Brahman (Universal Consciousness)

വിവേക ചൂഡാമണി

(Vivekachudamani in Malayalam)

Adi Shankaracharya

The Vivekachudamani, meaning the Crest-Jewel of Discrimination, is a profound philosophical treatise attributed to the great Advaita Vedanta philosopher Adi Shankaracharya. Unlike devotional hymns directed toward a singular deity, this text serves as a manual for spiritual liberation, focusing on the discernment between the eternal Self and the transient material world. By contemplating its verses, a seeker is guided through the stages of self-inquiry and the realization of non-duality. Chanting or studying this work helps eliminate ignorance, dissolve mental anxieties, and establish the practitioner in the ultimate bliss of Brahman, leading to final liberation from the cycle of samsara.

സര്വവേദാന്തസിദ്ധാന്തഗോചരം തമഗോചരമ് ।
ഗോവിന്ദം പരമാനന്ദം സദ്ഗുരും പ്രണതോഽസ്മ്യഹമ് ॥ 1॥
ജന്തൂനാം നരജന്മ ദുര്ലഭമതഃ പുംസ്ത്വം തതോ വിപ്രതാ
തസ്മാദ്വൈദികധര്മമാര്ഗപരതാ വിദ്വത്ത്വമസ്മാത്പരമ് ।
ആത്മാനാത്മവിവേചനം സ്വനുഭവോ ബ്രഹ്മാത്മനാ സംസ്ഥിതിഃ
മുക്തിര്നോ ശതജന്മകോടിസുകൃതൈഃ പുണ്യൈര്വിനാ ലഭ്യതേ ॥ 2॥
(പാഠഭേദഃ - ശതകോടിജന്മസു കൃതൈഃ)
ദുര്ലഭം ത്രയമേവൈതദ്ദേവാനുഗ്രഹഹേതുകമ് ।
മനുഷ്യത്വം മുമുക്ഷുത്വം മഹാപുരുഷസംശ്രയഃ ॥ 3॥
ലബ്ധ്വാ കഥഞ്ചിന്നരജന്മ ദുര്ലഭം (പാഠഭേദഃ - കഥഞ്ചിന്)
തത്രാപി പുംസ്ത്വം ശ്രുതിപാരദര്ശനമ് ।
യസ്ത്വാത്മമുക്തൌ ന യതേത മൂഢധീഃ
സ ഹ്യാത്മഹാ സ്വം വിനിഹന്ത്യസദ്ഗ്രഹാത് ॥ 4॥
(പാഠഭേദഃ - ആത്മഹാ സ്വം)
ഇതഃ കോ ന്വസ്തി മൂഢാത്മാ യസ്തു സ്വാര്ഥേ പ്രമാദ്യതി ।
ദുര്ലഭം മാനുഷം ദേഹം പ്രാപ്യ തത്രാപി പൌരുഷമ് ॥ 5॥
വദന്തു ശാസ്ത്രാണി യജന്തു ദേവാന് (പാഠഭേദഃ - പഠന്തു)
കുര്വന്തു കര്മാണി ഭജന്തു ദേവതാഃ ।
ആത്മൈക്യബോധേന വിനാപി മുക്തി- (പാഠഭേദഃ - വിനാ വിമുക്തിഃ ന)
ര്ന സിധ്യതി ബ്രഹ്മശതാന്തരേഽപി ॥ 6॥
അമൃതത്ത്വസ്യ നാശാസ്തി വിത്തേനേത്യേവ ഹി ശ്രുതിഃ ।
ബ്രവീതി കര്മണോ മുക്തേരഹേതുത്വം സ്ഫുടം യതഃ ॥ 7॥
അതോ വിമുക്ത്യൈ പ്രയതേത വിദ്വാന്
സന്ന്യസ്തബാഹ്യാര്ഥസുഖസ്പൃഹഃ സന് ।
സന്തം മഹാന്തം സമുപേത്യ ദേശികം
തേനോപദിഷ്ടാര്ഥസമാഹിതാത്മാ ॥ 8॥
ഉദ്ധരേദാത്മനാഽഽത്മാനം മഗ്നം സംസാരവാരിധൌ ।
യോഗാരൂഢത്വമാസാദ്യ സമ്യഗ്ദര്ശനനിഷ്ഠയാ ॥ 9॥
സന്ന്യസ്യ സര്വകര്മാണി ഭവബന്ധവിമുക്തയേ ।
യത്യതാം പണ്ഡിതൈര്ധീരൈരാത്മാഭ്യാസ ഉപസ്ഥിതൈഃ ॥ 10॥
ചിത്തസ്യ ശുദ്ധയേ കര്മ ന തു വസ്തൂപലബ്ധയേ ।
വസ്തുസിദ്ധിര്വിചാരേണ ന കിഞ്ചിത്കര്മകോടിഭിഃ ॥ 11॥
സമ്യഗ്വിചാരതഃ സിദ്ധാ രജ്ജുതത്ത്വാവധാരണാ ।
ഭ്രാന്തോദിതമഹാസര്പഭയദുഃഖവിനാശിനീ ॥ 12॥
(പാഠഭേദഃ - ഭ്രാന്ത്യോ)
അര്ഥസ്യ നിശ്ചയോ ദൃഷ്ടോ വിചാരേണ ഹിതോക്തിതഃ ।
ന സ്നാനേന ന ദാനേന പ്രാണായാമശതേന വാ ॥ 13॥
അധികാരിണമാശാസ്തേ ഫലസിദ്ധിര്വിശേഷതഃ ।
ഉപായാ ദേശകാലാദ്യാഃ സന്ത്യസ്മിന്സഹകാരിണഃ ॥ 14॥
(പാഠഭേദഃ - സന്ത്യസ്യാം)
അതോ വിചാരഃ കര്തവ്യോ ജിജ്ഞാസോരാത്മവസ്തുനഃ ॥
സമാസാദ്യ ദയാസിന്ധും ഗുരും ബ്രഹ്മവിദുത്തമമ് ॥ 15॥
മേധാവീ പുരുഷോ വിദ്വാനൂഹാപോഹവിചക്ഷണഃ ।
അധികാര്യാത്മവിദ്യായാമുക്തലക്ഷണലക്ഷിതഃ ॥ 16॥
വിവേകിനോ വിരക്തസ്യ ശമാദിഗുണശാലിനഃ ।
മുമുക്ഷോരേവ ഹി ബ്രഹ്മജിജ്ഞാസായോഗ്യതാ മതാ ॥ 17॥
സാധനാന്യത്ര ചത്വാരി കഥിതാനി മനീഷിഭിഃ ।
യേഷു സത്സ്വേവ സന്നിഷ്ഠാ യദഭാവേ ന സിധ്യതി ॥ 18॥
ആദൌ നിത്യാനിത്യവസ്തുവിവേകഃ പരിഗണ്യതേ ।
ഇഹാമുത്രഫലഭോഗവിരാഗസ്തദനന്തരമ് ।
ശമാദിഷട്കസമ്പത്തിര്മുമുക്ഷുത്വമിതി സ്ഫുടമ് ॥ 19॥
ബ്രഹ്മ സത്യം ജഗന്മിഥ്യേത്യേവംരൂപോ വിനിശ്ചയഃ ।
സോഽയം നിത്യാനിത്യവസ്തുവിവേകഃ സമുദാഹൃതഃ ॥ 20॥
തദ്വൈരാഗ്യം ജിഹാസാ യാ ദര്ശനശ്രവണാദിഭിഃ । (പാഠഭേദഃ - ജുഗുപ്സാ യാ)
ദേഹാദിബ്രഹ്മപര്യന്തേ ഹ്യനിത്യേ ഭോഗവസ്തുനി ॥ 21॥
(പാഠഭേദഃ - ഭോഗ്യവസ്തുനി)
വിരജ്യ വിഷയവ്രാതാദ്ദോഷദൃഷ്ട്യാ മുഹുര്മുഹുഃ ।
സ്വലക്ഷ്യേ നിയതാവസ്ഥാ മനസഃ ശമ ഉച്യതേ ॥ 22॥
വിഷയേഭ്യഃ പരാവര്ത്യ സ്ഥാപനം സ്വസ്വഗോലകേ ।
ഉഭയേഷാമിന്ദ്രിയാണാം സ ദമഃ പരികീര്തിതഃ ।
ബാഹ്യാനാലമ്ബനം വൃത്തേരേഷോപരതിരുത്തമാ ॥ 23॥
സഹനം സര്വദുഃഖാനാമപ്രതീകാരപൂര്വകമ് ।
ചിന്താവിലാപരഹിതം സാ തിതിക്ഷാ നിഗദ്യതേ ॥ 24॥
ശാസ്ത്രസ്യ ഗുരുവാക്യസ്യ സത്യബുദ്ധ്യവധാരണമ് । (പാഠഭേദഃ - സത്യബുദ്ധ്യാവധാരണാ)
സാ ശ്രദ്ധാ കഥിതാ സദ്ഭിര്യയാ വസ്തൂപലഭ്യതേ ॥ 25॥
സര്വദാ സ്ഥാപനം ബുദ്ധേഃ ശുദ്ധേ ബ്രഹ്മണി സര്വദാ । (പാഠഭേദഃ - സമ്യഗാസ്ഥാപനം)
തത്സമാധാനമിത്യുക്തം ന തു ചിത്തസ്യ ലാലനമ് ॥ 26॥
അഹങ്കാരാദിദേഹാന്താന് ബന്ധാനജ്ഞാനകല്പിതാന് ।
സ്വസ്വരൂപാവബോധേന മോക്തുമിച്ഛാ മുമുക്ഷുതാ ॥ 27॥
മന്ദമധ്യമരൂപാപി വൈരാഗ്യേണ ശമാദിനാ ।
പ്രസാദേന ഗുരോഃ സേയം പ്രവൃദ്ധാ സൂയതേ ഫലമ് ॥ 28॥
വൈരാഗ്യം ച മുമുക്ഷുത്വം തീവ്രം യസ്യ തു വിദ്യതേ ।
തസ്മിന്നേവാര്ഥവന്തഃ സ്യുഃ ഫലവന്തഃ ശമാദയഃ ॥ 29॥
ഏതയോര്മന്ദതാ യത്ര വിരക്തത്വമുമുക്ഷയോഃ ।
മരൌ സലിലവത്തത്ര ശമാദേര്ഭാനമാത്രതാ ॥ 30॥
മോക്ഷകാരണസാമഗ്ര്യാം ഭക്തിരേവ ഗരീയസീ ।
സ്വസ്വരൂപാനുസന്ധാനം ഭക്തിരിത്യഭിധീയതേ ॥ 31॥
സ്വാത്മതത്ത്വാനുസന്ധാനം ഭക്തിരിത്യപരേ ജഗുഃ ।
ഉക്തസാധനസമ്പന്നസ്തത്ത്വജിജ്ഞാസുരാത്മനഃ ।
ഉപസീദേദ്ഗുരും പ്രാജ്ഞം യസ്മാദ്ബന്ധവിമോക്ഷണമ് ॥ 32॥
ശ്രോത്രിയോഽവൃജിനോഽകാമഹതോ യോ ബ്രഹ്മവിത്തമഃ ।
ബ്രഹ്മണ്യുപരതഃ ശാന്തോ നിരിന്ധന ഇവാനലഃ ।
അഹേതുകദയാസിന്ധുര്ബന്ധുരാനമതാം സതാമ് ॥ 33॥
തമാരാധ്യ ഗുരും ഭക്ത്യാ പ്രഹ്വപ്രശ്രയസേവനൈഃ । (പാഠഭേദഃ - പ്രഹ്വഃ)
പ്രസന്നം തമനുപ്രാപ്യ പൃച്ഛേജ്ജ്ഞാതവ്യമാത്മനഃ ॥ 34॥
സ്വാമിന്നമസ്തേ നതലോകബന്ധോ
കാരുണ്യസിന്ധോ പതിതം ഭവാബ്ധൌ ।
മാമുദ്ധരാത്മീയകടാക്ഷദൃഷ്ട്യാ
ഋജ്വ്യാതികാരുണ്യസുധാഭിവൃഷ്ട്യാ ॥ 35॥
ദുര്വാരസംസാരദവാഗ്നിതപ്തം
ദോധൂയമാനം ദുരദൃഷ്ടവാതൈഃ ।
ഭീതം പ്രപന്നം പരിപാഹി മൃത്യോഃ
ശരണ്യമന്യദ്യദഹം ന ജാനേ ॥ 36॥
(പാഠഭേദഃ - അന്യം)
ശാന്താ മഹാന്തോ നിവസന്തി സന്തോ
വസന്തവല്ലോകഹിതം ചരന്തഃ ।
തീര്ണാഃ സ്വയം ഭീമഭവാര്ണവം ജനാ-
നഹേതുനാന്യാനപി താരയന്തഃ ॥ 37॥
അയം സ്വഭാവഃ സ്വത ഏവ യത്പര-
ശ്രമാപനോദപ്രവണം മഹാത്മനാമ് ।
സുധാംശുരേഷ സ്വയമര്കകര്കശ-
പ്രഭാഭിതപ്താമവതി ക്ഷിതിം കില ॥ 38॥
ബ്രഹ്മാനന്ദരസാനുഭൂതികലിതൈഃ പൂതൈഃ സുശീതൈര്യുതൈ- (പാഠഭേദഃ - സുശീതൈഃ സിതൈഃ)
ര്യുഷ്മദ്വാക്കലശോജ്ഝിതൈഃ ശ്രുതിസുഖൈര്വാക്യാമൃതൈഃ സേചയ ।
സന്തപ്തം ഭവതാപദാവദഹനജ്വാലാഭിരേനം പ്രഭോ
ധന്യാസ്തേ ഭവദീക്ഷണക്ഷണഗതേഃ പാത്രീകൃതാഃ സ്വീകൃതാഃ ॥ 39॥
കഥം തരേയം ഭവസിന്ധുമേതം
കാ വാ ഗതിര്മേ കതമോഽസ്ത്യുപായഃ ।
ജാനേ ന കിഞ്ചിത്കൃപയാഽവ മാം പ്രഭോ
സംസാരദുഃഖക്ഷതിമാതനുഷ്വ ॥ 40॥
തഥാ വദന്തം ശരണാഗതം സ്വം
സംസാരദാവാനലതാപതപ്തമ് ।
നിരീക്ഷ്യ കാരുണ്യരസാര്ദ്രദൃഷ്ട്യാ
ദദ്യാദഭീതിം സഹസാ മഹാത്മാ ॥ 41॥
വിദ്വാന് സ തസ്മാ ഉപസത്തിമീയുഷേ
മുമുക്ഷവേ സാധു യഥോക്തകാരിണേ ।
പ്രശാന്തചിത്തായ ശമാന്വിതായ
തത്ത്വോപദേശം കൃപയൈവ കുര്യാത് ॥ 42॥
മാ ഭൈഷ്ട വിദ്വംസ്തവ നാസ്ത്യപായഃ
സംസാരസിന്ധോസ്തരണേഽസ്ത്യുപായഃ ।
യേനൈവ യാതാ യതയോഽസ്യ പാരം
തമേവ മാര്ഗം തവ നിര്ദിശാമി ॥ 43॥
അസ്ത്യുപായോ മഹാന്കശ്ചിത്സംസാരഭയനാശനഃ ।
തേന തീര്ത്വാ ഭവാമ്ഭോധിം പരമാനന്ദമാപ്സ്യസി ॥ 44॥
വേദാന്താര്ഥവിചാരേണ ജായതേ ജ്ഞാനമുത്തമമ് ।
തേനാത്യന്തികസംസാരദുഃഖനാശോ ഭവത്യനു ॥ 45॥
ശ്രദ്ധാഭക്തിധ്യാനയോഗാന്മുമുക്ഷോഃ
മുക്തേര്ഹേതൂന്വക്തി സാക്ഷാച്ഛ്രുതേര്ഗീഃ ।
യോ വാ ഏതേഷ്വേവ തിഷ്ഠത്യമുഷ്യ
മോക്ഷോഽവിദ്യാകല്പിതാദ്ദേഹബന്ധാത് ॥ 46॥
അജ്ഞാനയോഗാത്പരമാത്മനസ്തവ
ഹ്യനാത്മബന്ധസ്തത ഏവ സംസൃതിഃ ।
തയോര്വിവേകോദിതബോധവഹ്നിഃ
അജ്ഞാനകാര്യം പ്രദഹേത്സമൂലമ് ॥ 47॥
ശിഷ്യ ഉവാച
കൃപയാ ശ്രൂയതാം സ്വാമിന്പ്രശ്നോഽയം ക്രിയതേ മയാ ।
യദുത്തരമഹം ശ്രുത്വാ കൃതാര്ഥഃ സ്യാം ഭവന്മുഖാത് ॥ 48॥
കോ നാമ ബന്ധഃ കഥമേഷ ആഗതഃ
കഥം പ്രതിഷ്ഠാസ്യ കഥം വിമോക്ഷഃ ।
കോഽസാവനാത്മാ പരമഃ ക ആത്മാ
തയോര്വിവേകഃ കഥമേതദുച്യതാമ് ॥ 49॥
ശ്രീഗുരുവാച ।
ധന്യോഽസി കൃതകൃത്യോഽസി പാവിതം തേ കുലം ത്വയാ । (പാഠഭേദഃ - പാവിതം)
യദവിദ്യാബന്ധമുക്ത്യാ ബ്രഹ്മീഭവിതുമിച്ഛസി ॥ 50॥
ഋണമോചനകര്താരഃ പിതുഃ സന്തി സുതാദയഃ ।
ബന്ധമോചനകര്താ തു സ്വസ്മാദന്യോ ന കശ്ചന ॥ 51॥
മസ്തകന്യസ്തഭാരാദേര്ദുഃഖമന്യൈര്നിവാര്യതേ ।
ക്ഷുധാദികൃതദുഃഖം തു വിനാ സ്വേന ന കേനചിത് ॥ 52॥
പഥ്യമൌഷധസേവാ ച ക്രിയതേ യേന രോഗിണാ ।
ആരോഗ്യസിദ്ധിര്ദൃഷ്ടാഽസ്യ നാന്യാനുഷ്ഠിതകര്മണാ ॥ 53॥
വസ്തുസ്വരൂപം സ്ഫുടബോധചക്ഷുഷാ
സ്വേനൈവ വേദ്യം ന തു പണ്ഡിതേന ।
ചന്ദ്രസ്വരൂപം നിജചക്ഷുഷൈവ
ജ്ഞാതവ്യമന്യൈരവഗമ്യതേ കിമ് ॥ 54॥
അവിദ്യാകാമകര്മാദിപാശബന്ധം വിമോചിതുമ് ।
കഃ ശക്നുയാദ്വിനാഽഽത്മാനം കല്പകോടിശതൈരപി ॥ 55॥
ന യോഗേന ന സാങ്ഖ്യേന കര്മണാ നോ ന വിദ്യയാ ।
ബ്രഹ്മാത്മൈകത്വബോധേന മോക്ഷഃ സിധ്യതി നാന്യഥാ ॥ 56॥
വീണായാ രൂപസൌന്ദര്യം തന്ത്രീവാദനസൌഷ്ഠവമ് ।
പ്രജാരഞ്ജനമാത്രം തന്ന സാമ്രാജ്യായ കല്പതേ ॥ 57॥
വാഗ്വൈഖരീ ശബ്ദഝരീ ശാസ്ത്രവ്യാഖ്യാനകൌശലമ് ।
വൈദുഷ്യം വിദുഷാം തദ്വദ്ഭുക്തയേ ന തു മുക്തയേ ॥ 58॥
അവിജ്ഞാതേ പരേ തത്ത്വേ ശാസ്ത്രാധീതിസ്തു നിഷ്ഫലാ ।
വിജ്ഞാതേഽപി പരേ തത്ത്വേ ശാസ്ത്രാധീതിസ്തു നിഷ്ഫലാ ॥ 59॥
ശബ്ദജാലം മഹാരണ്യം ചിത്തഭ്രമണകാരണമ് ।
അതഃ പ്രയത്നാജ്ജ്ഞാതവ്യം തത്ത്വജ്ഞൈസ്തത്ത്വമാത്മനഃ ॥ 60॥
തത്ത്വജ്ഞാത്തത്ത്വ
അജ്ഞാനസര്പദഷ്ടസ്യ ബ്രഹ്മജ്ഞാനൌഷധം വിനാ ।
കിമു വേദൈശ്ച ശാസ്ത്രൈശ്ച കിമു മന്ത്രൈഃ കിമൌഷധൈഃ ॥ 61॥
ന ഗച്ഛതി വിനാ പാനം വ്യാധിരൌഷധശബ്ദതഃ ।
വിനാഽപരോക്ഷാനുഭവം ബ്രഹ്മശബ്ദൈര്ന മുച്യതേ ॥ 62॥
അകൃത്വാ ദൃശ്യവിലയമജ്ഞാത്വാ തത്ത്വമാത്മനഃ ।
ബ്രഹ്മശബ്ദൈഃ കുതോ മുക്തിരുക്തിമാത്രഫലൈര്നൃണാമ് ॥ 63॥
(പാഠഭേദഃ - ബാഹ്യശബ്ദൈഃ)
അകൃത്വാ ശത്രുസംഹാരമഗത്വാഖിലഭൂശ്രിയമ് ।
രാജാഹമിതി ശബ്ദാന്നോ രാജാ ഭവിതുമര്ഹതി ॥ 64॥
ആപ്തോക്തിം ഖനനം തഥോപരിശിലാദ്യുത്കര്ഷണം സ്വീകൃതിം (പാഠഭേദഃ - പരിശിലാപാകര്ഷണം)
നിക്ഷേപഃ സമപേക്ഷതേ ന ഹി ബഹിഃശബ്ദൈസ്തു നിര്ഗച്ഛതി ।
തദ്വദ്ബ്രഹ്മവിദോപദേശമനനധ്യാനാദിഭിര്ലഭ്യതേ
മായാകാര്യതിരോഹിതം സ്വമമലം തത്ത്വം ന ദുര്യുക്തിഭിഃ ॥ 65॥
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഭവബന്ധവിമുക്തയേ ।
സ്വൈരേവ യത്നഃ കര്തവ്യോ രോഗാദാവിവ പണ്ഡിതൈഃ ॥ 66॥
(പാഠഭേദഃ - രോഗാദേരിവ)
യസ്ത്വയാദ്യ കൃതഃ പ്രശ്നോ വരീയാഞ്ഛാസ്ത്രവിന്മതഃ । (പാഠഭേദഃ - സമ്മതഃ)
സൂത്രപ്രായോ നിഗൂഢാര്ഥോ ജ്ഞാതവ്യശ്ച മുമുക്ഷുഭിഃ ॥ 67॥
ശഋണുഷ്വാവഹിതോ വിദ്വന്യന്മയാ സമുദീര്യതേ ।
തദേതച്ഛ്രവണാത്സദ്യോ ഭവബന്ധാദ്വിമോക്ഷ്യസേ ॥ 68॥
മോക്ഷസ്യ ഹേതുഃ പ്രഥമോ നിഗദ്യതേ
വൈരാഗ്യമത്യന്തമനിത്യവസ്തുഷു ।
തതഃ ശമശ്ചാപി ദമസ്തിതിക്ഷാ
ന്യാസഃ പ്രസക്താഖിലകര്മണാം ഭൃശമ് ॥ 69॥
തതഃ ശ്രുതിസ്തന്മനനം സതത്ത്വ-
ധ്യാനം ചിരം നിത്യനിരന്തരം മുനേഃ ।
തതോഽവികല്പം പരമേത്യ വിദ്വാന്
ഇഹൈവ നിര്വാണസുഖം സമൃച്ഛതി ॥ 70॥
യദ്ബോദ്ധവ്യം തവേദാനീമാത്മാനാത്മവിവേചനമ് ।
തദുച്യതേ മയാ സമ്യക് ശ്രുത്വാത്മന്യവധാരയ ॥ 71॥
മജ്ജാസ്ഥിമേദഃപലരക്തചര്മ-
ത്വഗാഹ്വയൈര്ധാതുഭിരേഭിരന്വിതമ് ।
പാദോരുവക്ഷോഭുജപൃഷ്ഠമസ്തകൈഃ
അങ്ഗൈരുപാങ്ഗൈരുപയുക്തമേതത് ॥ 72॥
അഹമ്മമേതി പ്രഥിതം ശരീരം
മോഹാസ്പദം സ്ഥൂലമിതീര്യതേ ബുധൈഃ ।
നഭോനഭസ്വദ്ദഹനാമ്ബുഭൂമയഃ
സൂക്ഷ്മാണി ഭൂതാനി ഭവന്തി താനി ॥ 73॥
പരസ്പരാംശൈര്മിലിതാനി ഭൂത്വാ
സ്ഥൂലാനി ച സ്ഥൂലശരീരഹേതവഃ ।
മാത്രാസ്തദീയാ വിഷയാ ഭവന്തി
ശബ്ദാദയഃ പഞ്ച സുഖായ ഭോക്തുഃ ॥ 74॥
യ ഏഷു മൂഢാ വിഷയേഷു ബദ്ധാ
രാഗോരുപാശേന സുദുര്ദമേന ।
