Lord Shiva

శివ భుజఙ్గ స్తోత్రమ్

(Shiva Bhujanga Stotram in Telugu)

Adi Shankaracharya

The Shiva Bhujanga Stotram is a profound devotional hymn composed by Adi Shankaracharya. The title refers to the snake-like rhythmic structure of its verses, which flow with elegance and intensity. This stotram serves as a meditative praise of Lord Shiva, the supreme consciousness and ultimate reality. Chanting this composition is believed to purify the mind, dissolve ego, and bestow spiritual liberation. By contemplating the divine attributes of Shiva as described in these verses, devotees seek to transcend worldly suffering and attain union with the supreme, seeking protection and grace from the destroyer of ignorance.

గలద్దానగణ్డం మిలద్భృఙ్గషణ్డం
చలచ్చారుశుణ్డం జగత్త్రాణశౌణ్డమ్ ।
కనద్దన్తకాణ్డం విపద్భఙ్గచణ్డం
శివప్రేమపిణ్డం భజే వక్రతుణ్డమ్ ॥ 1 ॥
అనాద్యన్తమాద్యం పరం తత్త్వమర్థం
చిదాకారమేకం తురీయం త్వమేయమ్ ।
హరిబ్రహ్మమృగ్యం పరబ్రహ్మరూపం
మనోవాగతీతం మహఃశైవమీడే ॥ 2 ॥
స్వశక్త్యాది శక్త్యన్త సింహాసనస్థం
మనోహారి సర్వాఙ్గరత్నోరుభూషమ్ ।
జటాహీన్దుగఙ్గాస్థిశమ్యాకమౌలిం
పరాశక్తిమిత్రం నమః పఞ్చవక్త్రమ్ ॥ 3 ॥
శివేశానతత్పూరుషాఘోరవామాదిభిః
పఞ్చభిర్హృన్ముఖైః షడ్భిరఙ్గైః ।
అనౌపమ్య షట్త్రింశతం తత్త్వవిద్యామతీతం
పరం త్వాం కథం వేత్తి కో వా ॥ 4 ॥
ప్రవాలప్రవాహప్రభాశోణమర్ధం
మరుత్వన్మణి శ్రీమహః శ్యామమర్ధమ్ ।
గుణస్యూతమేతద్వపుః శైవమన్తః
స్మరామి స్మరాపత్తిసమ్పత్తిహేతోః ॥ 5 ॥
స్వసేవాసమాయాతదేవాసురేన్ద్రా
నమన్మౌలిమన్దారమాలాభిషిక్తమ్ ।
నమస్యామి శమ్భో పదామ్భోరుహం తే
భవామ్భోధిపోతం భవానీ విభావ్యమ్ ॥ 6 ॥
జగన్నాథ మన్నాథ గౌరీసనాథ
ప్రపన్నానుకమ్పిన్విపన్నార్తిహారిన్ ।
మహఃస్తోమమూర్తే సమస్తైకబన్ధో
నమస్తే నమస్తే పునస్తే నమోఽస్తు ॥ 7 ॥
విరూపాక్ష విశ్వేశ విశ్వాదిదేవ
త్రయీ మూల శమ్భో శివ త్ర్యమ్బక త్వమ్ ।
ప్రసీద స్మర త్రాహి పశ్యావముక్త్యై
క్షమాం ప్రాప్నుహి త్ర్యక్ష మాం రక్ష మోదాత్ ॥ 8 ॥
మహాదేవ దేవేశ దేవాదిదేవ
స్మరారే పురారే యమారే హరేతి ।
బ్రువాణః స్మరిష్యామి భక్త్యా \లినె భవన్తం తతో మే దయాశీల దేవ ప్రసీద ॥ 9 ॥
త్వదన్యః శరణ్యః ప్రపన్నస్య నేతి
ప్రసీద స్మరన్నేవ హన్యాస్తు దైన్యమ్ ।
న చేత్తే భవేద్భక్తవాత్సల్యహానిస్తతో
