Goddess Durga

ശ്രീ ദുര്ഗാ ചന്ദ്രകലാ സ്തുതി

(Shri Durga Chandrakala Stuti in Malayalam)

Appayya Dikshita

The Shri Durga Chandrakala Stuti is a profound devotional hymn composed by the great polymath Appayya Dikshita. Dedicated to Goddess Durga, who is venerated as the protectress residing in the Vindhya mountains and the slayer of demons like Madhu and Kaitabha, this stotra celebrates her as the divine energy governing the universe. Through its rhythmic and evocative verses, the hymn seeks the maternal grace of the Goddess to dissolve worldly obstacles and sorrows. Reciting this stuti is believed to bestow spiritual clarity, inner strength, and the protective blessings of the Divine Mother upon the practitioner.

ധ്യാനമ്

ഉമാകാന്തേ രമാകാന്തേ ഏഷാമാസീ-ന്മതിസ്സമാ ।
നമാമി ദീക്ഷിതേന്ദ്രാം സ്താന് നയഷട്ക-വിശാരദാമ് ॥
വേധോഹരീശ്വരസ്തുത്യാം വിഹര്ത്രീം വിന്ധ്യഭൂധരേ ।
ഹരപ്രാണേശ്വരീം വന്ദേ ഹന്ത്രീം വിബുധവിദ്വിഷാമ് ॥ 1 ॥
അഭ്യര്ഥനേന സരസീരുഹസമ്ഭവസ്യ
ത്യക്ത്വോദിതാ ഭഗവദക്ഷിപിധാനലീലാമ് ।
വിശ്വേശ്വരീ വിപദപാകമനേ പുരസ്താത്
മാതാ മമാസ്തു മധുകൈടഭയോര്നിഹന്ത്രീ ॥ 2 ॥
പ്രാങ്നിര്ജരേഷു നിഹതൈര്നിജശക്തിലേശൈഃ
ഏകീഭവദ്ഭിരുദിതാഽഖിലലോകഗുപ്ത്യൈ ।
സമ്പന്നശസ്ത്രനികരാ ച തദായുധസ്ഥൈഃ
മാതാ മമാസ്തു മഹിഷാന്തകരീ പുരസ്താത് ॥ 3 ॥
പ്രാലേയശൈലതനയാ തനുകാന്തിസമ്പത്
കോശോദിതാ കുവലയച്ഛവിചാരുദേഹാ ।
നാരായണീ നമദഭീപ്സിതകല്പവല്ലീ
സുപ്രീതിമാവഹതു ശുമ്ഭനിശുമ്ഭഹന്ത്രീ ॥ 4 ॥
വിശ്വേശ്വരീതി മഹിഷാന്തകരീതി യസ്യാഃ
നാരായണീത്യപി ച നാമഭിരങ്കിതാനി ।
സൂക്താനി പങ്കജഭുവാ ച സുരര്ഷിഭിശ്ച
ദൃഷ്ടാനി പാവകമുഖൈശ്ച ശിവാം ഭജേ താമ് ॥ 5 ॥
ഉത്പത്തിദൈത്യഹനനസ്തവനാത്മകാനി
സംരക്ഷകാണ്യഖിലഭൂതഹിതായ യസ്യാഃ ।
സൂക്താന്യശേഷനിഗമാന്തവിദഃ പഠന്തി
താം വിശ്വമാതരമജസ്രമഭിഷ്ടവീമി ॥ 6 ॥
യേ വൈപ്രചിത്തപുനരുത്ഥിതശുമ്ഭമുഖ്യൈഃ
