Lord Yama

കഠോപനിഷദ് - അധ്യായ 1, വല്ലീ 1

(Kathopanishad - Chapter 1, Valli 1 in Malayalam)

From Veda (Krishna Yajurveda)

This opening section of the Kathopanishad features the profound dialogue between the young seeker Nachiketa and Lord Yama, the god of death. It chronicles Nachiketa’s quest to understand the mysteries of existence and what lies beyond mortality. As a primary Upanishadic text, it serves as a cornerstone of Advaita Vedanta philosophy. Studying or reciting these verses imparts immense spiritual wisdom, helping the seeker cultivate detachment, unwavering faith, and the intellectual clarity required to transcend the cycle of birth and death, ultimately leading to the realization of the eternal Atman.

അധ്യായ 1

വല്ലീ 1
ഓം ഉശന് ഹ വൈ വാജശ്രവസ-സ്സര്വവേദസ-ന്ദദൌ।
തസ്യ ഹ നചികേതാ നാമ പുത്ര ആസ ॥1॥
തം ഹ കുമാരം സന്ത-ന്ദക്ഷിണാസു നീയമാനാസു ശ്രദ്ധാ-ഽഽവിവേശ। സോ-ഽമന്യത ॥2॥
പീതോദകാ ജഗ്ധതൃണാ ദുഗ്ധദോഹാ നിരിന്ദ്രിയാഃ।
അനന്ദാ നാമ തേ ലോകാസ്താന്സ ഗച്ഛതി താ ദദത് ॥3॥
സ ഹോവാച പിതര-ന്തത കസ്മൈ മാ-ന്ദാസ്യസീതി।
ദ്വിതീയ-ന്തൃതീയ-ന്തം ഹോവാച മൃത്യവേ ത്വാ ദദാമീതി ॥4॥
ബഹൂനാമേമി പ്രഥമോ ബഹൂനാമേമി മധ്യമഃ।
കിം സ്വിദ്യമസ്യ കര്തവ്യം-യഁന്മയാദ്യ കരിഷ്യതി ॥5॥
അനുപശ്യ യഥാ പൂര്വേ പ്രതിപശ്യ തഥാ-ഽപരേ।
സസ്യമിവ മര്ത്യഃ പച്യതേ സസ്യമിവാജായതേ പുനഃ ॥6॥
വൈശ്വാനരഃ പ്രവിശത്യതിഥിര്ബ്രാഹ്മണോ ഗൃഹാന്।
തസ്യൈതാം ശാന്തി-ങ്കുര്വന്തി ഹര വൈവസ്വതോദകമ് ॥7॥
ആശാപ്രതീക്ഷേ സങ്ഗതം സൂനൃതാ-ഞ്ചേഷ്ടാപൂര്തേ പുത്രപശൂംശ്ച സര്വാന്।
ഏതദ് വൃങ്ക്തേ പുരുഷസ്യാല്പമേധസോ യസ്യാനശ്നന്വസതി ബ്രാഹ്മണോ ഗൃഹേ ॥8॥
തിസ്രോ രാത്രീര്യദവാത്സീര്ഗൃഹേ മേ-ഽനശ്നന്ബ്രഹ്മന്നതിഥിര്നമസ്യഃ।
നമസ്തേ-ഽസ്തു ബ്രഹ്മന്സ്വസ്തി മേ-ഽസ്തു തസ്മാത്പ്രതി ത്രീന്വരാന്വൃണീഷ്വ ॥9॥
ശാന്തസങ്കല്പ-സ്സുമനാ യഥാ സ്യാദ്വീതമന്യുര്ഗൌതമോ മാഭി മൃത്യോ।
ത്വത്പ്രസൃഷ്ട-മ്മാഭിവദേത്പ്രതീത ഏതത്ത്രയാണാ-മ്പ്രഥമം-വഁരം-വൃഁണേ ॥10॥
യഥാ പുരസ്താദ് ഭവിതാ പ്രതീത ഔദ്ദാലകിരാരുണിര്മത്പ്രസൃഷ്ടഃ।
സുഖം രാത്രീ-ശ്ശയിതാ വീതമന്യുസ്ത്വാ-ന്ദദൃശിവാന്മൃത്യുമുഖാത്പ്രമുക്തമ് ॥11॥
സ്വര്ഗേ ലോകേ ന ഭയ-ങ്കിഞ്ചനാസ്തി ന തത്ര ത്വ-ന്ന ജരയാ ബിഭേതി।
ഉഭേ തീര്ത്വാ-ഽശനായാപിപാസേ ശോകാതിഗോ മോദതേ സ്വര്ഗലോകേ ॥12॥
സ ത്വമഗ്നിം സ്വര്ഗ്യമധ്യേഷി മൃത്യോ പ്രബ്രൂഹി ത്വം ശ്രദ്ദധാനായ മഹ്യമ്।
