Non-dual Reality (Brahman)

അഷ്ടാവക്ര ഗീതാ പ്രഥമോഽധ്യായഃ

(Ashtavakra Gita First Chapter in Malayalam)

Sage Ashtavakra

The Ashtavakra Gita is a profound Advaita Vedanta text featuring a dialogue between the sage Ashtavakra and King Janaka. Unlike devotional hymns, this work focuses on pure knowledge and the nature of the Self. The first chapter initiates the seeker into the realization of liberation through the renunciation of worldly attachments and the recognition of one's own divine nature. Chanting or studying this scripture is believed to dissolve the ego, remove ignorance, and lead the practitioner to the direct experience of inner peace, self-realization, and ultimate spiritual liberation from the cycle of samsara.

॥ ശ്രീ ॥

അഥ ശ്രീമദഷ്ടാവക്രഗീതാ പ്രാരഭ്യതേ ॥
ജനക ഉവാച
കഥം ജ്ഞാനമവാപ്നോതി കഥം മുക്തിര്ഭവിഷ്യതി ।
വൈരാഗ്യം ച കഥം പ്രാപ്തമേതദ് ബ്രൂഹി മമ പ്രഭോ ॥ 1-1॥
അഷ്ടാവക്ര ഉവാച
മുക്തിമിച്ഛസി ചേത്താത വിഷയാന് വിഷവത്ത്യജ ।
ക്ഷമാര്ജവദയാതോഷസത്യം പീയൂഷവദ് ഭജ ॥ 1-2॥
ന പൃഥ്വീ ന ജലം നാഗ്നിര്ന വായുര്ദ്യൌര്ന വാ ഭവാന് ।
ഏഷാം സാക്ഷിണമാത്മാനം ചിദ്രൂപം വിദ്ധി മുക്തയേ ॥ 1-3॥
യദി ദേഹം പൃഥക് കൃത്യ ചിതി വിശ്രാമ്യ തിഷ്ഠസി ।
അധുനൈവ സുഖീ ശാന്തോ ബന്ധമുക്തോ ഭവിഷ്യസി ॥ 1-4॥
ന ത്വം വിപ്രാദികോ വര്ണോ നാശ്രമീ നാക്ഷഗോചരഃ ।
അസങ്ഗോഽസി നിരാകാരോ വിശ്വസാക്ഷീ സുഖീ ഭവ ॥ 1-5॥
ധര്മാധര്മൌ സുഖം ദുഃഖം മാനസാനി ന തേ വിഭോ ।
ന കര്താസി ന ഭോക്താസി മുക്ത ഏവാസി സര്വദാ ॥ 1-6॥
ഏകോ ദ്രഷ്ടാസി സര്വസ്യ മുക്തപ്രായോഽസി സര്വദാ ।
അയമേവ ഹി തേ ബന്ധോ ദ്രഷ്ടാരം പശ്യസീതരമ് ॥ 1-7॥
അഹം കര്തേത്യഹമ്മാനമഹാകൃഷ്ണാഹിദംശിതഃ ।
നാഹം കര്തേതി വിശ്വാസാമൃതം പീത്വാ സുഖം ചര ॥ 1-8॥
ഏകോ വിശുദ്ധബോധോഽഹമിതി നിശ്ചയവഹ്നിനാ ।
പ്രജ്വാല്യാജ്ഞാനഗഹനം വീതശോകഃ സുഖീ ഭവ ॥ 1-9॥
യത്ര വിശ്വമിദം ഭാതി കല്പിതം രജ്ജുസര്പവത് ।
ആനന്ദപരമാനന്ദഃ സ ബോധസ്ത്വം സുഖം ഭവ ॥ 1-10॥
മുക്താഭിമാനീ മുക്തോ ഹി ബദ്ധോ ബദ്ധാഭിമാന്യപി ।
കിംവദന്തീഹ സത്യേയം യാ മതിഃ സാ ഗതിര്ഭവേത് ॥ 1-11॥
ആത്മാ സാക്ഷീ വിഭുഃ പൂര്ണ ഏകോ മുക്തശ്ചിദക്രിയഃ ।
അസങ്ഗോ നിഃസ്പൃഹഃ ശാന്തോ ഭ്രമാത്സംസാരവാനിവ ॥ 1-12॥
കൂടസ്ഥം ബോധമദ്വൈതമാത്മാനം പരിഭാവയ ।
ആഭാസോഽഹം ഭ്രമം മുക്ത്വാ ഭാവം ബാഹ്യമഥാന്തരമ് ॥ 1-13॥
ദേഹാഭിമാനപാശേന ചിരം ബദ്ധോഽസി പുത്രക ।
ബോധോഽഹം ജ്ഞാനഖഡ്ഗേന തന്നികൃത്യ സുഖീ ഭവ ॥ 1-14॥
നിഃസങ്ഗോ നിഷ്ക്രിയോഽസി ത്വം സ്വപ്രകാശോ നിരഞ്ജനഃ ।
അയമേവ ഹി തേ ബന്ധഃ സമാധിമനുതിഷ്ഠസി ॥ 1-15॥
ത്വയാ വ്യാപ്തമിദം വിശ്വം ത്വയി പ്രോതം യഥാര്ഥതഃ ।
ശുദ്ധബുദ്ധസ്വരൂപസ്ത്വം മാ ഗമഃ ക്ഷുദ്രചിത്തതാമ് ॥ 1-16॥
നിരപേക്ഷോ നിര്വികാരോ നിര്ഭരഃ ശീതലാശയഃ ।
അഗാധബുദ്ധിരക്ഷുബ്ധോ ഭവ ചിന്മാത്രവാസനഃ ॥ 1-17॥
സാകാരമനൃതം വിദ്ധി നിരാകാരം തു നിശ്ചലമ് ।
ഏതത്തത്ത്വോപദേശേന ന പുനര്ഭവസമ്ഭവഃ ॥ 1-18॥
യഥൈവാദര്ശമധ്യസ്ഥേ രൂപേഽന്തഃ പരിതസ്തു സഃ ।
തഥൈവാഽസ്മിന് ശരീരേഽന്തഃ പരിതഃ പരമേശ്വരഃ ॥ 1-19॥
ഏകം സര്വഗതം വ്യോമ ബഹിരന്തര്യഥാ ഘടേ ।
നിത്യം നിരന്തരം ബ്രഹ്മ സര്വഭൂതഗണേ തഥാ ॥ 1-20॥

Explore More