Goddess Lakshmi

śrī nārāyaṇa hṛdaya stotram

(Shri Narayana Hridaya Stotram in English (IAST))

From Skanda Purana

Shri Narayana Hridaya Stotram is a sacred hymn derived from the Skanda Purana, revered for its deep spiritual resonance. It serves as a companion to the Lakshmi Hridaya Stotram, focusing on the divine essence and heart of Lord Narayana. Traditionally chanted to seek the blessings of the divine couple, the stotram is believed to bestow prosperity, inner peace, and spiritual liberation upon the devotee. By contemplating the supreme nature of Narayana, practitioners aim to cleanse their minds of worldly distractions and attain a harmonious union with the ultimate cosmic reality.

asya śrīnārāyaṇahṛdayastotramantrasya bhārgava ṛṣiḥ, anuṣṭupchandaḥ, śrīlakṣmīnārāyaṇo devatā, oṃ bījaṃ, namaśśaktiḥ, nārāyaṇāyeti kīlakaṃ, śrīlakṣmīnārāyaṇa prītyarthe jape viniyogaḥ |
karanyāsaḥ |
oṃ nārāyaṇaḥ paraṃ jyotiriti aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |
nārāyaṇaḥ paraṃ brahmeti tarjanībhyāṃ namaḥ |
nārāyaṇaḥ paro deva iti madhyamābhyāṃ namaḥ |
nārāyaṇaḥ paraṃ dhāmeti anāmikābhyāṃ namaḥ |
nārāyaṇaḥ paro dharma iti kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |
viśvaṃ nārāyaṇa iti karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ |
aṅganyāsaḥ |
nārāyaṇaḥ paraṃ jyotiriti hṛdayāya namaḥ |
nārāyaṇaḥ paraṃ brahmeti śirase svāhā |
nārāyaṇaḥ paro deva iti śikhāyai vauṣaṭ |
nārāyaṇaḥ paraṃ dhāmeti kavacāya hum |
nārāyaṇaḥ paro dharma iti netrābhyāṃ vauṣaṭ |
viśvaṃ nārāyaṇa iti astrāya phaṭ |
digbandhaḥ |
oṃ aindryādidaśadiśaṃ oṃ namaḥ sudarśanāya sahasrārāya huṃ phaṭ badhnāmi namaścakrāya svāhā | iti pratidiśaṃ yojyam |
atha dhyānam |
udyādādityasaṅkāśaṃ pītavāsaṃ caturbhujam |
śaṅkhacakragadāpāṇiṃ dhyāyellakṣmīpatiṃ harim || 1 ||
trailokyādhāracakraṃ tadupari kamaṭhaṃ tatra cānantabhogī
tanmadhye bhūmipadmāṅkuśaśikharadalaṃ karṇikābhūtamerum |
tatrasthaṃ śāntamūrtiṃ maṇimayamakuṭaṃ kuṇḍalodbhāsitāṅgaṃ
lakṣmīnārāyaṇākhyaṃ sarasijanayanaṃ santataṃ cintayāmi || 2 ||
atha mūlāṣṭakam |
om || nārāyaṇaḥ paraṃ jyotirātmā nārāyaṇaḥ paraḥ |
nārāyaṇaḥ paraṃ brahma nārāyaṇa namo'stu te || 1 ||
nārāyaṇaḥ paro devo dhātā nārāyaṇaḥ paraḥ |
nārāyaṇaḥ paro dhātā nārāyaṇa namo'stu te || 2 ||
nārāyaṇaḥ paraṃ dhāma dhyānaṃ nārāyaṇaḥ paraḥ |
nārāyaṇa paro dharmo nārāyaṇa namo'stu te || 3 ||
nārāyaṇaḥ parovedyaḥ vidyā nārāyaṇaḥ paraḥ |
viśvaṃ nārāyaṇaḥ sākṣānnārāyaṇa namo'stu te || 4 ||
nārāyaṇādvidhirjāto jāto nārāyaṇādbhavaḥ |
jāto nārāyaṇādindro nārāyaṇa namo'stu te || 5 ||
ravirnārāyaṇastejaḥ candro nārāyaṇo mahaḥ |
vahnirnārāyaṇaḥ sākṣānnārāyaṇa namo'stu te || 6 ||
