Goddess Tripura Sundari

ചര്ചാ സ്തവഃ

(Charcha Stavah in Malayalam)

Adi Shankaracharya

Charcha Stavah is the second of the five hymns comprising the Panchastavi, a profound work attributed to Adi Shankaracharya dedicated to Goddess Tripura Sundari. This stotra serves as a beautiful eulogy where the devotee acknowledges the limitations of human speech in capturing the infinite glory of the Divine Mother. By meditating on the verses of this hymn, seekers aim to transcend intellectual boundaries and attain the grace of the Goddess. The recitation is believed to sharpen the intellect, awaken poetic inspiration, and facilitate a deep, meditative union with the supreme feminine energy of the universe.

പഞ്ചസ്തവി – 2 ചര്ചാസ്തവഃ >>
സൌന്ദര്യവിഭ്രമഭുവോ ഭുവനാധിപത്യ-
-സങ്കല്പകല്പതരവസ്ത്രിപുരേ ജയന്തി ।
ഏതേ കവിത്വകുമദപ്രകരാവബോധ-
-പൂര്ണേന്ദവസ്ത്വയി ജഗജ്ജനനി പ്രണാമാഃ ॥ 1 ॥
ദേവി സ്തുതിവ്യതികരേ കൃതബുദ്ധയസ്തേ
വാചസ്പതി പ്രഭൃതയോഽപി ജഡീ ഭവന്തി ।
തസ്മാന്നിസര്ഗജഡിമാ കതമോഽഹമത്ര
സ്തോത്രം തവ ത്രിപുരതാപനപത്നി കര്തുമ് ॥ 2 ॥
മാതസ്തഥാപി ഭവതീം ഭവതീവ്രതാപ-
-വിച്ഛിത്തയേ സ്തുതിമഹാര്ണവ കര്ണധാരഃ ।
സ്തോതും ഭവാനി സ ഭവച്ചരണാരവിന്ദ-
-ഭക്തിഗ്രഹഃ കിമപി മാം മുഖരീ കരോതി ॥ 3 ॥
സൂതേ ജഗന്തി ഭവതീ ഭവതീ ബിഭര്തി
ജാഗര്തി തത്ക്ഷയകൃതേ ഭവതീ ഭവാനി ।
മോഹം ഭിനത്തി ഭവതീ ഭവതീ രുണദ്ധി
ലീലായിതം ജയതി ചിത്രമിദം ഭവത്യാഃ ॥ 4 ॥
യസ്മിന്മനാഗപി നവാമ്ബുജപത്രഗൌരീം
ഗൌരീം പ്രസാദമധുരാം ദൃശമാദധാസി ।
തസ്മിന്നിരന്തരമനങ്ഗശരാവകീര്ണ-
-സീമന്തിനീനയനസന്തതയഃ പതന്തി ॥ 5 ॥
പൃഥ്വീഭുജോഽപ്യുദയനപ്രഭവസ്യ തസ്യ
വിദ്യാധര പ്രണതി ചുമ്ബിത പാദപീഠഃ ।
തച്ചക്രവര്തിപദവീപ്രണയഃ സ ഏഷഃ
ത്വത്പാദപങ്കജരജഃ കണജഃ പ്രസാദഃ ॥ 6 ॥
ത്വത്പാദപങ്കജരജ പ്രണിപാതപൂര്വൈഃ
പുണ്യൈരനല്പമതിഭിഃ കൃതിഭിഃ കവീന്ദ്രൈഃ ।
ക്ഷീരക്ഷപാകരദുകൂലഹിമാവദാതാ