സ്വര്ഗലോകാ അമൃതത്വ-മ്ഭജന്ത ഏതദ് ദ്വിതീയേന വൃണേ വരേണ ॥13॥
പ്ര തേ ബ്രവീമി തദു മേ നിബോധ സ്വര്ഗ്യമഗ്നി-ന്നചികേതഃ പ്രജാനന്।
അനന്തലോകാപ്തിമഥോ പ്രതിഷ്ഠാം-വിഁദ്ധി ത്വമേത-ന്നിഹിത-ങ്ഗുഹായാമ് ॥14॥
ലോകാദിമഗ്നി-ന്തമുവാച തസ്മൈ യാ ഇഷ്ടകാ യാവതീര്വാ യഥാ വാ।
സ ചാപി തത്പ്രത്യവദദ്യഥോക്തമഥാസ്യ മൃത്യുഃ പുനരേവാഹ തുഷ്ടഃ ॥15॥
തമബ്രവീത്പ്രീയമാണോ മഹാത്മാ വര-ന്തവേഹാദ്യ ദദാമി ഭൂയഃ।
തവൈവ നാമ്നാ ഭവിതാ-ഽയമഗ്നി-സ്സൃങ്കാ-ഞ്ചേമാമനേകരൂപാ-ങ്ഗൃഹാണ ॥16॥
ത്രിണാചികേതസ്ത്രിഭിരേത്യ സന്ധി-ന്ത്രികര്മകൃത്തരതി ജന്മമൃത്യൂ।
ബ്രഹ്മജജ്ഞ-ന്ദേവമീഡ്യം-വിഁദിത്വാ നിചായ്യേമാം ശാന്തിമത്യന്തമേതി ॥17॥
ത്രിണാചികേതസ്ത്രയമേതദ്വിദിത്വാ യ ഏവം-വിഁദ്വാംശ്ചിനുതേ നാചികേതമ്।
സ മൃത്യുപാശാന്പുരതഃ പ്രണോദ്യ ശോകാതിഗോ മോദതേ സ്വര്ഗലോകേ ॥18॥
ഏഷ തേ-ഽഗ്നിര്നചികേത-സ്സ്വര്ഗ്യോ യമവൃണീഥാ ദ്വിതീയേന വരേണ।
ഏതമഗ്നി-ന്തവൈവ പ്രവക്ഷ്യന്തി ജനാസസ്തൃതീയം-വഁര-ന്നചികേതോ വൃണീഷ്വ ॥19॥
യേയ-മ്പ്രേതേ വിചികിത്സാ മനുഷ്യേ-ഽസ്തീത്യേകേ നായമസ്തീതി ചൈകേ।
ഏതദ്വിദ്യാമനുശിഷ്ടസ്ത്വയാ-ഽഹം-വഁരാണാമേഷ വരസ്തൃതീയഃ ॥20॥
ദേവൈരത്രാപി വിചികിത്സിത-മ്പുരാ ന ഹി സുവിജ്ഞേയമണുരേഷ ധര്മഃ।
അന്യം-വഁര-ന്നചികേതോ വൃണീഷ്വ മാ മോപരോത്സീരതി മാ സൃജൈനമ് ॥21॥
ദേവൈരത്രാപി വിചികിത്സിത-ങ്കില ത്വ-ഞ്ച മൃത്യോ യന്ന സുജ്ഞേയമാത്ഥ।
വക്താ ചാസ്യ ത്വാദൃഗന്യോ ന ലഭ്യോ നാന്യോ വരസ്തുല്യ ഏതസ്യ കശ്ചിത് ॥22॥
ശതായുഷഃ പുത്രപൌത്രാന്വൃണീഷ്വ ബഹൂന്പശൂന്ഹസ്തിഹിരണ്യമശ്വാന്।
ഭൂമേര്മഹദായതനം-വൃഁണീഷ്വ സ്വയ-ഞ്ച ജീവ ശരദോ യാവദിച്ഛസി ॥23॥
ഏതത്തുല്യം-യഁദി മന്യസേ വരം-വൃഁണീഷ്വ വിത്ത-ഞ്ചിരജീവികാ-ഞ്ച।
മഹാഭൂമൌ നചികേതസ്ത്വമേധി കാമാനാ-ന്ത്വാ-ങ്കാമഭാജ-ങ്കരോമി ॥24॥
യേ യേ കാമാ ദുര്ലഭാ മര്ത്യലോകേ സര്വാന്കാമാംശ്ഛന്ദതഃ പ്രാര്ഥയസ്വ।
ഇമാ രാമാ-സ്സരഥാ-സ്സതൂര്യാ ന ഹീദൃശാ ലമ്ഭനീയാ മനുഷ്യൈഃ।
ആഭിര്മത്പ്രത്താഭിഃ പരിചാരയസ്വ നചികേതോ മരണ-മ്മാ-ഽനുപ്രാക്ശീഃ ॥25॥
ശ്വോഭാവാ മര്ത്യസ്യ യദന്തകൈതത്സര്വേന്ദ്രിയാണാ-ഞ്ജരയന്തി തേജഃ।
അപി സര്വ-ഞ്ജീവിതമല്പമേവ തവൈവ വാഹാസ്തവ നൃത്യഗീതേ ॥26॥
ന വിത്തേന തര്പണീയോ മനുഷ്യോ ലപ്സ്യാമഹേ വിത്തമദ്രാക്ഷ്മ ചേത്ത്വാ।
ജീവിഷ്യാമോ യാവദീശിഷ്യസി ത്വം-വഁരസ്തു മേ വരണീയ-സ്സ ഏവ ॥27॥
അജീര്യതാമമൃതാനാമുപേത്യ ജീര്യന്മര്ത്യഃ ക്വധസ്സ്ഥഃ പ്രജാനന്।
അഭിധ്യായന്വര്ണരതിപ്രമോദാനതിദീര്ഘേ ജീവിതേ കോ രമേത ॥28॥
യസ്മിന്നിദം-വിഁചികിത്സന്തി മൃത്യോ യത്സാമ്പരായേ മഹതി ബ്രൂഹി നസ്തത്।
യോ-ഽയം-വഁരോ ഗൂഢമനുപ്രവിഷ്ടോ നാന്യ-ന്തസ്മാന്നചികേതാ വൃണീതേ ॥29॥

Explore More