nārāyaṇa upāsyaḥ syādgururnārāyaṇaḥ paraḥ |
nārāyaṇaḥ paro bodho nārāyaṇa namo'stu te || 7 ||
nārāyaṇaḥ phalaṃ mukhyaṃ siddhirnārāyaṇaḥ sukham |
sevyonārāyaṇaḥ śuddho nārāyaṇa namo'stu te || 8 || [hari]
atha prārthanādaśakam |
nārāyaṇa tvamevāsi daharākhye hṛdi sthitaḥ |
prerakaḥ preryamāṇānāṃ tvayā preritamānasaḥ || 9 ||
tvadājñāṃ śirasā dhṛtvā japāmi janapāvanam |
nānopāsanamārgāṇāṃ bhavakṛdbhāvabodhakaḥ || 10 ||
bhāvārthakṛdbhavātīto bhava saukhyaprado mama |
tvanmāyāmohitaṃ viśvaṃ tvayaiva parikalpitam || 11 ||
tvadadhiṣṭhānamātreṇa sā vai sarvārthakāriṇī |
tvametāṃ ca puraskṛtya sarvakāmānpradarśaya || 12 ||
na me tvadanyastrātāsti tvadanyanna hi daivatam |
tvadanyaṃ na hi jānāmi pālakaṃ puṇyavardhanam || 13 ||
yāvatsāṃsāriko bhāvo manasstho bhāvanātmakaḥ |
tāvatsiddhirbhavetsādhyā sarvathā sarvadā vibho || 14 ||
pāpināmahamevāgryo dayālūnāṃ tvamagraṇīḥ |
dayanīyo madanyo'sti tava ko'tra jagattraye || 15 ||
tvayāhaṃ naiva sṛṣṭaścenna syāttava dayālutā |
āmayo vā na sṛṣṭaścedauṣadhasya vṛthodayaḥ || 16 ||
pāpasaṅghapariśrāntaḥ pāpātmā pāparūpadhṛt |
tvadanyaḥ ko'tra pāpebhyastrātāsti jagatītale || 17 ||
tvameva mātā ca pitā tvameva
tvameva bandhuśca sakhā tvameva |
tvameva sevyaśca gurustvameva
tvameva sarvaṃ mama deva deva || 18 ||
prārthanādaśakaṃ caiva mūlāṣṭakamataḥ param |
yaḥ paṭhecchṛṇuyānnityaṃ tasya lakṣmīḥ sthirā bhavet || 19 ||
nārāyaṇasya hṛdayaṃ sarvābhīṣṭaphalapradam |
lakṣmīhṛdayakaṃ stotraṃ yadi cettadvinākṛtam || 20 ||
tatsarvaṃ niṣphalaṃ proktaṃ lakṣmīḥ kruddhyati sarvadā |
etatsaṅkalitaṃ stotraṃ sarvakāmaphalapradam || 21 ||
lakṣmīhṛdayakaṃ caiva tathā nārāyaṇātmakam |
japedyaḥ saṅkalīkṛtya sarvābhīṣṭamavāpnuyāt || 22 ||
nārāyaṇasya hṛdayamādau japtvā tataḥ param |
lakṣmīhṛdayakaṃ stotraṃ japennārāyaṇaṃ punaḥ || 23 ||
punarnārāyaṇaṃ japtvā punarlakṣmīnutiṃ japet |
punarnārāyaṇaṃ jāpyaṃ saṅkalīkaraṇaṃ bhavet || 24 ||
evaṃ madhye dvivāreṇa japetsaṅkalitaṃ tu tat |
lakṣmīhṛdayakaṃ stotraṃ sarvakāmaprakāśitam || 25 ||
tadvajjapādikaṃ kuryādetatsaṅkalitaṃ śubham |
sarvānkāmānavāpnoti ādhivyādhibhayaṃ haret || 26 ||
gopyametatsadā kuryānna sarvatra prakāśayet |
iti guhyatamaṃ śāstraṃ prāptaṃ brahmādikaiḥ purā || 27 || tasmātsarvaprayatnena gopayetsādhayesudhīḥ | yatraitatpustakaṃ tiṣṭhellakṣmīnārāyaṇātmakam || 28 || bhūtapaiśācavetāla bhayaṃ naiva tu sarvadā | lakṣmīhṛdayakaṃ proktaṃ vidhinā sādhayetsudhīḥ || 29 || bhṛguvāre ca rātrau ca pūjayetpustakadvayam | sarvathā sarvadā satyaṃ gopayetsādhayetsudhīḥ | gopanātsādhanālloke dhanyo bhavati tattvataḥ || 30 || ityatharvarahasye uttarabhāge nārāyaṇahṛdayaṃ sampūrṇam |

Explore More