మే దయాలో సదా సన్నిధేహి ॥ 10 ॥
అయం దానకాలస్త్వహం దానపాత్రం
భవానేవ దాతా త్వదన్యం న యాచే ।
భవద్భక్తిమేవ స్థిరాం దేహి మహ్యం
కృపాశీల శమ్భో కృతార్థోఽస్మి తస్మాత్ ॥ 11 ॥
పశుం వేత్సి చేన్మాం తమేవాధిరూఢః
కలఙ్కీతి వా మూర్ధ్ని ధత్సే తమేవ ।
ద్విజిహ్వః పునః సోఽపి తే కణ్ఠభూషా
త్వదఙ్గీకృతాః శర్వ సర్వేఽపి ధన్యాః ॥ 12 ॥
న శక్నోమి కర్తుం పరద్రోహలేశం
కథం ప్రీయసే త్వం న జానే గిరీశ ।
తథాహి ప్రసన్నోఽసి కస్యాపి
కాన్తాసుతద్రోహిణో వా పితృద్రోహిణో వా ॥ 13 ॥
స్తుతిం ధ్యానమర్చాం యథావద్విధాతుం
భజన్నప్యజానన్మహేశావలమ్బే ।
త్రసన్తం సుతం త్రాతుమగ్రే
మృకణ్డోర్యమప్రాణనిర్వాపణం త్వత్పదాబ్జమ్ ॥ 14 ॥
శిరో దృష్టి హృద్రోగ శూల ప్రమేహజ్వరార్శో జరాయక్ష్మహిక్కావిషార్తాన్ ।
త్వమాద్యో భిషగ్భేషజం భస్మ శమ్భో
త్వముల్లాఘయాస్మాన్వపుర్లాఘవాయ ॥ 15 ॥
దరిద్రోఽస్మ్యభద్రోఽస్మి భగ్నోఽస్మి దూయే
విషణ్ణోఽస్మి సన్నోఽస్మి ఖిన్నోఽస్మి చాహమ్ ।
భవాన్ప్రాణినామన్తరాత్మాసి శమ్భో
మమాధిం న వేత్సి ప్రభో రక్ష మాం త్వమ్ ॥ 16 ॥
త్వదక్ష్ణోః కటాక్షః పతేత్త్ర్యక్ష యత్ర
క్షణం క్ష్మా చ లక్ష్మీః స్వయం తం వృణాతే ।
కిరీటస్ఫురచ్చామరచ్ఛత్రమాలాకలాచీగజక్షౌమభూషావిశేషైః ॥ 17 ॥
భవాన్యై భవాయాపి మాత్రే చ పిత్రే
మృడాన్యై మృడాయాప్యఘఘ్న్యై మఖఘ్నే ।
శివాఙ్గ్యై శివాఙ్గాయ కుర్మః శివాయై
శివాయామ్బికాయై నమస్త్ర్యమ్బకాయ ॥ 18 ॥
భవద్గౌరవం మల్లఘుత్వం విదిత్వా
ప్రభో రక్ష కారుణ్యదృష్ట్యానుగం మామ్ ।
శివాత్మానుభావస్తుతావక్షమోఽహం
స్వశక్త్యా కృతం మే¶అధం క్షమస్వ ॥ 19 ॥
యదా కర్ణరన్ధ్రం వ్రజేత్కాలవాహద్విషత్కణ్ఠఘణ్టా ఘణాత్కారనాదః ।
వృషాధీశమారుహ్య దేవౌపవాహ్యన్తదా
వత్స మా భీరితి ప్రీణయ త్వమ్ ॥ 20 ॥
యదా దారుణాభాషణా భీషణా మే
భవిష్యన్త్యుపాన్తే కృతాన్తస్య దూతాః ।
తదా మన్మనస్త్వత్పదామ్భోరుహస్థం
కథం నిశ్చలం స్యాన్నమస్తేఽస్తు శమ్భో ॥ 21 ॥
యదా దుర్నివారవ్యథోఽహం శయానో
లుఠన్నిఃశ్వసన్నిఃసృతావ్యక్తవాణిః ।
తదా జహ్నుకన్యాజలాలఙ్కృతం తే
జటామణ్డలం మన్మనోమన్దిరే స్యాత్ ॥ 22 ॥
యదా పుత్రమిత్రాదయో మత్సకాశే
రుదన్త్యస్య హా కీదృశీయం దశేతి ।
తదా దేవదేవేశ గౌరీశ శమ్భో
నమస్తే శివాయేత్యజస్రం బ్రవాణి ॥ 23 ॥
యదా పశ్యతాం మామసౌ వేత్తి
నాస్మానయం శ్వాస ఏవేతి వాచో భవేయుః ।
తదా భూతిభూషం భుజఙ్గావనద్ధం
పురారే భవన్తం స్ఫుటం భావయేయమ్ ॥ 24 ॥
యదా యాతనాదేహసన్దేహవాహీ
భవేదాత్మదేహే న మోహో మహాన్మే ।
