Lord Shiva

ദക്ഷിണാ മൂര്തി സ്തോത്രമ്

(Dakshinamurti Stotram in Malayalam)

Adi Shankaracharya

Attributed to the great philosopher Adi Shankaracharya, the Dakshinamurti Stotram is a profound Vedantic hymn dedicated to Lord Shiva in his manifestation as the supreme cosmic teacher. In this form, Shiva sits beneath a banyan tree, teaching the highest non-dual wisdom through the power of silence. The stotra explains the illusory nature of the universe and the unity of the individual soul with Brahman. Chanting this hymn is believed to bestow clarity of mind, destroy ignorance, facilitate the acquisition of deep scriptural knowledge, and guide the seeker toward spiritual liberation and self-realization.

ശാന്തിപാഠഃ

ഓം യോ ബ്രഹ്മാണം വിദധാതി പൂര്വം
യോ വൈ വേദാംശ്ച പ്രഹിണോതി തസ്മൈ ।
തം ഹ ദേവമാത്മബുദ്ധിപ്രകാശം
മുമുക്ഷുര്വൈ ശരണമഹം പ്രപദ്യേ ॥
ധ്യാനമ്
ഓം മൌനവ്യാഖ്യാ പ്രകടിത പരബ്രഹ്മതത്ത്വം യുവാനം
വര്ഷിഷ്ഠാന്തേ വസദൃഷിഗണൈരാവൃതം ബ്രഹ്മനിഷ്ഠൈഃ ।
ആചാര്യേന്ദ്രം കരകലിത ചിന്മുദ്രമാനന്ദമൂര്തിം
സ്വാത്മാരാമം മുദിതവദനം ദക്ഷിണാമൂര്തിമീഡേ ॥ 1 ॥
വടവിടപിസമീപേഭൂമിഭാഗേ നിഷണ്ണം
സകലമുനിജനാനാം ജ്ഞാനദാതാരമാരാത് ।
ത്രിഭുവനഗുരുമീശം ദക്ഷിണാമൂര്തിദേവം
ജനനമരണദുഃഖച്ഛേദദക്ഷം നമാമി ॥ 2 ॥
ചിത്രം വടതരോര്മൂലേ വൃദ്ധാഃ ശിഷ്യാ ഗുരുര്യുവാ ।
ഗുരോസ്തു മൌനം വ്യാഖ്യാനം ശിഷ്യാസ്തുച്ഛിന്നസംശയാഃ ॥ 3 ॥
നിധയേ സര്വവിദ്യാനാം ഭിഷജേ ഭവരോഗിണാമ് ।
ഗുരവേ സര്വലോകാനാം ദക്ഷിണാമൂര്തയേ നമഃ ॥ 4 ॥
ഓം നമഃ പ്രണവാര്ഥായ ശുദ്ധജ്ഞാനൈകമൂര്തയേ ।
നിര്മലായ പ്രശാന്തായ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ നമഃ ॥ 5 ॥
ചിദ്ഘനായ മഹേശായ വടമൂലനിവാസിനേ ।
സച്ചിദാനന്ദരൂപായ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ നമഃ ॥ 6 ॥
ഈശ്വരോ ഗുരുരാത്മേതി മൂര്തിഭേദവിഭാഗിനേ ।
വ്യോമവദ്വ്യാപ്തദേഹായ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ നമഃ ॥ 7 ॥
അങ്ഗുഷ്ഠതര്ജനീ യോഗമുദ്രാ വ്യാജേനയോഗിനാമ് ।
ശ്രുത്യര്ഥം ബ്രഹ്മജീവൈക്യം ദര്ശയന്യോഗതാ ശിവഃ ॥ 8 ॥
ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ॥
സ്തോത്രമ്
വിശ്വം ദര്പണ-ദൃശ്യമാന-നഗരീ തുല്യം നിജാന്തര്ഗതം
പശ്യന്നാത്മനി മായയാ ബഹിരിവോദ്ഭൂതം യഥാ നിദ്രയാ ।
യ-സ്സാക്ഷാത്കുരുതേ പ്രബോധസമയേ സ്വാത്മാനമേ-വാദ്വയം
തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ ॥ 1 ॥