ദുര്ഭിക്ഷഘോരസമയേന ച കാരിതാസു ।
ആവിഷ്കൃതാസ്ത്രിജഗദാര്തിഷു രൂപഭേദാഃ
തൈരമ്ബികാ സമഭിരക്ഷതു മാം വിപദ്ഭ്യഃ ॥ 7 ॥
സൂക്തം യദീയമരവിന്ദഭവാദി ദൃഷ്ടം
ആവര്ത്യ ദേവ്യനുപദം സുരഥഃ സമാധിഃ ।
ദ്വാവപ്യവാപതുരഭീഷ്ടമനന്യലഭ്യം
താമാദിദേവതരുണീം പ്രണമാമി മൂര്ധ്നാ ॥ 8 ॥
മാഹിഷ്മതീതനുഭവം ച രുരും ച ഹന്തും
ആവിഷ്കൃതൈര്നിജരസാദവതാരഭേദൈഃ ।
അഷ്ടാദശാഹതനവാഹതകോടിസങ്ഖ്യൈഃ
അമ്ബാ സദാ സമഭിരക്ഷതു മാം വിപദ്ഭ്യഃ ॥ 9 ॥
ഏതച്ചരിത്രമഖിലം ലിഖിതം ഹി യസ്യാഃ
സമ്പൂജിതം സദന ഏവ നിവേശിതം വാ ।
ദുര്ഗം ച താരയതി ദുസ്തരമപ്യശേഷം
ശ്രേയഃ പ്രയച്ഛതി ച സര്വമുമാം ഭജേ താമ് ॥ 10 ॥
യത്പൂജനസ്തുതിനമസ്കൃതിഭിര്ഭവന്തി
പ്രീതാഃ പിതാമഹരമേശഹരാസ്ത്രയോഽപി ।
തേഷാമപി സ്വകഗുണൈര്ദദതീ വപൂംഷി
താമീശ്വരസ്യ തരുണീം ശരണം പ്രപദ്യേ ॥ 11 ॥
കാന്താരമധ്യദൃഢലഗ്നതയാഽവസന്നാഃ
മഗ്നാശ്ച വാരിധിജലേ രിപുഭിശ്ച രുദ്ധാഃ ।
യസ്യാഃ പ്രപദ്യ ചരണൌ വിപദസ്തരന്തി
സാ മേ സദാഽസ്തു ഹൃദി സര്വജഗത്സവിത്രീ ॥ 12 ॥
ബന്ധേ വധേ മഹതി മൃത്യുഭയേ പ്രസക്തേ
വിത്തക്ഷയേ ച വിവിധേ യ മഹോപതാപേ ।
യത്പാദപൂജനമിഹ പ്രതികാരമാഹുഃ
സാ മേ സമസ്തജനനീ ശരണം ഭവാനീ ॥ 13 ॥
ബാണാസുരപ്രഹിതപന്നഗബന്ധമോക്ഷഃ
തദ്ബാഹുദര്പദലനാദുഷയാ ച യോഗഃ ।
പ്രാദ്യുമ്നിനാ ദ്രുതമലഭ്യത യത്പ്രസാദാത്
സാ മേ ശിവാ സകലമപ്യശുഭം ക്ഷിണോതു ॥ 14 ॥
പാപഃ പുലസ്ത്യതനയഃ പുനരുത്ഥിതോ മാം
അദ്യാപി ഹര്തുമയമാഗത ഇത്യുദീതമ് ।
യത്സേവനേന ഭയമിന്ദിരയാഽവധൂതം
താമാദിദേവതരുണീം ശരണം ഗതോഽസ്മി ॥ 15 ॥
യദ്ധ്യാനജം സുഖമവാപ്യമനന്തപുണ്യൈഃ
സാക്ഷാത്തമച്യുത പരിഗ്രഹമാശ്വവാപുഃ ।
ഗോപാങ്ഗനാഃ കില യദര്ചനപുണ്യമാത്രാഃ
സാ മേ സദാ ഭഗവതീ ഭവതു പ്രസന്നാ ॥ 16 ॥
രാത്രിം പ്രപദ്യ ഇതി മന്ത്രവിദഃ പ്രപന്നാന്
ഉദ്ബോധ്യ മൃത്യുവധിമന്യഫലൈഃ പ്രലോഭ്യ ।
ബുദ്ധ്വാ ച തദ്വിമുഖതാം പ്രതനം നയന്തീം
ആകാശമാദിജനനീം ജഗതാം ഭജേ താമ് ॥ 17 ॥
ദേശകാലേഷു ദുഷ്ടേഷു ദുര്ഗാചന്ദ്രകലാസ്തുതിഃ ।
സന്ധ്യയോരനുസന്ധേയാ സര്വാപദ്വിനിവൃത്തയേ ॥ 18 ॥
ഇതി ശ്രീമദപയ്യദീക്ഷിതവിരചിതാ ദുര്ഗാചന്ദ്രകലാസ്തുതിഃ ॥

Explore More