ആയാന്തി നിര്യാന്ത്യധ ഊര്ധ്വമുച്ചൈഃ
സ്വകര്മദൂതേന ജവേന നീതാഃ ॥ 75॥
ശബ്ദാദിഭിഃ പഞ്ചഭിരേവ പഞ്ച
പഞ്ചത്വമാപുഃ സ്വഗുണേന ബദ്ധാഃ ।
കുരങ്ഗമാതങ്ഗപതങ്ഗമീന-
ഭൃങ്ഗാ നരഃ പഞ്ചഭിരഞ്ചിതഃ കിമ് ॥ 76॥
ദോഷേണ തീവ്രോ വിഷയഃ കൃഷ്ണസര്പവിഷാദപി ।
വിഷം നിഹന്തി ഭോക്താരം ദ്രഷ്ടാരം ചക്ഷുഷാപ്യയമ് ॥ 77॥
വിഷയാശാമഹാപാശാദ്യോ വിമുക്തഃ സുദുസ്ത്യജാത് ।
സ ഏവ കല്പതേ മുക്ത്യൈ നാന്യഃ ഷട്ശാസ്ത്രവേദ്യപി ॥ 78॥
ആപാതവൈരാഗ്യവതോ മുമുക്ഷൂന്
ഭവാബ്ധിപാരം പ്രതിയാതുമുദ്യതാന് ।
ആശാഗ്രഹോ മജ്ജയതേഽന്തരാലേ
നിഗൃഹ്യ കണ്ഠേ വിനിവര്ത്യ വേഗാത് ॥ 79॥
വിഷയാഖ്യഗ്രഹോ യേന സുവിരക്ത്യസിനാ ഹതഃ ।
സ ഗച്ഛതി ഭവാമ്ഭോധേഃ പാരം പ്രത്യൂഹവര്ജിതഃ ॥ 80॥
വിഷമവിഷയമാര്ഗൈര്ഗച്ഛതോഽനച്ഛബുദ്ധേഃ (പാഠഭേദഃ - വിഷയമാര്ഗേ ഗച്ഛതോ)
പ്രതിപദമഭിയാതോ മൃത്യുരപ്യേഷ വിദ്ധി । (പാഠഭേദഃ - പ്രതിപദമഭിഘാതോ മൃത്യുരപ്യേഷ സിദ്ധഃ)
ഹിതസുജനഗുരൂക്ത്യാ ഗച്ഛതഃ സ്വസ്യ യുക്ത്യാ
പ്രഭവതി ഫലസിദ്ധിഃ സത്യമിത്യേവ വിദ്ധി ॥ 81॥
മോക്ഷസ്യ കാങ്ക്ഷാ യദി വൈ തവാസ്തി
ത്യജാതിദൂരാദ്വിഷയാന്വിഷം യഥാ ।
പീയൂഷവത്തോഷദയാക്ഷമാര്ജവ-
പ്രശാന്തിദാന്തീര്ഭജ നിത്യമാദരാത് ॥ 82॥
അനുക്ഷണം യത്പരിഹൃത്യ കൃത്യം
അനാദ്യവിദ്യാകൃതബന്ധമോക്ഷണമ് ।
ദേഹഃ പരാര്ഥോഽയമമുഷ്യ പോഷണേ
യഃ സജ്ജതേ സ സ്വമനേന ഹന്തി ॥ 83॥
ശരീരപോഷണാര്ഥീ സന് യ ആത്മാനം ദിദൃക്ഷതി । (പാഠഭേദഃ - ദിദൃക്ഷതേ)
ഗ്രാഹം ദാരുധിയാ ധൃത്വാ നദീം തര്തും സ ഗച്ഛതി ॥ 84॥
(പാഠഭേദഃ - സ ഇച്ഛതി)
മോഹ ഏവ മഹാമൃത്യുര്മുമുക്ഷോര്വപുരാദിഷു ।
മോഹോ വിനിര്ജിതോ യേന സ മുക്തിപദമര്ഹതി ॥ 85॥
മോഹം ജഹി മഹാമൃത്യും ദേഹദാരസുതാദിഷു ।
യം ജിത്വാ മുനയോ യാന്തി തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ് ॥ 86॥
ത്വങ്മാംസരുധിരസ്നായുമേദോമജ്ജാസ്ഥിസങ്കുലമ് ।
പൂര്ണം മൂത്രപുരീഷാഭ്യാം സ്ഥൂലം നിന്ദ്യമിദം വപുഃ ॥ 87॥
പഞ്ചീകൃതേഭ്യോ ഭൂതേഭ്യഃ സ്ഥൂലേഭ്യഃ പൂര്വകര്മണാ ।
സമുത്പന്നമിദം സ്ഥൂലം ഭോഗായതനമാത്മനഃ ।
അവസ്ഥാ ജാഗരസ്തസ്യ സ്ഥൂലാര്ഥാനുഭവോ യതഃ ॥ 88॥
ബാഹ്യേന്ദ്രിയൈഃ സ്ഥൂലപദാര്ഥസേവാം
സ്രക്ചന്ദനസ്ത്ര്യാദിവിചിത്രരൂപാമ് ।
കരോതി ജീവഃ സ്വയമേതദാത്മനാ
തസ്മാത്പ്രശസ്തിര്വപുഷോഽസ്യ ജാഗരേ ॥ 89॥
സര്വോഽപി ബാഹ്യസംസാരഃ പുരുഷസ്യ യദാശ്രയഃ ।
വിദ്ധി ദേഹമിദം സ്ഥൂലം ഗൃഹവദ്ഗൃഹമേധിനഃ ॥ 90॥
സ്ഥൂലസ്യ സമ്ഭവജരാമരണാനി ധര്മാഃ
സ്ഥൌല്യാദയോ ബഹുവിധാഃ ശിശുതാദ്യവസ്ഥാഃ ।
വര്ണാശ്രമാദിനിയമാ ബഹുധാഽഽമയാഃ സ്യുഃ
പൂജാവമാനബഹുമാനമുഖാ വിശേഷാഃ ॥ 91॥
ബുദ്ധീന്ദ്രിയാണി ശ്രവണം ത്വഗക്ഷി
ഘ്രാണം ച ജിഹ്വാ വിഷയാവബോധനാത് ।
വാക്പാണിപാദാ ഗുദമപ്യുപസ്ഥഃ (പാഠഭേദഃ - ഉപസ്ഥം)
കര്മേന്ദ്രിയാണി പ്രവണേന കര്മസു ॥ 92॥
(പാഠഭേദഃ - പ്രവണാനി)
നിഗദ്യതേഽന്തഃകരണം മനോധീഃ
അഹങ്കൃതിശ്ചിത്തമിതി സ്വവൃത്തിഭിഃ ।
മനസ്തു സങ്കല്പവികല്പനാദിഭിഃ
ബുദ്ധിഃ പദാര്ഥാധ്യവസായധര്മതഃ ॥ 93॥
അത്രാഭിമാനാദഹമിത്യഹങ്കൃതിഃ ।
സ്വാര്ഥാനുസന്ധാനഗുണേന ചിത്തമ് ॥ 94॥
പ്രാണാപാനവ്യാനോദാനസമാനാ ഭവത്യസൌ പ്രാണഃ ।
സ്വയമേവ വൃത്തിഭേദാദ്വികൃതിഭേദാത്സുവര്ണസലിലാദിവത് ॥ 95॥
(പാഠഭേദഃ - വികൃതേര്ഭേദാത്സുവര്ണസലിലമിവ)
വാഗാദി പഞ്ച ശ്രവണാദി പഞ്ച
പ്രാണാദി പഞ്ചാഭ്രമുഖാനി പഞ്ച ।
ബുദ്ധ്യാദ്യവിദ്യാപി ച കാമകര്മണീ
പുര്യഷ്ടകം സൂക്ഷ്മശരീരമാഹുഃ ॥ 96॥
ഇദം ശരീരം ശ‍ഋണു സൂക്ഷ്മസഞ്ജ്ഞിതം
ലിങ്ഗം ത്വപഞ്ചീകൃതഭൂതസമ്ഭവമ് ।
സവാസനം കര്മഫലാനുഭാവകം
സ്വാജ്ഞാനതോഽനാദിരുപാധിരാത്മനഃ ॥ 97॥
സ്വപ്നോ ഭവത്യസ്യ വിഭക്ത്യവസ്ഥാ
സ്വമാത്രശേഷേണ വിഭാതി യത്ര ।
സ്വപ്നേ തു ബുദ്ധിഃ സ്വയമേവ ജാഗ്രത്
കാലീനനാനാവിധവാസനാഭിഃ ॥ 98॥
കര്ത്രാദിഭാവം പ്രതിപദ്യ രാജതേ
യത്ര സ്വയം ഭാതി ഹ്യയം പരാത്മാ । (പാഠഭേദഃ - സ്വയഞ്ജ്യോതിരയം)
ധീമാത്രകോപാധിരശേഷസാക്ഷീ
ന ലിപ്യതേ തത്കൃതകര്മലേശൈഃ । കര്മലേപൈഃ
യസ്മാദസങ്ഗസ്തത ഏവ കര്മഭിഃ
ന ലിപ്യതേ കിഞ്ചിദുപാധിനാ കൃതൈഃ ॥ 99॥
സര്വവ്യാപൃതികരണം ലിങ്ഗമിദം സ്യാച്ചിദാത്മനഃ പുംസഃ ।
വാസ്യാദികമിവ തക്ഷ്ണസ്തേനൈവാത്മാ ഭവത്യസങ്ഗോഽയമ് ॥ 100॥
അന്ധത്വമന്ദത്വപടുത്വധര്മാഃ
സൌഗുണ്യവൈഗുണ്യവശാദ്ധി ചക്ഷുഷഃ ।
ബാധിര്യമൂകത്വമുഖാസ്തഥൈവ
ശ്രോത്രാദിധര്മാ ന തു വേത്തുരാത്മനഃ ॥ 101॥
ഉച്ഛ്വാസനിഃശ്വാസവിജൃമ്ഭണക്ഷു-
ത്പ്രസ്യന്ദനാദ്യുത്ക്രമണാദികാഃ ക്രിയാഃ । (പാഠഭേദഃ - പ്രസ്പന്ദനാദ്യ്)
പ്രാണാദികര്മാണി വദന്തി തജ്ഞാഃ (പാഠഭേദഃ - തജ്ജ്ഞാഃ)
പ്രാണസ്യ ധര്മാവശനാപിപാസേ ॥ 102॥
അന്തഃകരണമേതേഷു ചക്ഷുരാദിഷു വര്ഷ്മണി ।
അഹമിത്യഭിമാനേന തിഷ്ഠത്യാഭാസതേജസാ ॥ 103॥
അഹങ്കാരഃ സ വിജ്ഞേയഃ കര്താ ഭോക്താഭിമാന്യയമ് ।
സത്ത്വാദിഗുണയോഗേന ചാവസ്ഥാത്രയമശ്നുതേ ॥ 104॥
(പാഠഭേദഃ - യോഗേനാവസ്ഥാത്രിതയമ്ശ്നുതേ)
വിഷയാണാമാനുകൂല്യേ സുഖീ ദുഃഖീ വിപര്യയേ ।
സുഖം ദുഃഖം ച തദ്ധര്മഃ സദാനന്ദസ്യ നാത്മനഃ ॥ 105॥
ആത്മാര്ഥത്വേന ഹി പ്രേയാന്വിഷയോ ന സ്വതഃ പ്രിയഃ ।
സ്വത ഏവ ഹി സര്വേഷാമാത്മാ പ്രിയതമോ യതഃ ।
തത ആത്മാ സദാനന്ദോ നാസ്യ ദുഃഖം കദാചന ॥ 106॥
യത്സുഷുപ്തൌ നിര്വിഷയ ആത്മാനന്ദോഽനുഭൂയതേ ।
ശ്രുതിഃ പ്രത്യക്ഷമൈതിഹ്യമനുമാനം ച ജാഗ്രതി ॥ 107॥
അവ്യക്തനാമ്നീ പരമേശശക്തിഃ
അനാദ്യവിദ്യാ ത്രിഗുണാത്മികാ പരാ ।
കാര്യാനുമേയാ സുധിയൈവ മായാ
യയാ ജഗത്സര്വമിദം പ്രസൂയതേ ॥ 108॥
സന്നാപ്യസന്നാപ്യുഭയാത്മികാ നോ
ഭിന്നാപ്യഭിന്നാപ്യുഭയാത്മികാ നോ ।
സാങ്ഗാപ്യനങ്ഗാ ഹ്യുഭയാത്മികാ നോ (പാഠഭേദഃ - അനങ്ഗാപ്യുഭയാത്മികാ)
മഹാദ്ഭുതാഽനിര്വചനീയരൂപാ ॥ 109॥
ശുദ്ധാദ്വയബ്രഹ്മവിബോധനാശ്യാ
സര്പഭ്രമോ രജ്ജുവിവേകതോ യഥാ ।
രജസ്തമഃസത്ത്വമിതി പ്രസിദ്ധാ
ഗുണാസ്തദീയാഃ പ്രഥിതൈഃ സ്വകാര്യൈഃ ॥ 110॥
വിക്ഷേപശക്തീ രജസഃ ക്രിയാത്മികാ
യതഃ പ്രവൃത്തിഃ പ്രസൃതാ പുരാണീ ।
രാഗാദയോഽസ്യാഃ പ്രഭവന്തി നിത്യം
ദുഃഖാദയോ യേ മനസോ വികാരാഃ ॥ 111॥
കാമഃ ക്രോധോ ലോഭദമ്ഭാദ്യസൂയാ (പാഠഭേദഃ - ലോഭദമ്ഭാഭ്യസൂയാ)
അഹങ്കാരേര്ഷ്യാമത്സരാദ്യാസ്തു ഘോരാഃ ।
ധര്മാ ഏതേ രാജസാഃ പുമ്പ്രവൃത്തി-
ര്യസ്മാദേഷാ തദ്രജോ ബന്ധഹേതുഃ ॥ 112॥
(പാഠഭേദഃ - യസ്മാദേതത്തദ്രജോ)
ഏഷാഽഽവൃതിര്നാമ തമോഗുണസ്യ
ശക്തിര്മയാ വസ്ത്വവഭാസതേഽന്യഥാ । ശക്തിര്യയാ
സൈഷാ നിദാനം പുരുഷസ്യ സംസൃതേഃ
വിക്ഷേപശക്തേഃ പ്രവണസ്യ ഹേതുഃ ॥ 113॥
(പാഠഭേദഃ - പ്രസരസ്യ)
പ്രജ്ഞാവാനപി പണ്ഡിതോഽപി ചതുരോഽപ്യത്യന്തസൂക്ഷ്മാത്മദൃഗ്- (പാഠഭേദഃ - സൂക്ഷ്മാര്ഥദൃഗ്)
വ്യാലീഢസ്തമസാ ന വേത്തി ബഹുധാ സമ്ബോധിതോഽപി സ്ഫുടമ് ।
ഭ്രാന്ത്യാരോപിതമേവ സാധു കലയത്യാലമ്ബതേ തദ്ഗുണാന്
ഹന്താസൌ പ്രബലാ ദുരന്തതമസഃ ശക്തിര്മഹത്യാവൃതിഃ ॥ 114॥
അഭാവനാ വാ വിപരീതഭാവനാഽ- (പാഠഭേദഃ - വിപരീതഭാവനാ)
സമ്ഭാവനാ വിപ്രതിപത്തിരസ്യാഃ ।
സംസര്ഗയുക്തം ന വിമുഞ്ചതി ധ്രുവം
വിക്ഷേപശക്തിഃ ക്ഷപയത്യജസ്രമ് ॥ 115॥
അജ്ഞാനമാലസ്യജഡത്വനിദ്രാ-
പ്രമാദമൂഢത്വമുഖാസ്തമോഗുണാഃ ।
ഏതൈഃ പ്രയുക്തോ ന ഹി വേത്തി കിഞ്ചിത്
നിദ്രാലുവത്സ്തമ്ഭവദേവ തിഷ്ഠതി ॥ 116॥
സത്ത്വം വിശുദ്ധം ജലവത്തഥാപി
താഭ്യാം മിലിത്വാ സരണായ കല്പതേ ।
യത്രാത്മബിമ്ബഃ പ്രതിബിമ്ബിതഃ സന്
പ്രകാശയത്യര്ക ഇവാഖിലം ജഡമ് ॥ 117॥
മിശ്രസ്യ സത്ത്വസ്യ ഭവന്തി ധര്മാഃ
ത്വമാനിതാദ്യാ നിയമാ യമാദ്യാഃ ।
ശ്രദ്ധാ ച ഭക്തിശ്ച മുമുക്ഷുതാ ച
ദൈവീ ച സമ്പത്തിരസന്നിവൃത്തിഃ ॥ 118॥
വിശുദ്ധസത്ത്വസ്യ ഗുണാഃ പ്രസാദഃ
സ്വാത്മാനുഭൂതിഃ പരമാ പ്രശാന്തിഃ ।
തൃപ്തിഃ പ്രഹര്ഷഃ പരമാത്മനിഷ്ഠാ
യയാ സദാനന്ദരസം സമൃച്ഛതി ॥ 119॥
അവ്യക്തമേതത്ത്രിഗുണൈര്നിരുക്തം
തത്കാരണം നാമ ശരീരമാത്മനഃ ।
സുഷുപ്തിരേതസ്യ വിഭക്ത്യവസ്ഥാ
പ്രലീനസര്വേന്ദ്രിയബുദ്ധിവൃത്തിഃ ॥ 120॥
സര്വപ്രകാരപ്രമിതിപ്രശാന്തിഃ
ബീജാത്മനാവസ്ഥിതിരേവ ബുദ്ധേഃ ।
സുഷുപ്തിരേതസ്യ കില പ്രതീതിഃ (പാഠഭേദഃ - സുഷുപ്തിരത്രാസ്യ)
കിഞ്ചിന്ന വേദ്മീതി ജഗത്പ്രസിദ്ധേഃ ॥ 121॥
ദേഹേന്ദ്രിയപ്രാണമനോഽഹമാദയഃ
സര്വേ വികാരാ വിഷയാഃ സുഖാദയഃ ।
വ്യോമാദിഭൂതാന്യഖിലം ച വിശ്വം
അവ്യക്തപര്യന്തമിദം ഹ്യനാത്മാ ॥ 122॥
മായാ മായാകാര്യം സര്വം മഹദാദിദേഹപര്യന്തമ് ।
അസദിദമനാത്മതത്ത്വം വിദ്ധി ത്വം മരുമരീചികാകല്പമ് ॥ 123॥
അഥ തേ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി സ്വരൂപം പരമാത്മനഃ ।
യദ്വിജ്ഞായ നരോ ബന്ധാന്മുക്തഃ കൈവല്യമശ്നുതേ ॥ 124॥
അസ്തി കശ്ചിത്സ്വയം നിത്യമഹമ്പ്രത്യയലമ്ബനഃ ।
അവസ്ഥാത്രയസാക്ഷീ സന്പഞ്ചകോശവിലക്ഷണഃ ॥ 125॥
യോ വിജാനാതി സകലം ജാഗ്രത്സ്വപ്നസുഷുപ്തിഷു ।
ബുദ്ധിതദ്വൃത്തിസദ്ഭാവമഭാവമഹമിത്യയമ് ॥ 126॥
യഃ പശ്യതി സ്വയം സര്വം യം ന പശ്യതി കശ്ചന । (പാഠഭേദഃ - കിഞ്ചന)
യശ്ചേതയതി ബുദ്ധ്യാദി ന തദ്യം ചേതയത്യയമ് ॥ 127॥
യേന വിശ്വമിദം വ്യാപ്തം യം ന വ്യാപ്നോതി കിഞ്ചന ।
ആഭാരൂപമിദം സര്വം യം ഭാന്തമനുഭാത്യയമ് ॥ 128॥
യസ്യ സന്നിധിമാത്രേണ ദേഹേന്ദ്രിയമനോധിയഃ ।
വിഷയേഷു സ്വകീയേഷു വര്തന്തേ പ്രേരിതാ ഇവ ॥ 129॥
അഹങ്കാരാദിദേഹാന്താ വിഷയാശ്ച സുഖാദയഃ ।
വേദ്യന്തേ ഘടവദ്യേന നിത്യബോധസ്വരൂപിണാ ॥ 130॥
ഏഷോഽന്തരാത്മാ പുരുഷഃ പുരാണോ
നിരന്തരാഖണ്ഡസുഖാനുഭൂതിഃ ।
സദൈകരൂപഃ പ്രതിബോധമാത്രോ
യേനേഷിതാ വാഗസവശ്ചരന്തി ॥ 131॥
അത്രൈവ സത്ത്വാത്മനി ധീഗുഹായാം
അവ്യാകൃതാകാശ ഉശത്പ്രകാശഃ । (പാഠഭേദഃ - ഉരുപ്രകാശഃ)
ആകാശ ഉച്ചൈ രവിവത്പ്രകാശതേ
സ്വതേജസാ വിശ്വമിദം പ്രകാശയന് ॥ 132॥
ജ്ഞാതാ മനോഽഹങ്കൃതിവിക്രിയാണാം
ദേഹേന്ദ്രിയപ്രാണകൃതക്രിയാണാമ് ।
അയോഽഗ്നിവത്താനനുവര്തമാനോ
ന ചേഷ്ടതേ നോ വികരോതി കിഞ്ചന ॥ 133॥
ന ജായതേ നോ മ്രിയതേ ന വര്ധതേ
ന ക്ഷീയതേ നോ വികരോതി നിത്യഃ ।
വിലീയമാനേഽപി വപുഷ്യമുഷ്മി-
ന്ന ലീയതേ കുമ്ഭ ഇവാമ്ബരം സ്വയമ് ॥ 134॥
പ്രകൃതിവികൃതിഭിന്നഃ ശുദ്ധബോധസ്വഭാവഃ
സദസദിദമശേഷം ഭാസയന്നിര്വിശേഷഃ ।
വിലസതി പരമാത്മാ ജാഗ്രദാദിഷ്വവസ്ഥാ-
സ്വഹമഹമിതി സാക്ഷാത്സാക്ഷിരൂപേണ ബുദ്ധേഃ ॥ 135॥
നിയമിതമനസാമും ത്വം സ്വമാത്മാനമാത്മ-
ന്യയമഹമിതി സാക്ഷാദ്വിദ്ധി ബുദ്ധിപ്രസാദാത് ।
ജനിമരണതരങ്ഗാപാരസംസാരസിന്ധും
പ്രതര ഭവ കൃതാര്ഥോ ബ്രഹ്മരൂപേണ സംസ്ഥഃ ॥ 136॥
അത്രാനാത്മന്യഹമിതി മതിര്ബന്ധ ഏഷോഽസ്യ പുംസഃ
പ്രാപ്തോഽജ്ഞാനാജ്ജനനമരണക്ലേശസമ്പാതഹേതുഃ ।
യേനൈവായം വപുരിദമസത്സത്യമിത്യാത്മബുദ്ധ്യാ
പുഷ്യത്യുക്ഷത്യവതി വിഷയൈസ്തന്തുഭിഃ കോശകൃദ്വത് ॥ 137॥
അതസ്മിംസ്തദ്ബുദ്ധിഃ പ്രഭവതി വിമൂഢസ്യ തമസാ
വിവേകാഭാവാദ്വൈ സ്ഫുരതി ഭുജഗേ രജ്ജുധിഷണാ ।
തതോഽനര്ഥവ്രാതോ നിപതതി സമാദാതുരധികഃ
തതോ യോഽസദ്ഗ്രാഹഃ സ ഹി ഭവതി ബന്ധഃ ശഋണു സഖേ ॥ 138॥
അഖണ്ഡനിത്യാദ്വയബോധശക്ത്യാ
സ്ഫുരന്തമാത്മാനമനന്തവൈഭവമ് ।
സമാവൃണോത്യാവൃതിശക്തിരേഷാ
തമോമയീ രാഹുരിവാര്കബിമ്ബമ് ॥ 139॥
തിരോഭൂതേ സ്വാത്മന്യമലതരതേജോവതി പുമാന്
അനാത്മാനം മോഹാദഹമിതി ശരീരം കലയതി ।
തതഃ കാമക്രോധപ്രഭൃതിഭിരമും ബന്ധനഗുണൈഃ (പാഠഭേദഃ - ബന്ധകഗുണൈഃ)
പരം വിക്ഷേപാഖ്യാ രജസ ഉരുശക്തിര്വ്യഥയതി ॥ 140॥
മഹാമോഹഗ്രാഹഗ്രസനഗലിതാത്മാവഗമനോ
ധിയോ നാനാവസ്ഥാം സ്വയമഭിനയംസ്തദ്ഗുണതയാ । (പാഠഭേദഃ - നാനാവസ്ഥാഃ)
അപാരേ സംസാരേ വിഷയവിഷപൂരേ ജലനിധൌ
നിമജ്യോന്മജ്യായം ഭ്രമതി കുമതിഃ കുത്സിതഗതിഃ ॥ 141॥
ഭാനുപ്രഭാസഞ്ജനിതാഭ്രപങ്ക്തിഃ
ഭാനും തിരോധായ വിജൃമ്ഭതേ യഥാ ।
ആത്മോദിതാഹങ്കൃതിരാത്മതത്ത്വം
തഥാ തിരോധായ വിജൃമ്ഭതേ സ്വയമ് ॥ 142॥
കവലിതദിനനാഥേ ദുര്ദിനേ സാന്ദ്രമേഘൈഃ
വ്യഥയതി ഹിമഝഞ്ഝാവായുരുഗ്രോ യഥൈതാന് ।
അവിരതതമസാഽഽത്മന്യാവൃതേ മൂഢബുദ്ധിം
ക്ഷപയതി ബഹുദുഃഖൈസ്തീവ്രവിക്ഷേപശക്തിഃ ॥ 143॥
ഏതാഭ്യാമേവ ശക്തിഭ്യാം ബന്ധഃ പുംസഃ സമാഗതഃ ।
യാഭ്യാം വിമോഹിതോ ദേഹം മത്വാഽഽത്മാനം ഭ്രമത്യയമ് ॥ 144॥
ബീജം സംസൃതിഭൂമിജസ്യ തു തമോ ദേഹാത്മധീരങ്കുരോ
രാഗഃ പല്ലവമമ്ബു കര്മ തു വപുഃ സ്കന്ധോഽസവഃ ശാഖികാഃ ।
അഗ്രാണീന്ദ്രിയസംഹതിശ്ച വിഷയാഃ പുഷ്പാണി ദുഃഖം ഫലം
നാനാകര്മസമുദ്ഭവം ബഹുവിധം ഭോക്താത്ര ജീവഃ ഖഗഃ ॥ 145॥
