Goddess Ambika

ఘట స్తవః

(Ghata Stavah in Telugu)

Traditional

Ghata Stavah is a powerful devotional hymn dedicated to Goddess Ambika, the primordial Divine Mother. The text beautifully describes her majestic form, specifically focusing on the grace of her lotus feet adorned with jingling anklets. It invokes various fierce and benevolent aspects of the Goddess, such as Parvati, Kali, and Chandika, seeking her protection from worldly afflictions. Reciting this stotra is believed to bestow inner strength, spiritual clarity, and the grace of the Mother. It serves as an earnest plea for refuge, helping the devotee cultivate unwavering devotion and surrender at the feet of the Divine.

ఆనన్దమన్థరపురన్దరముక్తమాల్యం
మౌలౌ హఠేన నిహితం మహిషాసురస్య ।
పాదామ్బుజం భవతు మే విజయాయ మఞ్జు-
-మఞ్జీరశిఞ్జితమనోహరమమ్బికాయాః ॥ 1 ॥
దేవి త్ర్యమ్బకపత్ని పార్వతి సతి త్రైలోక్యమాతః శివే
శర్వాణి త్రిపురే మృడాని వరదే రుద్రాణి కాత్యాయని ।
భీమే భైరవి చణ్డి శర్వరికలే కాలక్షయే శూలిని
త్వత్పాదప్రణతాననన్యమనసః పర్యాకులాన్పాహి నః ॥ 2 ॥
దేవి త్వాం సకృదేవ యః ప్రణమతి క్షోణీభృతస్తం నమ-
-న్త్యాజన్మస్ఫురదఙ్ఘ్రిపీఠవిలుఠత్కోటీరకోటిచ్ఛటాః ।
యస్త్వామర్చతి సోఽర్చ్యతే సురగణైర్యః స్తౌతి స స్తూయతే
యస్త్వాం ధ్యాయతి తం స్మరార్తివిధురా ధ్యాయన్తి వామభ్రువః ॥ 3 ॥
ఉన్మత్తా ఇవ సగ్రహా ఇవ విషవ్యాసక్తమూర్ఛా ఇవ
ప్రాప్తప్రౌఢమదా ఇవార్తివిరహగ్రస్తా ఇవార్తా ఇవ ।
యే ధ్యాయన్తి హి శైలరాజతనయాం ధన్యాస్త ఏవాగ్రతః
త్యక్తోపాధివివృద్ధరాగమనసో ధ్యాయన్తి తాన్సుభ్రువః ॥ 4 ॥
ధ్యాయన్తి యే క్షణమపి త్రిపురే హృది త్వాం
లావణ్యయౌవనధనైరపి విప్రయుక్తాః ।
తే విస్ఫురన్తి లలితాయతలోచనానాం
చిత్తైకభిత్తిలిఖితప్రతిమాః పుమాంసః ॥ 5 ॥
ఏతం కిం ను దృశా పిబామ్యుత విశామ్యస్యాఙ్గమఙ్గైర్నిజైః
కిం వాఽముం నిగరామ్యనేన సహసా కిం వైకతామాశ్రయే ।
యస్యేత్థం వివశో వికల్పలలితాకూతేన యోషిజ్జనః
కిం తద్యన్న కరోతి దేవి హృదయే యస్య త్వమావర్తసే ॥ 6 ॥
విశ్వవ్యాపిని యద్వదీశ్వర ఇతి స్థాణావనన్యాశ్రయః
శబ్దః శక్తిరితి త్రిలోకజనని త్వయ్యేవ తథ్యస్థితిః ।
ఇత్థం సత్యపి శక్నువన్తి యదిమాః క్షుద్రా రుజో బాధితుం
త్వద్భక్తానపి న క్షిణోషి చ రుషా తద్దేవి చిత్రం మహత్ ॥ 7 ॥
ఇన్దోర్మధ్యగతాం మృగాఙ్కసదృశచ్ఛాయాం మనోహారిణీం
పాణ్డూత్ఫుల్లసరోరుహాసనగతా స్నిగ్ధప్రదీపచ్ఛవిమ్ ।
వర్షన్తీమమృతం భవాని భవతీం ధ్యాయన్తి యే దేహినః