తదా కాశశీతాంశుసఙ్కాశమీశ
స్మరారే వపుస్తే నమస్తే స్మరామి ॥ 25 ॥
యదాపారమచ్ఛాయమస్థానమద్భిర్జనైర్వా విహీనం గమిష్యామి మార్గమ్ ।
తదా తం నిరున్ధఙ్కృతాన్తస్య మార్గం
మహాదేవ మహ్యం మనోజ్ఞం ప్రయచ్ఛ ॥ 26 ॥
యదా రౌరవాది స్మరన్నేవ భీత్యా
వ్రజామ్యత్ర మోహం మహాదేవ ఘోరమ్ ।
తదా మామహో నాథ కస్తారయిష్యత్యనాథం పరాధీనమర్ధేన్దుమౌలే ॥ 27 ॥
యదా శ్వేతపత్రాయతాలఙ్ఘ్యశక్తేః
కృతాన్తాద్భయం భక్తివాత్సల్యభావాత్ ।
తదా పాహి మాం పార్వతీవల్లభాన్యం
న పశ్యామి పాతారమేతాదృశం మే ॥ 28 ॥
ఇదానీమిదానీం మృతిర్మే భవిత్రీత్యహో సన్తతం చిన్తయా పీడితోఽస్మి ।
కథం నామ మా భూన్మృతౌ భీతిరేషా
నమస్తే గతీనాం గతే నీలకణ్ఠ ॥ 29 ॥
అమర్యాదమేవాహమాబాలవృద్ధం
హరన్తం కృతాన్తం సమీక్ష్యాస్మి భీతః ।
మృతౌ తావకాఙ్ఘ్ర్యబ్జదివ్యప్రసాదాద్భవానీపతే నిర్భయోఽహం భవాని ॥ 30 ॥
జరాజన్మగర్భాధివాసాదిదుఃఖాన్యసహ్యాని జహ్యాం జగన్నాథ దేవ ।
భవన్తం వినా మే గతిర్నైవ శమ్భో
దయాలో న జాగర్తి కిం వా దయా తే ॥ 31 ॥
శివాయేతి శబ్దో నమఃపూర్వ ఏష
స్మరన్ముక్తికృన్మృత్యుహా తత్త్వవాచీ ।
మహేశాన మా గాన్మనస్తో వచస్తః
సదా మహ్యమేతత్ప్రదానం ప్రయచ్ఛ ॥ 32 ॥
త్వమప్యమ్బ మాం పశ్య శీతాంశుమౌలిప్రియే భేషజం త్వం భవవ్యాధిశాన్తౌ
బహుక్లేశభాజం పదామ్భోజపోతే
భవాబ్ధౌ నిమగ్నం నయస్వాద్య పారమ్ ॥ 33 ॥
అనుద్యల్లలాటాక్షి వహ్ని ప్రరోహైరవామస్ఫురచ్చారువామోరుశోభైః ।
అనఙ్గభ్రమద్భోగిభూషావిశేషైరచన్ద్రార్ధచూడైరలం దైవతైర్నః ॥ 34 ॥
అకణ్ఠేకలఙ్కాదనఙ్గేభుజఙ్గాదపాణౌకపాలాదఫాలేఽనలాక్షాత్ ।
అమౌలౌశశాఙ్కాదవామేకలత్రాదహం దేవమన్యం న మన్యే న మన్యే ॥ 35 ॥
మహాదేవ శమ్భో గిరీశ త్రిశూలింస్త్వదీయం సమస్తం విభాతీతి యస్మాత్ ।
శివాదన్యథా దైవతం నాభిజానే
శివోఽహం శివోఽహం శివోఽహం శివోఽహమ్ ॥ 36 ॥
యతోఽజాయతేదం ప్రపఞ్చం విచిత్రం
స్థితిం యాతి యస్మిన్యదేకాన్తమన్తే ।
స కర్మాదిహీనః స్వయఞ్జ్యోతిరాత్మా
శివోఽహం శివోఽహం శివోఽహం శివోఽహమ్ ॥ 37 ॥
కిరీటే నిశేశో లలాటే హుతాశో
భుజే భోగిరాజో గలే కాలిమా చ ।
తనౌ కామినీ యస్య తత్తుల్యదేవం
న జానే న జానే న జానే న జానే ॥ 38 ॥
అనేన స్తవేనాదరాదమ్బికేశం
పరాం భక్తిమాసాద్య యం యే నమన్తి ।
మృతౌ నిర్భయాస్తే జనాస్తం భజన్తే
హృదమ్భోజమధ్యే సదాసీనమీశమ్ ॥ 39 ॥
భుజఙ్గప్రియాకల్ప శమ్భో మయైవం
భుజఙ్గప్రయాతేన వృత్తేన క్లృప్తమ్ ।
నరః స్తోత్రమేతత్పఠిత్వోరుభక్త్యా
సుపుత్రాయురారోగ్యమైశ్వర్యమేతి ॥ 40 ॥

Explore More