Goddess Devi

ଆନନ୍ଦ ଲହରି

(Ananda Lahari in Odia)

Adi Shankaracharya

Ananda Lahari, often considered the first forty-one verses of the Saundaryalahari, is a profound devotional hymn attributed to Adi Shankaracharya. It serves as a philosophical and aesthetic meditation on the divine beauty and power of Goddess Tripurasundari, the supreme manifestation of Shakti. Through intricate poetic structure, the stotra explores the union of Shiva and Shakti as the source of cosmic consciousness. Reciting this sacred work is believed to bestow spiritual wisdom, dissolve obstacles, and awaken the dormant Kundalini energy, ultimately leading the seeker toward inner bliss and divine realization.

ଭଵାନି ସ୍ତୋତୁଂ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରଭଵତି ଚତୁର୍ଭିର୍ନ ଵଦନୈଃ
ପ୍ରଜାନାମୀଶାନସ୍ତ୍ରିପୁରମଥନଃ ପଞ୍ଚଭିରପି ।
ନ ଷଡ୍ଭିଃ ସେନାନୀର୍ଦଶଶତମୁଖୈରପ୍ଯହିପତିଃ
ତଦାନ୍ଯେଷାଂ କେଷାଂ କଥଯ କଥମସ୍ମିନ୍ନଵସରଃ ॥ 1॥
ଘୃତକ୍ଷୀରଦ୍ରାକ୍ଷାମଧୁମଧୁରିମା କୈରପି ପଦୈଃ
ଵିଶିଷ୍ଯାନାଖ୍ଯେଯୋ ଭଵତି ରସନାମାତ୍ର ଵିଷଯଃ ।
ତଥା ତେ ସୌନ୍ଦର୍ଯଂ ପରମଶିଵଦୃଙ୍ମାତ୍ରଵିଷଯଃ
କଥଙ୍କାରଂ ବ୍ରୂମଃ ସକଲନିଗମାଗୋଚରଗୁଣେ ॥ 2॥
ମୁଖେ ତେ ତାମ୍ବୂଲଂ ନଯନଯୁଗଲେ କଜ୍ଜଲକଲା
ଲଲାଟେ କାଶ୍ମୀରଂ ଵିଲସତି ଗଲେ ମୌକ୍ତିକଲତା ।
ସ୍ଫୁରତ୍କାଞ୍ଚୀ ଶାଟୀ ପୃଥୁକଟିତଟେ ହାଟକମଯୀ
ଭଜାମି ତ୍ଵାଂ ଗୌରୀଂ ନଗପତିକିଶୋରୀମଵିରତମ୍ ॥ 3॥
ଵିରାଜନ୍ମନ୍ଦାରଦ୍ରୁମକୁସୁମହାରସ୍ତନତଟୀ
ନଦଦ୍ଵୀଣାନାଦଶ୍ରଵଣଵିଲସତ୍କୁଣ୍ଡଲଗୁଣା
ନତାଙ୍ଗୀ ମାତଙ୍ଗୀ ରୁଚିରଗତିଭଙ୍ଗୀ ଭଗଵତୀ
ସତୀ ଶମ୍ଭୋରମ୍ଭୋରୁହଚଟୁଲଚକ୍ଷୁର୍ଵିଜଯତେ ॥ 4॥
ନଵୀନାର୍କଭ୍ରାଜନ୍ମଣିକନକଭୂଷଣପରିକରୈଃ