അജ്ഞാനമൂലോഽയമനാത്മബന്ധോ
നൈസര്ഗികോഽനാദിരനന്ത ഈരിതഃ ।
ജന്മാപ്യയവ്യാധിജരാദിദുഃഖ-
പ്രവാഹപാതം ജനയത്യമുഷ്യ ॥ 146॥
നാസ്ത്രൈര്ന ശസ്ത്രൈരനിലേന വഹ്നിനാ
ഛേത്തും ന ശക്യോ ന ച കര്മകോടിഭിഃ ।
വിവേകവിജ്ഞാനമഹാസിനാ വിനാ
ധാതുഃ പ്രസാദേന ശിതേന മഞ്ജുനാ ॥ 147॥
ശ്രുതിപ്രമാണൈകമതേഃ സ്വധര്മ
നിഷ്ഠാ തയൈവാത്മവിശുദ്ധിരസ്യ ।
വിശുദ്ധബുദ്ധേഃ പരമാത്മവേദനം
തേനൈവ സംസാരസമൂലനാശഃ ॥ 148॥
കോശൈരന്നമയാദ്യൈഃ പഞ്ചഭിരാത്മാ ന സംവൃതോ ഭാതി ।
നിജശക്തിസമുത്പന്നൈഃ ശൈവാലപടലൈരിവാമ്ബു വാപീസ്ഥമ് ॥ 149॥
തച്ഛൈവാലാപനയേ സമ്യക് സലിലം പ്രതീയതേ ശുദ്ധമ് ।
തൃഷ്ണാസന്താപഹരം സദ്യഃ സൌഖ്യപ്രദം പരം പുംസഃ ॥ 150॥
പഞ്ചാനാമപി കോശാനാമപവാദേ വിഭാത്യയം ശുദ്ധഃ ।
നിത്യാനന്ദൈകരസഃ പ്രത്യഗ്രൂപഃ പരഃ സ്വയഞ്ജ്യോതിഃ ॥ 151॥
ആത്മാനാത്മവിവേകഃ കര്തവ്യോ ബന്ധമുക്തയേ വിദുഷാ ।
തേനൈവാനന്ദീ ഭവതി സ്വം വിജ്ഞായ സച്ചിദാനന്ദമ് ॥ 152॥
മുഞ്ജാദിഷീകാമിവ ദൃശ്യവര്ഗാത്
പ്രത്യഞ്ചമാത്മാനമസങ്ഗമക്രിയമ് ।
വിവിച്യ തത്ര പ്രവിലാപ്യ സര്വം
തദാത്മനാ തിഷ്ഠതി യഃ സ മുക്തഃ ॥ 153॥
ദേഹോഽയമന്നഭവനോഽന്നമയസ്തു കോശ- (പാഠഭേദഃ - കോശോ)
ശ്ചാന്നേന ജീവതി വിനശ്യതി തദ്വിഹീനഃ । (പാഠഭേദഃ - ഹ്യന്നേന)
ത്വക്ചര്മമാംസരുധിരാസ്ഥിപുരീഷരാശി-
ര്നായം സ്വയം ഭവിതുമര്ഹതി നിത്യശുദ്ധഃ ॥ 154॥
പൂര്വം ജനേരധിമൃതേരപി നായമസ്തി (പാഠഭേദഃ - ജനേരപിമൃതേരഥ)
ജാതക്ഷണഃ ക്ഷണഗുണോഽനിയതസ്വഭാവഃ ।
നൈകോ ജഡശ്ച ഘടവത്പരിദൃശ്യമാനഃ
സ്വാത്മാ കഥം ഭവതി ഭാവവികാരവേത്താ ॥ 155॥
പാണിപാദാദിമാന്ദേഹോ നാത്മാ വ്യങ്ഗേഽപി ജീവനാത് ।
തത്തച്ഛക്തേരനാശാച്ച ന നിയമ്യോ നിയാമകഃ ॥ 156॥
ദേഹതദ്ധര്മതത്കര്മതദവസ്ഥാദിസാക്ഷിണഃ ।
സത ഏവ സ്വതഃസിദ്ധം തദ്വൈലക്ഷണ്യമാത്മനഃ ॥ 157॥
ശല്യരാശിര്മാംസലിപ്തോ മലപൂര്ണോഽതികശ്മലഃ ।
കഥം ഭവേദയം വേത്താ സ്വയമേതദ്വിലക്ഷണഃ ॥ 158॥
ത്വങ്മാംസമേദോഽസ്ഥിപുരീഷരാശാ-
വഹമ്മതിം മൂഢജനഃ കരോതി ।
വിലക്ഷണം വേത്തി വിചാരശീലോ
നിജസ്വരൂപം പരമാര്ഥഭൂതമ് ॥ 159॥
ദേഹോഽഹമിത്യേവ ജഡസ്യ ബുദ്ധിഃ
ദേഹേ ച ജീവേ വിദുഷസ്ത്വഹന്ധീഃ ।
വിവേകവിജ്ഞാനവതോ മഹാത്മനോ
ബ്രഹ്മാഹമിത്യേവ മതിഃ സദാത്മനി ॥ 160॥
അത്രാത്മബുദ്ധിം ത്യജ മൂഢബുദ്ധേ
ത്വങ്മാംസമേദോഽസ്ഥിപുരീഷരാശൌ ।
സര്വാത്മനി ബ്രഹ്മണി നിര്വികല്പേ
കുരുഷ്വ ശാന്തിം പരമാം ഭജസ്വ ॥ 161॥
ദേഹേന്ദ്രിയാദാവസതി ഭ്രമോദിതാം
വിദ്വാനഹന്താം ന ജഹാതി യാവത് ।
താവന്ന തസ്യാസ്തി വിമുക്തിവാര്താ-
പ്യസ്ത്വേഷ വേദാന്തനയാന്തദര്ശീ ॥ 162॥
ഛായാശരീരേ പ്രതിബിമ്ബഗാത്രേ
യത്സ്വപ്നദേഹേ ഹൃദി കല്പിതാങ്ഗേ ।
യഥാത്മബുദ്ധിസ്തവ നാസ്തി കാചി-
ജ്ജീവച്ഛരീരേ ച തഥൈവ മാഽസ്തു ॥ 163॥
ദേഹാത്മധീരേവ നൃണാമസദ്ധിയാം
ജന്മാദിദുഃഖപ്രഭവസ്യ ബീജമ് ।
യതസ്തതസ്ത്വം ജഹി താം പ്രയത്നാത്
ത്യക്തേ തു ചിത്തേ ന പുനര്ഭവാശാ ॥ 164॥
കര്മേന്ദ്രിയൈഃ പഞ്ചഭിരഞ്ചിതോഽയം
പ്രാണോ ഭവേത്പ്രാണമയസ്തു കോശഃ ॥
യേനാത്മവാനന്നമയോഽനുപൂര്ണഃ
പ്രവര്തതേഽസൌ സകലക്രിയാസു ॥ 165॥
നൈവാത്മാപി പ്രാണമയോ വായുവികാരോ (പാഠഭേദഃ - നൈവാത്മായം)
ഗന്താഽഽഗന്താ വായുവദന്തര്ബഹിരേഷഃ ।
യസ്മാത്കിഞ്ചിത്ക്വാപി ന വേത്തീഷ്ടമനിഷ്ടം
സ്വം വാന്യം വാ കിഞ്ചന നിത്യം പരതന്ത്രഃ ॥ 166॥
ജ്ഞാനേന്ദ്രിയാണി ച മനശ്ച മനോമയഃ സ്യാത്
കോശോ മമാഹമിതി വസ്തുവികല്പഹേതുഃ ।
സഞ്ജ്ഞാദിഭേദകലനാകലിതോ ബലീയാം-
സ്തത്പൂര്വകോശമഭിപൂര്യ വിജൃമ്ഭതേ യഃ ॥ 167॥
(പാഠഭേദഃ - അനുപൂര്യ)
പഞ്ചേന്ദ്രിയൈഃ പഞ്ചഭിരേവ ഹോതൃഭിഃ
പ്രചീയമാനോ വിഷയാജ്യധാരയാ ।
ജാജ്വല്യമാനോ ബഹുവാസനേന്ധനൈഃ
മനോമയാഗ്നിര്ദഹതി പ്രപഞ്ചമ് ॥ 168॥
(പാഠഭേദഃ - മനോമയോഽഗ്നിര്ദഹതി)
ന ഹ്യസ്ത്യവിദ്യാ മനസോഽതിരിക്താ
മനോ ഹ്യവിദ്യാ ഭവബന്ധഹേതുഃ ।
തസ്മിന്വിനഷ്ടേ സകലം വിനഷ്ടം
വിജൃമ്ഭിതേഽസ്മിന്സകലം വിജൃമ്ഭതേ ॥ 169॥
സ്വപ്നേഽര്ഥശൂന്യേ സൃജതി സ്വശക്ത്യാ
ഭോക്ത്രാദിവിശ്വം മന ഏവ സര്വമ് ।
തഥൈവ ജാഗ്രത്യപി നോ വിശേഷഃ
തത്സര്വമേതന്മനസോ വിജൃമ്ഭണമ് ॥ 170॥
സുഷുപ്തികാലേ മനസി പ്രലീനേ
നൈവാസ്തി കിഞ്ചിത്സകലപ്രസിദ്ധേഃ ।
അതോ മനഃകല്പിത ഏവ പുംസഃ
സംസാര ഏതസ്യ ന വസ്തുതോഽസ്തി ॥ 171॥
വായുനാഽഽനീയതേ മേഘഃ പുനസ്തേനൈവ നീയതേ । (പാഠഭേദഃ - വായുനാ നീയതേ മേഘഃ പുനസ്തേനൈവ ലീയതേ)
മനസാ കല്പ്യതേ ബന്ധോ മോക്ഷസ്തേനൈവ കല്പ്യതേ ॥ 172॥
ദേഹാദിസര്വവിഷയേ പരികല്പ്യ രാഗം
ബധ്നാതി തേന പുരുഷം പശുവദ്ഗുണേന ।
വൈരസ്യമത്ര വിഷവത് സുവിധായ പശ്ചാദ്
ഏനം വിമോചയതി തന്മന ഏവ ബന്ധാത് ॥ 173॥
തസ്മാന്മനഃ കാരണമസ്യ ജന്തോഃ
ബന്ധസ്യ മോക്ഷസ്യ ച വാ വിധാനേ ।
ബന്ധസ്യ ഹേതുര്മലിനം രജോഗുണൈഃ
മോക്ഷസ്യ ശുദ്ധം വിരജസ്തമസ്കമ് ॥ 174॥
വിവേകവൈരാഗ്യഗുണാതിരേകാ-
ച്ഛുദ്ധത്വമാസാദ്യ മനോ വിമുക്ത്യൈ ।
ഭവത്യതോ ബുദ്ധിമതോ മുമുക്ഷോ-
സ്താഭ്യാം ദൃഢാഭ്യാം ഭവിതവ്യമഗ്രേ ॥ 175॥
മനോ നാമ മഹാവ്യാഘ്രോ വിഷയാരണ്യഭൂമിഷു ।
ചരത്യത്ര ന ഗച്ഛന്തു സാധവോ യേ മുമുക്ഷവഃ ॥ 176॥
മനഃ പ്രസൂതേ വിഷയാനശേഷാന്
സ്ഥൂലാത്മനാ സൂക്ഷ്മതയാ ച ഭോക്തുഃ ।
ശരീരവര്ണാശ്രമജാതിഭേദാന്
ഗുണക്രിയാഹേതുഫലാനി നിത്യമ് ॥ 177॥
അസങ്ഗചിദ്രൂപമമും വിമോഹ്യ
ദേഹേന്ദ്രിയപ്രാണഗുണൈര്നിബദ്ധ്യ ।
അഹമ്മമേതി ഭ്രമയത്യജസ്രം
മനഃ സ്വകൃത്യേഷു ഫലോപഭുക്തിഷു ॥ 178॥
അധ്യാസദോഷാത്പുരുഷസ്യ സംസൃതിഃ (പാഠഭേദഃ - അധ്യാസയോഗാത്)
അധ്യാസബന്ധസ്ത്വമുനൈവ കല്പിതഃ ।
രജസ്തമോദോഷവതോഽവിവേകിനോ
ജന്മാദിദുഃഖസ്യ നിദാനമേതത് ॥ 179॥
അതഃ പ്രാഹുര്മനോഽവിദ്യാം പണ്ഡിതാസ്തത്ത്വദര്ശിനഃ ।
യേനൈവ ഭ്രാമ്യതേ വിശ്വം വായുനേവാഭ്രമണ്ഡലമ് ॥ 180॥
തന്മനഃശോധനം കാര്യം പ്രയത്നേന മുമുക്ഷുണാ ।
വിശുദ്ധേ സതി ചൈതസ്മിന്മുക്തിഃ കരഫലായതേ ॥ 181॥
മോക്ഷൈകസക്ത്യാ വിഷയേഷു രാഗം
നിര്മൂല്യ സന്ന്യസ്യ ച സര്വകര്മ ।
സച്ഛ്രദ്ധയാ യഃ ശ്രവണാദിനിഷ്ഠോ
രജഃസ്വഭാവം സ ധുനോതി ബുദ്ധേഃ ॥ 182॥
മനോമയോ നാപി ഭവേത്പരാത്മാ
ഹ്യാദ്യന്തവത്ത്വാത്പരിണാമിഭാവാത് ।
ദുഃഖാത്മകത്വാദ്വിഷയത്വഹേതോഃ
ദ്രഷ്ടാ ഹി ദൃശ്യാത്മതയാ ന ദൃഷ്ടഃ ॥ 183॥
ബുദ്ധിര്ബുദ്ധീന്ദ്രിയൈഃ സാര്ധം സവൃത്തിഃ കര്തൃലക്ഷണഃ ।
വിജ്ഞാനമയകോശഃ സ്യാത്പുംസഃ സംസാരകാരണമ് ॥ 184॥
അനുവ്രജച്ചിത്പ്രതിബിമ്ബശക്തിഃ
വിജ്ഞാനസഞ്ജ്ഞഃ പ്രകൃതേര്വികാരഃ ।
ജ്ഞാനക്രിയാവാനഹമിത്യജസ്രം
ദേഹേന്ദ്രിയാദിഷ്വഭിമന്യതേ ഭൃശമ് ॥ 185॥
അനാദികാലോഽയമഹംസ്വഭാവോ
ജീവഃ സമസ്തവ്യവഹാരവോഢാ ।
കരോതി കര്മാണ്യപി പൂര്വവാസനഃ (പാഠഭേദഃ - കര്മാണ്യനു)
പുണ്യാന്യപുണ്യാനി ച തത്ഫലാനി ॥ 186॥
ഭുങ്ക്തേ വിചിത്രാസ്വപി യോനിഷു വ്രജ-
ന്നായാതി നിര്യാത്യധ ഊര്ധ്വമേഷഃ ।
അസ്യൈവ വിജ്ഞാനമയസ്യ ജാഗ്രത്-
സ്വപ്നാദ്യവസ്ഥാഃ സുഖദുഃഖഭോഗഃ ॥ 187॥
ദേഹാദിനിഷ്ഠാശ്രമധര്മകര്മ-
ഗുണാഭിമാനഃ സതതം മമേതി ।
വിജ്ഞാനകോശോഽയമതിപ്രകാശഃ
പ്രകൃഷ്ടസാന്നിധ്യവശാത്പരാത്മനഃ ।
അതോ ഭവത്യേഷ ഉപാധിരസ്യ
യദാത്മധീഃ സംസരതി ഭ്രമേണ ॥ 188॥
യോഽയം വിജ്ഞാനമയഃ പ്രാണേഷു ഹൃദി സ്ഫുരത്യയം ജ്യോതിഃ । (പാഠഭേദഃ - സ്ഫുരത്സ്വയഞ്ജ്യോതിഃ)
കൂടസ്ഥഃ സന്നാത്മാ കര്താ ഭോക്താ ഭവത്യുപാധിസ്ഥഃ ॥ 189॥
സ്വയം പരിച്ഛേദമുപേത്യ ബുദ്ധേഃ
താദാത്മ്യദോഷേണ പരം മൃഷാത്മനഃ ।
സര്വാത്മകഃ സന്നപി വീക്ഷതേ സ്വയം
സ്വതഃ പൃഥക്ത്വേന മൃദോ ഘടാനിവ ॥ 190॥
ഉപാധിസമ്ബന്ധവശാത്പരാത്മാ
ഹ്യുപാധിധര്മാനനുഭാതി തദ്ഗുണഃ । (പാഠഭേദഃ - ഽപ്യുപാധി)
അയോവികാരാനവികാരിവഹ്നിവത്
സദൈകരൂപോഽപി പരഃ സ്വഭാവാത് ॥ 191॥
ശിഷ്യ ഉവാച
ഭ്രമേണാപ്യന്യഥാ വാഽസ്തു ജീവഭാവഃ പരാത്മനഃ ।
തദുപാധേരനാദിത്വാന്നാനാദേര്നാശ ഇഷ്യതേ ॥ 192॥
അതോഽസ്യ ജീവഭാവോഽപി നിത്യാ ഭവതി സംസൃതിഃ ।
ന നിവര്തേത തന്മോക്ഷഃ കഥം മേ ശ്രീഗുരോ വദ ॥ 193॥
ശ്രീഗുരുരുവാച ।
സമ്യക്പൃഷ്ടം ത്വയാ വിദ്വന്സാവധാനേന തച്ഛൃണു ।
പ്രാമാണികീ ന ഭവതി ഭ്രാന്ത്യാ മോഹിതകല്പനാ ॥ 194॥
ഭ്രാന്തിം വിനാ ത്വസങ്ഗസ്യ നിഷ്ക്രിയസ്യ നിരാകൃതേഃ ।
ന ഘടേതാര്ഥസമ്ബന്ധോ നഭസോ നീലതാദിവത് ॥ 195॥
സ്വസ്യ ദ്രഷ്ടുര്നിര്ഗുണസ്യാക്രിയസ്യ
പ്രത്യഗ്ബോധാനന്ദരൂപസ്യ ബുദ്ധേഃ ।
ഭ്രാന്ത്യാ പ്രാപ്തോ ജീവഭാവോ ന സത്യോ
മോഹാപായേ നാസ്ത്യവസ്തുസ്വഭാവാത് ॥ 196॥
യാവദ്ഭ്രാന്തിസ്താവദേവാസ്യ സത്താ
മിഥ്യാജ്ഞാനോജ്ജൃമ്ഭിതസ്യ പ്രമാദാത് ।
രജ്ജ്വാം സര്പോ ഭ്രാന്തികാലീന ഏവ
ഭ്രാന്തേര്നാശേ നൈവ സര്പോഽപി തദ്വത് ॥ 197॥
(പാഠഭേദഃ - സര്പോഽസ്തി)
അനാദിത്വമവിദ്യായാഃ കാര്യസ്യാപി തഥേഷ്യതേ ।
ഉത്പന്നായാം തു വിദ്യായാമാവിദ്യകമനാദ്യപി ॥ 198॥
പ്രബോധേ സ്വപ്നവത്സര്വം സഹമൂലം വിനശ്യതി ।
അനാദ്യപീദം നോ നിത്യം പ്രാഗഭാവ ഇവ സ്ഫുടമ് ॥ 199॥
അനാദേരപി വിധ്വംസഃ പ്രാഗഭാവസ്യ വീക്ഷിതഃ ।
യദ്ബുദ്ധ്യുപാധിസമ്ബന്ധാത്പരികല്പിതമാത്മനി ॥ 200॥
ജീവത്വം ന തതോഽന്യസ്തു സ്വരൂപേണ വിലക്ഷണഃ । (പാഠഭേദഃ - തതോഽന്യത്തു)
സമ്ബന്ധസ്ത്വാത്മനോ ബുദ്ധ്യാ മിഥ്യാജ്ഞാനപുരഃസരഃ ॥ 201॥
(പാഠഭേദഃ - സമ്ബന്ധഃ സ്വാത്മനോ)
വിനിവൃത്തിര്ഭവേത്തസ്യ സമ്യഗ്ജ്ഞാനേന നാന്യഥാ ।
ബ്രഹ്മാത്മൈകത്വവിജ്ഞാനം സമ്യഗ്ജ്ഞാനം ശ്രുതേര്മതമ് ॥ 202॥
തദാത്മാനാത്മനോഃ സമ്യഗ്വിവേകേനൈവ സിധ്യതി ।
തതോ വിവേകഃ കര്തവ്യഃ പ്രത്യഗാത്മസദാത്മനോഃ ॥ 203॥
(പാഠഭേദഃ - പ്രത്യഗാത്മാസദാത്മനോഃ)
ജലം പങ്കവദത്യന്തം പങ്കാപായേ ജലം സ്ഫുടമ് । (പാഠഭേദഃ - പങ്കവദസ്പഷ്ടം)
യഥാ ഭാതി തഥാത്മാപി ദോഷാഭാവേ സ്ഫുടപ്രഭഃ ॥ 204॥
അസന്നിവൃത്തൌ തു സദാത്മനാ സ്ഫുടം
പ്രതീതിരേതസ്യ ഭവേത്പ്രതീചഃ ।
തതോ നിരാസഃ കരണീയ ഏവ
സദാത്മനഃ സാധ്വഹമാദിവസ്തുനഃ ॥ 205॥
(പാഠഭേദഃ - അസദാത്മനഃ)
അതോ നായം പരാത്മാ സ്യാദ്വിജ്ഞാനമയശബ്ദഭാക് ।
വികാരിത്വാജ്ജഡത്വാച്ച പരിച്ഛിന്നത്വഹേതുതഃ ।
ദൃശ്യത്വാദ്വ്യഭിചാരിത്വാന്നാനിത്യോ നിത്യ ഇഷ്യതേ ॥ 206॥
ആനന്ദപ്രതിബിമ്ബചുമ്ബിതതനുര്വൃത്തിസ്തമോജൃമ്ഭിതാ
സ്യാദാനന്ദമയഃ പ്രിയാദിഗുണകഃ സ്വേഷ്ടാര്ഥലാഭോദയഃ ।
പുണ്യസ്യാനുഭവേ വിഭാതി കൃതിനാമാനന്ദരൂപഃ സ്വയം
സര്വോ നന്ദതി യത്ര സാധു തനുഭൃന്മാത്രഃ പ്രയത്നം വിനാ ॥ 207॥
(പാഠഭേദഃ - ഭൂത്വാ നന്ദതി)
ആനന്ദമയകോശസ്യ സുഷുപ്തൌ സ്ഫൂര്തിരുത്കടാ ।
സ്വപ്നജാഗരയോരീഷദിഷ്ടസന്ദര്ശനാദിനാ ॥ 208॥
നൈവായമാനന്ദമയഃ പരാത്മാ
സോപാധികത്വാത്പ്രകൃതേര്വികാരാത് ।
കാര്യത്വഹേതോഃ സുകൃതക്രിയായാ
വികാരസങ്ഘാതസമാഹിതത്വാത് ॥ 209॥
പഞ്ചാനാമപി കോശാനാം നിഷേധേ യുക്തിതഃ ശ്രുതേഃ । (പാഠഭേദഃ - യുക്തിതഃ കൃതേ)
തന്നിഷേധാവധി സാക്ഷീ ബോധരൂപോഽവശിഷ്യതേ ॥ 210॥
(പാഠഭേദഃ - തന്നിഷേധാവധിഃ)
യോഽയമാത്മാ സ്വയഞ്ജ്യോതിഃ പഞ്ചകോശവിലക്ഷണഃ ।
അവസ്ഥാത്രയസാക്ഷീ സന്നിര്വികാരോ നിരഞ്ജനഃ ।
സദാനന്ദഃ സ വിജ്ഞേയഃ സ്വാത്മത്വേന വിപശ്ചിതാ ॥ 211॥
ശിഷ്യ ഉവാച
മിഥ്യാത്വേന നിഷിദ്ധേഷു കോശേഷ്വേതേഷു പഞ്ചസു ।
സര്വാഭാവം വിനാ കിഞ്ചിന്ന പശ്യാമ്യത്ര ഹേ ഗുരോ ।
വിജ്ഞേയം കിമു വസ്ത്വസ്തി സ്വാത്മനാഽഽത്മവിപശ്ചിതാ ॥ 212॥
(പാഠഭേദഃ - സ്വാത്മനാത്ര വിപശ്ചിതാ)
ശ്രീഗുരുരുവാച ।
സത്യമുക്തം ത്വയാ വിദ്വന്നിപുണോഽസി വിചാരണേ ।
അഹമാദിവികാരാസ്തേ തദഭാവോഽയമപ്യനു ॥ 213॥
(പാഠഭേദഃ - ഽയമപ്യഥ)
സര്വേ യേനാനുഭൂയന്തേ യഃ സ്വയം നാനുഭൂയതേ ।
തമാത്മാനം വേദിതാരം വിദ്ധി ബുദ്ധ്യാ സുസൂക്ഷ്മയാ ॥ 214॥
തത്സാക്ഷികം ഭവേത്തത്തദ്യദ്യദ്യേനാനുഭൂയതേ ।
കസ്യാപ്യനനുഭൂതാര്ഥേ സാക്ഷിത്വം നോപയുജ്യതേ ॥ 215॥
(പാഠഭേദഃ - നോപപദ്യതേ)
അസൌ സ്വസാക്ഷികോ ഭാവോ യതഃ സ്വേനാനുഭൂയതേ ।
അതഃ പരം സ്വയം സാക്ഷാത്പ്രത്യഗാത്മാ ന ചേതരഃ ॥ 216॥
ജാഗ്രത്സ്വപ്നസുഷുപ്തിഷു സ്ഫുടതരം യോഽസൌ സമുജ്ജൃമ്ഭതേ
പ്രത്യഗ്രൂപതയാ സദാഹമഹമിത്യന്തഃ സ്ഫുരന്നൈകധാ । (പാഠഭേദഃ - സ്ഫുരന്നേകധാ)
നാനാകാരവികാരഭാഗിന ഇമാന് പശ്യന്നഹന്ധീമുഖാന് (പാഠഭേദഃ - ഭാജിന)
നിത്യാനന്ദചിദാത്മനാ സ്ഫുരതി തം വിദ്ധി സ്വമേതം ഹൃദി ॥ 217॥
ഘടോദകേ ബിമ്ബിതമര്കബിമ്ബ-
മാലോക്യ മൂഢോ രവിമേവ മന്യതേ ।
തഥാ ചിദാഭാസമുപാധിസംസ്ഥം
ഭ്രാന്ത്യാഹമിത്യേവ ജഡോഽഭിമന്യതേ ॥ 218॥
ഘടം ജലം തദ്ഗതമര്കബിമ്ബം
