നാരായണീയം ദശക 49 - വൃന്ദാവനപ്രവേശമ്

ഭവത്പ്രഭാവാവിദുരാ ഹി ഗോപാസ്തരുപ്രപാതാദികമത്ര ഗോഷ്ഠേ ।
അഹേതുമുത്പാതഗണം വിശങ്ക്യ പ്രയാതുമന്യത്ര മനോ വിതേനുഃ ॥1॥

തത്രോപനന്ദാഭിധഗോപവര്യോ ജഗൌ ഭവത്പ്രേരണയൈവ നൂനമ് ।
ഇതഃ പ്രതീച്യാം വിപിനം മനോജ്ഞം വൃന്ദാവനം നാമ വിരാജതീതി ॥2॥

ബൃഹദ്വനം തത് ഖലു നന്ദമുഖ്യാ വിധായ ഗൌഷ്ഠീനമഥ ക്ഷണേന ।
ത്വദന്വിതത്വജ്ജനനീനിവിഷ്ടഗരിഷ്ഠയാനാനുഗതാ വിചേലുഃ ॥3॥

അനോമനോജ്ഞധ്വനിധേനുപാലീഖുരപ്രണാദാന്തരതോ വധൂഭിഃ ।
ഭവദ്വിനോദാലപിതാക്ഷരാണി പ്രപീയ നാജ്ഞായത മാര്ഗദൈര്ഘ്യമ് ॥4॥

നിരീക്ഷ്യ വൃന്ദാവനമീശ നന്ദത്പ്രസൂനകുന്ദപ്രമുഖദ്രുമൌഘമ് ।
അമോദഥാഃ ശാദ്വലസാന്ദ്രലക്ഷ്മ്യാ ഹരിന്മണീകുട്ടിമപുഷ്ടശോഭമ് ॥5॥

നവാകനിര്വ്യൂഢനിവാസഭേദേഷ്വശേഷഗോപേഷു സുഖാസിതേഷു ।
വനശ്രിയം ഗോപകിശോരപാലീവിമിശ്രിതഃ പര്യഗലോകഥാസ്ത്വമ് ॥6॥

അരാലമാര്ഗാഗതനിര്മലാപാം മരാലകൂജാകൃതനര്മലാപാമ് ।
നിരന്തരസ്മേരസരോജവക്ത്രാം കലിന്ദകന്യാം സമലോകയസ്ത്വമ് ॥7॥

മയൂരകേകാശതലോഭനീയം മയൂഖമാലാശബലം മണീനാമ് ।
വിരിഞ്ചലോകസ്പൃശമുച്ചശൃങ്ഗൈര്ഗിരിം ച ഗോവര്ധനമൈക്ഷഥാസ്ത്വമ് ॥8॥

സമം തതോ ഗോപകുമാരകൈസ്ത്വം സമന്തതോ യത്ര വനാന്തമാഗാഃ ।
തതസ്തതസ്താം കുടിലാമപശ്യഃ കലിന്ദജാം രാഗവതീമിവൈകാമ് ॥9॥

തഥാവിധേഽസ്മിന് വിപിനേ പശവ്യേ സമുത്സുകോ വത്സഗണപ്രചാരേ ।
ചരന് സരാമോഽഥ കുമാരകൈസ്ത്വം സമീരഗേഹാധിപ പാഹി രോഗാത് ॥10॥