കൈരപ്യവാപി ഭുവനത്രിതയേഽപി കീര്തിഃ ॥ 7 ॥
കല്പദ്രുമപ്രസവകല്പിതചിത്രപൂജാം
ഉദ്ദീപിത പ്രിയതമാമദരക്തഗീതിമ് ।
നിത്യം ഭവാനി ഭവതീമുപവീണയന്തി
വിദ്യാധരാഃ കനകശൈലഗുഹാഗൃഹേഷു ॥ 8 ॥
ലക്ഷ്മീവശീകരണകര്മണി കാമിനീനാം
ആകര്ഷണവ്യതികരേഷു ച സിദ്ധമന്ത്രഃ ।
നീരന്ധ്രമോഹതിമിരച്ഛിദുരപ്രദീപോ
ദേവി ത്വദങ്ഘ്രിജനിതോ ജയതി പ്രസാദഃ ॥ 9 ॥
ദേവി ത്വദങ്ഘ്രിനഖരത്നഭുവോ മയൂഖാഃ
പ്രത്യഗ്രമൌക്തികരുചോ മുദമുദ്വഹന്തി ।
സേവാനതിവ്യതികരേ സുരസുന്ദരീണാം
സീമന്തസീമ്നി കുസുമസ്തബകായിതം യൈഃ ॥ 10 ॥
മൂര്ധ്നി സ്ഫുരത്തുഹിനദീധിതിദീപ്തിദീപ്തം
മധ്യേ ലലാടമമരായുധരശ്മിചിത്രമ് ।
ഹൃച്ചക്രചുമ്ബി ഹുതഭുക്കണികാനുകാരി
ജ്യോതിര്യദേതദിദമമ്ബ തവ സ്വരൂപമ് ॥ 11 ॥
രൂപം തവ സ്ഫുരിതചന്ദ്രമരീചിഗൌരം
ആലോകതേ ശിരസി വാഗധിദൈവതം യഃ ।
നിഃസീമസൂക്തിരചനാമൃതനിര്ഝരസ്യ
തസ്യ പ്രസാദമധുരാഃ പ്രസരന്തി വാചഃ ॥ 12 ॥
സിന്ദൂരപാംസുപടലച്ഛുരിതാമിവ ദ്യാം
ത്വത്തേജസാ ജതുരസസ്നപിതാമിവോര്വീമ് ।
യഃ പശ്യതി ക്ഷണമപി ത്രിപുരേ വിഹായ
വ്രീഡാം മൃഡാനി സുദൃശസ്തമനുദ്രവന്തി ॥ 13 ॥
മാതര്മുഹൂര്തമപി യഃ സ്മരതി സ്വരൂപം
ലാക്ഷാരസപ്രസരതന്തുനിഭം ഭവത്യാഃ ।
ധ്യായന്ത്യനന്യമനസസ്തമനങ്ഗതപ്താഃ
പ്രദ്യുമ്നസീമ്നി സുഭഗത്വഗുണം തരുണ്യഃ ॥ 14 ॥
യോഽയം ചകാസ്തി ഗഗനാര്ണവരത്നമിന്ദുഃ
യോഽയം സുരാസുരഗുരുഃ പുരുഷഃ പുരാണഃ ।
യദ്വാമമര്ധമിദമന്ധകസൂദനസ്യ
ദേവി ത്വമേവ തദിതി പ്രതിപാദയന്തി ॥ 15 ॥
ഇച്ഛാനുരൂപമനുരൂപഗുണപ്രകര്ഷ
സങ്കര്ഷിണി ത്വമഭിമൃശ്യ യദാ ബിഭര്ഷി ।
ജായേത സ ത്രിഭുവനൈക ഗുരുസ്തദാനീം
ദേവഃ ശിവോഽപി ഭുവനത്രയസൂത്രധാരഃ ॥ 16 ॥
ധ്യാതാസി ഹൈമവതി യേന ഹിമാംശുരശ്മി-
-മാലാമലദ്യുതിരകല്മഷമാനസേന ।
തസ്യാവിലമ്ബമനവദ്യമനന്തകല്പം
അല്പൈര്ദിനൈഃ സൃജസി സുന്ദരി വാഗ്വിലാസമ് ॥ 17 ॥
ആധാരമാരുതനിരോധവശേന യേഷാം
സിന്ദൂരരഞ്ജിതസരോജഗുണാനുകാരി ।
ദീപ്തം ഹൃദി സ്ഫുരതി ദേവി വപുസ്ത്വദീയം
ധ്യായന്തി താനിഹ സമീഹിതസിദ്ധിസാര്ഥാഃ ॥ 18 ॥
യേ ചിന്തയന്ത്യരുണമണ്ഡലമധ്യവര്തി
രൂപം തവാമ്ബ നവയാവകപങ്കപിങ്ഗമ് ।
തേഷാം സദൈവ കുസുമായുധബാണഭിന്ന-
-വക്ഷഃസ്ഥലാ മൃഗദൃശോ വശഗാ ഭവന്തി ॥ 19 ॥