വിഹായ സര്വം വിനിരീക്ഷ്യതേഽര്കഃ । (പാഠഭേദഃ - ദിവി വീക്ഷ്യതേഽര്കഃ)
തടസ്ഥ ഏതത്ത്രിതയാവഭാസകഃ (പാഠഭേദഃ - തടസ്ഥിതഃ തത്ത്രി)
സ്വയമ്പ്രകാശോ വിദുഷാ യഥാ തഥാ ॥ 219॥
ദേഹം ധിയം ചിത്പ്രതിബിമ്ബമേവം (പാഠഭേദഃ - ചിത്പ്രതിബിമ്ബമേതം)
വിസൃജ്യ ബുദ്ധൌ നിഹിതം ഗുഹായാമ് ।
ദ്രഷ്ടാരമാത്മാനമഖണ്ഡബോധം
സര്വപ്രകാശം സദസദ്വിലക്ഷണമ് ॥ 220॥
നിത്യം വിഭും സര്വഗതം സുസൂക്ഷ്മം
അന്തര്ബഹിഃശൂന്യമനന്യമാത്മനഃ ।
വിജ്ഞായ സമ്യങ്നിജരൂപമേതത്
പുമാന് വിപാപ്മാ വിരജോ വിമൃത്യുഃ ॥ 221॥
വിശോക ആനന്ദഘനോ വിപശ്ചിത്
സ്വയം കുതശ്ചിന്ന ബിഭേതി കശ്ചിത് ।
നാന്യോഽസ്തി പന്ഥാ ഭവബന്ധമുക്തേഃ
വിനാ സ്വതത്ത്വാവഗമം മുമുക്ഷോഃ ॥ 222॥
ബ്രഹ്മാഭിന്നത്വവിജ്ഞാനം ഭവമോക്ഷസ്യ കാരണമ് ।
യേനാദ്വിതീയമാനന്ദം ബ്രഹ്മ സമ്പദ്യതേ ബുധൈഃ ॥ 223॥
(പാഠഭേദഃ - സമ്പദ്യതേ ബുധഃ)
ബ്രഹ്മഭൂതസ്തു സംസൃത്യൈ വിദ്വാന്നാവര്തതേ പുനഃ ।
വിജ്ഞാതവ്യമതഃ സമ്യഗ്ബ്രഹ്മാഭിന്നത്വമാത്മനഃ ॥ 224॥
സത്യം ജ്ഞാനമനന്തം ബ്രഹ്മ വിശുദ്ധം പരം സ്വതഃസിദ്ധമ് ।
നിത്യാനന്ദൈകരസം പ്രത്യഗഭിന്നം നിരന്തരം ജയതി ॥ 225॥
സദിദം പരമാദ്വൈതം സ്വസ്മാദന്യസ്യ വസ്തുനോഽഭാവാത് ।
ന ഹ്യന്യദസ്തി കിഞ്ചിത് സമ്യക് പരമാര്ഥതത്ത്വബോധദശായാമ് ॥ 226॥
(പാഠഭേദഃ - പരതത്ത്വബോധസുദശായാമ്)
യദിദം സകലം വിശ്വം നാനാരൂപം പ്രതീതമജ്ഞാനാത് ।
തത്സര്വം ബ്രഹ്മൈവ പ്രത്യസ്താശേഷഭാവനാദോഷമ് ॥ 227॥
മൃത്കാര്യഭൂതോഽപി മൃദോ ന ഭിന്നഃ
കുമ്ഭോഽസ്തി സര്വത്ര തു മൃത്സ്വരൂപാത് ।
ന കുമ്ഭരൂപം പൃഥഗസ്തി കുമ്ഭഃ
കുതോ മൃഷാ കല്പിതനാമമാത്രഃ ॥ 228॥
കേനാപി മൃദ്ഭിന്നതയാ സ്വരൂപം
ഘടസ്യ സന്ദര്ശയിതും ന ശക്യതേ ।
അതോ ഘടഃ കല്പിത ഏവ മോഹാ-
ന്മൃദേവ സത്യം പരമാര്ഥഭൂതമ് ॥ 229॥
സദ്ബ്രഹ്മകാര്യം സകലം സദേവം (പാഠഭേദഃ - സദൈവ)
തന്മാത്രമേതന്ന തതോഽന്യദസ്തി । (പാഠഭേദഃ - സന്മാത്രമേതന്ന)
അസ്തീതി യോ വക്തി ന തസ്യ മോഹോ
വിനിര്ഗതോ നിദ്രിതവത്പ്രജല്പഃ ॥ 230॥
ബ്രഹ്മൈവേദം വിശ്വമിത്യേവ വാണീ
ശ്രൌതീ ബ്രൂതേഽഥര്വനിഷ്ഠാ വരിഷ്ഠാ ।
തസ്മാദേതദ്ബ്രഹ്മമാത്രം ഹി വിശ്വം
നാധിഷ്ഠാനാദ്ഭിന്നതാഽഽരോപിതസ്യ ॥ 231॥
സത്യം യദി സ്യാജ്ജഗദേതദാത്മനോഽ
നന്തത്ത്വഹാനിര്നിഗമാപ്രമാണതാ ।
അസത്യവാദിത്വമപീശിതുഃ സ്യാ-
ന്നൈതത്ത്രയം സാധു ഹിതം മഹാത്മനാമ് ॥ 232॥
ഈശ്വരോ വസ്തുതത്ത്വജ്ഞോ ന ചാഹം തേഷ്വവസ്ഥിതഃ ।
ന ച മത്സ്ഥാനി ഭൂതാനീത്യേവമേവ വ്യചീക്ലൃപത് ॥ 233॥
(പാഠഭേദഃ - വ്യചീകഥത്)
യദി സത്യം ഭവേദ്വിശ്വം സുഷുപ്താവുപലഭ്യതാമ് ।
യന്നോപലഭ്യതേ കിഞ്ചിദതോഽസത്സ്വപ്നവന്മൃഷാ ॥ 234॥
അതഃ പൃഥങ്നാസ്തി ജഗത്പരാത്മനഃ
പൃഥക്പ്രതീതിസ്തു മൃഷാ ഗുണാദിവത് । ഗുണാഹിവത്
ആരോപിതസ്യാസ്തി കിമര്ഥവത്താഽ-
ധിഷ്ഠാനമാഭാതി തഥാ ഭ്രമേണ ॥ 235॥
ഭ്രാന്തസ്യ യദ്യദ്ഭ്രമതഃ പ്രതീതം
ബ്രഹ്മൈവ തത്തദ്രജതം ഹി ശുക്തിഃ ।
ഇദന്തയാ ബ്രഹ്മ സദൈവ രൂപ്യതേ (പാഠഭേദഃ - സദേവ)
ത്വാരോപിതം ബ്രഹ്മണി നാമമാത്രമ് ॥ 236॥
അതഃ പരം ബ്രഹ്മ സദദ്വിതീയം
വിശുദ്ധവിജ്ഞാനഘനം നിരഞ്ജനമ് ।
പ്രശാന്തമാദ്യന്തവിഹീനമക്രിയം
നിരന്തരാനന്ദരസസ്വരൂപമ് ॥ 237॥
നിരസ്തമായാകൃതസര്വഭേദം
നിത്യം സുഖം നിഷ്കലമപ്രമേയമ് । (പാഠഭേദഃ - നിത്യം ധ്രുവം)
അരൂപമവ്യക്തമനാഖ്യമവ്യയം
ജ്യോതിഃ സ്വയം കിഞ്ചിദിദം ചകാസ്തി ॥ 238॥
ജ്ഞാതൃജ്ഞേയജ്ഞാനശൂന്യമനന്തം നിര്വികല്പകമ് ।
കേവലാഖണ്ഡചിന്മാത്രം പരം തത്ത്വം വിദുര്ബുധാഃ ॥ 239॥
അഹേയമനുപാദേയം മനോവാചാമഗോചരമ് ।
അപ്രമേയമനാദ്യന്തം ബ്രഹ്മ പൂര്ണമഹം മഹഃ ॥ 240॥
(പാഠഭേദഃ - പൂര്ണം മഹന്മഹഃ)
തത്ത്വമ്പദാഭ്യാമഭിധീയമാനയോഃ
ബ്രഹ്മാത്മനോഃ ശോധിതയോര്യദീത്ഥമ് । (പാഠഭേദഃ - ശോധിതയോര്യദിത്ഥമ്)
ശ്രുത്യാ തയോസ്തത്ത്വമസീതി സമ്യഗ്
ഏകത്വമേവ പ്രതിപാദ്യതേ മുഹുഃ ॥ 241-
ഏക്യം തയോര്ലക്ഷിതയോര്ന വാച്യയോഃ
നിഗദ്യതേഽന്യോന്യവിരുദ്ധധര്മിണോഃ ।
ഖദ്യോതഭാന്വോരിവ രാജഭൃത്യയോഃ
കൂപാമ്ബുരാശ്യോഃ പരമാണുമേര്വോഃ ॥ 242॥
തയോര്വിരോധോഽയമുപാധികല്പിതോ
ന വാസ്തവഃ കശ്ചിദുപാധിരേഷഃ ।
ഈശസ്യ മായാ മഹദാദികാരണം
ജീവസ്യ കാര്യം ശഋണു പഞ്ചകോശമ് ॥ 243॥
(പാഠഭേദഃ - പഞ്ചകോശാഃ)
ഏതാവുപാധീ പരജീവയോസ്തയോഃ
സമ്യങ്നിരാസേ ന പരോ ന ജീവഃ ।
രാജ്യം നരേന്ദ്രസ്യ ഭടസ്യ ഖേടക്-
സ്തയോരപോഹേ ന ഭടോ ന രാജാ ॥ 244॥
അഥാത ആദേശ ഇതി ശ്രുതിഃ സ്വയം
നിഷേധതി ബ്രഹ്മണി കല്പിതം ദ്വയമ് ।
ശ്രുതിപ്രമാണാനുഗൃഹീതബോധാ- (പാഠഭേദഃ - പ്രമാണാനുഗൃഹീതയുക്ത്യാ)
ത്തയോര്നിരാസഃ കരണീയ ഏവ ॥ 245॥
നേദം നേദം കല്പിതത്വാന്ന സത്യം
രജ്ജുദൃഷ്ടവ്യാലവത്സ്വപ്നവച്ച । (പാഠഭേദഃ - രജ്ജൌ)
ഇത്ഥം ദൃശ്യം സാധുയുക്ത്യാ വ്യപോഹ്യ
ജ്ഞേയഃ പശ്ചാദേകഭാവസ്തയോര്യഃ ॥ 246॥
തതസ്തു തൌ ലക്ഷണയാ സുലക്ഷ്യൌ
തയോരഖണ്ഡൈകരസത്വസിദ്ധയേ ।
നാലം ജഹത്യാ ന തഥാഽജഹത്യാ
കിന്തൂഭയാര്ഥാത്മികയൈവ ഭാവ്യമ് ॥ 247॥
(പാഠഭേദഃ - ഭയാര്ഥൈകതയൈവ)
സ ദേവദത്തോഽയമിതീഹ ചൈകതാ
വിരുദ്ധധര്മാംശമപാസ്യ കഥ്യതേ ।
യഥാ തഥാ തത്ത്വമസീതിവാക്യേ
വിരുദ്ധധര്മാനുഭയത്ര ഹിത്വാ ॥ 248॥
സംലക്ഷ്യ ചിന്മാത്രതയാ സദാത്മനോഃ
അഖണ്ഡഭാവഃ പരിചീയതേ ബുധൈഃ ।
ഏവം മഹാവാക്യശതേന കഥ്യതേ
ബ്രഹ്മാത്മനോരൈക്യമഖണ്ഡഭാവഃ ॥ 249॥
അസ്ഥൂലമിത്യേതദസന്നിരസ്യ
സിദ്ധം സ്വതോ വ്യോമവദപ്രതര്ക്യമ് ।
അതോ മൃഷാമാത്രമിദം പ്രതീതം
ജഹീഹി യത്സ്വാത്മതയാ ഗൃഹീതമ് ।
ബ്രഹ്മാഹമിത്യേവ വിശുദ്ധബുദ്ധ്യാ
വിദ്ധി സ്വമാത്മാനമഖണ്ഡബോധമ് ॥ 250॥
മൃത്കാര്യം സകലം ഘടാദി സതതം മൃന്മാത്രമേവാഹിതം (പാഠഭേദഃ - മൃന്മാത്രമേവാഭിതഃ)
തദ്വത്സജ്ജനിതം സദാത്മകമിദം സന്മാത്രമേവാഖിലമ് ।
യസ്മാന്നാസ്തി സതഃ പരം കിമപി തത്സത്യം സ ആത്മാ സ്വയം
തസ്മാത്തത്ത്വമസി പ്രശാന്തമമലം ബ്രഹ്മാദ്വയം യത്പരമ് ॥ 251॥
നിദ്രാകല്പിതദേശകാലവിഷയജ്ഞാത്രാദി സര്വം യഥാ
മിഥ്യാ തദ്വദിഹാപി ജാഗ്രതി ജഗത്സ്വാജ്ഞാനകാര്യത്വതഃ ।
യസ്മാദേവമിദം ശരീരകരണപ്രാണാഹമാദ്യപ്യസത്
തസ്മാത്തത്ത്വമസി പ്രശാന്തമമലം ബ്രഹ്മാദ്വയം യത്പരമ് ॥ 252॥
യത്ര ഭ്രാന്ത്യാ കല്പിതം തദ്വിവേകേ (പാഠഭേദഃ - യദ്വിവേകേ)
തത്തന്മാത്രം നൈവ തസ്മാദ്വിഭിന്നമ് ।
സ്വപ്നേ നഷ്ടം സ്വപ്നവിശ്വം വിചിത്രം
സ്വസ്മാദ്ഭിന്നം കിന്നു ദൃഷ്ടം പ്രബോധേ ॥ 253॥
ജാതിനീതികുലഗോത്രദൂരഗം
നാമരൂപഗുണദോഷവര്ജിതമ് ।
ദേശകാലവിഷയാതിവര്തി യദ്
ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി ॥ 254॥
യത്പരം സകലവാഗഗോചരം
ഗോചരം വിമലബോധചക്ഷുഷഃ ।
ശുദ്ധചിദ്ഘനമനാദി വസ്തു യദ്
ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി ॥ 255॥
ഷഡ്ഭിരൂര്മിഭിരയോഗി യോഗിഹൃദ്-
ഭാവിതം ന കരണൈര്വിഭാവിതമ് ।
ബുദ്ധ്യവേദ്യമനവദ്യമസ്തി യദ് (പാഠഭേദഃ - ഭൂതി യദ്)
ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി ॥ 256॥
ഭ്രാന്തികല്പിതജഗത്കലാശ്രയം
സ്വാശ്രയം ച സദസദ്വിലക്ഷണമ് ।
നിഷ്കലം നിരുപമാനവദ്ധി യദ് (പാഠഭേദഃ - നിരുപമാനമൃദ്ധിമത്)
ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി ॥ 257॥
ജന്മവൃദ്ധിപരിണത്യപക്ഷയ-
വ്യാധിനാശനവിഹീനമവ്യയമ് ।
വിശ്വസൃഷ്ട്യവവിഘാതകാരണം (പാഠഭേദഃ - വനഘാതകാരണം)
ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി ॥ 258॥
അസ്തഭേദമനപാസ്തലക്ഷണം
നിസ്തരങ്ഗജലരാശിനിശ്ചലമ് ।
നിത്യമുക്തമവിഭക്തമൂര്തി യദ്
ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി ॥ 259॥
ഏകമേവ സദനേകകാരണം
കാരണാന്തരനിരാസ്യകാരണമ് । (പാഠഭേദഃ - സകാരണമ്)
കാര്യകാരണവിലക്ഷണം സ്വയം
ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി ॥ 260॥
നിര്വികല്പകമനല്പമക്ഷരം
യത്ക്ഷരാക്ഷരവിലക്ഷണം പരമ് ।
നിത്യമവ്യയസുഖം നിരഞ്ജനം
ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി ॥ 261॥
യദ്വിഭാതി സദനേകധാ ഭ്രമാ-
ന്നാമരൂപഗുണവിക്രിയാത്മനാ ।
ഹേമവത്സ്വയമവിക്രിയം സദാ
ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി ॥ 262॥
യച്ചകാസ്ത്യനപരം പരാത്പരം
പ്രത്യഗേകരസമാത്മലക്ഷണമ് ।
സത്യചിത്സുഖമനന്തമവ്യയം
ബ്രഹ്മ തത്ത്വമസി ഭാവയാത്മനി ॥ 263॥
ഉക്തമര്ഥമിമമാത്മനി സ്വയം
ഭാവയേത്പ്രഥിതയുക്തിഭിര്ധിയാ । (പാഠഭേദഃ - ഭാവയ പ്രഥിത)
സംശയാദിരഹിതം കരാമ്ബുവത്
തേന തത്ത്വനിഗമോ ഭവിഷ്യതി ॥ 264॥
സമ്ബോധമാത്രം പരിശുദ്ധതത്ത്വം (പാഠഭേദഃ - സ്വം ബോധമാത്രം)
വിജ്ഞായ സങ്ഘേ നൃപവച്ച സൈന്യേ ।
തദാശ്രയഃ സ്വാത്മനി സര്വദാ സ്ഥിതോ (പാഠഭേദഃ - തദാത്മനൈവാത്മനി)
വിലാപയ ബ്രഹ്മണി വിശ്വജാതമ് ॥ 265॥
(പാഠഭേദഃ - ദൃശ്യജാതമ്)
ബുദ്ധൌ ഗുഹായാം സദസദ്വിലക്ഷണം
ബ്രഹ്മാസ്തി സത്യം പരമദ്വിതീയമ് ।
തദാത്മനാ യോഽത്ര വസേദ്ഗുഹായാം
പുനര്ന തസ്യാങ്ഗഗുഹാപ്രവേശഃ ॥ 266॥
ജ്ഞാതേ വസ്തുന്യപി ബലവതീ വാസനാഽനാദിരേഷാ
കര്താ ഭോക്താപ്യഹമിതി ദൃഢാ യാഽസ്യ സംസാരഹേതുഃ ।
പ്രത്യഗ്ദൃഷ്ട്യാഽഽത്മനി നിവസതാ സാപനേയാ പ്രയത്നാ-
ന്മുക്തിം പ്രാഹുസ്തദിഹ മുനയോ വാസനാതാനവം യത് ॥ 267॥
അഹം മമേതി യോ ഭാവോ ദേഹാക്ഷാദാവനാത്മനി ।
അധ്യാസോഽയം നിരസ്തവ്യോ വിദുഷാ സ്വാത്മനിഷ്ഠയാ ॥ 268॥
ജ്ഞാത്വാ സ്വം പ്രത്യഗാത്മാനം ബുദ്ധിതദ്വൃത്തിസാക്ഷിണമ് ।
സോഽഹമിത്യേവ സദ്വൃത്ത്യാഽനാത്മന്യാത്മമതിം ജഹി ॥ 269॥
ലോകാനുവര്തനം ത്യക്ത്വാ ത്യക്ത്വാ ദേഹാനുവര്തനമ് ।
ശാസ്ത്രാനുവര്തനം ത്യക്ത്വാ സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു ॥ 270॥
ലോകവാസനയാ ജന്തോഃ ശാസ്ത്രവാസനയാപി ച ।
ദേഹവാസനയാ ജ്ഞാനം യഥാവന്നൈവ ജായതേ ॥ 271
സംസാരകാരാഗൃഹമോക്ഷമിച്ഛോ-
രയോമയം പാദനിബന്ധശഋങ്ഖലമ് । (പാഠഭേദഃ - നിബദ്ധ)
വദന്തി തജ്ജ്ഞാഃ പടു വാസനാത്രയം
യോഽസ്മാദ്വിമുക്തഃ സമുപൈതി മുക്തിമ് ॥ 272॥
ജലാദിസംസര്ഗവശാത്പ്രഭൂത- (പാഠഭേദഃ - ജലാദിസമ്പര്കവശാത്)
ദുര്ഗന്ധധൂതാഽഗരുദിവ്യവാസനാ ।
സങ്ഘര്ഷണേനൈവ വിഭാതി സമ്യ-
ഗ്വിധൂയമാനേ സതി ബാഹ്യഗന്ധേ ॥ 273॥
അന്തഃശ്രിതാനന്തദുരന്തവാസനാ-
ധൂലീവിലിപ്താ പരമാത്മവാസനാ ।
പ്രജ്ഞാതിസങ്ഘര്ഷണതോ വിശുദ്ധാ
പ്രതീയതേ ചന്ദനഗന്ധവത് സ്ഫുടമ് ॥ 274॥
(പാഠഭേദഃ - സ്ഫുടാ)
അനാത്മവാസനാജാലൈസ്തിരോഭൂതാത്മവാസനാ ।
നിത്യാത്മനിഷ്ഠയാ തേഷാം നാശേ ഭാതി സ്വയം സ്ഫുടമ് ॥ 275॥
(പാഠഭേദഃ - സ്ഫുടാ)
യഥാ യഥാ പ്രത്യഗവസ്ഥിതം മനഃ
തഥാ തഥാ മുഞ്ചതി ബാഹ്യവാസനാമ് । (പാഠഭേദഃ - ബാഹ്യവാസനാഃ)
നിഃശേഷമോക്ഷേ സതി വാസനാനാം
ആത്മാനുഭൂതിഃ പ്രതിബന്ധശൂന്യാ ॥ 276॥
സ്വാത്മന്യേവ സദാ സ്ഥിത്വാ മനോ നശ്യതി യോഗിനഃ । (പാഠഭേദഃ - സ്ഥിത്യാ)
വാസനാനാം ക്ഷയശ്ചാതഃ സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു ॥ 277॥
തമോ ദ്വാഭ്യാം രജഃ സത്ത്വാത്സത്ത്വം ശുദ്ധേന നശ്യതി ।
തസ്മാത്സത്ത്വമവഷ്ടഭ്യ സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു ॥ 278॥
പ്രാരബ്ധം പുഷ്യതി വപുരിതി നിശ്ചിത്യ നിശ്ചലഃ ।
ധൈര്യമാലമ്ബ്യ യത്നേന സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു ॥ 279॥
നാഹം ജീവഃ പരം ബ്രഹ്മേത്യതദ്വ്യാവൃത്തിപൂര്വകമ് ।
വാസനാവേഗതഃ പ്രാപ്തസ്വാധ്യാസാപനയം കുരു ॥ 280॥
ശ്രുത്യാ യുക്ത്യാ സ്വാനുഭൂത്യാ ജ്ഞാത്വാ സാര്വാത്മ്യമാത്മനഃ ।
ക്വചിദാഭാസതഃ പ്രാപ്തസ്വാധ്യാസാപനയം കുരു ॥ 281॥
അനാദാനവിസര്ഗാഭ്യാമീഷന്നാസ്തി ക്രിയാ മുനേഃ । (പാഠഭേദഃ - അന്നാദാനവിസര്ഗാ)
തദേകനിഷ്ഠയാ നിത്യം സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു ॥ 282॥
തത്ത്വമസ്യാദിവാക്യോത്ഥബ്രഹ്മാത്മൈകത്വബോധതഃ ।
ബ്രഹ്മണ്യാത്മത്വദാര്ഢ്യായ സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു ॥ 283॥
അഹമ്ഭാവസ്യ ദേഹേഽസ്മിന്നിഃശേഷവിലയാവധി ।
സാവധാനേന യുക്താത്മാ സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു ॥ 284॥
പ്രതീതിര്ജീവജഗതോഃ സ്വപ്നവദ്ഭാതി യാവതാ ।
താവന്നിരന്തരം വിദ്വന്സ്വാധ്യാസാപനയം കുരു ॥ 285॥
നിദ്രായാ ലോകവാര്തായാഃ ശബ്ദാദേരപി വിസ്മൃതേഃ ।
ക്വചിന്നാവസരം ദത്ത്വാ ചിന്തയാത്മാനമാത്മനി ॥ 286॥
