Non-dual Reality (Brahman)

ଅଷ୍ଟାଵକ୍ର ଗୀତା ପ୍ରଥମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

(Ashtavakra Gita First Chapter in Odia)

Sage Ashtavakra

The Ashtavakra Gita is a profound Advaita Vedanta text featuring a dialogue between the sage Ashtavakra and King Janaka. Unlike devotional hymns, this work focuses on pure knowledge and the nature of the Self. The first chapter initiates the seeker into the realization of liberation through the renunciation of worldly attachments and the recognition of one's own divine nature. Chanting or studying this scripture is believed to dissolve the ego, remove ignorance, and lead the practitioner to the direct experience of inner peace, self-realization, and ultimate spiritual liberation from the cycle of samsara.

॥ ଶ୍ରୀ ॥

ଅଥ ଶ୍ରୀମଦଷ୍ଟାଵକ୍ରଗୀତା ପ୍ରାରଭ୍ଯତେ ॥
ଜନକ ଉଵାଚ
କଥଂ ଜ୍ଞାନମଵାପ୍ନୋତି କଥଂ ମୁକ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ।
ଵୈରାଗ୍ଯଂ ଚ କଥଂ ପ୍ରାପ୍ତମେତଦ୍ ବ୍ରୂହି ମମ ପ୍ରଭୋ ॥ 1-1॥
ଅଷ୍ଟାଵକ୍ର ଉଵାଚ
ମୁକ୍ତିମିଚ୍ଛସି ଚେତ୍ତାତ ଵିଷଯାନ୍ ଵିଷଵତ୍ତ୍ଯଜ ।
କ୍ଷମାର୍ଜଵଦଯାତୋଷସତ୍ଯଂ ପୀଯୂଷଵଦ୍ ଭଜ ॥ 1-2॥
ନ ପୃଥ୍ଵୀ ନ ଜଲଂ ନାଗ୍ନିର୍ନ ଵାଯୁର୍ଦ୍ଯୌର୍ନ ଵା ଭଵାନ୍ ।
ଏଷାଂ ସାକ୍ଷିଣମାତ୍ମାନଂ ଚିଦ୍ରୂପଂ ଵିଦ୍ଧି ମୁକ୍ତଯେ ॥ 1-3॥
ଯଦି ଦେହଂ ପୃଥକ୍ କୃତ୍ଯ ଚିତି ଵିଶ୍ରାମ୍ଯ ତିଷ୍ଠସି ।
ଅଧୁନୈଵ ସୁଖୀ ଶାନ୍ତୋ ବନ୍ଧମୁକ୍ତୋ ଭଵିଷ୍ଯସି ॥ 1-4॥
ନ ତ୍ଵଂ ଵିପ୍ରାଦିକୋ ଵର୍ଣୋ ନାଶ୍ରମୀ ନାକ୍ଷଗୋଚରଃ ।
ଅସଙ୍ଗୋଽସି ନିରାକାରୋ ଵିଶ୍ଵସାକ୍ଷୀ ସୁଖୀ ଭଵ ॥ 1-5॥
ଧର୍ମାଧର୍ମୌ ସୁଖଂ ଦୁଃଖଂ ମାନସାନି ନ ତେ ଵିଭୋ ।
ନ କର୍ତାସି ନ ଭୋକ୍ତାସି ମୁକ୍ତ ଏଵାସି ସର୍ଵଦା ॥ 1-6॥
ଏକୋ ଦ୍ରଷ୍ଟାସି ସର୍ଵସ୍ଯ ମୁକ୍ତପ୍ରାଯୋଽସି ସର୍ଵଦା ।