ଵୃତାଙ୍ଗୀ ସାରଙ୍ଗୀରୁଚିରନଯନାଙ୍ଗୀକୃତଶିଵା ।
ତଡିତ୍ପୀତା ପୀତାମ୍ବରଲଲିତମଞ୍ଜୀରସୁଭଗା
ମମାପର୍ଣା ପୂର୍ଣା ନିରଵଧିସୁଖୈରସ୍ତୁ ସୁମୁଖୀ ॥ 5॥
ହିମାଦ୍ରେଃ ସମ୍ଭୂତା ସୁଲଲିତକରୈଃ ପଲ୍ଲଵଯୁତା
ସୁପୁଷ୍ପା ମୁକ୍ତାଭିର୍ଭ୍ରମରକଲିତା ଚାଲକଭରୈଃ ।
କୃତସ୍ଥାଣୁସ୍ଥାନା କୁଚଫଲନତା ସୂକ୍ତିସରସା
ରୁଜାଂ ହନ୍ତ୍ରୀ ଗନ୍ତ୍ରୀ ଵିଲସତି ଚିଦାନନ୍ଦଲତିକା ॥ 6॥
ସପର୍ଣାମାକୀର୍ଣାଂ କତିପଯଗୁଣୈଃ ସାଦରମିହ
ଶ୍ରଯନ୍ତ୍ଯନ୍ଯେ ଵଲ୍ଲୀଂ ମମ ତୁ ମତିରେଵଂ ଵିଲସତି ।
ଅପର୍ଣୈକା ସେଵ୍ଯା ଜଗତି ସକଲୈର୍ଯତ୍ପରିଵୃତଃ
ପୁରାଣୋଽପି ସ୍ଥାଣୁଃ ଫଲତି କିଲ କୈଵଲ୍ଯପଦଵୀମ୍ ॥ 7॥
ଵିଧାତ୍ରୀ ଧର୍ମାଣାଂ ତ୍ଵମସି ସକଲାମ୍ନାଯଜନନୀ
ତ୍ଵମର୍ଥାନାଂ ମୂଲଂ ଧନଦନମନୀଯାଙ୍ଘ୍ରିକମଲେ ।
ତ୍ଵମାଦିଃ କାମାନାଂ ଜନନି କୃତକନ୍ଦର୍ପଵିଜଯେ
ସତାଂ ମୁକ୍ତେର୍ବୀଜଂ ତ୍ଵମସି ପରମବ୍ରହ୍ମମହିଷୀ ॥ 8॥
ପ୍ରଭୂତା ଭକ୍ତିସ୍ତେ ଯଦପି ନ ମମାଲୋଲମନସଃ
ତ୍ଵଯା ତୁ ଶ୍ରୀମତ୍ଯା ସଦଯମଵଲୋକ୍ଯୋଽହମଧୁନା ।
ପଯୋଦଃ ପାନୀଯଂ ଦିଶତି ମଧୁରଂ ଚାତକମୁଖେ
ଭୃଶଂ ଶଙ୍କେ କୈର୍ଵା ଵିଧିଭିରନୁନୀତା ମମ ମତିଃ ॥ 9॥
କୃପାପାଙ୍ଗାଲୋକଂ ଵିତର ତରସା ସାଧୁଚରିତେ
ନ ତେ ଯୁକ୍ତୋପେକ୍ଷା ମଯି ଶରଣଦୀକ୍ଷାମୁପଗତେ ।
ନ ଚେଦିଷ୍ଟଂ ଦଦ୍ଯାଦନୁପଦମହୋ କଲ୍ପଲତିକା
ଵିଶେଷଃ ସାମାନ୍ଯୈଃ କଥମିତରଵଲ୍ଲୀପରିକରୈଃ ॥ 10॥
ମହାନ୍ତଂ ଵିଶ୍ଵାସଂ ତଵ ଚରଣପଙ୍କେରୁହଯୁଗେ
ନିଧାଯାନ୍ଯନ୍ନୈଵାଶ୍ରିତମିହ ମଯା ଦୈଵତମୁମେ ।
ତଥାପି ତ୍ଵଚ୍ଚେତୋ ଯଦି ମଯି ନ ଜାଯେତ ସଦଯଂ
ନିରାଲମ୍ବୋ ଲମ୍ବୋଦରଜନନି କଂ ଯାମି ଶରଣମ୍ ॥ 11॥
ଅଯଃ ସ୍ପର୍ଶେ ଲଗ୍ନଂ ସପଦି ଲଭତେ ହେମପଦଵୀଂ
ଯଥା ରଥ୍ଯାପାଥଃ ଶୁଚି ଭଵତି ଗଙ୍ଗୌଘମିଲିତମ୍ ।
ତଥା ତତ୍ତତ୍ପାପୈରତିମଲିନମନ୍ତର୍ମମ ଯଦି
ତ୍ଵଯି ପ୍ରେମ୍ଣାସକ୍ତଂ କଥମିଵ ନ ଜାଯେତ ଵିମଲମ୍ ॥ 12॥
ତ୍ଵଦନ୍ଯସ୍ମାଦିଚ୍ଛାଵିଷଯଫଲଲାଭେ ନ ନିଯମଃ
ତ୍ଵମର୍ଥାନାମିଚ୍ଛାଧିକମପି ସମର୍ଥା ଵିତରଣେ ।
ଇତି ପ୍ରାହୁଃ ପ୍ରାଞ୍ଚଃ କମଲଭଵନାଦ୍ଯାସ୍ତ୍ଵଯି ମନଃ
ତ୍ଵଦାସକ୍ତଂ ନକ୍ତଂ ଦିଵମୁଚିତମୀଶାନି କୁରୁ ତତ୍ ॥ 13॥
ସ୍ଫୁରନ୍ନାନାରତ୍ନସ୍ଫଟିକମଯଭିତ୍ତିପ୍ରତିଫଲ