മാതാപിത്രോര്മലോദ്ഭൂതം മലമാംസമയം വപുഃ ।
ത്യക്ത്വാ ചാണ്ഡാലവദ്ദൂരം ബ്രഹ്മീഭൂയ കൃതീ ഭവ ॥ 287॥
ഘടാകാശം മഹാകാശ ഇവാത്മാനം പരാത്മനി ।
വിലാപ്യാഖണ്ഡഭാവേന തൂഷ്ണീ ഭവ സദാ മുനേ ॥ 288॥
(പാഠഭേദഃ - തൂഷ്ണീം)
സ്വപ്രകാശമധിഷ്ഠാനം സ്വയമ്ഭൂയ സദാത്മനാ ।
ബ്രഹ്മാണ്ഡമപി പിണ്ഡാണ്ഡം ത്യജ്യതാം മലഭാണ്ഡവത് ॥ 289॥
ചിദാത്മനി സദാനന്ദേ ദേഹാരൂഢാമഹന്ധിയമ് ।
നിവേശ്യ ലിങ്ഗമുത്സൃജ്യ കേവലോ ഭവ സര്വദാ ॥ 290॥
യത്രൈഷ ജഗദാഭാസോ ദര്പണാന്തഃ പുരം യഥാ ।
തദ്ബ്രഹ്മാഹമിതി ജ്ഞാത്വാ കൃതകൃത്യോ ഭവിഷ്യസി ॥ 291॥
യത്സത്യഭൂതം നിജരൂപമാദ്യം
ചിദദ്വയാനന്ദമരൂപമക്രിയമ് ।
തദേത്യ മിഥ്യാവപുരുത്സൃജേത (പാഠഭേദഃ - സൃജൈത)
ശൈലൂഷവദ്വേഷമുപാത്തമാത്മനഃ ॥ 292॥
സര്വാത്മനാ ദൃശ്യമിദം മൃഷൈവ
നൈവാഹമര്ഥഃ ക്ഷണികത്വദര്ശനാത് ।
ജാനാമ്യഹം സര്വമിതി പ്രതീതിഃ
കുതോഽഹമാദേഃ ക്ഷണികസ്യ സിധ്യേത് ॥ 293॥
അഹമ്പദാര്ഥസ്ത്വഹമാദിസാക്ഷീ
നിത്യം സുഷുപ്താവപി ഭാവദര്ശനാത് ।
ബ്രൂതേ ഹ്യജോ നിത്യ ഇതി ശ്രുതിഃ സ്വയം
തത്പ്രത്യഗാത്മാ സദസദ്വിലക്ഷണഃ ॥ 294॥
വികാരിണാം സര്വവികാരവേത്താ
നിത്യാവികാരോ ഭവിതും സമര്ഹതി । (പാഠഭേദഃ - നിത്യോഽവികാരോ)
മനോരഥസ്വപ്നസുഷുപ്തിഷു സ്ഫുടം
പുനഃ പുനര്ദൃഷ്ടമസത്ത്വമേതയോഃ ॥ 295॥
അതോഽഭിമാനം ത്യജ മാംസപിണ്ഡേ
പിണ്ഡാഭിമാനിന്യപി ബുദ്ധികല്പിതേ ।
കാലത്രയാബാധ്യമഖണ്ഡബോധം
ജ്ഞാത്വാ സ്വമാത്മാനമുപൈഹി ശാന്തിമ് ॥ 296॥
ത്യജാഭിമാനം കുലഗോത്രനാമ-
രൂപാശ്രമേഷ്വാര്ദ്രശവാശ്രിതേഷു ।
ലിങ്ഗസ്യ ധര്മാനപി കര്തൃതാദീം-
സ്ത്യക്ത്വാ ഭവാഖണ്ഡസുഖസ്വരൂപഃ ॥ 297॥
സന്ത്യന്യേ പ്രതിബന്ധാഃ പുംസഃ സംസാരഹേതവോ ദൃഷ്ടാഃ ।
തേഷാമേവം മൂലം പ്രഥമവികാരോ ഭവത്യഹങ്കാരഃ ॥ 298॥
(പാഠഭേദഃ - തേഷാമേഷാം)
യാവത്സ്യാത്സ്വസ്യ സമ്ബന്ധോഽഹങ്കാരേണ ദുരാത്മനാ ।
താവന്ന ലേശമാത്രാപി മുക്തിവാര്താ വിലക്ഷണാ ॥ 299॥
അഹങ്കാരഗ്രഹാന്മുക്തഃ സ്വരൂപമുപപദ്യതേ ।
ചന്ദ്രവദ്വിമലഃ പൂര്ണഃ സദാനന്ദഃ സ്വയമ്പ്രഭഃ ॥ 300॥
യോ വാ പുരേ സോഽഹമിതി പ്രതീതോ (പാഠഭേദഃ - പുരൈഷോഽഹമിതി)
ബുദ്ധ്യാ പ്രക്ലൃപ്തസ്തമസാഽതിമൂഢയാ । (പാഠഭേദഃ - ബുദ്ധ്യാഽവിവിക്തസ്തമസാ)
തസ്യൈവ നിഃശേഷതയാ വിനാശേ
ബ്രഹ്മാത്മഭാവഃ പ്രതിബന്ധശൂന്യഃ ॥ 301॥
ബ്രഹ്മാനന്ദനിധിര്മഹാബലവതാഽഹങ്കാരഘോരാഹിനാ
സംവേഷ്ട്യാത്മനി രക്ഷ്യതേ ഗുണമയൈശ്ചണ്ഡേസ്ത്രിഭിര്മസ്തകൈഃ (പാഠഭേദഃ - ചണ്ഡൈ)
വിജ്ഞാനാഖ്യമഹാസിനാ ശ്രുതിമതാ വിച്ഛിദ്യ ശീര്ഷത്രയം (പാഠഭേദഃ - ദ്യുതിമതാ)
നിര്മൂല്യാഹിമിമം നിധിം സുഖകരം ധീരോഽനുഭോക്തുങ്ക്ഷമഃ ॥ 302॥
യാവദ്വാ യത്കിഞ്ചിദ്വിഷദോഷസ്ഫൂര്തിരസ്തി ചേദ്ദേഹേ ।
കഥമാരോഗ്യായ ഭവേത്തദ്വദഹന്താപി യോഗിനോ മുക്ത്യൈ ॥ 303॥
അഹമോഽത്യന്തനിവൃത്ത്യാ തത്കൃതനാനാവികല്പസംഹൃത്യാ ।
പ്രത്യക്തത്ത്വവിവേകാദിദമഹമസ്മീതി വിന്ദതേ തത്ത്വമ് ॥ 304॥
(പാഠഭേദഃ - വിവേകാദയമ്)
അഹങ്കാരേ കര്തര്യഹമിതി മതിം മുഞ്ച സഹസാ (പാഠഭേദഃ - അഹങ്കര്തര്യസ്മിന്നഹമിതി)
വികാരാത്മന്യാത്മപ്രതിഫലജുഷി സ്വസ്ഥിതിമുഷി ।
യദധ്യാസാത്പ്രാപ്താ ജനിമൃതിജരാദുഃഖബഹുലാ
പ്രതീചശ്ചിന്മൂര്തേസ്തവ സുഖതനോഃ സംസൃതിരിയമ് ॥ 305॥
സദൈകരൂപസ്യ ചിദാത്മനോ വിഭോ-
രാനന്ദമൂര്തേരനവദ്യകീര്തേഃ ।
നൈവാന്യഥാ ക്വാപ്യവികാരിണസ്തേ
വിനാഹമധ്യാസമമുഷ്യ സംസൃതിഃ ॥ 306॥
തസ്മാദഹങ്കാരമിമം സ്വശത്രും
ഭോക്തുര്ഗലേ കണ്ടകവത്പ്രതീതമ് ।
വിച്ഛിദ്യ വിജ്ഞാനമഹാസിനാ സ്ഫുടം
ഭുങ്ക്ഷ്വാത്മസാമ്രാജ്യസുഖം യഥേഷ്ടമ് ॥ 307॥
തതോഽഹമാദേര്വിനിവര്ത്യ വൃത്തിം
സന്ത്യക്തരാഗഃ പരമാര്ഥലാഭാത് ।
തൂഷ്ണീം സമാസ്സ്വാത്മസുഖാനുഭൂത്യാ
പൂര്ണാത്മനാ ബ്രഹ്മണി നിര്വികല്പഃ ॥ 308॥
സമൂലകൃത്തോഽപി മഹാനഹം പുനഃ
വ്യുല്ലേഖിതഃ സ്യാദ്യദി ചേതസാ ക്ഷണമ് ।
സഞ്ജീവ്യ വിക്ഷേപശതം കരോതി
നഭസ്വതാ പ്രാവൃഷി വാരിദോ യഥാ ॥ 309॥
നിഗൃഹ്യ ശത്രോരഹമോഽവകാശഃ
ക്വചിന്ന ദേയോ വിഷയാനുചിന്തയാ ।
സ ഏവ സഞ്ജീവനഹേതുരസ്യ
പ്രക്ഷീണജമ്ബീരതരോരിവാമ്ബു ॥ 310॥
ദേഹാത്മനാ സംസ്ഥിത ഏവ കാമീ
വിലക്ഷണഃ കാമയിതാ കഥം സ്യാത് ।
അതോഽര്ഥസന്ധാനപരത്വമേവ
ഭേദപ്രസക്ത്യാ ഭവബന്ധഹേതുഃ ॥ 311॥
കാര്യപ്രവര്ധനാദ്ബീജപ്രവൃദ്ധിഃ പരിദൃശ്യതേ ।
കാര്യനാശാദ്ബീജനാശസ്തസ്മാത്കാര്യം നിരോധയേത് ॥ 312॥
വാസനാവൃദ്ധിതഃ കാര്യം കാര്യവൃദ്ധ്യാ ച വാസനാ ।
വര്ധതേ സര്വഥാ പുംസഃ സംസാരോ ന നിവര്തതേ ॥ 313॥
സംസാരബന്ധവിച്ഛിത്ത്യൈ തദ് ദ്വയം പ്രദഹേദ്യതിഃ ।
വാസനാവൃദ്ധിരേതാഭ്യാം ചിന്തയാ ക്രിയയാ ബഹിഃ ॥ 314॥
(പാഠഭേദഃ - വാസനാ പ്രേര്യതേ ഹ്യന്തഃ)
താഭ്യാം പ്രവര്ധമാനാ സാ സൂതേ സംസൃതിമാത്മനഃ ।
ത്രയാണാം ച ക്ഷയോപായഃ സര്വാവസ്ഥാസു സര്വദാ ॥ 315॥
സര്വത്ര സര്വതഃ സര്വബ്രഹ്മമാത്രാവലോകനൈഃ । (പാഠഭേദഃ - മാത്രാവലോകനമ്)
സദ്ഭാവവാസനാദാര്ഢ്യാത്തത്ത്രയം ലയമശ്നുതേ ॥ 316॥
ക്രിയാനാശേ ഭവേച്ചിന്താനാശോഽസ്മാദ്വാസനാക്ഷയഃ ।
വാസനാപ്രക്ഷയോ മോക്ഷഃ സാ ജീവന്മുക്തിരിഷ്യതേ ॥ 317॥
(പാഠഭേദഃ - സ)
സദ്വാസനാസ്ഫൂര്തിവിജൃമ്ഭണേ സതി
ഹ്യസൌ വിലീനാപ്യഹമാദിവാസനാ । (പാഠഭേദഃ - വിലീനാ ത്വഹമാദിവാസനാ)
അതിപ്രകൃഷ്ടാപ്യരുണപ്രഭായാം
വിലീയതേ സാധു യഥാ തമിസ്രാ ॥ 318॥
തമസ്തമഃകാര്യമനര്ഥജാലം
ന ദൃശ്യതേ സത്യുദിതേ ദിനേശേ ।
തഥാഽദ്വയാനന്ദരസാനുഭൂതൌ
നൈവാസ്തി ബന്ധോ ന ച ദുഃഖഗന്ധഃ ॥ 319॥
ദൃശ്യം പ്രതീതം പ്രവിലാപയന്സന് (പാഠഭേദഃ - പ്രവിലാപയന്സ്വയം)
സന്മാത്രമാനന്ദഘനം വിഭാവയന് ।
സമാഹിതഃ സന്ബഹിരന്തരം വാ
കാലം നയേഥാഃ സതി കര്മബന്ധേ ॥ 320॥
പ്രമാദോ ബ്രഹ്മനിഷ്ഠായാം ന കര്തവ്യഃ കദാചന ।
പ്രമാദോ മൃത്യുരിത്യാഹ ഭഗവാന്ബ്രഹ്മണഃ സുതഃ ॥ 321॥
ന പ്രമാദാദനര്ഥോഽന്യോ ജ്ഞാനിനഃ സ്വസ്വരൂപതഃ ।
തതോ മോഹസ്തതോഽഹന്ധീസ്തതോ ബന്ധസ്തതോ വ്യഥാ ॥ 322॥
വിഷയാഭിമുഖം ദൃഷ്ട്വാ വിദ്വാംസമപി വിസ്മൃതിഃ ।
വിക്ഷേപയതി ധീദോഷൈര്യോഷാ ജാരമിവ പ്രിയമ് ॥ 323॥
യഥാപകൃഷ്ടം ശൈവാലം ക്ഷണമാത്രം ന തിഷ്ഠതി ।
ആവൃണോതി തഥാ മായാ പ്രാജ്ഞം വാപി പരാങ്മുഖമ് ॥ 324॥
ലക്ഷ്യച്യുതം ചേദ്യദി ചിത്തമീഷദ്
ബഹിര്മുഖം സന്നിപതേത്തതസ്തതഃ ।
പ്രമാദതഃ പ്രച്യുതകേലികന്ദുകഃ
സോപാനപങ്ക്തൌ പതിതോ യഥാ തഥാ ॥ 325॥
വിഷയേഷ്വാവിശച്ചേതഃ സങ്കല്പയതി തദ്ഗുണാന് ।
സമ്യക്സങ്കല്പനാത്കാമഃ കാമാത്പുംസഃ പ്രവര്തനമ് ॥ 326॥
അതഃ പ്രമാദാന്ന പരോഽസ്തി മൃത്യുഃ
വിവേകിനോ ബ്രഹ്മവിദഃ സമാധൌ ।
സമാഹിതഃ സിദ്ധിമുപൈതി സമ്യക്
സമാഹിതാത്മാ ഭവ സാവധാനഃ ॥ 327॥
തതഃ സ്വരൂപവിഭ്രംശോ വിഭ്രഷ്ടസ്തു പതത്യധഃ ।
പതിതസ്യ വിനാ നാശം പുനര്നാരോഹ ഈക്ഷ്യതേ ॥ 328॥
സങ്കല്പം വര്ജയേത്തസ്മാത്സര്വാനര്ഥസ്യ കാരണമ് ।
അപഥ്യാനി ഹി വസ്തൂനി വ്യാധിഗ്രസ്തോ യഥോത്സൃജേ ।
ജീവതോ യസ്യ കൈവല്യം വിദേഹേ സ ച കേവലഃ ।
യത്കിഞ്ചിത് പശ്യതോ ഭേദം ഭയം ബ്രൂതേ യജുഃശ്രുതിഃ ॥ 329॥
യദാ കദാ വാപി വിപശ്ചിദേഷ
ബ്രഹ്മണ്യനന്തേഽപ്യണുമാത്രഭേദമ് ।
പശ്യത്യഥാമുഷ്യ ഭയം തദൈവ
യദ്വീക്ഷിതം ഭിന്നതയാ പ്രമാദാത് ॥ 330॥
(പാഠഭേദഃ - യദീക്ഷിതം)
ശ്രുതിസ്മൃതിന്യായശതൈര്നിഷിദ്ധേ
ദൃശ്യേഽത്ര യഃ സ്വാത്മമതിം കരോതി ।
ഉപൈതി ദുഃഖോപരി ദുഃഖജാതം
നിഷിദ്ധകര്താ സ മലിമ്ലുചോ യഥാ ॥ 331॥
സത്യാഭിസന്ധാനരതോ വിമുക്തോ
മഹത്ത്വമാത്മീയമുപൈതി നിത്യമ് ।
മിഥ്യാഭിസന്ധാനരതസ്തു നശ്യേദ്
ദൃഷ്ടം തദേതദ്യദചൌരചൌരയോഃ ॥ 332॥
(പാഠഭേദഃ - ചോരചോരയോഃ)
യതിരസദനുസന്ധിം ബന്ധഹേതും വിഹായ
സ്വയമയമഹമസ്മീത്യാത്മദൃഷ്ട്യൈവ തിഷ്ഠേത്
സുഖയതി നനു നിഷ്ഠാ ബ്രഹ്മണി സ്വാനുഭൂത്യാ
ഹരതി പരമവിദ്യാകാര്യദുഃഖം പ്രതീതമ് ॥ 333॥
ബാഹ്യാനുസന്ധിഃ പരിവര്ധയേത്ഫലം (പാഠഭേദഃ - ബാഹ്യാഭിസന്ധിഃ)
ദുര്വാസനാമേവ തതസ്തതോഽധികാമ് ।
ജ്ഞാത്വാ വിവേകൈഃ പരിഹൃത്യ ബാഹ്യം
സ്വാത്മാനുസന്ധിം വിദധീത നിത്യമ് ॥ 334॥
ബാഹ്യേ നിരുദ്ധേ മനസഃ പ്രസന്നതാ
മനഃപ്രസാദേ പരമാത്മദര്ശനമ് ।
തസ്മിന്സുദൃഷ്ടേ ഭവബന്ധനാശോ
ബഹിര്നിരോധഃ പദവീ വിമുക്തേഃ ॥ 335॥
കഃ പണ്ഡിതഃ സന്സദസദ്വിവേകീ
ശ്രുതിപ്രമാണഃ പരമാര്ഥദര്ശീ ।
ജാനന്ഹി കുര്യാദസതോഽവലമ്ബം
സ്വപാതഹേതോഃ ശിശുവന്മുമുക്ഷുഃ ॥ 336॥
ദേഹാദിസംസക്തിമതോ ന മുക്തിഃ
മുക്തസ്യ ദേഹാദ്യഭിമത്യഭാവഃ ।
സുപ്തസ്യ നോ ജാഗരണം ന ജാഗ്രതഃ
സ്വപ്നസ്തയോര്ഭിന്നഗുണാശ്രയത്വാത് ॥ 337॥
അന്തര്ബഹിഃ സ്വം സ്ഥിരജങ്ഗമേഷു
ജ്ഞാത്വാഽഽത്മനാധാരതയാ വിലോക്യ । (പാഠഭേദഃ - ജ്ഞാനാത്മന്)
ത്യക്താഖിലോപാധിരഖണ്ഡരൂപഃ
പൂര്ണാത്മനാ യഃ സ്ഥിത ഏഷ മുക്തഃ ॥ 338॥
സര്വാത്മനാ ബന്ധവിമുക്തിഹേതുഃ
സര്വാത്മഭാവാന്ന പരോഽസ്തി കശ്ചിത് ।
ദൃശ്യാഗ്രഹേ സത്യുപപദ്യതേഽസൌ
സര്വാത്മഭാവോഽസ്യ സദാത്മനിഷ്ഠയാ ॥ 339॥
ദൃശ്യസ്യാഗ്രഹണം കഥം നു ഘടതേ ദേഹാത്മനാ തിഷ്ഠതോ
ബാഹ്യാര്ഥാനുഭവപ്രസക്തമനസസ്തത്തത്ക്രിയാം കുര്വതഃ ।
സന്ന്യസ്താഖിലധര്മകര്മവിഷയൈര്നിത്യാത്മനിഷ്ഠാപരൈഃ
തത്ത്വജ്ഞൈഃ കരണീയമാത്മനി സദാനന്ദേച്ഛുഭിര്യത്നതഃ ॥ 340॥
സര്വാത്മസിദ്ധയേ ഭിക്ഷോഃ കൃതശ്രവണകര്മണഃ । (പാഠഭേദഃ - സാര്വാത്മ്യ)
സമാധിം വിദധാത്യേഷാ ശാന്തോ ദാന്ത ഇതി ശ്രുതിഃ ॥ 341॥
ആരൂഢശക്തേരഹമോ വിനാശഃ
കര്തുന്ന ശക്യ സഹസാപി പണ്ഡിതൈഃ । (പാഠഭേദഃ - കര്തും ന)
യേ നിര്വികല്പാഖ്യസമാധിനിശ്ചലാഃ
താനന്തരാഽനന്തഭവാ ഹി വാസനാഃ ॥ 342॥
അഹമ്ബുദ്ധ്യൈവ മോഹിന്യാ യോജയിത്വാഽഽവൃതേര്ബലാത് ।
വിക്ഷേപശക്തിഃ പുരുഷം വിക്ഷേപയതി തദ്ഗുണൈഃ ॥ 343॥
വിക്ഷേപശക്തിവിജയോ വിഷമോ വിധാതും
നിഃശേഷമാവരണശക്തിനിവൃത്ത്യഭാവേ ।
ദൃഗ്ദൃശ്യയോഃ സ്ഫുടപയോജലവദ്വിഭാഗേ
നശ്യേത്തദാവരണമാത്മനി ച സ്വഭാവാത് ।
നിഃസംശയേന ഭവതി പ്രതിബന്ധശൂന്യോ
വിക്ഷേപണം ന ഹി തദാ യദി ചേന്മൃഷാര്ഥേ ॥ 344॥
(പാഠഭേദഃ - നിക്ഷേപണം)
സമ്യഗ്വിവേകഃ സ്ഫുടബോധജന്യോ
വിഭജ്യ ദൃഗ്ദൃശ്യപദാര്ഥതത്ത്വമ് ।
ഛിനത്തി മായാകൃതമോഹബന്ധം
യസ്മാദ്വിമുക്തസ്തു പുനര്ന സംസൃതിഃ ॥ 345॥
(പാഠഭേദഃ - വിമുക്തസ്യ)
പരാവരൈകത്വവിവേകവഹ്നിഃ
ദഹത്യവിദ്യാഗഹനം ഹ്യശേഷമ് ।
കിം സ്യാത്പുനഃ സംസരണസ്യ ബീജം
അദ്വൈതഭാവം സമുപേയുഷോഽസ്യ ॥ 346॥
ആവരണസ്യ നിവൃത്തിര്ഭവതി ഹി സമ്യക്പദാര്ഥദര്ശനതഃ ।
മിഥ്യാജ്ഞാനവിനാശസ്തദ്വിക്ഷേപജനിതദുഃഖനിവൃത്തിഃ ॥ 347॥
ഏതത്ത്രിതയം ദൃഷ്ടം സമ്യഗ്രജ്ജുസ്വരൂപവിജ്ഞാനാത് ।
തസ്മാദ്വസ്തുസതത്ത്വം ജ്ഞാതവ്യം ബന്ധമുക്തയേ വിദുഷാ ॥ 348॥
അയോഽഗ്നിയോഗാദിവ സത്സമന്വയാന്
മാത്രാദിരൂപേണ വിജൃമ്ഭതേ ധീഃ ।
തത്കാര്യമേതദ്ദ്വിതയം യതോ മൃഷാ (പാഠഭേദഃ - തത്കാര്യമേവ ത്രിതയം)
ദൃഷ്ടം ഭ്രമസ്വപ്നമനോരഥേഷു ॥ 349॥
തതോ വികാരാഃ പ്രകൃതേരഹമ്മുഖാ
ദേഹാവസാനാ വിഷയാശ്ച സര്വേ ।
ക്ഷണേഽന്യഥാഭാവിതയാ ഹ്യമീഷാ- (പാഠഭേദഃ - ഭാവിന ഏഷ ആത്മാ)
മസത്ത്വമാത്മാ തു കദാപി നാന്യഥാ ॥ 350॥
(പാഠഭേദഃ - മസത്ത്വമാത്മാ തു കദാപി)
നിത്യാദ്വയാഖണ്ഡചിദേകരൂപോ
ബുദ്ധ്യാദിസാക്ഷീ സദസദ്വിലക്ഷണഃ ।
അഹമ്പദപ്രത്യയലക്ഷിതാര്ഥഃ
പ്രത്യക് സദാനന്ദഘനഃ പരാത്മാ ॥ 351॥
ഇത്ഥം വിപശ്ചിത്സദസദ്വിഭജ്യ
നിശ്ചിത്യ തത്ത്വം നിജബോധദൃഷ്ട്യാ ।
ജ്ഞാത്വാ സ്വമാത്മാനമഖണ്ഡബോധം
തേഭ്യോ വിമുക്തഃ സ്വയമേവ ശാമ്യതി ॥ 352॥
അജ്ഞാനഹൃദയഗ്രന്ഥേര്നിഃശേഷവിലയസ്തദാ ।
സമാധിനാഽവികല്പേന യദാഽദ്വൈതാത്മദര്ശനമ് ॥ 353॥
ത്വമഹമിദമിതീയം കല്പനാ ബുദ്ധിദോഷാത്
പ്രഭവതി പരമാത്മന്യദ്വയേ നിര്വിശേഷേ ।
പ്രവിലസതി സമാധാവസ്യ സര്വോ വികല്പോ
വിലയനമുപഗച്ഛേദ്വസ്തുതത്ത്വാവധൃത്യാ ॥ 354॥
ശാന്തോ ദാന്തഃ പരമുപരതഃ ക്ഷാന്തിയുക്തഃ സമാധിം
കുര്വന്നിത്യം കലയതി യതിഃ സ്വസ്യ സര്വാത്മഭാവമ് ।
തേനാവിദ്യാതിമിരജനിതാന്സാധു ദഗ്ധ്വാ വികല്പാന്
ബ്രഹ്മാകൃത്യാ നിവസതി സുഖം നിഷ്ക്രിയോ നിര്വികല്പഃ ॥ 355॥
സമാഹിതാ യേ പ്രവിലാപ്യ ബാഹ്യം
ശ്രോത്രാദി ചേതഃ സ്വമഹം ചിദാത്മനി ।
ത ഏവ മുക്താ ഭവപാശബന്ധൈഃ
നാന്യേ തു പാരോക്ഷ്യകഥാഭിധായിനഃ ॥ 356॥
ഉപാധിഭേദാത്സ്വയമേവ ഭിദ്യതേ (പാഠഭേദഃ - യോഗാത്സ്വയമേവ)
ചോപാധ്യപോഹേ സ്വയമേവ കേവലഃ ।
തസ്മാദുപാധേര്വിലയായ വിദ്വാന്
വസേത്സദാഽകല്പസമാധിനിഷ്ഠയാ ॥ 357॥
സതി സക്തോ നരോ യാതി സദ്ഭാവം ഹ്യേകനിഷ്ഠയാ ।
