Goddess Durga

అమ్బా స్తవః

(Amba Stavah in Telugu)

Adi Shankaracharya

Amba Stavah is a profound devotional hymn attributed to Adi Shankaracharya, dedicated to Goddess Durga, the primordial energy of the universe. The verses celebrate the Mother Goddess as the embodiment of ancient knowledge and the source of all existence. Through poetic surrender, the devotee acknowledges their own limitations while appealing to the maternal grace of the Devi. Reciting this stotra is believed to dissolve ego, grant spiritual clarity, and invoke the protective, nurturing presence of the Divine Mother, helping the seeker overcome worldly attachments and attain ultimate liberation through her compassionate guidance.

యామామనన్తి మునయః ప్రకృతిం పురాణీం
విద్యేతి యాం శ్రుతిరహస్యవిదో వదన్తి ।
తామర్ధపల్లవితశఙ్కరరూపముద్రాం
దేవీమనన్యశరణః శరణం ప్రపద్యే ॥ 1 ॥
అమ్బ స్తవేషు తవ తావదకర్తృకాణి
కుణ్ఠీభవన్తి వచసామపి గుమ్భనాని ।
డిమ్భస్య మే స్తుతిరసావసమఞ్జసాపి
వాత్సల్యనిఘ్నహృదయాం భవతీం ధినోతు ॥ 2 ॥
వ్యోమేతి బిన్దురితి నాద ఇతీన్దులేఖా-
-రూపేతి వాగ్భవతనూరితి మాతృకేతి ।
నిఃస్యన్దమానసుఖబోధసుధాస్వరూపా
విద్యోతసే మనసి భాగ్యవతాం జనానామ్ ॥ 3 ॥
ఆవిర్భవత్పులకసన్తతిభిః శరీరై-
-ర్నిఃస్యన్దమానసలిలైర్నయనైశ్చ నిత్యమ్ ।
వాగ్భిశ్చ గద్గదపదాభిరుపాసతే యే
పాదౌ తవామ్బ భువనేషు త ఏవ ధన్యాః ॥ 4 ॥
వక్త్రం యదుద్యతమభిష్టుతయే భవత్యా-
-స్తుభ్యం నమో యదపి దేవి శిరః కరోతి ।
చేతశ్చ యత్త్వయి పరాయణమమ్బ తాని
కస్యాపి కైరపి భవన్తి తపోవిశేషైః ॥ 5 ॥
మూలాలవాలకుహరాదుదితా భవాని
నిర్భిద్య షట్సరసిజాని తటిల్లతేవ ।
భూయోఽపి తత్ర విశసి ధ్రువమణ్డలేన్దు-
-నిఃస్యన్దమానపరమామృతతోయరూపా ॥ 6 ॥
దగ్ధం యదా మదనమేకమనేకధా తే
ముగ్ధః కటాక్షవిధిరఙ్కురయాఞ్చకార ।
ధత్తే తదాప్రభృతి దేవి లలాటనేత్రం
సత్యం హ్రియైవ ముకులీకృతమిన్దుమౌలేః ॥ 7 ॥
అజ్ఞాతసమ్భవమనాకలితాన్వవాయం
భిక్షుం కపాలినమవాససమద్వితీయమ్ ।