ଅଯମେଵ ହି ତେ ବନ୍ଧୋ ଦ୍ରଷ୍ଟାରଂ ପଶ୍ଯସୀତରମ୍ ॥ 1-7॥
ଅହଂ କର୍ତେତ୍ଯହମ୍ମାନମହାକୃଷ୍ଣାହିଦଂଶିତଃ ।
ନାହଂ କର୍ତେତି ଵିଶ୍ଵାସାମୃତଂ ପୀତ୍ଵା ସୁଖଂ ଚର ॥ 1-8॥
ଏକୋ ଵିଶୁଦ୍ଧବୋଧୋଽହମିତି ନିଶ୍ଚଯଵହ୍ନିନା ।
ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯାଜ୍ଞାନଗହନଂ ଵୀତଶୋକଃ ସୁଖୀ ଭଵ ॥ 1-9॥
ଯତ୍ର ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଭାତି କଲ୍ପିତଂ ରଜ୍ଜୁସର୍ପଵତ୍ ।
ଆନନ୍ଦପରମାନନ୍ଦଃ ସ ବୋଧସ୍ତ୍ଵଂ ସୁଖଂ ଭଵ ॥ 1-10॥
ମୁକ୍ତାଭିମାନୀ ମୁକ୍ତୋ ହି ବଦ୍ଧୋ ବଦ୍ଧାଭିମାନ୍ଯପି ।
କିଂଵଦନ୍ତୀହ ସତ୍ଯେଯଂ ଯା ମତିଃ ସା ଗତିର୍ଭଵେତ୍ ॥ 1-11॥
ଆତ୍ମା ସାକ୍ଷୀ ଵିଭୁଃ ପୂର୍ଣ ଏକୋ ମୁକ୍ତଶ୍ଚିଦକ୍ରିଯଃ ।
ଅସଙ୍ଗୋ ନିଃସ୍ପୃହଃ ଶାନ୍ତୋ ଭ୍ରମାତ୍ସଂସାରଵାନିଵ ॥ 1-12॥
କୂଟସ୍ଥଂ ବୋଧମଦ୍ଵୈତମାତ୍ମାନଂ ପରିଭାଵଯ ।
ଆଭାସୋଽହଂ ଭ୍ରମଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା ଭାଵଂ ବାହ୍ଯମଥାନ୍ତରମ୍ ॥ 1-13॥
ଦେହାଭିମାନପାଶେନ ଚିରଂ ବଦ୍ଧୋଽସି ପୁତ୍ରକ ।
ବୋଧୋଽହଂ ଜ୍ଞାନଖଡ୍ଗେନ ତନ୍ନିକୃତ୍ଯ ସୁଖୀ ଭଵ ॥ 1-14॥
ନିଃସଙ୍ଗୋ ନିଷ୍କ୍ରିଯୋଽସି ତ୍ଵଂ ସ୍ଵପ୍ରକାଶୋ ନିରଞ୍ଜନଃ ।
ଅଯମେଵ ହି ତେ ବନ୍ଧଃ ସମାଧିମନୁତିଷ୍ଠସି ॥ 1-15॥
ତ୍ଵଯା ଵ୍ଯାପ୍ତମିଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ତ୍ଵଯି ପ୍ରୋତଂ ଯଥାର୍ଥତଃ ।
ଶୁଦ୍ଧବୁଦ୍ଧସ୍ଵରୂପସ୍ତ୍ଵଂ ମା ଗମଃ କ୍ଷୁଦ୍ରଚିତ୍ତତାମ୍ ॥ 1-16॥
ନିରପେକ୍ଷୋ ନିର୍ଵିକାରୋ ନିର୍ଭରଃ ଶୀତଲାଶଯଃ ।
ଅଗାଧବୁଦ୍ଧିରକ୍ଷୁବ୍ଧୋ ଭଵ ଚିନ୍ମାତ୍ରଵାସନଃ ॥ 1-17॥
ସାକାରମନୃତଂ ଵିଦ୍ଧି ନିରାକାରଂ ତୁ ନିଶ୍ଚଲମ୍ ।
ଏତତ୍ତତ୍ତ୍ଵୋପଦେଶେନ ନ ପୁନର୍ଭଵସମ୍ଭଵଃ ॥ 1-18॥
ଯଥୈଵାଦର୍ଶମଧ୍ଯସ୍ଥେ ରୂପେଽନ୍ତଃ ପରିତସ୍ତୁ ସଃ ।
ତଥୈଵାଽସ୍ମିନ୍ ଶରୀରେଽନ୍ତଃ ପରିତଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ ॥ 1-19॥
ଏକଂ ସର୍ଵଗତଂ ଵ୍ଯୋମ ବହିରନ୍ତର୍ଯଥା ଘଟେ ।
ନିତ୍ଯଂ ନିରନ୍ତରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସର୍ଵଭୂତଗଣେ ତଥା ॥ 1-20॥

Explore More