Lord Shiva

மநீஷா பஞ்சகம்

(Manisha Panchakam in Tamil)

Adi Shankara

Manisha Panchakam is a profound set of five verses composed by Adi Shankaracharya. Legend holds that while in Kashi, Shankara encountered Lord Shiva disguised as an outcaste. When asked to move aside, Shankara realized the divine presence and delivered these verses to illustrate the oneness of the Self. The work emphasizes that the true nature of all beings is the non-dual Brahman, transcending social distinctions of caste or creed. Chanting or contemplating these verses helps dissolve ego-based perceptions, fostering a state of spiritual equanimity, profound wisdom, and the realization of universal consciousness.

ஸத்யாசார்யஸ்ய கமநே கதாசிந்முக்தி தாயகம் ।
காஶீக்ஶேத்ரம் ப்ரதி ஸஹ கௌர்யா மார்கே து ஶ்ங்கரம் ॥ (அநுஷ்டுப்)
அந்த்யவேஷதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா கச்ச கச்சேதி சாப்ரவீத் ।
ஶங்கரஃஸோऽபி சாண்டலஸ்தம் புநஃ ப்ராஹ ஶ்ங்கரம் ॥ (அநுஷ்டுப்)
அந்நமயாதந்நமயமதவா சைதந்யமேவ சைதந்யாத் ।
யதிவர தூரீகர்தும் வாஞ்சஸி கிம் ப்ரூஹி கச்ச கச்சேதி ॥ (ஆர்யா வ்ரு'த்த)
ப்ரத்யக்வஸ்துநி நிஸ்தரங்கஸஹஜாநந்தாவபோதாம்புதௌ
விப்ரோऽயம் ஶ்வபசோऽயமித்யபி மஹாந்கோऽயம் விபேதப்ரமஃ ।
கிம் கங்காம்புநி பிம்பிதேऽம்பரமணௌ சாண்டாலவீதீபயஃ
பூரே வாऽந்தரமஸ்தி காஞ்சநகடீம்ரு'த்கும்பயோர்வாऽம்பரே ॥ (ஶார்தூல விக்ரீடித)
ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்திஷு ஸ்புடதரா யா ஸம்விதுஜ்ஜ்ரு'ம்பதே
யா ப்ரஹ்மாதிபிபீலிகாந்ததநுஷு ப்ரோதா ஜகத்ஸாக்ஷிணீ ।
ஸைவாஹம் ந ச த்ரு'ஶ்யவஸ்த்விதி த்ரு'டப்ரஜ்ஞாபி யஸ்யாஸ்தி சே-
ச்சாண்டாலோऽஸ்து ஸ து த்விஜோऽஸ்து குருரித்யேஷா மநீஷா மம ॥ 1॥
ப்ரஹ்மைவாஹமிதம் ஜகச்ச ஸகலம் சிந்மாத்ரவிஸ்தாரிதம்
ஸர்வம் சைததவித்யயா த்ரிகுணயாऽஶேஷம் மயா கல்பிதம் ।
இத்தம் யஸ்ய த்ரு'டா மதிஃ ஸுகதரே நித்யே பரே நிர்மலே
சாண்டாலோऽஸ்து ஸ து த்விஜோऽஸ்து குருரித்யேஷா மநீஷா மம ॥ 2॥
ஶஶ்வந்நஶ்வரமேவ விஶ்வமகிலம் நிஶ்சித்ய வாசா குரோ-
ர்நித்யம் ப்ரஹ்ம நிரந்தரம் விம்ரு'ஶதா நிர்வ்யாஜஶாந்தாத்மநா ।
பூதம் பாவி ச துஷ்க்ரு'தம் ப்ரதஹதா ஸம்விந்மயே பாவகே
ப்ராரப்தாய ஸமர்பிதம் ஸ்வவபுரித்யேஷா மநீஷா மம ॥ 3॥
யா திர்யங்நரதேவதாபிரஹமித்யந்தஃ ஸ்புடா க்ரு'ஹ்யதே
யத்பாஸா ஹ்ரு'தயாக்ஷதேஹவிஷயா பாந்தி ஸ்வதோऽசேதநாஃ ।
தாம் பாஸ்யைஃ பிஹிதார்கமண்டலநிபாம் ஸ்பூர்திம் ஸதா பாவய-
ந்யோகீ நிர்வ்ரு'தமாநஸோ ஹி குருரித்யேஷா மநீஷா மம ॥ 4॥
யத்ஸௌக்யாம்புதிலேஶலேஶத இமே ஶக்ராதயோ நிர்வ்ரு'தா
யச்சித்தே நிதராம் ப்ரஶாந்தகலநே லப்த்வா முநிர்நிர்வ்ரு'தஃ ।
யஸ்மிந்நித்யஸுகாம்புதௌ கலிததீர்ப்ரஹ்மைவ ந ப்ரஹ்மவித்
யஃ கஶ்சித்ஸ ஸுரேந்த்ரவந்திதபதோ நூநம் மநீஷா மம ॥ 5॥
தாஸஸ்தேऽஹம் தேஹத்ரு'ஷ்ட்யாऽஸ்மி ஶம்போ
ஜாதஸ்தேம்ऽஶோ ஜீவத்ரு'ஷ்ட்யா த்ரித்ரு'ஷ்டே ।
ஸர்வஸ்யாऽऽத்மந்நாத்மத்ரு'ஷ்ட்யா த்வமேவே-
த்யேவம் மே தீர்நிஶ்சிதா ஸர்வஶாஸ்த்ரைஃ ॥
॥ இதி ஶ்ரீமச்சங்கரபகவதஃ க்ரு'தௌ மநீஷாபஞ்சகம் ஸம்பூர்ணம் ॥

Explore More