పూర్వం కరగ్రహణమఙ్గలతో భవత్యాః
శమ్భుం క ఏవ బుబుధే గిరిరాజకన్యే ॥ 8 ॥
చర్మామ్బరం చ శవభస్మవిలేపనం చ
భిక్షాటనం చ నటనం చ పరేతభూమౌ ।
వేతాలసంహతిపరిగ్రహతా చ శమ్భోః
శోభాం బిభర్తి గిరిజే తవ సాహచర్యాత్ ॥ 9 ॥
కల్పోపసంహరణకేలిషు పణ్డితాని
చణ్డాని ఖణ్డపరశోరపి తాణ్డవాని ।
ఆలోకనేన తవ కోమలితాని మాత-
-ర్లాస్యాత్మనా పరిణమన్తి జగద్విభూత్యై ॥ 10 ॥
జన్తోరపశ్చిమతనోః సతి కర్మసామ్యే
నిఃశేషపాశపటలచ్ఛిదురా నిమేషాత్ ।
కల్యాణి దేశికకటాక్షసమాశ్రయేణ
కారుణ్యతో భవతి శామ్భవవేదదీక్షా ॥ 11 ॥
ముక్తావిభూషణవతీ నవవిద్రుమాభా
యచ్చేతసి స్ఫురసి తారకితేవ సన్ధ్యా ।
ఏకః స ఏవ భువనత్రయసున్దరీణాం
కన్దర్పతాం వ్రజతి పఞ్చశరీం వినాపి ॥ 12 ॥
యే భావయన్త్యమృతవాహిభిరంశుజాలై-
-రాప్యాయమానభువనామమృతేశ్వరీం త్వామ్ ।
తే లఙ్ఘయన్తి నను మాతరలఙ్ఘనీయాం
బ్రహ్మాదిభిః సురవరైరపి కాలకక్షామ్ ॥ 13 ॥
యః స్ఫాటికాక్షగుణపుస్తకకుణ్డికాఢ్యాం
వ్యాఖ్యాసముద్యతకరాం శరదిన్దుశుభ్రామ్ ।
పద్మాసనాం చ హృదయే భవతీముపాస్తే
మాతః స విశ్వకవితార్కికచక్రవర్తీ ॥ 14 ॥
బర్హావతంసయుతబర్బరకేశపాశాం
గుఞ్జావలీకృతఘనస్తనహారశోభామ్ ।
శ్యామాం ప్రవాలవదనాం సుకుమారహస్తాం
త్వామేవ నౌమి శబరీం శబరస్య జాయామ్ ॥ 15 ॥
అర్ధేన కిం నవలతాలలితేన ముగ్ధే
క్రీతం విభోః పరుషమర్ధమిదం త్వయేతి ।
ఆలీజనస్య పరిహాసవచాంసి మన్యే
మన్దస్మితేన తవ దేవి జడీ భవన్తి ॥ 16 ॥
బ్రహ్మాణ్డ బుద్బుదకదమ్బకసఙ్కులోఽయం
మాయోదధిర్వివిధదుఃఖతరఙ్గమాలః ।
ఆశ్చర్యమమ్బ ఝటితి ప్రలయం ప్రయాతి
త్వద్ధ్యానసన్తతిమహాబడబాముఖాగ్నౌ ॥ 17 ॥
దాక్షాయణీతి కుటిలేతి కుహారిణీతి
కాత్యాయనీతి కమలేతి కలావతీతి ।
ఏకా సతీ భగవతీ పరమార్థతోఽపి
సన్దృశ్యసే బహువిధా నను నర్తకీవ ॥ 18 ॥
ఆనన్దలక్షణమనాహతనామ్ని దేశే
నాదాత్మనా పరిణతం తవ రూపమీశే ।
ప్రత్యఙ్ముఖేన మనసా పరిచీయమానం
శంసన్తి నేత్రసలిలైః పులకైశ్చ ధన్యాః ॥ 19 ॥
త్వం చన్ద్రికా శశిని తిగ్మరుచౌ రుచిస్త్వం
త్వం చేతనాసి పురుషే పవనే బలం త్వమ్ ।
త్వం స్వాదుతాసి సలిలే శిఖిని త్వమూష్మా
నిఃసారమేవ నిఖిలం త్వదృతే యది స్యాత్ ॥ 20 ॥