കീടകോ ഭ്രമരം ധ്യായന് ഭ്രമരത്വായ കല്പതേ ॥ 358॥
ക്രിയാന്തരാസക്തിമപാസ്യ കീടകോ
ധ്യായന്നലിത്വം ഹ്യലിഭാവമൃച്ഛതി । (പാഠഭേദഃ - ധ്യായന്യഥാലിം)
തഥൈവ യോഗീ പരമാത്മതത്ത്വം
ധ്യാത്വാ സമായാതി തദേകനിഷ്ഠയാ ॥ 359॥
അതീവ സൂക്ഷ്മം പരമാത്മതത്ത്വം
ന സ്ഥൂലദൃഷ്ട്യാ പ്രതിപത്തുമര്ഹതി ।
സമാധിനാത്യന്തസുസൂക്ഷ്മവൃത്ത്യാ
ജ്ഞാതവ്യമാര്യൈരതിശുദ്ധബുദ്ധിഭിഃ ॥ 360॥
യഥാ സുവര്ണം പുടപാകശോധിതം
ത്യക്ത്വാ മലം സ്വാത്മഗുണം സമൃച്ഛതി ।
തഥാ മനഃ സത്ത്വരജസ്തമോമലം
ധ്യാനേന സന്ത്യജ്യ സമേതി തത്ത്വമ് ॥ 361॥
നിരന്തരാഭ്യാസവശാത്തദിത്ഥം
പക്വം മനോ ബ്രഹ്മണി ലീയതേ യദാ ।
തദാ സമാധിഃ സവികല്പവര്ജിതഃ (പാഠഭേദഃ - സ വികല്പവര്ജിതഃ)
സ്വതോഽദ്വയാനന്ദരസാനുഭാവകഃ ॥ 362॥
സമാധിനാഽനേന സമസ്തവാസനാ-
ഗ്രന്ഥേര്വിനാശോഽഖിലകര്മനാശഃ ।
അന്തര്ബഹിഃ സര്വത ഏവ സര്വദാ
സ്വരൂപവിസ്ഫൂര്തിരയത്നതഃ സ്യാത് ॥ 363॥
ശ്രുതേഃ ശതഗുണം വിദ്യാന്മനനം മനനാദപി ।
നിദിധ്യാസം ലക്ഷഗുണമനന്തം നിര്വികല്പകമ് ॥ 364॥
നിര്വികല്പകസമാധിനാ സ്ഫുടം
ബ്രഹ്മതത്ത്വമവഗമ്യതേ ധ്രുവമ് ।
നാന്യഥാ ചലതയാ മനോഗതേഃ
പ്രത്യയാന്തരവിമിശ്രിതം ഭവേത് ॥ 365॥
അതഃ സമാധത്സ്വ യതേന്ദ്രിയഃ സന്
നിരന്തരം ശാന്തമനാഃ പ്രതീചി ।
വിധ്വംസയ ധ്വാന്തമനാദ്യവിദ്യയാ
കൃതം സദേകത്വവിലോകനേന ॥ 366॥
യോഗസ്യ പ്രഥമദ്വാരം വാങ്നിരോധോഽപരിഗ്രഹഃ । (പാഠഭേദഃ - പ്രഥമം ദ്വാരം)
നിരാശാ ച നിരീഹാ ച നിത്യമേകാന്തശീലതാ ॥ 367॥
ഏകാന്തസ്ഥിതിരിന്ദ്രിയോപരമണേ ഹേതുര്ദമശ്ചേതസഃ
സംരോധേ കരണം ശമേന വിലയം യായാദഹംവാസനാ ।
തേനാനന്ദരസാനുഭൂതിരചലാ ബ്രാഹ്മീ സദാ യോഗിനഃ
തസ്മാച്ചിത്തനിരോധ ഏവ സതതം കാര്യഃ പ്രയത്നോ മുനേഃ ॥ 368॥
പ്രയത്നാന്മുനേഃ
വാചം നിയച്ഛാത്മനി തം നിയച്ഛ
ബുദ്ധൌ ധിയം യച്ഛ ച ബുദ്ധിസാക്ഷിണി ।
തം ചാപി പൂര്ണാത്മനി നിര്വികല്പേ
വിലാപ്യ ശാന്തിം പരമാം ഭജസ്വ ॥ 369॥
ദേഹപ്രാണേന്ദ്രിയമനോബുദ്ധ്യാദിഭിരുപാധിഭിഃ ।
യൈര്യൈര്വൃത്തേഃസമായോഗസ്തത്തദ്ഭാവോഽസ്യ യോഗിനഃ ॥ 370॥
തന്നിവൃത്ത്യാ മുനേഃ സമ്യക് സര്വോപരമണം സുഖമ് ।
സന്ദൃശ്യതേ സദാനന്ദരസാനുഭവവിപ്ലവഃ ॥ 371॥
അന്തസ്ത്യാഗോ ബഹിസ്ത്യാഗോ വിരക്തസ്യൈവ യുജ്യതേ ।
ത്യജത്യന്തര്ബഹിഃസങ്ഗം വിരക്തസ്തു മുമുക്ഷയാ ॥ 372॥
ബഹിസ്തു വിഷയൈഃ സങ്ഗം തഥാന്തരഹമാദിഭിഃ । (പാഠഭേദഃ - സങ്ഗഃ)
വിരക്ത ഏവ ശക്നോതി ത്യക്തും ബ്രഹ്മണി നിഷ്ഠിതഃ ॥ 373॥
വൈരാഗ്യബോധൌ പുരുഷസ്യ പക്ഷിവത്
പക്ഷൌ വിജാനീഹി വിചക്ഷണ ത്വമ് ।
വിമുക്തിസൌധാഗ്രലതാധിരോഹണം
താഭ്യാം വിനാ നാന്യതരേണ സിധ്യതി ॥ 374॥
അത്യന്തവൈരാഗ്യവതഃ സമാധിഃ
സമാഹിതസ്യൈവ ദൃഢപ്രബോധഃ ।
പ്രബുദ്ധതത്ത്വസ്യ ഹി ബന്ധമുക്തിഃ
മുക്താത്മനോ നിത്യസുഖാനുഭൂതിഃ ॥ 375॥
വൈരാഗ്യാന്ന പരം സുഖസ്യ ജനകം പശ്യാമി വശ്യാത്മനഃ
തച്ചേച്ഛുദ്ധതരാത്മബോധസഹിതം സ്വാരാജ്യസാമ്രാജ്യധുക് ।
ഏതദ്ദ്വാരമജസ്രമുക്തിയുവതേര്യസ്മാത്ത്വമസ്മാത്പരം
സര്വത്രാസ്പൃഹയാ സദാത്മനി സദാ പ്രജ്ഞാം കുരു ശ്രേയസേ ॥ 376॥
ആശാം ഛിന്ദ്ധി വിഷോപമേഷു വിഷയേഷ്വേഷൈവ മൃത്യോഃ കൃതി- (പാഠഭേദഃ - മൃത്യോഃ സൃതി)
സ്ത്യക്ത്വാ ജാതികുലാശ്രമേഷ്വഭിമതിം മുഞ്ചാതിദൂരാത്ക്രിയാഃ ।
ദേഹാദാവസതി ത്യജാത്മധിഷണാം പ്രജ്ഞാം കുരുഷ്വാത്മനി
ത്വം ദ്രഷ്ടാസ്യമനോഽസി നിര്ദ്വയപരം ബ്രഹ്മാസി യദ്വസ്തുതഃ ॥ 377॥
(പാഠഭേദഃ - ദ്രഷ്ടാസ്യമലോ)
ലക്ഷ്യേ ബ്രഹ്മണി മാനസം ദൃഢതരം സംസ്ഥാപ്യ ബാഹ്യേന്ദ്രിയം
സ്വസ്ഥാനേ വിനിവേശ്യ നിശ്ചലതനുശ്ചോപേക്ഷ്യ ദേഹസ്ഥിതിമ് ।
ബ്രഹ്മാത്മൈക്യമുപേത്യ തന്മയതയാ ചാഖണ്ഡവൃത്ത്യാഽനിശം
ബ്രഹ്മാനന്ദരസം പിബാത്മനി മുദാ ശൂന്യൈഃ കിമന്യൈര്ഭൃശമ് ॥ 378॥
(പാഠഭേദഃ - കിമന്യൈര്ഭ്രമൈഃ)
അനാത്മചിന്തനം ത്യക്ത്വാ കശ്മലം ദുഃഖകാരണമ് ।
ചിന്തയാത്മാനമാനന്ദരൂപം യന്മുക്തികാരണമ് ॥ 379॥
ഏഷ സ്വയഞ്ജ്യോതിരശേഷസാക്ഷീ
വിജ്ഞാനകോശോ വിലസത്യജസ്രമ് । വിജ്ഞാനകോശേ
ലക്ഷ്യം വിധായൈനമസദ്വിലക്ഷണ-
മഖണ്ഡവൃത്ത്യാഽഽത്മതയാഽനുഭാവയ ॥ 380॥
ഏതമച്ഛിന്നയാ വൃത്ത്യാ പ്രത്യയാന്തരശൂന്യയാ ।
ഉല്ലേഖയന്വിജാനീയാത്സ്വസ്വരൂപതയാ സ്ഫുടമ് ॥ 381॥
അത്രാത്മത്വം ദൃഢീകുര്വന്നഹമാദിഷു സന്ത്യജന് ।
ഉദാസീനതയാ തേഷു തിഷ്ഠേത്സ്ഫുടഘടാദിവത് ॥ 382॥
(പാഠഭേദഃ - തിഷ്ഠേദ്ഘടപടാദിവത്)
വിശുദ്ധമന്തഃകരണം സ്വരൂപേ
നിവേശ്യ സാക്ഷിണ്യവബോധമാത്രേ ।
ശനൈഃ ശനൈര്നിശ്ചലതാമുപാനയന്
പൂര്ണം സ്വമേവാനുവിലോകയേത്തതഃ ॥ 383॥
(പാഠഭേദഃ - പൂര്ണത്വമേവാനു)
ദേഹേന്ദ്രിയപ്രാണമനോഽഹമാദിഭിഃ
സ്വാജ്ഞാനക്ലൃപ്തൈരഖിലൈരുപാധിഭിഃ ।
വിമുക്തമാത്മാനമഖണ്ഡരൂപം
പൂര്ണം മഹാകാശമിവാവലോകയേത് ॥ 384॥
ഘടകലശകുസൂലസൂചിമുഖ്യൈഃ
ഗഗനമുപാധിശതൈര്വിമുക്തമേകമ് ।
ഭവതി ന വിവിധം തഥൈവ ശുദ്ധം
പരമഹമാദിവിമുക്തമേകമേവ ॥ 385॥
ബ്രഹ്മാദിസ്തമ്ബപര്യന്താ മൃഷാമാത്രാ ഉപാധയഃ । (പാഠഭേദഃ - ബ്രഹ്മാദ്യാഃ സ്തമ്ബ)
തതഃ പൂര്ണം സ്വമാത്മാനം പശ്യേദേകാത്മനാ സ്ഥിതമ് ॥ 386॥
യത്ര ഭ്രാന്ത്യാ കല്പിതം തദ്വിവേകേ (പാഠഭേദഃ - യദ്വിവേകേ)
തത്തന്മാത്രം നൈവ തസ്മാദ്വിഭിന്നമ് ।
ഭ്രാന്തേര്നാശേ ഭാതി ദൃഷ്ടാഹിതത്ത്വം (പാഠഭേദഃ - ഭ്രാന്തിദൃഷ്ടാ)
രജ്ജുസ്തദ്വദ്വിശ്വമാത്മസ്വരൂപമ് ॥ 387॥
സ്വയം ബ്രഹ്മാ സ്വയം വിഷ്ണുഃ സ്വയമിന്ദ്രഃ സ്വയം ശിവഃ ।
സ്വയം വിശ്വമിദം സര്വം സ്വസ്മാദന്യന്ന കിഞ്ചന ॥ 388॥
അന്തഃ സ്വയം ചാപി ബഹിഃ സ്വയം ച
സ്വയം പുരസ്താത് സ്വയമേവ പശ്ചാത് ।
സ്വയം ഹ്യാവാച്യാം സ്വയമപ്യുദീച്യാം (പാഠഭേദഃ - ഹ്യവാച്യാം)
തഥോപരിഷ്ടാത്സ്വയമപ്യധസ്താത് ॥ 389॥
തരങ്ഗഫേനഭ്രമബുദ്ബുദാദി
സര്വം സ്വരൂപേണ ജലം യഥാ തഥാ ।
ചിദേവ ദേഹാദ്യഹമന്തമേതത്
സര്വം ചിദേവൈകരസം വിശുദ്ധമ് ॥ 390॥
സദേവേദം സര്വം ജഗദവഗതം വാങ്മനസയോഃ
സതോഽന്യന്നാസ്ത്യേവ പ്രകൃതിപരസീമ്നി സ്ഥിതവതഃ ।
പൃഥക് കിം മൃത്സ്നായാഃ കലശഘടകുമ്ഭാദ്യവഗതം
വദത്യേഷ ഭ്രാന്തസ്ത്വമഹമിതി മായാമദിരയാ ॥ 391॥
ക്രിയാസമഭിഹാരേണ യത്ര നാന്യദിതി ശ്രുതിഃ ।
ബ്രവീതി ദ്വൈതരാഹിത്യം മിഥ്യാധ്യാസനിവൃത്തയേ ॥ 392॥
ആകാശവന്നിര്മലനിര്വികല്പം (പാഠഭേദഃ - നിര്വികല്പ)
നിഃസീമനിഃസ്പന്ദനനിര്വികാരമ് ।
അന്തര്ബഹിഃശൂന്യമനന്യമദ്വയം
സ്വയം പരം ബ്രഹ്മ കിമസ്തി ബോധ്യമ് ॥ 393॥
വക്തവ്യം കിമു വിദ്യതേഽത്ര ബഹുധാ ബ്രഹ്മൈവ ജീവഃ സ്വയം
ബ്രഹ്മൈതജ്ജഗദാതതം നു സകലം ബ്രഹ്മാദ്വിതീയം ശ്രുതിഃ । (പാഠഭേദഃ - ജഗദാപരാണു സകലം)
ബ്രഹ്മൈവാഹമിതി പ്രബുദ്ധമതയഃ സന്ത്യക്തബാഹ്യാഃ സ്ഫുടം
ബ്രഹ്മീഭൂയ വസന്തി സന്തതചിദാനന്ദാത്മനൈതദ്ധ്രുവമ് ॥ 394॥
(പാഠഭേദഃ - ആനന്ദാത്മനൈവ ധ്രുവമ്)
ജഹി മലമയകോശേഽഹന്ധിയോത്ഥാപിതാശാം
പ്രസഭമനിലകല്പേ ലിങ്ഗദേഹേഽപി പശ്ചാത് ।
നിഗമഗദിതകീര്തിം നിത്യമാനന്ദമൂര്തിം
സ്വയമിതി പരിചീയ ബ്രഹ്മരൂപേണ തിഷ്ഠ ॥ 395॥
ശവാകാരം യാവദ്ഭജതി മനുജസ്താവദശുചിഃ
പരേഭ്യഃ സ്യാത്ക്ലേശോ ജനനമരണവ്യാധിനിലയഃ । (പാഠഭേദഃ - വ്യാധിനിരയാഃ)
യദാത്മാനം ശുദ്ധം കലയതി ശിവാകാരമചലമ്
തദാ തേഭ്യോ മുക്തോ ഭവതി ഹി തദാഹ ശ്രുതിരപി ॥ 396॥
സ്വാത്മന്യാരോപിതാശേഷാഭാസവസ്തുനിരാസതഃ ।
സ്വയമേവ പരം ബ്രഹ്മ പൂര്ണമദ്വയമക്രിയമ് ॥ 397॥
സമാഹിതായാം സതി ചിത്തവൃത്തൌ
പരാത്മനി ബ്രഹ്മണി നിര്വികല്പേ ।
ന ദൃശ്യതേ കശ്ചിദയം വികല്പഃ
പ്രജല്പമാത്രഃ പരിശിഷ്യതേ യതഃ ॥ 398॥
(പാഠഭേദഃ - തതഃ)
അസത്കല്പോ വികല്പോഽയം വിശ്വമിത്യേകവസ്തുനി ।
നിര്വികാരേ നിരാകാരേ നിര്വിശേഷേ ഭിദാ കുതഃ ॥ 399॥
ദ്രഷ്ടുദര്ശനദൃശ്യാദിഭാവശൂന്യൈകവസ്തുനി । (പാഠഭേദഃ - ദ്രഷ്ടൃദര്ശന)
നിര്വികാരേ നിരാകാരേ നിര്വിശേഷേ ഭിദാ കുതഃ ॥ 400॥
കല്പാര്ണവ ഇവാത്യന്തപരിപൂര്ണൈകവസ്തുനി ।
നിര്വികാരേ നിരാകാരേ നിര്വിശേഷേ ഭിദാ കുതഃ ॥ 401॥
തേജസീവ തമോ യത്ര പ്രലീനം ഭ്രാന്തികാരണമ് । (പാഠഭേദഃ - യത്ര വിലീനം)
അദ്വിതീയേ പരേ തത്ത്വേ നിര്വിശേഷേ ഭിദാ കുതഃ ॥ 402॥
ഏകാത്മകേ പരേ തത്ത്വേ ഭേദവാര്താ കഥം വസേത് । (പാഠഭേദഃ - കഥം ഭവേത്)
സുഷുപ്തൌ സുഖമാത്രായാം ഭേദഃ കേനാവലോകിതഃ ॥ 403॥
ന ഹ്യസ്തി വിശ്വം പരതത്ത്വബോധാത്
സദാത്മനി ബ്രഹ്മണി നിര്വികല്പേ ।
കാലത്രയേ നാപ്യഹിരീക്ഷിതോ ഗുണേ
ന ഹ്യമ്ബുബിന്ദുര്മൃഗതൃഷ്ണികായാമ് ॥ 404॥
മായാമാത്രമിദം ദ്വൈതമദ്വൈതം പരമാര്ഥതഃ ।
ഇതി ബ്രൂതേ ശ്രുതിഃ സാക്ഷാത്സുഷുപ്താവനുഭൂയതേ ॥ 405॥
അനന്യത്വമധിഷ്ഠാനാദാരോപ്യസ്യ നിരീക്ഷിതമ് ।
പണ്ഡിതൈ രജ്ജുസര്പാദൌ വികല്പോ ഭ്രാന്തിജീവനഃ ॥ 406॥
ചിത്തമൂലോ വികല്പോഽയം ചിത്താഭാവേ ന കശ്ചന ।
അതശ്ചിത്തം സമാധേഹി പ്രത്യഗ്രൂപേ പരാത്മനി ॥ 407॥
കിമപി സതതബോധം കേവലാനന്ദരൂപം
നിരുപമമതിവേലം നിത്യമുക്തം നിരീഹമ് ।
നിരവധിഗഗനാഭം നിഷ്കലം നിര്വികല്പം
ഹൃദി കലയതി വിദ്വാന് ബ്രഹ്മ പൂര്ണം സമാധൌ ॥ 408॥
പ്രകൃതിവികൃതിശൂന്യം ഭാവനാതീതഭാവം
സമരസമസമാനം മാനസമ്ബന്ധദൂരമ് ।
നിഗമവചനസിദ്ധം നിത്യമസ്മത്പ്രസിദ്ധം
ഹൃദി കലയതി വിദ്വാന് ബ്രഹ്മ പൂര്ണം സമാധൌ ॥ 409॥
അജരമമരമസ്താഭാവവസ്തുസ്വരൂപം (പാഠഭേദഃ - ഭാസവസ്തു)
സ്തിമിതസലിലരാശിപ്രഖ്യമാഖ്യാവിഹീനമ് ।
ശമിതഗുണവികാരം ശാശ്വതം ശാന്തമേകം
ഹൃദി കലയതി വിദ്വാന് ബ്രഹ്മ പൂര്ണം സമാധൌ ॥ 410॥
സമാഹിതാന്തഃകരണഃ സ്വരൂപേ
വിലോകയാത്മാനമഖണ്ഡവൈഭവമ് ।
വിച്ഛിന്ദ്ധി ബന്ധം ഭവഗന്ധഗന്ധിതം (പാഠഭേദഃ - ഗന്ധഗന്ധിലം)
യത്നേന പുംസ്ത്വം സഫലീകുരുഷ്വ ॥ 411-
സര്വോപാധിവിനിര്മുക്തം സച്ചിദാനന്ദമദ്വയമ് ।
ഭാവയാത്മാനമാത്മസ്ഥം ന ഭൂയഃ കല്പസേഽധ്വനേ ॥ 412॥
ഛായേവ പുംസഃ പരിദൃശ്യമാന-
മാഭാസരൂപേണ ഫലാനുഭൂത്യാ ।
ശരീരമാരാച്ഛവവന്നിരസ്തം
പുനര്ന സന്ധത്ത ഇദം മഹാത്മാ ॥ 413॥
സതതവിമലബോധാനന്ദരൂപം സമേത്യ (പാഠഭേദഃ - സ്വമേത്യ)
ത്യജ ജഡമലരൂപോപാധിമേതം സുദൂരേ ।
അഥ പുനരപി നൈഷ സ്മര്യതാം വാന്തവസ്തു (പാഠഭേദഃ - പുനരപി നൈവ)
സ്മരണവിഷയഭൂതം കല്പതേ കുത്സനായ ॥ 414॥
സമൂലമേതത്പരിദാഹ്യ വഹ്നൌ (പാഠഭേദഃ - പരിദഹ്യ)
സദാത്മനി ബ്രഹ്മണി നിര്വികല്പേ ।
തതഃ സ്വയം നിത്യവിശുദ്ധബോധാ-
നന്ദാത്മനാ തിഷ്ഠതി വിദ്വരിഷ്ഠഃ ॥ 415॥
പ്രാരബ്ധസൂത്രഗ്രഥിതം ശരീരം
പ്രയാതു വാ തിഷ്ഠതു ഗോരിവ സ്രക് ।
ന തത്പുനഃ പശ്യതി തത്ത്വവേത്താ-
ഽഽനന്ദാത്മനി ബ്രഹ്മണി ലീനവൃത്തിഃ ॥ 416॥
അഖണ്ഡാനന്ദമാത്മാനം വിജ്ഞായ സ്വസ്വരൂപതഃ ।
കിമിച്ഛന് കസ്യ വാ ഹേതോര്ദേഹം പുഷ്ണാതി തത്ത്വവിത് ॥ 417॥
സംസിദ്ധസ്യ ഫലം ത്വേതജ്ജീവന്മുക്തസ്യ യോഗിനഃ ।
ബഹിരന്തഃ സദാനന്ദരസാസ്വാദനമാത്മനി ॥ 418॥
വൈരാഗ്യസ്യ ഫലം ബോധോ ബോധസ്യോപരതിഃ ഫലമ് ।
സ്വാനന്ദാനുഭവാച്ഛാന്തിരേഷൈവോപരതേഃ ഫലമ് ॥ 419॥
യദ്യുത്തരോത്തരാഭാവഃ പൂര്വപൂര്വന്തു നിഷ്ഫലമ് ।
നിവൃത്തിഃ പരമാ തൃപ്തിരാനന്ദോഽനുപമഃ സ്വതഃ ॥ 420॥
ദൃഷ്ടദുഃഖേഷ്വനുദ്വേഗോ വിദ്യായാഃ പ്രസ്തുതം ഫലമ് ।
യത്കൃതം ഭ്രാന്തിവേലായാം നാനാ കര്മ ജുഗുപ്സിതമ് ।
പശ്ചാന്നരോ വിവേകേന തത്കഥം കര്തുമര്ഹതി ॥ 421॥
വിദ്യാഫലം സ്യാദസതോ നിവൃത്തിഃ
പ്രവൃത്തിരജ്ഞാനഫലം തദീക്ഷിതമ് ।
തജ്ജ്ഞാജ്ഞയോര്യന്മൃഗതൃഷ്ണികാദൌ
നോചേദ്വിദാം ദൃഷ്ടഫലം കിമസ്മാത് ॥ 422॥
(പാഠഭേദഃ - നോചേദ്വിദോ)
അജ്ഞാനഹൃദയഗ്രന്ഥേര്വിനാശോ യദ്യശേഷതഃ ।
അനിച്ഛോര്വിഷയഃ കിം നു പ്രവൃത്തേഃ കാരണം സ്വതഃ ॥ 423॥
(പാഠഭേദഃ - വിദുഷഃ കിം)
വാസനാനുദയോ ഭോഗ്യേ വൈരാഗ്യസ്യ തദാവധിഃ ।
അഹമ്ഭാവോദയാഭാവോ ബോധസ്യ പരമാവധിഃ ।
ലീനവൃത്തൈരനുത്പത്തിര്മര്യാദോപരതേസ്തു സാ ॥ 424॥
(പാഠഭേദഃ - വൃത്തേര)
ബ്രഹ്മാകാരതയാ സദാ സ്ഥിതതയാ നിര്മുക്തബാഹ്യാര്ഥധീ-
രന്യാവേദിതഭോഗ്യഭോഗകലനോ നിദ്രാലുവദ്ബാലവത് ।
സ്വപ്നാലോകിതലോകവജ്ജഗദിദം പശ്യന്ക്വചില്ലബ്ധധീ-
രാസ്തേ കശ്ചിദനന്തപുണ്യഫലഭുഗ്ധന്യഃ സ മാന്യോ ഭുവി ॥ 425॥
സ്ഥിതപ്രജ്ഞോ യതിരയം യഃ സദാനന്ദമശ്നുതേ ।
ബ്രഹ്മണ്യേവ വിലീനാത്മാ നിര്വികാരോ വിനിഷ്ക്രിയഃ ॥ 426॥
ബ്രഹ്മാത്മനോഃ ശോധിതയോരേകഭാവാവഗാഹിനീ ।
നിര്വികല്പാ ച ചിന്മാത്രാ വൃത്തിഃ പ്രജ്ഞേതി കഥ്യതേ ।
സുസ്ഥിതാഽസൌ ഭവേദ്യസ്യ സ്ഥിതപ്രജ്ഞഃ സ ഉച്യതേ ॥ 427॥
യസ്യ സ്ഥിതാ ഭവേത്പ്രജ്ഞാ യസ്യാനന്ദോ നിരന്തരഃ ।
