധം ചിരാന്മാം
സമുദ്ധര്തുമമ്ബ ത്വമേകൈവ ശക്താ ॥ 10 ॥
സമാരഭ്യ മൂലം ഗതോ ബ്രഹ്മചക്രം
ഭവദ്ദിവ്യചക്രേശ്വരീധാമഭാജഃ ।
മഹാസിദ്ധിസങ്ഘാതകല്പദ്രുമാഭാ-
നവാപ്യാമ്ബ നാദാനുപാസ്തേ ച യോഗീ ॥ 11 ॥
ഗണേശൈര്ഗ്രഹൈരമ്ബ നക്ഷത്രപങ്ക്ത്യാ
തഥാ യോഗിനീരാശിപീഠൈരഭിന്നമ് ।
മഹാകാലമാത്മാനമാമൃശ്യ ലോകം
വിധത്സേ കൃതിം വാ സ്ഥിതിം വാ മഹേശി ॥ 12 ॥
ലസത്താരഹാരാമതിസ്വച്ഛചേലാം
വഹന്തീം കരേ പുസ്തകം ചാക്ഷമാലാമ് ।
ശരച്ചന്ദ്രകോടിപ്രഭാഭാസുരാം ത്വാം
സകൃദ്ഭാവയന്ഭാരതീവല്ലഭഃ സ്യാത് ॥ 13 ॥
സമുദ്യത്സഹസ്രാര്കബിമ്ബാഭവക്ത്രാം
സ്വഭാസൈവ സിന്ദൂരിതാജാണ്ഡകോടിമ് ।
ധനുര്ബാണപാശാങ്കുശാന്ധാരയന്തീം
സ്മരന്തഃ സ്മരം വാപി സമ്മോഹയേയുഃ ॥ 14 ॥
മണിസ്യൂതതാടങ്കശോണാസ്യബിമ്ബാം
ഹരിത്പട്ടവസ്ത്രാം ത്വഗുല്ലാസിഭൂഷാമ് ।
ഹൃദാ ഭാവയംസ്തപ്തഹേമപ്രഭാം ത്വാം
ശ്രിയോ നാശയത്യമ്ബ ചാഞ്ചല്യഭാവമ് ॥ 15 ॥
മഹാമന്ത്രരാജാന്തബീജം പരാഖ്യം
സ്വതോ ന്യസ്തബിന്ദു സ്വയം ന്യസ്തഹാര്ദമ് ।
ഭവദ്വക്ത്രവക്ഷോജഗുഹ്യാഭിധാനം
സ്വരൂപം സകൃദ്ഭാവയേത്സ ത്വമേവ ॥ 16 ॥
തഥാന്യേ വികല്പേഷു നിര്വിണ്ണചിത്താ-
സ്തദേകം സമാധായ ബിന്ദുത്രയം തേ ।
പരാനന്ദസന്ധാനസിന്ധൌ നിമഗ്നാഃ
പുനര്ഗര്ഭരന്ധ്രം ന പശ്യന്തി ധീരാഃ ॥ 17 ॥
ത്വദുന്മേഷലീലാനുബന്ധാധികാരാ-
ന്വിരിഞ്ച്യാദികാംസ്ത്വദ്ഗുണാമ്ഭോധിബിന്ദൂന് ।
ഭജന്തസ്തിതീര്ഷന്തി സംസാരസിന്ധും
ശിവേ താവകീനാ സുസമ്ഭാവനേയമ് ॥ 18 ॥
കദാ വാ ഭവത്പാദപോതേന തൂര്ണം
ഭവാമ്ഭോധിമുത്തീര്യ പൂര്ണാന്തരങ്ഗഃ ।
നിമജ്ജന്തമേനം ദുരാശാവിഷാബ്ധൌ
സമാലോക്യ ലോകം കഥം പര്യുദാസ്സേ ॥ 19 ॥
കദാവാ ഹൃഷീകാണി സാമ്യം ഭജേയുഃ
കദാ വാ ന ശത്രുര്ന മിത്രം ഭവാനി ।
കദാ വാ ദുരാശാവിഷൂചീവിലോപഃ
കദാ വാ മനോ മേ സമൂലം വിനശ്യേത് ॥ 20 ॥
നമോവാകമാശാസ്മഹേ ദേവി യുഷ്മ-
ത്പദാമ്ഭോജയുഗ്മായ തിഗ്മായ ഗൌരി ।
വിരിഞ്ച്യാദിഭാസ്വത്കിരീടപ്രതോലീ-
പ്രദീപായമാനപ്രഭാഭാസ്വരായ ॥ 21 ॥
കചേ ചന്ദ്രരേഖം കുചേ താരഹാരം
കരേ സ്വാദുചാപം ശരേ ഷട്പദൌഘമ് ।
സ്മരാമി സ്മരാരേരഭിപ്രായമേകം
മദാഘൂര്ണനേത്രം മദീയം നിധാനമ് ॥ 22 ॥
ശരേഷ്വേവ നാസാ ധനുഷ്വേവ ജിഹ്വാ
ജപാപാടലേ ലോചനേ തേ സ്വരൂപേ ।
ത്വഗേഷാ ഭവച്ചന്ദ്രഖണ്ഡേ ശ്രവോ മേ
ഗുണേ തേ മനോവൃത്തിരമ്ബ ത്വയി സ്യാത് ॥ 23 ॥
ജഗത്കര്മധീരാന്വചോധൂതകീരാന്
കുചന്യസ്തഹാരാങ്കൃപാസിന്ധുപൂരാന് ।
ഭവാമ്ഭോധിപാരാന്മഹാപാപദൂരാന്
ഭജേ വേദസാരാംശിവപ്രേമദാരാന് ॥ 24 ॥
സുധാസിന്ധുസാരേ ചിദാനന്ദനീരേ
സമുത്ഫുല്ലനീപേ സുരത്രാന്തരീപേ ।
മണിവ്യൂഹസാലേ സ്ഥിതേ ഹൈമശാലേ
മനോജാരിവാമേ നിഷണ്ണം മനോ മേ ॥ 25 ॥
ദൃഗന്തേ വിലോലാ സുഗന്ധീഷുമാലാ
പ്രപഞ്ചേന്ദ്രജാലാ വിപത്സിന്ധുകൂലാ ।
മുനിസ്വാന്തശാലാ നമല്ലോകപാലാ
ഹൃദി പ്രേമലോലാമൃതസ്വാദുലീലാ ॥ 26 ॥
ജഗജ്ജാലമേതത്ത്വയൈവാമ്ബ സൃഷ്ടം
ത്വമേവാദ്യ യാസീന്ദ്രിയൈരര്ഥജാലമ് ।
ത്വമേകൈവ കര്ത്രീ ത്വമേകൈവ ഭോക്ത്രീ
ന മേ പുണ്യപാപേ ന മേ ബന്ധമോക്ഷൌ ॥ 27 ॥
ഇതി പ്രേമഭാരേണ കിഞ്ചിന്മയോക്തം
ന ബുധ്വൈവ തത്ത്വം മദീയം ത്വദീയമ് ।
വിനോദായ ബാലസ്യ മൌര്ഖ്യം ഹി മാതസ്-
തദേതത്പ്രലാപസ്തുതിം മേ ഗൃഹാണ ॥ 28 ॥
॥ ഇതി ശ്രീമച്ഛങ്കരാചാര്യവിരചിതാ ദേവീഭുജങ്ഗം സമ്പൂര്ണമ് ॥

Explore More