జ్యోతీంషి యద్దివి చరన్తి యదన్తరిక్షం
సూతే పయాంసి యదహిర్ధరణీం చ ధత్తే ।
యద్వాతి వాయురనలో యదుదర్చిరాస్తే
తత్సర్వమమ్బ తవ కేవలమాజ్ఞయైవ ॥ 21 ॥
సఙ్కోచమిచ్ఛసి యదా గిరిజే తదానీం
వాక్తర్కయోస్త్వమసి భూమిరనామరూపా ।
యద్వా వికాసముపయాసి యదా తదానీం
త్వన్నామరూపగణనాః సుకరా భవన్తి ॥ 22 ॥
భోగాయ దేవి భవతీం కృతినః ప్రణమ్య
భ్రూకిఙ్కరీకృతసరోజగృహాః సహస్రమ్ ।
చిన్తామణిప్రచయకల్పితకేలిశైలే
కల్పద్రుమోపవన ఏవ చిరం రమన్తే ॥ 23 ॥
హర్తుం త్వమేవ భవసి త్వదధీనమీశే
సంసారతాపమఖిలం దయయా పశూనామ్ ।
వైకర్తనీ కిరణసంహతిరేవ శక్తా
ధర్మం నిజం శమయితుం నిజయైవ వృష్ట్యా ॥ 24 ॥
శక్తిః శరీరమధిదైవతమన్తరాత్మా
జ్ఞానం క్రియా కరణమాసనజాలమిచ్ఛా ।
ఐశ్వర్యమాయతనమావరణాని చ త్వం
కిం తన్న యద్భవసి దేవి శశాఙ్కమౌలేః ॥ 25 ॥
భూమౌ నివృత్తిరుదితా పయసి ప్రతిష్ఠా
విద్యాఽనలే మరుతి శాన్తిరతీవకాన్తిః ।
వ్యోమ్నీతి యాః కిల కలాః కలయన్తి విశ్వం
తాసాం హి దూరతరమమ్బ పదం త్వదీయమ్ ॥ 26 ॥
యావత్పదం పదసరోజయుగం త్వదీయం
నాఙ్గీకరోతి హృదయేషు జగచ్ఛరణ్యే ।
తావద్వికల్పజటిలాః కుటిలప్రకారా-
-స్తర్కగ్రహాః సమయినాం ప్రలయం న యాన్తి ॥ 27 ॥
నిర్దేవయానపితృయానవిహారమేకే
కృత్వా మనః కరణమణ్డలసార్వభౌమమ్ ।
ధ్యానే నివేశ్య తవ కారణపఞ్చకస్య
పర్వాణి పార్వతి నయన్తి నిజాసనత్వమ్ ॥ 28 ॥
స్థూలాసు మూర్తిషు మహీప్రముఖాసు మూర్తేః
కస్యాశ్చనాపి తవ వైభవమమ్బ యస్యాః ।
పత్యా గిరామపి న శక్యత ఏవ వక్తుం
సాపి స్తుతా కిల మయేతి తితిక్షితవ్యమ్ ॥ 29 ॥
కాలాగ్నికోటిరుచిమమ్బ షడధ్వశుద్ధౌ
ఆప్లావనేషు భవతీమమృతౌఘవృష్టిమ్ ।
శ్యామాం ఘనస్తనతటాం శకలీకృతాఘాం
ధ్యాయన్త ఏవ జగతాం గురవో భవన్తి ॥ 30 ॥
విద్యాం పరాం కతిచిదమ్బరమమ్బ కేచి-
-దానన్దమేవ కతిచిత్కతిచిచ్చ మాయామ్ ।
త్వాం విశ్వమాహురపరే వయమామనామః
సాక్షాదపారకరుణాం గురుమూర్తిమేవ ॥ 31 ॥
కువలయదలనీలం బర్బరస్నిగ్ధకేశం
పృథుతరకుచభారాక్రాన్తకాన్తావలగ్నమ్ ।
కిమిహ బహుభిరుక్తైస్త్వత్స్వరూపం పరం నః
సకలజనని మాతః సన్తతం సన్నిధత్తామ్ ॥ 32 ॥
ఇతి శ్రీకాలిదాస విరచిత పఞ్చస్తవ్యాం చతుర్థః అమ్బాస్తవః ।

Explore More