ത്വാമൈന്ദവീമിവ കലാമനുഫാലദേശം
ഉദ്ഭാസിതാമ്ബരതലാമവലോകയന്തഃ ।
സദ്യോ ഭവാനി സുധിയഃ കവയോ ഭവന്തി
ത്വം ഭാവനാഹിതധിയാം കുലകാമധേനുഃ ॥ 20 ॥
ശര്വാണി സര്വജനവന്ദിതപാദപദ്മേ
പദ്മച്ഛദദ്യുതിവിഡമ്ബിതനേത്രലക്ഷ്മി ।
നിഷ്പാപമൂര്തിജനമാനസരാജഹംസി
ഹംസി ത്വമാപദമനേകവിധാം ജനസ്യ ॥ 21 ॥
ഉത്തപ്തഹേമരുചിരേ ത്രിപുരേ പുനീഹി
ചേതശ്ചിരന്തനമഘൌഘവനം ലുനീഹി ।
കാരാഗൃഹേ നിഗലബന്ധനയന്ത്രിതസ്യ
ത്വത്സംസ്മൃതൌ ഝടിതി മേ നിഗലാസ്ത്രുടന്തി ॥ 22 ॥
ത്വാം വ്യാപിനീതി സുമനാ ഇതി കുണ്ഡലീതി
ത്വാം കാമിനീതി കമലേതി കലാവതീതി ।
ത്വാം മാലിനീതി ലലിതേത്യപരാജിതേതി
ദേവി സ്തുവന്തി വിജയേതി ജയേത്യുമേതി ॥ 23 ॥
ഉദ്ദാമകാമപരമാര്ഥസരോജഖണ്ഡ-
ചണ്ഡദ്യുതിദ്യുതിമപാസിതഷഡ്വികാരാമ് ।
മോഹദ്വിപേന്ദ്രകദനോദ്യതബോധസിംഹ-
-ലീലാഗുഹാം ഭഗവതീം ത്രിപുരാം നമാമി ॥ 24 ॥
ഗണേശവടുകസ്തുതാ രതിസഹായകാമാന്വിതാ
സ്മരാരിവരവിഷ്ടരാ കുസുമബാണബാണൈര്യുതാ ।
അനങ്ഗകുസുമാദിഭിഃ പരിവൃതാ ച സിദ്ധൈസ്ത്രിഭിഃ
കദമ്ബവനമധ്യഗാ ത്രിപുരസുന്ദരീ പാതു നഃ ॥ 25 ॥
രുദ്രാണി വിദ്രുമമയീം പ്രതിമാമിവ ത്വാം
യേ ചിന്തയന്ത്യരുണകാന്തിമനന്യരൂപാമ് ।
താനേത്യ പക്ഷ്മലദൃശഃ പ്രസഭം ഭജന്തേ
കണ്ഠാവസക്തമൃദുബാഹുലതാസ്തരുണ്യഃ ॥ 26 ॥
ത്വദ്രൂപൈകനിരൂപണപ്രണയിതാബന്ധോ ദൃശോസ്ത്വദ്ഗുണ-
-ഗ്രാമാകര്ണനരാഗിതാ ശ്രവണയോസ്ത്വത്സംസ്മൃതിശ്ചേതസി ।
ത്വത്പാദാര്ചനചാതുരീ കരയുഗേ ത്വത്കീര്തിതം വാചി മേ
കുത്രാപി ത്വദുപാസനവ്യസനിതാ മേ ദേവി മാ ശാമ്യതു ॥ 27 ॥
ത്വദ്രൂപമുല്ലസിതദാഡിമപുഷ്പരക്തം
ഉദ്ഭാവയേന്മദനദൈവതമക്ഷരം യഃ ।
തം രൂപഹീനമപി മന്മഥനിര്വിശേഷം
ആലോകയന്ത്യുരുനിതമ്ബതടാസ്തരുണ്യഃ ॥ 28 ॥
ബ്രഹ്മേന്ദ്രരുദ്രഹരിചന്ദ്രസഹസ്രരശ്മി-
-സ്കന്ദദ്വിപാനനഹുതാശനവന്ദിതായൈ ।
വാഗീശ്വരി ത്രിഭുവനേശ്വരി വിശ്വമാതഃ
അന്തര്ബഹിശ്ച കൃതസംസ്ഥിതയേ നമസ്തേ ॥ 29 ॥
കസ്തോത്രമേതദനുവാസരമീശ്വരായാഃ
ശ്രേയസ്കരം പഠതി വാ യദി വാ ശൃണോതി ।
തസ്യേപ്സിതം ഫലതി രാജഭിരീഡ്യതേഽസൌ
ജായേത സ പ്രിയതമോ മദിരേക്ഷണാനാമ് ॥ 30 ॥
ഇതി ശ്രീകാലിദാസ വിരചിത പഞ്ചസ്തവ്യാം ദ്വിതീയഃ ചര്ചാസ്തവഃ ।

Explore More