తే నిర్ముక్తరుజో భవన్తి రిపవః ప్రోజ్ఝన్తి తాన్దూరతః ॥ 8 ॥
పూర్ణేన్దోః శకలైరివాతిబహలైః పీయూషపూరైరివ
క్షీరాబ్ధేర్లహరీభరైరివ సుధాపఙ్కస్య పిణ్డైరివ ।
ప్రాలేయైరివ నిర్మితం తవ వపుర్ధ్యాయన్తి యే శ్రద్ధయా
చిత్తాన్తర్నిహితార్తితాపవిపదస్తే సమ్పదం బిభ్రతి ॥ 9 ॥
యే సంస్మరన్తి తరలాం సహసోల్లసన్తీం
త్వాం గ్రన్థిపఞ్చకభిదం తరుణార్కశోణామ్ ।
రాగార్ణవే బహలరాగిణి మజ్జయన్తీం
కృత్స్నం జగద్దధతి చేతసి తాన్మృగాక్ష్యః ॥ 10 ॥
లాక్షారసస్నపితపఙ్కజతన్తుతన్వీం
అన్తః స్మరత్యనుదినం భవతీం భవాని ।
యస్తం స్మరప్రతిమమప్రతిమస్వరూపాః
నేత్రోత్పలైర్మృగదృశో భృశమర్చయన్తి ॥ 11 ॥
స్తుమస్త్వాం వాచమవ్యక్తాం హిమకున్దేన్దురోచిషమ్ ।
కదమ్బమాలాం బిభ్రాణామాపాదతలలమ్బినీమ్ ॥ 12 ॥
మూర్ధ్నీన్దోః సితపఙ్కజాసనగతాం ప్రాలేయపాణ్డుత్విషం
వర్షన్తీమమృతం సరోరుహభువో వక్త్రేఽపి రన్ధ్రేఽపి చ ।
అచ్ఛిన్నా చ మనోహరా చ లలితా చాతిప్రసన్నాపి చ
త్వామేవం స్మరతః స్మరారిదయితే వాక్సర్వతో వల్గతి ॥ 13 ॥
దదాతీష్టాన్భోగాన్ క్షపయతి రిపూన్హన్తి విపదో
దహత్యాధీన్వ్యాధీన్ శమయతి సుఖాని ప్రతనుతే ।
హఠాదన్తర్దుఃఖం దలయతి పినష్టీష్టవిరహం
సకృద్ధ్యాతా దేవీ కిమివ నిరవద్యం న కురుతే ॥ 14 ॥
యస్త్వాం ధ్యాయతి వేత్తి విన్దతి జపత్యాలోకతే చిన్తయ-
-త్యన్వేతి ప్రతిపద్యతే కలయతి స్తౌత్యాశ్రయత్యర్చతి ।
యశ్చ త్ర్యమ్బకవల్లభే తవ గుణానాకర్ణయత్యాదరాత్
తస్య శ్రీర్న గృహాదపైతి విజయస్తస్యాగ్రతో ధావతి ॥ 15 ॥
కిం కిం దుఃఖం దనుజదలిని క్షీయతే న స్మృతాయాం
కా కా కీర్తిః కులకమలిని ఖ్యాప్యతే న స్తుతాయామ్ ।
కా కా సిద్ధిః సురవరనుతే ప్రాప్యతే నార్చితాయాం
కం కం యోగం త్వయి న చినుతే చిత్తమాలమ్బితాయామ్ ॥ 16 ॥
యే దేవి దుర్ధరకృతాన్తముఖాన్తరస్థాః
యే కాలి కాలఘనపాశనితాన్తబద్ధాః ।
యే చణ్డి చణ్డగురుకల్మషసిన్ధుమగ్నాః
తాన్పాసి మోచయసి తారయసి స్మృతైవ ॥ 17 ॥
లక్ష్మీవశీకరణచూర్ణసహోదరాణి
త్వత్పాదపఙ్కజరజాంసి చిరం జయన్తి ।
యాని ప్రణామమిలితాని నృణాం లలాటే
లుమ్పన్తి దైవలిఖితాని దురక్షరాణి ॥ 18 ॥
రే మూఢాః కిమయం వృథైవ తపసా కాయః పరిక్లిశ్యతే
యజ్ఞైర్వా బహుదక్షిణైః కిమితరే రిక్తీక్రియన్తే గృహాః ।
భక్తిశ్చేదవినాశినీ భగవతీపాదద్వయీ సేవ్యతాం
ఉన్నిద్రామ్బురుహాతపత్రసుభగా లక్ష్మీః పురో ధావతి ॥ 19 ॥
యాచే న కఞ్చన న కఞ్చన వఞ్చయామి
సేవే న కఞ్చన నిరస్తసమస్తదైన్యః ।
శ్లక్ష్ణం వసే మధురమద్మి భజే వరస్త్రీః
దేవీ హృది స్ఫురతి మే కులకామధేనుః ॥ 20 ॥
నమామి యామినీనాథలేఖాలఙ్కృతకున్తలామ్ ।
భవానీం భవసన్తాపనిర్వాపణసుధానదీమ్ ॥ 21 ॥
ఇతి శ్రీకాలిదాస విరచిత పఞ్చస్తవ్యాం తృతీయః ఘటస్తవః ।

Explore More