നാരായണീയം ദശക 63 - ഗോവര്ധനോദ്ധാരണമ്

ദദൃശിരേ കില തത്ക്ഷണമക്ഷത-
സ്തനിതജൃമ്ഭിതകമ്പിതദിക്തടാഃ ।
സുഷമയാ ഭവദങ്ഗതുലാം ഗതാ
വ്രജപദോപരി വാരിധരാസ്ത്വയാ ॥1॥

വിപുലകരകമിശ്രൈസ്തോയധാരാനിപാതൈ-
ര്ദിശിദിശി പശുപാനാം മണ്ഡലേ ദണ്ഡ്യമാനേ ।
കുപിതഹരികൃതാന്നഃ പാഹി പാഹീതി തേഷാം
വചനമജിത ശൃണ്വന് മാ ബിഭീതേത്യഭാണീഃ ॥2॥

കുല ഇഹ ഖലു ഗോത്രോ ദൈവതം ഗോത്രശത്രോ-
ര്വിഹതിമിഹ സ രുന്ധ്യാത് കോ നു വഃ സംശയോഽസ്മിന് ।
ഇതി സഹസിതവാദീ ദേവ ഗോവര്ദ്ധനാദ്രിം
ത്വരിതമുദമുമൂലോ മൂലതോ ബാലദോര്ഭ്യാമ് ॥3॥

തദനു ഗിരിവരസ്യ പ്രോദ്ധൃതസ്യാസ്യ താവത്
സികതിലമൃദുദേശേ ദൂരതോ വാരിതാപേ ।
പരികരപരിമിശ്രാന് ധേനുഗോപാനധസ്താ-
ദുപനിദധദധത്ഥാ ഹസ്തപദ്മേന ശൈലമ് ॥4॥

ഭവതി വിധൃതശൈലേ ബാലികാഭിര്വയസ്യൈ-
രപി വിഹിതവിലാസം കേലിലാപാദിലോലേ ।
സവിധമിലിതധേനൂരേകഹസ്തേന കണ്ഡൂ-
യതി സതി പശുപാലാസ്തോഷമൈഷന്ത സര്വേ ॥5॥

അതിമഹാന് ഗിരിരേഷ തു വാമകേ
കരസരോരുഹി തം ധരതേ ചിരമ് ।
കിമിദമദ്ഭുതമദ്രിബലം ന്വിതി
ത്വദവലോകിഭിരാകഥി ഗോപകൈഃ ॥6॥

അഹഹ ധാര്ഷ്ട്യമമുഷ്യ വടോര്ഗിരിം
വ്യഥിതബാഹുരസാവവരോപയേത് ।
ഇതി ഹരിസ്ത്വയി ബദ്ധവിഗര്ഹണോ
ദിവസസപ്തകമുഗ്രമവര്ഷയത് ॥7॥

അചലതി ത്വയി ദേവ പദാത് പദം
ഗലിതസര്വജലേ ച ഘനോത്കരേ ।
അപഹൃതേ മരുതാ മരുതാം പതി-
സ്ത്വദഭിശങ്കിതധീഃ സമുപാദ്രവത് ॥8॥

ശമമുപേയുഷി വര്ഷഭരേ തദാ
പശുപധേനുകുലേ ച വിനിര്ഗതേ ।
ഭുവി വിഭോ സമുപാഹിതഭൂധരഃ
പ്രമുദിതൈഃ പശുപൈഃ പരിരേഭിഷേ ॥9॥

ധരണിമേവ പുരാ ധൃതവാനസി
ക്ഷിതിധരോദ്ധരണേ തവ കഃ ശ്രമഃ ।
ഇതി നുതസ്ത്രിദശൈഃ കമലാപതേ
ഗുരുപുരാലയ പാലയ മാം ഗദാത് ॥10॥