ബീജസ്യാന്തരി-വാങ്കുരോ ജഗദിദം പ്രാങ്നിര്വികല്പം പുനഃ
മായാകല്പിത ദേശകാലകലനാ വൈചിത്ര്യചിത്രീകൃതമ് ।
മായാവീവ വിജൃമ്ഭയത്യപി മഹായോഗീവ യഃ സ്വേച്ഛയാ
തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ ॥ 2 ॥
യസ്യൈവ സ്ഫുരണം സദാത്മകമസത്കല്പാര്ഥകം ഭാസതേ
സാക്ഷാത്തത്ത്വമസീതി വേദവചസാ യോ ബോധയത്യാശ്രിതാന് ।
യത്സാക്ഷാത്കരണാദ്ഭവേന്ന പുനരാവൃത്തിര്ഭവാമ്ഭോനിധൌ
തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ ॥ 3 ॥
നാനാച്ഛിദ്ര ഘടോദര സ്ഥിത മഹാദീപ പ്രഭാഭാസ്വരം
ജ്ഞാനം യസ്യ തു ചക്ഷുരാദികരണ ദ്വാരാ ബഹിഃ സ്പന്ദതേ ।
ജാനാമീതി തമേവ ഭാന്തമനുഭാത്യേതത്സമസ്തം ജഗത്
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ ॥ 4 ॥
ദേഹം പ്രാണമപീന്ദ്രിയാണ്യപി ചലാം ബുദ്ധിം ച ശൂന്യം വിദുഃ
സ്ത്രീ ബാലാന്ധ ജഡോപമാസ്ത്വഹമിതി ഭ്രാന്താഭൃശം വാദിനഃ ।
മായാശക്തി വിലാസകല്പിത മഹാവ്യാമോഹ സംഹാരിണേ
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ ॥ 5 ॥
രാഹുഗ്രസ്ത ദിവാകരേന്ദു സദൃശോ മായാ സമാച്ഛാദനാത്
സന്മാത്രഃ കരണോപസംഹരണതോ യോഽഭൂത്സുഷുപ്തഃ പുമാന് ।
പ്രാഗസ്വാപ്സമിതി പ്രബോധസമയേ യഃ പ്രത്യഭിജ്ഞായതേ
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ ॥ 6 ॥
ബാല്യാദിഷ്വപി ജാഗ്രദാദിഷു തഥാ സര്വാസ്വവസ്ഥാസ്വപി
വ്യാവൃത്താ-സ്വനുവര്തമാന-മഹമിത്യന്തഃ സ്ഫുരന്തം സദാ ।
സ്വാത്മാനം പ്രകടീകരോതി ഭജതാം യോ മുദ്രയാ ഭദ്രയാ
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ ॥ 7 ॥
വിശ്വം പശ്യതി കാര്യകാരണതയാ സ്വസ്വാമിസമ്ബന്ധതഃ
ശിഷ്യാചാര്യതയാ തഥൈവ പിതൃ പുത്രാദ്യാത്മനാ ഭേദതഃ ।
സ്വപ്നേ ജാഗ്രതി വാ യ ഏഷ പുരുഷോ മായാ പരിഭ്രാമിതഃ
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ ॥ 8 ॥
ഭൂരമ്ഭാംസ്യനലോഽനിലോഽമ്ബര-മഹര്നാഥോ ഹിമാംശുഃ പുമാന്
ഇത്യാഭാതി ചരാചരാത്മകമിദം യസ്യൈവ മൂര്ത്യഷ്ടകമ് ।
നാന്യത്കിഞ്ചന വിദ്യതേ വിമൃശതാം യസ്മാത്പരസ്മാദ്വിഭോഃ
തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരുമൂര്തയേ നമ ഇദം ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്തയേ ॥ 9 ॥
സര്വാത്മത്വമിതി സ്ഫുടീകൃതമിദം യസ്മാദമുഷ്മിന് സ്തവേ
തേനാസ്യ ശ്രവണാത്തദര്ഥ മനനാദ്ധ്യാനാച്ച സങ്കീര്തനാത് ।
സര്വാത്മത്വ മഹാവിഭൂതിസഹിതം സ്യാദീശ്വരത്വം സ്വതഃ
സിദ്ധ്യേത്തത്പുനരഷ്ടധാ പരിണതം ചൈശ്വര്യ-മവ്യാഹതമ് ॥ 10 ॥
॥ ഇതി ശ്രീമച്ഛങ്കരാചാര്യവിരചിതം ദക്ഷിണാമൂര്തിസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ॥

Explore More