പ്രപഞ്ചോ വിസ്മൃതപ്രായഃ സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ ॥ 428॥
ലീനധീരപി ജാഗര്തി ജാഗ്രദ്ധര്മവിവര്ജിതഃ ।
ബോധോ നിര്വാസനോ യസ്യ സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ ॥ 429॥
ശാന്തസംസാരകലനഃ കലാവാനപി നിഷ്കലഃ ।
യസ്യ ചിത്തം വിനിശ്ചിന്തം സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ ॥ 430॥
(പാഠഭേദഃ - യഃ സചിത്തോഽപി നിശ്ചിത്തഃ)
വര്തമാനേഽപി ദേഹേഽസ്മിഞ്ഛായാവദനുവര്തിനി ।
അഹന്താമമതാഽഭാവോ ജീവന്മുക്തസ്യ ലക്ഷണമ് ॥ 431॥
അതീതാനനുസന്ധാനം ഭവിഷ്യദവിചാരണമ് ।
ഔദാസീന്യമപി പ്രാപ്തം ജീവന്മുക്തസ്യ ലക്ഷണമ് ॥ 432॥
(പാഠഭേദഃ - പ്രാപ്തേ)
ഗുണദോഷവിശിഷ്ടേഽസ്മിന്സ്വഭാവേന വിലക്ഷണേ ।
സര്വത്ര സമദര്ശിത്വം ജീവന്മുക്തസ്യ ലക്ഷണമ് ॥ 433॥
ഇഷ്ടാനിഷ്ടാര്ഥസമ്പ്രാപ്തൌ സമദര്ശിതയാഽഽത്മനി ।
ഉഭയത്രാവികാരിത്വം ജീവന്മുക്തസ്യ ലക്ഷണമ് ॥ 434॥
ബ്രഹ്മാനന്ദരസാസ്വാദാസക്തചിത്തതയാ യതേഃ ।
അന്തര്ബഹിരവിജ്ഞാനം ജീവന്മുക്തസ്യ ലക്ഷണമ് ॥ 435॥
ദേഹേന്ദ്രിയാദൌ കര്തവ്യേ മമാഹമ്ഭാവവര്ജിതഃ ।
ഔദാസീന്യേന യസ്തിഷ്ഠേത്സ ജീവന്മുക്തലക്ഷണഃ ॥ 436॥
(പാഠഭേദഃ - സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ)
വിജ്ഞാത ആത്മനോ യസ്യ ബ്രഹ്മഭാവഃ ശ്രുതേര്ബലാത് ।
ഭവബന്ധവിനിര്മുക്തഃ സ ജീവന്മുക്തലക്ഷണഃ ॥ 437॥
(പാഠഭേദഃ - സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ)
ദേഹേന്ദ്രിയേഷ്വഹമ്ഭാവ ഇദമ്ഭാവസ്തദന്യകേ ।
യസ്യ നോ ഭവതഃ ക്വാപി സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ ॥ 438॥
ജീവേശോഭയസംസാരരൂപദുര്വാസനോജ്ഝിതാ ।
സാ സര്വദാ ഭവേദ്യസ്യ സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ ॥
ന പ്രത്യഗ്ബ്രഹ്മണോര്ഭേദം കദാപി ബ്രഹ്മസര്ഗയോഃ ।
പ്രജ്ഞയാ യോ വിജാനിതി സ ജീവന്മുക്തലക്ഷണഃ ॥ 439॥
(പാഠഭേദഃ - സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ)
സാധുഭിഃ പൂജ്യമാനേഽസ്മിന്പീഡ്യമാനേഽപി ദുര്ജനൈഃ ।
സമഭാവോ ഭവേദ്യസ്യ സ ജീവന്മുക്തലക്ഷണഃ ॥ 440॥
(പാഠഭേദഃ - സ ജീവന്മുക്ത ഇഷ്യതേ)
യത്ര പ്രവിഷ്ടാ വിഷയാഃ പരേരിതാ
നദീപ്രവാഹാ ഇവ വാരിരാശൌ ।
ലിനന്തി സന്മാത്രതയാ ന വിക്രിയാം
ഉത്പാദയന്ത്യേഷ യതിര്വിമുക്തഃ ॥ 441॥
വിജ്ഞാതബ്രഹ്മതത്ത്വസ്യ യഥാപൂര്വം ന സംസൃതിഃ ।
അസ്തി ചേന്ന സ വിജ്ഞാതബ്രഹ്മഭാവോ ബഹിര്മുഖഃ ॥ 442॥
പ്രാചീനവാസനാവേഗാദസൌ സംസരതീതി ചേത് ।
ന സദേകത്വവിജ്ഞാനാന്മന്ദീ ഭവതി വാസനാ ॥ 443॥
അത്യന്തകാമുകസ്യാപി വൃത്തിഃ കുണ്ഠതി മാതരി ।
തഥൈവ ബ്രഹ്മണി ജ്ഞാതേ പൂര്ണാനന്ദേ മനീഷിണഃ ॥ 444॥
നിദിധ്യാസനശീലസ്യ ബാഹ്യപ്രത്യയ ഈക്ഷ്യതേ ।
ബ്രവീതി ശ്രുതിരേതസ്യ പ്രാരബ്ധം ഫലദര്ശനാത് ॥ 445॥
സുഖാദ്യനുഭവോ യാവത്താവത്പ്രാരബ്ധമിഷ്യതേ ।
ഫലോദയഃ ക്രിയാപൂര്വോ നിഷ്ക്രിയോ ന ഹി കുത്രചിത് ॥ 446॥
അഹം ബ്രഹ്മേതി വിജ്ഞാനാത്കല്പകോടിശതാര്ജിതമ് ।
സഞ്ചിതം വിലയം യാതി പ്രബോധാത്സ്വപ്നകര്മവത് ॥ 447॥
യത്കൃതം സ്വപ്നവേലായാം പുണ്യം വാ പാപമുല്ബണമ് ।
സുപ്തോത്ഥിതസ്യ കിന്തത്സ്യാത്സ്വര്ഗായ നരകായ വാ ॥ 448॥
സ്വമസങ്ഗമുദാസീനം പരിജ്ഞായ നഭോ യഥാ ।
ന ശ്ലിഷ്യതി ച യത്കിഞ്ചിത്കദാചിദ്ഭാവികര്മഭിഃ ॥ 449॥
(പാഠഭേദഃ - ശ്ലിഷ്യതേ യതിഃ കിഞ്ചിത്)
ന നഭോ ഘടയോഗേന സുരാഗന്ധേന ലിപ്യതേ ।
തഥാത്മോപാധിയോഗേന തദ്ധര്മൈര്നൈവ ലിപ്യതേ ॥ 450॥
ജ്ഞാനോദയാത്പുരാരബ്ധം കര്മജ്ഞാനാന്ന നശ്യതി ।
അദത്വാ സ്വഫലം ലക്ഷ്യമുദ്ദിശ്യോത്സൃഷ്ടബാണവത് ॥ 451॥
വ്യാഘ്രബുദ്ധ്യാ വിനിര്മുക്തോ ബാണഃ പശ്ചാത്തു ഗോമതൌ ।
ന തിഷ്ഠതി ഛിനത്യേവ ലക്ഷ്യം വേഗേന നിര്ഭരമ് ॥ 452॥
പ്രാരബ്ധം ബലവത്തരം ഖലു വിദാം ഭോഗേന തസ്യ ക്ഷയഃ
സമ്യഗ്ജ്ഞാനഹുതാശനേന വിലയഃ പ്രാക്സഞ്ചിതാഗാമിനാമ് ।
ബ്രഹ്മാത്മൈക്യമവേക്ഷ്യ തന്മയതയാ യേ സര്വദാ സംസ്ഥിതാഃ
തേഷാം തത്ത്രിതയം നഹി ക്വചിദപി ബ്രഹ്മൈവ തേ നിര്ഗുണമ് ॥ 453॥
ഉപാധിതാദാത്മ്യവിഹീനകേവല-
ബ്രഹ്മാത്മനൈവാത്മനി തിഷ്ഠതോ മുനേഃ ।
പ്രാരബ്ധസദ്ഭാവകഥാ ന യുക്താ
സ്വപ്നാര്ഥസമ്ബന്ധകഥേവ ജാഗ്രതഃ ॥ 454॥
ന ഹി പ്രബുദ്ധഃ പ്രതിഭാസദേഹേ
ദേഹോപയോഗിന്യപി ച പ്രപഞ്ചേ ।
കരോത്യഹന്താം മമതാമിദന്താം
കിന്തു സ്വയം തിഷ്ഠതി ജാഗരേണ ॥ 455॥
ന തസ്യ മിഥ്യാര്ഥസമര്ഥനേച്ഛാ
ന സങ്ഗ്രഹസ്തജ്ജഗതോഽപി ദൃഷ്ടഃ ।
തത്രാനുവൃത്തിര്യദി ചേന്മൃഷാര്ഥേ
ന നിദ്രയാ മുക്ത ഇതീഷ്യതേ ധ്രുവമ് ॥ 456॥
തദ്വത്പരേ ബ്രഹ്മണി വര്തമാനഃ
സദാത്മനാ തിഷ്ഠതി നാന്യദീക്ഷതേ ।
സ്മൃതിര്യഥാ സ്വപ്നവിലോകിതാര്ഥേ
തഥാ വിദഃ പ്രാശനമോചനാദൌ ॥ 457॥
കര്മണാ നിര്മിതോ ദേഹഃ പ്രാരബ്ധം തസ്യ കല്പ്യതാമ് ।
നാനാദേരാത്മനോ യുക്തം നൈവാത്മാ കര്മനിര്മിതഃ ॥ 458॥
അജോ നിത്യഃ ശാശ്വത ഇതി ബ്രൂതേ ശ്രുതിരമോഘവാക് । (പാഠഭേദഃ - അജോ നിത്യ ഇതി ബ്രൂതേ ശ്രുതിരേഷാ ത്വമോഘവാക്)
തദാത്മനാ തിഷ്ഠതോഽസ്യ കുതഃ പ്രാരബ്ധകല്പനാ ॥ 459॥
പ്രാരബ്ധം സിധ്യതി തദാ യദാ ദേഹാത്മനാ സ്ഥിതിഃ ।
ദേഹാത്മഭാവോ നൈവേഷ്ടഃ പ്രാരബ്ധം ത്യജ്യതാമതഃ ॥ 460॥
ശരീരസ്യാപി പ്രാരബ്ധകല്പനാ ഭ്രാന്തിരേവ ഹി ।
അധ്യസ്തസ്യ കുതഃ സത്ത്വമസത്യസ്യ കുതോ ജനിഃ । (പാഠഭേദഃ - സത്ത്വമസത്ത്വസ്യ)
അജാതസ്യ കുതോ നാശഃ പ്രാരബ്ധമസതഃ കുതഃ ॥ 461॥
ജ്ഞാനേനാജ്ഞാനകാര്യസ്യ സമൂലസ്യ ലയോ യദി ।
തിഷ്ഠത്യയം കഥം ദേഹ ഇതി ശങ്കാവതോ ജഡാന് ॥ 462॥
സമാധാതും ബാഹ്യദൃഷ്ട്യാ പ്രാരബ്ധം വദതി ശ്രുതിഃ ।
ന തു ദേഹാദിസത്യത്വബോധനായ വിപശ്ചിതാമ് ।
യതഃ ശ്രുതേരഭിപ്രായഃ പരമാര്ഥൈകഗോചരഃ ॥ 463॥
പരിപൂര്ണമനാദ്യന്തമപ്രമേയമവിക്രിയമ് ।
ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന ॥ 464॥
സദ്ഘനം ചിദ്ഘനം നിത്യമാനന്ദഘനമക്രിയമ് ।
ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന ॥ 465॥
പ്രത്യഗേകരസം പൂര്ണമനന്തം സര്വതോമുഖമ് ।
ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന ॥ 466॥
അഹേയമനുപാദേയമനാദേയമനാശ്രയമ് । മനാധേയമനാ
ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന ॥ 467॥
നിര്ഗുണം നിഷ്കലം സൂക്ഷ്മം നിര്വികല്പം നിരഞ്ജനമ് ।
ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന ॥ 468॥
അനിരൂപ്യ സ്വരൂപം യന്മനോവാചാമഗോചരമ് ।
ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന ॥ 469॥
സത്സമൃദ്ധം സ്വതഃസിദ്ധം ശുദ്ധം ബുദ്ധമനീദൃശമ് ।
ഏകമേവാദ്വയം ബ്രഹ്മ നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന ॥ 470॥
നിരസ്തരാഗാ വിനിരസ്തഭോഗാഃ (പാഠഭേദഃ - നിരപാസ്തഭോഗാഃ)
ശാന്താഃ സുദാന്താ യതയോ മഹാന്തഃ ।
വിജ്ഞായ തത്ത്വം പരമേതദന്തേ
പ്രാപ്താഃ പരാം നിര്വൃതിമാത്മയോഗാത് ॥ 471॥
ഭവാനപീദം പരതത്ത്വമാത്മനഃ
സ്വരൂപമാനന്ദഘനം വിചാര്യ । (പാഠഭേദഃ - നിചായ്യ)
വിധൂയ മോഹം സ്വമനഃപ്രകല്പിതം
മുക്തഃ കൃതാര്ഥോ ഭവതു പ്രബുദ്ധഃ ॥ 472॥
സമാധിനാ സാധുവിനിശ്ചലാത്മനാ (പാഠഭേദഃ - സുനിശ്ചലാത്മനാ)
പശ്യാത്മതത്ത്വം സ്ഫുടബോധചക്ഷുഷാ ।
നിഃസംശയം സമ്യഗവേക്ഷിതശ്ചേ-
ച്ഛ്രുതഃ പദാര്ഥോ ന പുനര്വികല്പ്യതേ ॥ 473॥
(പാഠഭേദഃ - പുനര്വികല്പതേ)
സ്വസ്യാവിദ്യാബന്ധസമ്ബന്ധമോക്ഷാ-
ത്സത്യജ്ഞാനാനന്ദരൂപാത്മലബ്ധൌ ।
ശാസ്ത്രം യുക്തിര്ദേശികോക്തിഃ പ്രമാണം
ചാന്തഃസിദ്ധാ സ്വാനുഭൂതിഃ പ്രമാണമ് ॥ 474॥
ബന്ധോ മോക്ഷശ്ച തൃപ്തിശ്ച ചിന്താഽഽരോഗ്യക്ഷുധാദയഃ ।
സ്വേനൈവ വേദ്യാ യജ്ജ്ഞാനം പരേഷാമാനുമാനികമ് ॥ 475॥
തടസ്ഥിതാ ബോധയന്തി ഗുരവഃ ശ്രുതയോ യഥാ ।
പ്രജ്ഞയൈവ തരേദ്വിദ്വാനീശ്വരാനുഗൃഹീതയാ ॥ 476॥
സ്വാനുഭൂത്യാ സ്വയം ജ്ഞാത്വാ സ്വമാത്മാനമഖണ്ഡിതമ് ।
സംസിദ്ധഃ സമ്മുഖം തിഷ്ഠേന്നിര്വികല്പാത്മനാഽഽത്മനി ॥ 477॥
(പാഠഭേദഃ - സുസുഖം തിഷ്ഠേന്)
വേദാന്തസിദ്ധാന്തനിരുക്തിരേഷാ
ബ്രഹ്മൈവ ജീവഃ സകലം ജഗച്ച ।
അഖണ്ഡരൂപസ്ഥിതിരേവ മോക്ഷോ
ബ്രഹ്മാദ്വിതീയേ ശ്രുതയഃ പ്രമാണമ് ॥ 478॥
(പാഠഭേദഃ - ബ്രഹ്മാദ്വിതീയം)
ഇതി ഗുരുവചനാച്ഛ്രുതിപ്രമാണാത്
പരമവഗമ്യ സതത്ത്വമാത്മയുക്ത്യാ ।
പ്രശമിതകരണഃ സമാഹിതാത്മാ
ക്വചിദചലാകൃതിരാത്മനിഷ്ഠതോഽഭൂത് ॥ 479॥
(പാഠഭേദഃ - ആത്മനിഷ്ഠിതോ)
കിഞ്ചിത്കാലം സമാധായ പരേ ബ്രഹ്മണി മാനസമ് । (പാഠഭേദഃ - കഞ്ചിത്കാലം)
ഉത്ഥായ പരമാനന്ദാദിദം വചനമബ്രവീത് ॥ 480॥
(പാഠഭേദഃ - വ്യുത്ഥായ)
ബുദ്ധിര്വിനഷ്ടാ ഗലിതാ പ്രവൃത്തിഃ
ബ്രഹ്മാത്മനോരേകതയാഽധിഗത്യാ ।
ഇദം ന ജാനേഽപ്യനിദം ന ജാനേ
കിം വാ കിയദ്വാ സുഖമസ്ത്യപാരമ് ॥ 481॥
(പാഠഭേദഃ - സുഖമസ്യ പാരമ്)
വാചാ വക്തുമശക്യമേവ മനസാ മന്തും ന വാ ശക്യതേ
സ്വാനന്ദാമൃതപൂരപൂരിതപരബ്രഹ്മാമ്ബുധേര്വൈഭവമ് ।
അമ്ഭോരാശിവിശീര്ണവാര്ഷികശിലാഭാവം ഭജന്മേ മനോ
യസ്യാംശാംശലവേ വിലീനമധുനാഽഽനന്ദാത്മനാ നിര്വൃതമ് ॥ 482॥
ക്വ ഗതം കേന വാ നീതം കുത്ര ലീനമിദം ജഗത് ।
അധുനൈവ മയാ ദൃഷ്ടം നാസ്തി കിം മഹദദ്ഭുതമ് ॥ 483॥
കിം ഹേയം കിമുപാദേയം കിമന്യത്കിം വിലക്ഷണമ് ।
അഖണ്ഡാനന്ദപീയൂഷപൂര്ണേ ബ്രഹ്മമഹാര്ണവേ ॥ 484॥
ന കിഞ്ചിദത്ര പശ്യാമി ന ശഋണോമി ന വേദ്മ്യഹമ് ।
സ്വാത്മനൈവ സദാനന്ദരൂപേണാസ്മി വിലക്ഷണഃ ॥ 485॥
നമോ നമസ്തേ ഗുരവേ മഹാത്മനേ
വിമുക്തസങ്ഗായ സദുത്തമായ ।
നിത്യാദ്വയാനന്ദരസസ്വരൂപിണേ
ഭൂമ്നേ സദാഽപാരദയാമ്ബുധാമ്നേ ॥ 486॥
യത്കടാക്ഷശശിസാന്ദ്രചന്ദ്രികാ-
പാതധൂതഭവതാപജശ്രമഃ ।
പ്രാപ്തവാനഹമഖണ്ഡവൈഭവാ-
നന്ദമാത്മപദമക്ഷയം ക്ഷണാത് ॥ 487॥
ധന്യോഽഹം കൃതകൃത്യോഽഹം വിമുക്തോഽഹം ഭവഗ്രഹാത് ।
നിത്യാനന്ദസ്വരൂപോഽഹം പൂര്ണോഽഹം ത്വദനുഗ്രഹാത് ॥ 488॥
അസങ്ഗോഽഹമനങ്ഗോഽഹമലിങ്ഗോഽഹമഭങ്ഗുരഃ ।
പ്രശാന്തോഽഹമനന്തോഽഹമമലോഽഹം ചിരന്തനഃ ॥ 489॥
(പാഠഭേദഃ - ഽഹമതാന്തോഽഹം)
അകര്താഹമഭോക്താഹമവികാരോഽഹമക്രിയഃ ।
ശുദ്ധബോധസ്വരൂപോഽഹം കേവലോഽഹം സദാശിവഃ ॥ 490॥
ദ്രഷ്ടുഃ ശ്രോതുര്വക്തുഃ കര്തുര്ഭോക്തുര്വിഭിന്ന ഏവാഹമ് ।
നിത്യനിരന്തരനിഷ്ക്രിയനിഃസീമാസങ്ഗപൂര്ണബോധാത്മാ ॥ 491॥
നാഹമിദം നാഹമദോഽപ്യുഭയോരവഭാസകം പരം ശുദ്ധമ് ।
ബാഹ്യാഭ്യന്തരശൂന്യം പൂര്ണം ബ്രഹ്മാദ്വിതീയമേവാഹമ് ॥ 492॥
നിരുപമമനാദിതത്ത്വം ത്വമഹമിദമദ ഇതി കല്പനാദൂരമ് ।
നിത്യാനന്ദൈകരസം സത്യം ബ്രഹ്മാദ്വിതീയമേവാഹമ് ॥ 493॥
നാരായണോഽഹം നരകാന്തകോഽഹം
പുരാന്തകോഽഹം പുരുഷോഽഹമീശഃ ।
അഖണ്ഡബോധോഽഹമശേഷസാക്ഷീ
നിരീശ്വരോഽഹം നിരഹം ച നിര്മമഃ ॥ 494॥
സര്വേഷു ഭൂതേഷ്വഹമേവ സംസ്ഥിതോ
ജ്ഞാനാത്മനാഽന്തര്ബഹിരാശ്രയഃ സന് ।
ഭോക്താ ച ഭോഗ്യം സ്വയമേവ സര്വം
യദ്യത്പൃഥഗ്ദൃഷ്ടമിദന്തയാ പുരാ ॥ 495॥
മയ്യഖണ്ഡസുഖാമ്ഭോധൌ ബഹുധാ വിശ്വവീചയഃ ।
ഉത്പദ്യന്തേ വിലീയന്തേ മായാമാരുതവിഭ്രമാത് ॥ 496॥
സ്ഥുലാദിഭാവാ മയി കല്പിതാ ഭ്രമാ-
ദാരോപിതാനുസ്ഫുരണേന ലോകൈഃ ।
കാലേ യഥാ കല്പകവത്സരായ-
ണര്ത്വാദയോ നിഷ്കലനിര്വികല്പേ ॥ 497॥
ആരോപിതം നാശ്രയദൂഷകം ഭവേത്
കദാപി മൂഢൈരതിദോഷദൂഷിതൈഃ । മൂഢൈര്മതി
നാര്ദ്രീകരോത്യൂഷരഭൂമിഭാഗം
മരീചികാവാരി മഹാപ്രവാഹഃ ॥ 498॥
ആകാശവല്ലേപവിദൂരഗോഽഹം (പാഠഭേദഃ - ആകാശവത് കല്പവി)
ആദിത്യവദ്ഭാസ്യവിലക്ഷണോഽഹമ് ।
അഹാര്യവന്നിത്യവിനിശ്ചലോഽഹം
അമ്ഭോധിവത്പാരവിവര്ജിതോഽഹമ് ॥ 499॥
ന മേ ദേഹേന സമ്ബന്ധോ മേഘേനേവ വിഹായസഃ ।
അതഃ കുതോ മേ തദ്ധര്മാ ജാഗ്രത്സ്വപ്നസുഷുപ്തയഃ ॥ 500॥
ഉപാധിരായാതി സ ഏവ ഗച്ഛതി
സ ഏവ കര്മാണി കരോതി ഭുങ്ക്തേ ।
സ ഏവ ജീര്യന് മ്രിയതേ സദാഹം (പാഠഭേദഃ - ഏവ ജീവന്)
കുലാദ്രിവന്നിശ്ചല ഏവ സംസ്ഥിതഃ ॥ 501॥
ന മേ പ്രവൃത്തിര്ന ച മേ നിവൃത്തിഃ
സദൈകരൂപസ്യ നിരംശകസ്യ ।
ഏകാത്മകോ യോ നിവിഡോ നിരന്തരോ (പാഠഭേദഃ - നിബിഡോ)
വ്യോമേവ പൂര്ണഃ സ കഥം നു ചേഷ്ടതേ ॥ 502॥
പുണ്യാനി പാപാനി നിരിന്ദ്രിയസ്യ
നിശ്ചേതസോ നിര്വികൃതേര്നിരാകൃതേഃ ।
കുതോ മമാഖണ്ഡസുഖാനുഭൂതേഃ
ബ്രൂതേ ഹ്യനന്വാഗതമിത്യപി ശ്രുതിഃ ॥ 503॥
ഛായയാ സ്പൃഷ്ടമുഷ്ണം വാ ശീതം വാ സുഷ്ഠു ദുഃഷ്ഠു വാ ।
ന സ്പൃശത്യേവ യത്കിഞ്ചിത്പുരുഷം തദ്വിലക്ഷണമ് ॥ 504॥
ന സാക്ഷിണം സാക്ഷ്യധര്മാഃ സംസ്പൃശന്തി വിലക്ഷണമ് ।
അവികാരമുദാസീനം ഗൃഹധര്മാഃ പ്രദീപവത് ।
