Lord Krishna

కున్తీ స్తుతిః (భాగవత పురాణ)

(Kunti Stuti in Telugu)

From Srimad Bhagavatam

Found in the first canto of the Srimad Bhagavatam, this profound prayer is offered by Queen Kunti to Lord Krishna after the Kurukshetra war. Kunti praises Krishna as the Supreme Lord who transcends material nature, yet remains accessible to his devotees. This stotra is celebrated for its deep philosophical inquiry into the nature of suffering, surrender, and divine grace. By chanting these verses, a devotee seeks to cultivate detachment from worldly illusions and develop unwavering devotion to Lord Krishna, ultimately recognizing the presence of the Divine within all beings and circumstances.

(శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణే ప్రథమస్కన్ధే అష్టమాధ్యాయః)
కున్త్యువాచ
నమస్యే పురుషం త్వాద్యమీశ్వరం ప్రకృతేః పరమ్ ।
అలక్ష్యం సర్వభూతానామన్తర్బహిరవస్థితమ్ ॥ 18 ॥
మాయాజవనికాచ్ఛన్నమజ్ఞాధోక్షజమవ్యయమ్ ।
న లక్ష్యసే మూఢదృశా నటో నాట్యధరో యథా ॥ 19 ॥
తథా పరమహంసానాం మునీనామమలాత్మనామ్ ।
భక్తియోగవిధానార్థం కథం పశ్యేమ హి స్త్రియః ॥ 20 ॥
కృష్ణాయ వాసుదేవాయ దేవకీనన్దనాయ చ ।
నన్దగోపకుమారాయ గోవిన్దాయ నమో నమః ॥ 21 ॥
నమః పఙ్కజనాభాయ నమః పఙ్కజమాలినే ।
నమః పఙ్కజనేత్రాయ నమస్తే పఙ్కజాఙ్ఘ్రయే ॥ 22 ॥
యథా హృషీకేశ ఖలేన దేవకీ కంసేన రుద్ధాతిచిరం శుచార్పితా ।
విమోచితాహం చ సహాత్మజా విభో త్వయైవ నాథేన ముహుర్విపద్గణాత్ ॥ 23 ॥
విషాన్మహాగ్నేః పురుషాదదర్శనాదసత్సభాయా వనవాసకృచ్ఛ్రతః ।
మృధే మృధేఽనేకమహాఱథాస్త్రతో ద్రౌణ్యస్త్రతశ్చాస్మ హరేఽభిరక్షితాః ॥ 24 ॥
విపదః సన్తు తాః శశ్వత్తత్ర తత్ర జగద్గురో ।
భవతో దర్శనం యత్స్యాదపునర్భవదర్శనమ్ ॥ 25 ॥
జన్మైశ్వర్యశ్రుతశ్రీభిరేధమానమదః పుమాన్ ।
నైవార్హత్యభిధాతుం వై త్వామకిఞ్చనగోచరమ్ ॥ 26 ॥
నమోఽకిఞ్చనవిత్తాయ నివృత్తగుణవృత్తయే ।
ఆత్మారామాయ శాన్తాయ కైవల్యపతయే నమః ॥ 27 ॥
మన్యే త్వాం కాలమీశానమనాదినిధనం విభుమ్ ।
సమం చరన్తం సర్వత్ర భూతానాం యన్మిథః కలిః ॥ 28 ॥
న వేద కశ్చిద్భగవంశ్చికీర్షితం తవేహమానస్య నృణాం విడమ్బనమ్ ।
న యస్య కశ్చిద్దయితోఽస్తి కర్హిచిద్ద్వేష్యశ్చ యస్మిన్విషమా మతిర్నృణామ్ ॥ 29 ॥
జన్మ కర్మ చ విశ్వాత్మన్నజస్యాకర్తురాత్మనః ।
తిర్యన్నృషిషు యాదఃసు తదత్యన్తవిడమ్బనమ్ ॥ 30 ॥
గోప్యాదదే త్వయి కృతాగసి దామ తావద్యాతే దశాశ్రుకలిలాఞ్జనసమ్భ్రమాక్షమ్ ।
వక్త్రం నినీయ భయభావనయా స్థితస్య సా మాం విమోహయతి భీరపి యద్బిభేతి ॥ 31 ॥
కేచిదాహురజం జాతం పుణ్యశ్లోకస్య కీర్తయే ।
యదోః ప్రియస్యాన్వవాయే మలయస్యేవ చన్దనమ్ ॥ 32 ॥
అపరే వసుదేవస్య దేవక్యాం యాచితోఽభ్యగాత్ ।
అజస్త్వమస్య క్షేమాయ వధాయ చ సురద్విషామ్ ॥ 33 ॥
భారావతారణాయాన్యే భువో నావ ఇవోదధౌ ।
సీదన్త్యా భూరిభారేణ జాతో హ్యాత్మభువార్థితః ॥ 34 ॥
భవేస్మిన్క్లిశ్యమానానామవిద్యాకామకర్మభిః ।
శ్రవణస్మరణార్హాణి కరిష్యన్నితి కేచన ॥ 35 ॥
శృణ్వన్తి గాయన్తి గృణన్త్యభీక్ష్ణశః స్మరన్తి నన్దన్తి తవేహితం జనాః ।
త ఏవ పశ్యన్త్యచిరేణ తావకం భవప్రవాహోపరమం పదామ్బుజమ్ ॥ 36 ॥
అప్యద్య నస్త్వం స్వకృతేహిత ప్రభో జిహాససి స్విత్సుహృదోఽనుజీవినః ।
యేషాం న చాన్యద్భవతః పదామ్బుజాత్పరాయణం రాజసు యోజితాంహసామ్ ॥ 37 ॥
కే వయం నామరూపాభ్యాం యదుభిః సహ పాణ్డవాః ।
భవతోఽదర్శనం యర్హి హృషీకాణామివేశితుః ॥ 38 ॥
నేయం శోభిష్యతే తత్ర యథేదానీం గదాధర ।
త్వత్పదైరఙ్కితా భాతి స్వలక్షణవిలక్షితైః ॥ 39 ॥
ఇమే జనపదాః స్వృద్ధాః సుపక్వౌషధివీరుధః ।
వనాద్రినద్యుదన్వన్తో హ్యేధన్తే తవ వీక్షితైః ॥ 40 ॥
అథ విశ్వేశ విశ్వాత్మన్విశ్వమూర్తే స్వకేషు మే ।
స్నేహపాశమిమం ఛిన్ధి దృఢం పాణ్డుషు వృష్ణిషు ॥ 41 ॥
త్వయి మేఽనన్యవిషయా మతిర్మధుపతేఽసకృత్ ।
రతిముద్వహతాదద్ధా గఙ్గేవౌఘముదన్వతి ॥ 42 ॥
శ్రీకృష్ణ కృష్ణసఖ వృష్ణ్యృషభావనిద్రుగ్రాజన్యవంశదహనానపవర్గవీర్య ।
గోవిన్ద గోద్విజసురార్తిహరావతార యోగేశ్వరాఖిలగురో భగవన్నమస్తే ॥ 43 ॥
॥ ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం ప్రథమస్కన్ధే అష్టమేఽధ్యాయే శ్రీకున్తీకృతకృష్ణస్తుతిః సమ్పూర్ణా ॥

Explore More