Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ മൂലമ് - ദ്വാദശോഽധ്യായഃ

(Bhagavad Gita Chapter 12: Bhakti Yoga in Malayalam)

From Mahabharata (attributed to Veda Vyasa)

The twelfth chapter of the Bhagavad Gita, known as Bhakti Yoga, serves as a profound dialogue between Lord Krishna and Arjuna regarding the nature of devotion. Krishna contrasts the worship of the formless Brahman with the path of loving devotion to His personal form. He explicitly declares those who worship Him with steadfast faith and focused minds to be the most perfect in yoga. Chanting or reflecting upon this chapter purifies the heart, cultivates unwavering devotion, and helps the practitioner attain divine grace and ultimate liberation by aligning their consciousness with the Supreme Being.

ഓം ശ്രീ പരമാത്മനേ നമഃ

അഥ ദ്വാദശോഽധ്യായഃ ।

ഭക്തിയോഗഃ അര്ജുന ഉവാച

ഏവം സതതയുക്താ യേ ഭക്താസ്ത്വാം പര്യുപാസതേ ।
യേ ചാപ്യക്ഷരമവ്യക്തം തേഷാം കേ യോഗവിത്തമാഃ ॥ 1 ॥

ശ്രീഭഗവാനുവാച

മയ്യാവേശ്യ മനോ യേ മാം നിത്യയുക്താ ഉപാസതേ ।
ശ്രദ്ധയാ പരയോപേതാസ്തേ മേ യുക്തതമാ മതാഃ ॥ 2 ॥
യേ ത്വക്ഷരമനിര്ദേശ്യമവ്യക്തം പര്യുപാസതേ ।
സര്വത്രഗമചിന്ത്യം ച കൂടസ്ഥമചലം ധ്രുവമ് ॥ 3 ॥
സന്നിയമ്യേന്ദ്രിയഗ്രാമം സര്വത്ര സമബുദ്ധയഃ ।
തേ പ്രാപ്നുവന്തി മാമേവ സര്വഭൂതഹിതേ രതാഃ ॥ 4 ॥
ക്ലേശോഽധികതരസ്തേഷാമവ്യക്താസക്തചേതസാമ് ।
അവ്യക്താ ഹി ഗതിര്ദുഃഖം ദേഹവദ്ഭിരവാപ്യതേ ॥ 5 ॥
യേ തു സര്വാണി കര്മാണി മയി സന്ന്യസ്യ മത്പരാഃ ।
അനന്യേനൈവ യോഗേന മാം ധ്യായന്ത ഉപാസതേ ॥ 6 ॥
തേഷാമഹം സമുദ്ധര്താ മൃത്യുസംസാരസാഗരാത് ।
ഭവാമി ന ചിരാത്പാര്ഥ മയ്യാവേശിതചേതസാമ് ॥ 7 ॥
മയ്യേവ മന ആധത്സ്വ മയി ബുദ്ധിം നിവേശയ ।
നിവസിഷ്യസി മയ്യേവ അത ഊര്ധ്വം ന സംശയഃ ॥ 8 ॥
അഥ ചിത്തം സമാധാതും ന ശക്നോഷി മയി സ്ഥിരമ് ।
അഭ്യാസയോഗേന തതോ മാമിച്ഛാപ്തും ധനഞ്ജയ ॥ 9 ॥
അഭ്യാസേഽപ്യസമര്ഥോഽസി മത്കര്മപരമോ ഭവ ।
മദര്ഥമപി കര്മാണി കുര്വന്സിദ്ധിമവാപ്സ്യസി ॥ 10 ॥
അഥൈതദപ്യശക്തോഽസി കര്തും മദ്യോഗമാശ്രിതഃ ।
സര്വകര്മഫലത്യാഗം തതഃ കുരു യതാത്മവാന് ॥ 11 ॥
ശ്രേയോ ഹി ജ്ഞാനമഭ്യാസാജ്ജ്ഞാനാദ്ധ്യാനം വിശിഷ്യതേ ।
ധ്യാനാത്കര്മഫലത്യാഗസ്ത്യാഗാച്ഛാന്തിരനന്തരമ് ॥ 12 ॥
അദ്വേഷ്ടാ സര്വഭൂതാനാം മൈത്രഃ കരുണ ഏവ ച ।
നിര്മമോ നിരഹങ്കാരഃ സമദുഃഖസുഖഃ ക്ഷമീ ॥ 13 ॥
സന്തുഷ്ടഃ സതതം യോഗീ യതാത്മാ ദൃഢനിശ്ചയഃ ।
മയ്യര്പിതമനോബുദ്ധിര്യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ ॥ 14 ॥
യസ്മാന്നോദ്വിജതേ ലോകോ ലോകാന്നോദ്വിജതേ ച യഃ ।
ഹര്ഷാമര്ഷഭയോദ്വേഗൈര്മുക്തോ യഃ സ ച മേ പ്രിയഃ ॥ 15 ॥
അനപേക്ഷഃ ശുചിര്ദക്ഷ ഉദാസീനോ ഗതവ്യഥഃ ।
സര്വാരമ്ഭപരിത്യാഗീ യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ ॥ 16 ॥
യോ ന ഹൃഷ്യതി ന ദ്വേഷ്ടി ന ശോചതി ന കാങ്ക്ഷതി ।
ശുഭാശുഭപരിത്യാഗീ ഭക്തിമാന്യഃ സ മേ പ്രിയഃ ॥ 17 ॥
സമഃ ശത്രൌ ച മിത്രേ ച തഥാ മാനാപമാനയോഃ ।
ശീതോഷ്ണസുഖദുഃഖേഷു സമഃ സങ്ഗവിവര്ജിതഃ ॥ 18 ॥
തുല്യനിന്ദാസ്തുതിര്മൌനീ സന്തുഷ്ടോ യേന കേനചിത് ।
അനികേതഃ സ്ഥിരമതിര്ഭക്തിമാന്മേ പ്രിയോ നരഃ ॥ 19 ॥
യേ തു ധര്മ്യാമൃതമിദം യഥോക്തം പര്യുപാസതേ ।
ശ്രദ്ദധാനാ മത്പരമാ ഭക്താസ്തേഽതീവ മേ പ്രിയാഃ ॥ 20 ॥
ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസൂപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം യോഗശാസ്ത്രേ
ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ ഭക്തിയോഗോ നാമ ദ്വാദശോഽധ്യായഃ ॥12 ॥

Explore More