ദേഹേന്ദ്രിയമനോധര്മാ നൈവാത്മാനം സ്പൃശന്ത്യഹോ ॥ 505॥
ഏക്ഷ്ത്ര
രവേര്യഥാ കര്മണി സാക്ഷിഭാവോ
വഹ്നേര്യഥാ ദാഹനിയാമകത്വമ് । (പാഠഭേദഃ - വാഽയസി ദാഹകത്വമ്)
രജ്ജോര്യഥാഽഽരോപിതവസ്തുസങ്ഗഃ
തഥൈവ കൂടസ്ഥചിദാത്മനോ മേ ॥ 506॥
കര്താപി വാ കാരയിതാപി നാഹം
ഭോക്താപി വാ ഭോജയിതാപി നാഹമ് ।
ദ്രഷ്ടാപി വാ ദര്ശയിതാപി നാഹം
സോഽഹം സ്വയഞ്ജ്യോതിരനീദൃഗാത്മാ ॥ 507॥
ചലത്യുപാധൌ പ്രതിബിമ്ബലൌല്യ-
മൌപാധികം മൂഢധിയോ നയന്തി ।
സ്വബിമ്ബഭൂതം രവിവദ്വിനിഷ്ക്രിയം
കര്താസ്മി ഭോക്താസ്മി ഹതോഽസ്മി ഹേതി ॥ 508॥
ജലേ വാപി സ്ഥലേ വാപി ലുഠത്വേഷ ജഡാത്മകഃ ।
നാഹം വിലിപ്യേ തദ്ധര്മൈര്ഘടധര്മൈര്നഭോ യഥാ ॥ 509॥
കര്തൃത്വഭോക്തൃത്വഖലത്വമത്തതാ-
ജഡത്വബദ്ധത്വവിമുക്തതാദയഃ ।
ബുദ്ധേര്വികല്പാ ന തു സന്തി വസ്തുതഃ
സ്വസ്മിന്പരേ ബ്രഹ്മണി കേവലേഽദ്വയേ ॥ 510॥
സന്തു വികാരാഃ പ്രകൃതേര്ദശധാ ശതധാ സഹസ്രധാ വാപി ।
കിം മേഽസങ്ഗചിതസ്തൈര്ന ഘനഃ ക്വചിദമ്ബരം സ്പൃശതി ॥ 511॥
(പാഠഭേദഃ - തൈഃ കിം മേഽസങ്ഗചിതേര്ന ഹ്യമ്ബുദഡമ്ബരോഽമ്ബരം)
അവ്യക്താദിസ്ഥൂലപര്യന്തമേതത്
വിശ്വം യത്രാഭാസമാത്രം പ്രതീതമ് ।
വ്യോമപ്രഖ്യം സൂക്ഷ്മമാദ്യന്തഹീനം
ബ്രഹ്മാദ്വൈതം യത്തദേവാഹമസ്മി ॥ 512॥
സര്വാധാരം സര്വവസ്തുപ്രകാശം
സര്വാകാരം സര്വഗം സര്വശൂന്യമ് ।
നിത്യം ശുദ്ധം നിശ്ചലം നിര്വികല്പം (പാഠഭേദഃ - നിഷ്കലം)
ബ്രഹ്മാദ്വൈതം യത്തദേവാഹമസ്മി ॥ 513॥
യത്പ്രത്യസ്താശേഷമായാവിശേഷം
പ്രത്യഗ്രൂപം പ്രത്യയാഗമ്യമാനമ് ।
സത്യജ്ഞാനാനന്തമാനന്ദരൂപം
ബ്രഹ്മാദ്വൈതം യത്തദേവാഹമസ്മി ॥ 514॥
നിഷ്ക്രിയോഽസ്മ്യവികാരോഽസ്മി
നിഷ്കലോഽസ്മി നിരാകൃതിഃ ।
നിര്വികല്പോഽസ്മി നിത്യോഽസ്മി
നിരാലമ്ബോഽസ്മി നിര്ദ്വയഃ ॥ 515॥
സര്വാത്മകോഽഹം സര്വോഽഹം സര്വാതീതോഽഹമദ്വയഃ ।
കേവലാഖണ്ഡബോധോഽഹമാനന്ദോഽഹം നിരന്തരഃ ॥ 516॥
സ്വാരാജ്യസാമ്രാജ്യവിഭൂതിരേഷാ
ഭവത്കൃപാശ്രീമഹിമപ്രസാദാത് ।
പ്രാപ്താ മയാ ശ്രീഗുരവേ മഹാത്മനേ
നമോ നമസ്തേഽസ്തു പുനര്നമോഽസ്തു ॥ 517॥
മഹാസ്വപ്നേ മായാകൃതജനിജരാമൃത്യുഗഹനേ
ഭ്രമന്തം ക്ലിശ്യന്തം ബഹുലതരതാപൈരനുദിനമ് । (പാഠഭേദഃ - രനുകലമ്)
അഹങ്കാരവ്യാഘ്രവ്യഥിതമിമമത്യന്തകൃപയാ
പ്രബോധ്യ പ്രസ്വാപാത്പരമവിതവാന്മാമസി ഗുരോ ॥ 518॥
നമസ്തസ്മൈ സദൈകസ്മൈ കസ്മൈചിന്മഹസേ നമഃ । (പാഠഭേദഃ - സദേകസ്മൈ നമശ്ചിന്മഹസേ മുഹുഃ)
യദേതദ്വിശ്വരൂപേണ രാജതേ ഗുരുരാജ തേ ॥ 519॥
ഇതി നതമവലോക്യ ശിഷ്യവര്യം
സമധിഗതാത്മസുഖം പ്രബുദ്ധതത്ത്വമ് ।
പ്രമുദിതഹൃദയം സ ദേശികേന്ദ്രഃ (പാഠഭേദഃ - ഹൃദയഃ)
പുനരിദമാഹ വചഃ പരം മഹാത്മാ ॥ 520॥
ബ്രഹ്മപ്രത്യയസന്തതിര്ജഗദതോ ബ്രഹ്മൈവ തത്സര്വതഃ (പാഠഭേദഃ - സത്സര്വതഃ)
പശ്യാധ്യാത്മദൃശാ പ്രശാന്തമനസാ സര്വാസ്വവസ്ഥാസ്വപി ।
രൂപാദന്യദവേക്ഷിതം കിമഭിതശ്ചക്ഷുഷ്മതാം ദൃശ്യതേ (പാഠഭേദഃ - വിദ്യതേ)
തദ്വദ്ബ്രഹ്മവിദഃ സതഃ കിമപരം ബുദ്ധേര്വിഹാരാസ്പദമ് ॥ 521॥
കസ്താം പരാനന്ദരസാനുഭൂതി-
മൃത്സൃജ്യ ശൂന്യേഷു രമേത വിദ്വാന് । (പാഠഭേദഃ - മുത്സൃജ്യ
ചന്ദ്രേ മഹാഹ്ലാദിനി ദീപ്യമാനേ)
ചിത്രേന്ദുമാലോകയിതും ക ഇച്ഛേത് ॥ 522॥
അസത്പദാര്ഥാനുഭവേന കിഞ്ചിന്
ന ഹ്യസ്തി തൃപ്തിര്ന ച ദുഃഖഹാനിഃ ।
തദദ്വയാനന്ദരസാനുഭൂത്യാ
തൃപ്തഃ സുഖം തിഷ്ഠ സദാത്മനിഷ്ഠയാ ॥ 523॥
സ്വമേവ സര്വഥാ പശ്യന്മന്യമാനഃ സ്വമദ്വയമ് । (പാഠഭേദഃ - സര്വതഃ)
സ്വാനന്ദമനുഭുഞ്ജാനഃ കാലം നയ മഹാമതേ ॥ 524॥
അഖണ്ഡബോധാത്മനി നിര്വികല്പേ
വികല്പനം വ്യോമ്നി പുരപ്രകല്പനമ് ।
തദദ്വയാനന്ദമയാത്മനാ സദാ
ശാന്തിം പരാമേത്യ ഭജസ്വ മൌനമ് ॥ 525॥
തൂഷ്ണീമവസ്ഥാ പരമോപശാന്തിഃ
ബുദ്ധേരസത്കല്പവികല്പഹേതോഃ ।
ബ്രഹ്മാത്മനോ ബ്രഹ്മവിദോ മഹാത്മനോ
യത്രാദ്വയാനന്ദസുഖം നിരന്തരമ് ॥ 526॥
നാസ്തി നിര്വാസനാന്മൌനാത്പരം സുഖകൃദുത്തമമ് ।
വിജ്ഞാതാത്മസ്വരൂപസ്യ സ്വാനന്ദരസപായിനഃ ॥ 527॥
ഗച്ഛംസ്തിഷ്ഠന്നുപവിശഞ്ഛയാനോ വാഽന്യഥാപി വാ ।
യഥേച്ഛയാ വസേദ്വിദ്വാനാത്മാരാമഃ സദാ മുനിഃ ॥ 528॥
ന ദേശകാലാസനദിഗ്യമാദി-
ലക്ഷ്യാദ്യപേക്ഷാഽപ്രതിബദ്ധവൃത്തേഃ । (പാഠഭേദഃ - പ്രതിബദ്ധ
സംസിദ്ധതത്ത്വസ്യ മഹാത്മനോഽസ്തി)
സ്വവേദനേ കാ നിയമാദ്യവസ്ഥാ ॥ 529॥
ഘടോഽയമിതി വിജ്ഞാതും നിയമഃ കോഽന്വവേക്ഷതേ । (പാഠഭേദഃ - അപേക്ഷ്യതേ)
വിനാ പ്രമാണസുഷ്ഠുത്വം യസ്മിന്സതി പദാര്ഥധീഃ ॥ 530॥
അയമാത്മാ നിത്യസിദ്ധഃ പ്രമാണേ സതി ഭാസതേ ।
ന ദേശം നാപി വാ കാലം ന ശുദ്ധിം വാപ്യപേക്ഷതേ ॥ 531॥
ദേവദത്തോഽഹമിത്യേതദ്വിജ്ഞാനം നിരപേക്ഷകമ് ।
തദ്വദ്ബ്രഹ്മവിദോഽപ്യസ്യ ബ്രഹ്മാഹമിതി വേദനമ് ॥ 532॥
ഭാനുനേവ ജഗത്സര്വം ഭാസതേ യസ്യ തേജസാ ।
അനാത്മകമസത്തുച്ഛം കിം നു തസ്യാവഭാസകമ് ॥ 533॥
വേദശാസ്ത്രപുരാണാനി ഭൂതാനി സകലാന്യപി ।
യേനാര്ഥവന്തി തം കിന്നു വിജ്ഞാതാരം പ്രകാശയേത് ॥ 534॥
ഏഷ സ്വയഞ്ജ്യോതിരനന്തശക്തിഃ
ആത്മാഽപ്രമേയഃ സകലാനുഭൂതിഃ ।
യമേവ വിജ്ഞായ വിമുക്തബന്ധോ
ജയത്യയം ബ്രഹ്മവിദുത്തമോത്തമഃ ॥ 535॥
ന ഖിദ്യതേ നോ വിഷയൈഃ പ്രമോദതേ
ന സജ്ജതേ നാപി വിരജ്യതേ ച ।
സ്വസ്മിന്സദാ ക്രീഡതി നന്ദതി സ്വയം
നിരന്തരാനന്ദരസേന തൃപ്തഃ ॥ 536॥
ക്ഷുധാം ദേഹവ്യഥാം ത്യക്ത്വാ ബാലഃ ക്രീഡതി വസ്തുനിഃ । (പാഠഭേദഃ - വസ്തുനി)
തഥൈവ വിദ്വാന് രമതേ നിര്മമോ നിരഹം സുഖീ ॥ 537॥
ചിന്താശൂന്യമദൈന്യഭൈക്ഷമശനം പാനം സരിദ്വാരിഷു
സ്വാതന്ത്ര്യേണ നിരങ്കുശാ സ്ഥിതിരഭീര്നിദ്രാ ശ്മശാനേ വനേ ।
വസ്ത്രം ക്ഷാലനശോഷണാദിരഹിതം ദിഗ്വാസ്തു ശയ്യാ മഹീ
സഞ്ചാരോ നിഗമാന്തവീഥിഷു വിദാം ക്രീഡാ പരേ ബ്രഹ്മണി ॥ 538॥
വിമാനമാലമ്ബ്യ ശരീരമേതദ്
ഭുനക്ത്യശേഷാന്വിഷയാനുപസ്ഥിതാന് ।
പരേച്ഛയാ ബാലവദാത്മവേത്താ
യോഽവ്യക്തലിങ്ഗോഽനനുഷക്തബാഹ്യഃ ॥ 539॥
ദിഗമ്ബരോ വാപി ച സാമ്ബരോ വാ
ത്വഗമ്ബരോ വാപി ചിദമ്ബരസ്ഥഃ ।
ഉന്മത്തവദ്വാപി ച ബാലവദ്വാ
പിശാചവദ്വാപി ചരത്യവന്യാമ് ॥ 540॥
കാമാന്നിഷ്കാമരൂപീ സംശ്ചരത്യേകചരോ മുനിഃ । (പാഠഭേദഃ - കാമാന്നീ കാമരൂപീ)
സ്വാത്മനൈവ സദാ തുഷ്ടഃ സ്വയം സര്വാത്മനാ സ്ഥിതഃ ॥ 541॥
ക്വചിന്മൂഢോ വിദ്വാന് ക്വചിദപി മഹാരാജവിഭവഃ
ക്വചിദ്ഭ്രാന്തഃ സൌമ്യഃ ക്വചിദജഗരാചാരകലിതഃ ।
ക്വചിത്പാത്രീഭൂതഃ ക്വചിദവമതഃ ക്വാപ്യവിദിതഃ
ചരത്യേവം പ്രാജ്ഞഃ സതതപരമാനന്ദസുഖിതഃ ॥ 542॥
നിര്ധനോഽപി സദാ തുഷ്ടോഽപ്യസഹായോ മഹാബലഃ ।
നിത്യതൃപ്തോഽപ്യഭുഞ്ജാനോഽപ്യസമഃ സമദര്ശനഃ ॥ 543॥
അപി കുര്വന്നകുര്വാണശ്ചാഭോക്താ ഫലഭോഗ്യപി ।
ശരീര്യപ്യശരീര്യേഷ പരിച്ഛിന്നോഽപി സര്വഗഃ ॥ 544॥
അശരീരം സദാ സന്തമിമം ബ്രഹ്മവിദം ക്വചിത് ।
പ്രിയാപ്രിയേ ന സ്പൃശതസ്തഥൈവ ച ശുഭാശുഭേ ॥ 545॥
സ്ഥൂലാദിസമ്ബന്ധവതോഽഭിമാനിനഃ
സുഖം ച ദുഃഖം ച ശുഭാശുഭേ ച ।
വിധ്വസ്തബന്ധസ്യ സദാത്മനോ മുനേഃ
കുതഃ ശുഭം വാഽപ്യശുഭം ഫലം വാ ॥ 546॥
തമസാ ഗ്രസ്തവദ്ഭാനാദഗ്രസ്തോഽപി രവിര്ജനൈഃ ।
ഗ്രസ്ത ഇത്യുച്യതേ ഭ്രാന്ത്യാം ഹ്യജ്ഞാത്വാ വസ്തുലക്ഷണമ് ॥ 547॥
(പാഠഭേദഃ - ഭ്രാന്ത്യാ)
തദ്വദ്ദേഹാദിബന്ധേഭ്യോ വിമുക്തം ബ്രഹ്മവിത്തമമ് ।
പശ്യന്തി ദേഹിവന്മൂഢാഃ ശരീരാഭാസദര്ശനാത് ॥ 548॥
അഹിര്നിര്ല്വയനീം വായം മുക്ത്വാ ദേഹം തു തിഷ്ഠതി । (പാഠഭേദഃ - അഹിനി)
ഇതസ്തതശ്ചാല്യമാനോ യത്കിഞ്ചിത്പ്രാണവായുനാ ॥ 549॥
സ്ത്രോതസാ നീയതേ ദാരു യഥാ നിമ്നോന്നതസ്ഥലമ് ।
ദൈവേന നീയതേ ദേഹോ യഥാകാലോപഭുക്തിഷു ॥ 550॥
പ്രാരബ്ധകര്മപരികല്പിതവാസനാഭിഃ
സംസാരിവച്ചരതി ഭുക്തിഷു മുക്തദേഹഃ ।
സിദ്ധഃ സ്വയം വസതി സാക്ഷിവദത്ര തൂഷ്ണീം
ചക്രസ്യ മൂലമിവ കല്പവികല്പശൂന്യഃ ॥ 551॥
നൈവേന്ദ്രിയാണി വിഷയേഷു നിയുങ്ക്ത ഏഷ
നൈവാപയുങ്ക്ത ഉപദര്ശനലക്ഷണസ്ഥഃ ।
നൈവ ക്രിയാഫലമപീഷദവേക്ഷതേ സ (പാഠഭേദഃ - അപീഷദപേക്ഷതേ സഃ)
സ്വാനന്ദസാന്ദ്രരസപാനസുമത്തചിത്തഃ ॥ 552॥
ലക്ഷ്യാലക്ഷ്യഗതിം ത്യക്ത്വാ യസ്തിഷ്ഠേത്കേവലാത്മനാ ।
ശിവ ഏവ സ്വയം സാക്ഷാദയം ബ്രഹ്മവിദുത്തമഃ ॥ 553॥
ജീവന്നേവ സദാ മുക്തഃ കൃതാര്ഥോ ബ്രഹ്മവിത്തമഃ ।
ഉപാധിനാശാദ്ബ്രഹ്മൈവ സന് ബ്രഹ്മാപ്യേതി നിര്ദ്വയമ് ॥ 554॥
ശൈലൂഷോ വേഷസദ്ഭാവാഭാവയോശ്ച യഥാ പുമാന് ।
തഥൈവ ബ്രഹ്മവിച്ഛ്രേഷ്ഠഃ സദാ ബ്രഹ്മൈവ നാപരഃ ॥ 555॥
യത്ര ക്വാപി വിശീര്ണം സത്പര്ണമിവ തരോര്വപുഃ പതതാത് । (പാഠഭേദഃ - വിശീര്ണം പര്ണമിവ)
ബ്രഹ്മീഭൂതസ്യ യതേഃ പ്രാഗേവ തച്ചിദഗ്നിനാ ദഗ്ധമ് ॥ 556॥
സദാത്മനി ബ്രഹ്മണി തിഷ്ഠതോ മുനേഃ
പൂര്ണാഽദ്വയാനന്ദമയാത്മനാ സദാ ।
ന ദേശകാലാദ്യുചിതപ്രതീക്ഷാ
ത്വങ്മാംസവിട്പിണ്ഡവിസര്ജനായ ॥ 557॥
ദേഹസ്യ മോക്ഷോ നോ മോക്ഷോ ന ദണ്ഡസ്യ കമണ്ഡലോഃ ।
അവിദ്യാഹൃദയഗ്രന്ഥിമോക്ഷോ മോക്ഷോ യതസ്തതഃ ॥ 558॥
കുല്യായാമഥ നദ്യാം വാ ശിവക്ഷേത്രേഽപി ചത്വരേ ।
പര്ണം പതതി ചേത്തേന തരോഃ കിം നു ശുഭാശുഭമ് ॥ 559॥
പത്രസ്യ പുഷ്പസ്യ ഫലസ്യ നാശവദ്-
ദേഹേന്ദ്രിയപ്രാണധിയാം വിനാശഃ ।
നൈവാത്മനഃ സ്വസ്യ സദാത്മകസ്യാ-
നന്ദാകൃതേര്വൃക്ഷവദസ്തി ചൈഷഃ ॥ 560॥
(പാഠഭേദഃ - വദാസ്ത ഏഷഃ)
പ്രജ്ഞാനഘന ഇത്യാത്മലക്ഷണം സത്യസൂചകമ് ।
അനൂദ്യൌപാധികസ്യൈവ കഥയന്തി വിനാശനമ് ॥ 561॥
അവിനാശീ വാ അരേഽയമാത്മേതി ശ്രുതിരാത്മനഃ ।
പ്രബ്രവീത്യവിനാശിത്വം വിനശ്യത്സു വികാരിഷു ॥ 562॥
പാഷാണവൃക്ഷതൃണധാന്യകഡങ്കരാദ്യാ (പാഠഭേദഃ - കടാമ്ബരാദ്യാ)
ദഗ്ധാ ഭവന്തി ഹി മൃദേവ യഥാ തഥൈവ ।
ദേഹേന്ദ്രിയാസുമന ആദി സമസ്തദൃശ്യം
ജ്ഞാനാഗ്നിദഗ്ധമുപയാതി പരാത്മഭാവമ് ॥ 563॥
വിലക്ഷണം യഥാ ധ്വാന്തം ലീയതേ ഭാനുതേജസി ।
തഥൈവ സകലം ദൃശ്യം ബ്രഹ്മണി പ്രവിലീയതേ ॥ 564॥
ഘടേ നഷ്ടേ യഥാ വ്യോമ വ്യോമൈവ ഭവതി സ്ഫുടമ് ।
തഥൈവോപാധിവിലയേ ബ്രഹ്മൈവ ബ്രഹ്മവിത്സ്വയമ് ॥ 565॥
ക്ഷീരം ക്ഷീരേ യഥാ ക്ഷിപ്തം തൈലം തൈലേ ജലം ജലേ ।
സംയുക്തമേകതാം യാതി തഥാഽഽത്മന്യാത്മവിന്മുനിഃ ॥ 566॥
ഏവം വിദേഹകൈവല്യം സന്മാത്രത്വമഖണ്ഡിതമ് ।
ബ്രഹ്മഭാവം പ്രപദ്യൈഷ യതിര്നാവര്തതേ പുനഃ ॥ 567॥
സദാത്മൈകത്വവിജ്ഞാനദഗ്ധാവിദ്യാദിവര്ഷ്മണഃ ।
അമുഷ്യ ബ്രഹ്മഭൂതത്വാദ് ബ്രഹ്മണഃ കുത ഉദ്ഭവഃ ॥ 568॥
മായാക്ലൃപ്തൌ ബന്ധമോക്ഷൌ ന സ്തഃ സ്വാത്മനി വസ്തുതഃ ।
യഥാ രജ്ജൌ നിഷ്ക്രിയായാം സര്പാഭാസവിനിര്ഗമൌ ॥ 569॥
ആവൃതേഃ സദസത്ത്വാഭ്യാം വക്തവ്യേ ബന്ധമോക്ഷണേ ।
നാവൃതിര്ബ്രഹ്മണഃ കാചിദന്യാഭാവാദനാവൃതമ് ।
യദ്യസ്ത്യദ്വൈതഹാനിഃ സ്യാദ് ദ്വൈതം നോ സഹതേ ശ്രുതിഃ ॥ 570॥
ബന്ധഞ്ച മോക്ഷഞ്ച മൃഷൈവ മൂഢാ
ബുദ്ധേര്ഗുണം വസ്തുനി കല്പയന്തി ।
ദൃഗാവൃതിം മേഘകൃതാം യഥാ രവൌ
യതോഽദ്വയാഽസങ്ഗചിദേതദക്ഷരമ് ॥ 571॥
(പാഠഭേദഃ - ചിദേകമക്ഷരമ്)
അസ്തീതി പ്രത്യയോ യശ്ച യശ്ച നാസ്തീതി വസ്തുനി ।
ബുദ്ധേരേവ ഗുണാവേതൌ ന തു നിത്യസ്യ വസ്തുനഃ ॥ 572॥
അതസ്തൌ മായയാ ക്ലൃപ്തൌ ബന്ധമോക്ഷൌ ന ചാത്മനി ।
നിഷ്കലേ നിഷ്ക്രിയേ ശാന്തേ നിരവദ്യേ നിരഞ്ജനേ ।
അദ്വിതീയേ പരേ തത്ത്വേ വ്യോമവത്കല്പനാ കുതഃ ॥ 573॥
ന നിരോധോ ന ചോത്പത്തിര്ന ബദ്ധോ ന ച സാധകഃ ।
ന മുമുക്ഷുര്ന വൈ മുക്ത ഇത്യേഷാ പരമാര്ഥതാ ॥ 574॥
സകലനിഗമചൂഡാസ്വാന്തസിദ്ധാന്തരൂപം
പരമിദമതിഗുഹ്യം ദര്ശിതം തേ മയാദ്യ ।
അപഗതകലിദോഷം കാമനിര്മുക്തബുദ്ധിം (പാഠഭേദഃ - ബുദ്ധിഃ)
സ്വസുതവദസകൃത്ത്വാം ഭാവയിത്വാ മുമുക്ഷുമ് ॥ 575॥
ഇതി ശ്രുത്വാ ഗുരോര്വാക്യം പ്രശ്രയേണ കൃതാനതിഃ ।
സ തേന സമനുജ്ഞാതോ യയൌ നിര്മുക്തബന്ധനഃ ॥ 576॥
ഗുരുരേവ സദാനന്ദസിന്ധൌ നിര്മഗ്നമാനസഃ । (പാഠഭേദഃ - ഗുരുരേഷ)
പാവയന്വസുധാം സര്വാം വിചചാര നിരന്തരഃ ॥ 577॥
ഇത്യാചാര്യസ്യ ശിഷ്യസ്യ സംവാദേനാത്മലക്ഷണമ് ।
നിരൂപിതം മുമുക്ഷൂണാം സുഖബോധോപപത്തയേ ॥ 578॥
ഹിതമിദമുപദേശമാദ്രിയന്താം
വിഹിതനിരസ്തസമസ്തചിത്തദോഷാഃ ।
ഭവസുഖവിരതാഃ പ്രശാന്തചിത്താഃ (പാഠഭേദഃ - സുഖവിമുഖാഃ)
ശ്രുതിരസികാ യതയോ മുമുക്ഷവോ യേ ॥ 579॥
സംസാരാധ്വനി താപഭാനുകിരണപ്രോദ്ഭൂതദാഹവ്യഥാ-
ഖിന്നാനാം ജലകാങ്ക്ഷയാ മരുഭുവി ഭ്രാന്ത്യാ പരിഭ്രാമ്യതാമ് ।
അത്യാസന്നസുധാമ്ബുധിം സുഖകരം ബ്രഹ്മാദ്വയം ദര്ശയ-
ത്യേഷാ ശങ്കരഭാരതീ വിജയതേ നിര്വാണസന്ദായിനീ ॥ 580॥
॥ ഇതി ശങ്കരാചാര്യവിരചിതം വിവേകചൂഡാമണിഃ ॥ ॥ ഓം തത്സത് ॥

Explore More