ତ୍ତ୍ଵଦାକାରଂ ଚଞ୍ଚଚ୍ଛଶଧରକଲାସୌଧଶିଖରମ୍ ।
ମୁକୁନ୍ଦବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭୃତିପରିଵାରଂ ଵିଜଯତେ
ତଵାଗାରଂ ରମ୍ଯଂ ତ୍ରିଭୁଵନମହାରାଜଗୃହିଣି ॥ 14॥
ନିଵାସଃ କୈଲାସେ ଵିଧିଶତମଖାଦ୍ଯାଃ ସ୍ତୁତିକରାଃ
କୁଟୁମ୍ବଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ କୃତକରପୁଟଃ ସିଦ୍ଧିନିକରଃ ।
ମହେଶଃ ପ୍ରାଣେଶସ୍ତଦଵନିଧରାଧୀଶତନଯେ
ନ ତେ ସୌଭାଗ୍ଯସ୍ଯ କ୍ଵଚିଦପି ମନାଗସ୍ତି ତୁଲନା ॥ 15॥
ଵୃଷୋ ଵୃଦ୍ଧୋ ଯାନଂ ଵିଷମଶନମାଶା ନିଵସନଂ
ଶ୍ମଶାନଂ କ୍ରୀଡାଭୂର୍ଭୁଜଗନିଵହୋ ଭୂଷଣଵିଧିଃ
ସମଗ୍ରା ସାମଗ୍ରୀ ଜଗତି ଵିଦିତୈଵ ସ୍ମରରିପୋଃ
ଯଦେତସ୍ଯୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ତଵ ଜନନି ସୌଭାଗ୍ଯମହିମା ॥ 16॥
ଅଶେଷବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପ୍ରଲଯଵିଧିନୈସର୍ଗିକମତିଃ
ଶ୍ମଶାନେଷ୍ଵାସୀନଃ କୃତଭସିତଲେପଃ ପଶୁପତିଃ ।
ଦଧୌ କଣ୍ଠେ ହାଲାହଲମଖିଲଭୂଗୋଲକୃପଯା
ଭଵତ୍ଯାଃ ସଙ୍ଗତ୍ଯାଃ ଫଲମିତି ଚ କଲ୍ଯାଣି କଲଯେ ॥ 17॥
ତ୍ଵଦୀଯଂ ସୌନ୍ଦର୍ଯଂ ନିରତିଶଯମାଲୋକ୍ଯ ପରଯା
ଭିଯୈଵାସୀଦ୍ଗଙ୍ଗା ଜଲମଯତନୁଃ ଶୈଲତନଯେ ।
ତଦେତସ୍ଯାସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଵଦନକମଲଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ କୃପଯା
ପ୍ରତିଷ୍ଠାମାତନ୍ଵନ୍ନିଜଶିରସିଵାସେନ ଗିରିଶଃ ॥ 18॥
ଵିଶାଲଶ୍ରୀଖଣ୍ଡଦ୍ରଵମୃଗମଦାକୀର୍ଣଘୁସୃଣ
ପ୍ରସୂନଵ୍ଯାମିଶ୍ରଂ ଭଗଵତି ତଵାଭ୍ଯଙ୍ଗସଲିଲମ୍ ।
ସମାଦାଯ ସ୍ରଷ୍ଟା ଚଲିତପଦପାଂସୂନ୍ନିଜକରୈଃ
ସମାଧତ୍ତେ ସୃଷ୍ଟିଂ ଵିବୁଧପୁରପଙ୍କେରୁହଦୃଶାମ୍ ॥ 19॥
ଵସନ୍ତେ ସାନନ୍ଦେ କୁସୁମିତଲତାଭିଃ ପରିଵୃତେ
ସ୍ଫୁରନ୍ନାନାପଦ୍ମେ ସରସି କଲହଂସାଲିସୁଭଗେ ।
ସଖୀଭିଃ ଖେଲନ୍ତୀଂ ମଲଯପଵନାନ୍ଦୋଲିତଜଲେ
ସ୍ମରେଦ୍ଯସ୍ତ୍ଵାଂ ତସ୍ଯ ଜ୍ଵରଜନିତପୀଡାପସରତି ॥ 20॥
॥ ଇତି ଶ୍ରୀମଚ୍ଛଙ୍କରାଚାର୍ଯଵିରଚିତା ଆନନ୍ଦଲହରୀ ସମ୍ପୂର୍ଣା ॥

Explore More